Aspiracja (połknięcie)

dążenie lub. Łyk to penetracja ciała obcego (pokarmu, płynu, przedmiotów) do dróg oddechowych podczas inhalacji. Istnieje zwiększone ryzyko aspiracji, szczególnie w przypadku osób starszych lub wymagających opieki, a także młodszych dzieci.

Co to jest aspiracja

Aspiracja to penetracja pokarmu, wymiotów lub innych ciał obcych do układu tchawiczo-oskrzelowego podczas wdechu (wdech). Jeśli ciała obce dostaną się do dróg oddechowych, zwykle wywoływany jest odruch kaszlowy, przez który mają zostać usunięte z organizmu.

Jeśli jednak ten proces kaszlu nie powiedzie się, większe zasysane ciała obce mogą zablokować tchawicę, przez co dana osoba nie może już oddychać (duszność) i grozi uduszeniem. Aspiracja może również objawiać się konwulsyjnymi (spazmatycznymi) próbami oddychania w wyniku skurczów mięśni oskrzeli (skurcz oskrzeli) oraz niebieskoszarymi przebarwieniami skóry (sinica) w niedodmy (niedobór wentylacji w odcinku płuc).

Mniejsze ciała obce mogą również wnikać do płuc, uszkadzać tamtejsze struktury tkankowe i oprócz deficytu wentylacji powodować miejscowe reakcje zapalne. W rezultacie może rozwinąć się zachłystowe zapalenie płuc, które może być ciężkie, a czasem śmiertelne, szczególnie w przypadku osób starszych.

przyczyny

Aspiracji sprzyja zmniejszona ruchomość języka (np. W chorobie Parkinsona), zaburzony proces połykania, nasilone wymioty lub obecność reurgitacji (patologiczny cofanie się soku żołądkowego lub treści pokarmowej do jamy ustnej).

Istnieje również zwiększone ryzyko aspiracji u osób, które nie jadły lub były przez dłuższy czas intubowane, u osób dotkniętych niektórymi zaburzeniami neurologicznymi (udar, miastenia) oraz u zdezorientowanych, starszych osób.

Ponadto istnieje zwiększone ryzyko aspiracji pożywienia (np. Orzeszków ziemnych), zabawek lub innych mniejszych przedmiotów, takich jak monety, u młodszych dzieci, które eksplorują otoczenie głównie ustami.

Choroby z tym objawem

• Parkinsona
• Achalasia
• astma oskrzelowa

• udar mózgu
• Aspiracja ciała obcego
• udar cieplny

• Myasthenia gravis pseudoparalytica
• zapalenie płuc
• Choroba refluksowa

Diagnoza i przebieg

Aspirację zazwyczaj rozpoznaje się na podstawie „klasycznej triady objawów”, na którą składa się kaszel, zmniejszony hałas oddechowy i gwizdanie. Występujące objawy częściowo korelują z lokalizacją zasysanego ciała obcego.

W przypadku aspirowanego przedmiotu w tchawicy (tchawicy) lub krtani (krtani), w zależności od obecnego skurczu, występują wyraźne objawy ze świstem wdechowym (odgłosy oddechu podczas wdechu), podczas gdy ciało obce w układzie oskrzelowym po początkowym napadzie kaszlu często ma tylko niewielkie trudności w oddychaniu powodowany.

Ponadto kaszel i nawracające (nawracające) infekcje dróg oddechowych mogą wskazywać na przewlekłą aspirację, w której ciało obce długo przebywało w układzie oskrzelowym.

Rozpoznanie zwykle potwierdza prześwietlenie klatki piersiowej. Jeśli ciało obce zostanie szybko usunięte, aspiracja zwykle przebiega prawidłowo. Jednak przewlekła aspiracja może w dłuższej perspektywie prowadzić do krwioplucia, ropni płuc, rozstrzeni oskrzeli, odmy śródpiersia lub odmy opłucnowej.

Komplikacje

Aspiracja może powodować liczne dolegliwości. Podczas zasysania ciała obcego nacisk kładzie się na szybkie usunięcie tego ciała obcego z dróg oddechowych. Jeśli jednak tak nie jest, mogą wystąpić komplikacje. Jeśli zasysane ciało obce nie zostanie usunięte na czas, istnieje duże prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji zapalnej w drogach oddechowych.

W takim przypadku zwykle konieczne jest leczenie antybiotykami. Z jednej strony wynika to z faktu, że ciało obce jest w większości zanieczyszczone bakteriami. Z drugiej strony zasysane ciało obce uszkadza błonę śluzową, co czyni ją bardziej podatną na kolonizację bakteryjną. Ponadto mogą wystąpić poważne reakcje, zwłaszcza podczas zasysania mocno pikantnych potraw. Jeśli tak, wskazany jest lek przeciwzapalny, aby zahamować tę reakcję. Jednak najbardziej niebezpiecznym powikłaniem aspiracji jest uduszenie. Jeśli ciała obcego nie można odkrztusić i osadzić się w tchawicy, istnieje ryzyko uduszenia.

Ryzyko uduszenia z powodu aspiracji jest znacznie zwiększone, szczególnie u dzieci. Aspiracja spuchniętych rzeczy może również prowadzić do uduszenia, ponieważ mogą one nieuchronnie wejść w kontakt z cieczą. Ze względu na wymienione komplikacje podczas aspiracji konieczna jest szybka pomoc. Aspiracja ciała obcego może być nagłym, zagrażającym życiu stanem wyjątkowym.

Kiedy należy iść do lekarza?

Konsultacja z lekarzem powinna być podejmowana indywidualnie w przypadku aspiracji. W większości przypadków osoba dotknięta chorobą ma odruchowy atak kaszlu. Ciała obce są transportowane z tchawicy z powrotem do jamy ustnej lub wypluwane. W ten sposób substancja jest usuwana bez dalszych skutków ubocznych. Zwykle nie pozostają żadne dalsze szkody.

Jeśli po zabiegu nadal występuje ból lub dyskomfort, zaleca się wizytę kontrolną u lekarza. Może to wesprzeć dalszy proces gojenia za pomocą leków lub sprawdzić, czy w tchawicy nadal znajdują się obce substancje. Jeśli ciała obcego nie da się usunąć własnymi siłami, bez wizyty lekarza istnieje ryzyko uduszenia. W przypadku aspiracji u dzieci należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Jeśli obca substancja pozostaje w tchawicy przez długi czas, istnieje zwiększone ryzyko dalszych chorób.

Dlatego zaleca się skonsultowanie się z lekarzem, jeśli świadomie wywołany kaszel nie przynosi efektów. Ryzyko zapalenia płuc lub niewydolności płuc jest zbyt duże. Jeśli aspiracja występuje regularnie i wielokrotnie, różne środki terapeutyczne mogą być bardzo pomocne. Terapia połykania prowadzona przez logopedy lub terapeuty zajęciowego może przynieść długotrwałe zmiany i osiągnąć sukces. Celem zainicjowanej terapii jest zmniejszenie lub trwałe wyleczenie aspiracji.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

W wielu przypadkach zasysane ciało obce jest samoistnie usuwane w wyniku silnego kaszlu. Jeśli to się nie powiedzie, można wskazać środki pierwszej pomocy. Aby to zrobić, poszkodowaną osobę należy energicznie uderzać między łopatki płaską ręką w pozycji pochylonej do przodu, aby zainicjować kaszel zasysanego ciała obcego.

Później, jeśli nie kaszlesz, można użyć rączki Heimlicha, co jednak budzi kontrowersje ze względu na możliwe urazy wewnętrzne (pęknięcie przepony, urazy ściany żołądka). W przypadku poważnych niedoborów wentylacji (zatrzymanie oddechu i krążenia) może być również konieczna resuscytacja (resuscytacja poprzez masaż serca i płuc). Zasysane ciała obce, których nie można usunąć opisanymi metodami, są zwykle usuwane kleszczami optycznymi (górne drogi oddechowe) lub endoskopowo w ramach bronchoskopii (odbicie tchawicy i oskrzeli).

W tym celu cienką, elastyczną rurkę z kamerą i urządzeniem odsysającym (bronchoskopem) wprowadza się przez tchawicę do dolnych dróg oddechowych w celu odsysania nagromadzonej wydzieliny i zasysanego ciała obcego. Wyekstrahowana wydzielina jest następnie badana mikrobiologicznie pod kątem patogenów, które mogły dostać się do dróg oddechowych wraz z zasysanym ciałem obcym. Antybiotyki stosuje się profilaktycznie niezależnie od wyniku mikrobiologicznego. W przypadku przewlekłej aspiracji zwykle przed bronchoskopią zaleca się antybiotykoterapię.

Perspektywy i prognozy

Aspiracja może prowadzić do różnych komplikacji, które mogą nawet doprowadzić do śmierci. Zwykle aspiracja występuje głównie u małych dzieci. Mają tendencję do wkładania przedmiotów do ust i dławienia się nimi. Jednak aspiracja występuje również często u dorosłych, na przykład gdy w ustach trzymane są małe przedmioty, a pacjent się nimi dławi.

W większości przypadków ciało obce można usunąć w odpowiednim czasie, aby nie wystąpił stan zapalny. Jeśli jednak ciało obce pozostanie w płucach przez długi czas, nastąpi śmierć z powodu uduszenia. Dlatego też pierwszą pomoc należy zawsze podjąć natychmiast po aspiracji i wezwać lekarza ratunkowego.

Jeśli aspiracja występuje przy pikantnym lub pikantnym jedzeniu, układ oskrzeli jest silnie obciążony i może ulec zapaleniu. To zapalenie jest leczone antybiotykami i zwykle nie prowadzi do dalszych powikłań.

Często samo aspiracja jest eliminowana przez organizm poprzez odkrztuszanie ciała obcego i nie prowadzi do niebezpiecznych sytuacji.

zapobieganie

Tak zwana profilaktyka aspiracyjna obejmuje środki zapobiegające spożyciu pokarmu lub innych ciał obcych. Należą do nich na przykład abstynencja od płynów i pokarmów w okresie poprzedzającym przewidywalne operacje, uniesienie górnej części ciała podczas jedzenia dla osób wymagających opieki, wystarczająca ilość czasu na jedzenie i picie, a także odpowiednia higiena jamy ustnej w celu usunięcia resztek jedzenia po jedzeniu. Ponadto należy chronić małe dzieci przed kontaktem z małymi częściami (nakrętkami, monetami, klockami Lego), aby zapobiec aspiracji.

Możesz to zrobić sam

W przypadku aspiracji (połknięcia) z dusznością należy zawsze wezwać lekarza pogotowia ratunkowego, aby był po bezpiecznej stronie. Jeśli powietrze nie zostanie całkowicie usunięte, silny kaszel często pomaga usunąć ewentualne ciała obce i zmniejszyć aspirację. Tworzenie mdłości również czasami pomaga usunąć przedmioty z gardła.

Ogólnie rzecz biorąc, możesz najpierw spróbować ręcznie usunąć ciała obce lub płyny, które dostały się do tchawicy podczas połykania. Jeśli to się nie powiedzie i wystąpią konwulsyjne próby oddychania, należy zaalarmować służby ratownicze. Do tego czasu górna część ciała zainteresowanej osoby powinna być pochylona. Silne uderzenia w łopatki mogą natychmiast wywołać kaszel, który często powoduje wydalenie ciała obcego. Jeśli to nie pomoże, należy użyć niewidzialnego uchwytu. W przypadku zatrzymania oddechu należy podjąć dalsze środki ratujące życie. Ponadto, jeśli to możliwe, strona trzecia powinna określić, czym jest ciało obce, aby ułatwić leczenie ostrego leczenia w szpitalu.

W przypadku połknięcia w wyniku reakcji alergicznej ważne jest, aby zachować spokój i oddychać powoli, aż do przybycia fachowej pomocy. Spożycie podczas ataku astmy można leczyć za pomocą sprayu na astmę. W przypadku regularnego aspiracji bez wyraźnego powodu należy skonsultować się z lekarzem.