Zespół opuszkowy mózgu

Na Zespół opuszkowy mózgu jest to powikłanie zespołu śródmózgowia. Jest to spowodowane uciskiem struktur mózgowych po wzroście ciśnienia wewnątrzczaszkowego w obrębie dołu czaszkowego. Podczas gdy zespół śródmózgowia jest w większości odwracalny, zespół opuszkowy mózgu jest obarczony wysokim ryzykiem trwałej śmierci mózgu.

Co to jest zespół opuszkowy mózgu?

Z wyjątkiem móżdżku pień mózgu obejmuje wszystkie części mózgu znajdujące się poniżej międzymózgowia. Oprócz śródmózgowia (śródmózgowia) i mostu (most) do pnia mózgu należy również wydłużony rdzeń (rdzeń przedłużony). Zespół opuszkowy mózgu to całkowita niewydolność funkcji pnia mózgu.

$config[ads_text1] not found

Niepowodzenie to może być odwracalne i zwykle jest wynikiem ostrego obustronnego uszkodzenia mostu i rdzenia przedłużonego. W większości przypadków przyczyną objawów niepowodzenia jest uwięzienie struktur pnia mózgu przez migdałki móżdżku. Zjawisko to zwykle pojawia się w kontekście zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego i jest określane jako mniejsze uwięzienie.

Należy to odróżnić od pułapki górnej, która skutkuje tzw. Zespołem śródmózgowia. Zespół opuszkowy mózgu jest zwykle powikłaniem zespołu śródmózgowia. Dlatego te dwa zjawiska są zwykle spowodowane tymi samymi podstawowymi przyczynami.

przyczyny

Zespół śródmózgowia występuje w wyniku zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego w obrębie środkowego dołu czaszki. Wzrost ciśnienia wewnątrz czaszki powoduje przemieszczenie struktur mózgowych. Z powodu ograniczonej objętości czaszki części mózgu mogą tylko w ograniczonym stopniu uciec i zaciąć się.

Na przykład w zespole śródmózgowia śródmózgowie jest uwięzione w szczelinie namiotu, co powoduje uszkodzenie ściśniętych struktur. Przyczyną wyzwalającego wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego mogą być udary lub urazowy krwotok. Wymagania przestrzenne również zwiększają ciśnienie wewnątrzczaszkowe. To samo dotyczy obrzęków i zaburzeń odpływu płynu mózgowo-rdzeniowego.

To ostatnie zjawisko jest wykorzystywane we wszystkich procesach, które blokują drenaż mózgowych dróg wodnych, a tym samym utrudniają odpływ wody mózgowej do zewnętrznej przestrzeni ługowej. Z zespołu śródmózgowia, wraz ze wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego, rozwija się tak zwana pułapka górna, pułapka dolna, a tym samym zespół opuszkowy mózgu.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawami zespołu opuszkowego mózgu są ostre deficyty odruchów pnia mózgu. W większości przypadków pacjenci z zespołem opuszkowym mózgu to pacjenci w stanie śpiączki, u których występuje tylko hipotoniczne napięcie mięśni szkieletowych. Osoby dotknięte chorobą również cierpią na arefleksję.

Więc odruchy mięśni szkieletowych zawodzą. Również mięśnie oczu nie wykazują już żadnych odruchów. Z tego powodu rozszerzenie źrenic utrzymuje się. Ponadto zwykle występują zaburzenia funkcji życiowych. Na przykład napęd oddechowy jest często osłabiony i powoduje oddychanie biotem lub zadyszką. Bicie serca charakteryzuje się również bradykardią.

Chociaż wciąż jest czas na zespół śródmózgowia, zespół opuszkowy mózgu jest stanem ostrym zagrażającym życiu, który można rozwiązać tak szybko, jak to możliwe. Ponieważ ucisk powoduje niewystarczający dopływ tlenu do rdzenia przedłużonego, centralne ośrodki kontroli mogą zostać nieodwracalnie uszkodzone. Takie uszkodzenie spowodowałoby zatrzymanie akcji serca (niewydolność sercowo-naczyniowa).

$config[ads_text3] not found

Diagnoza i przebieg

Neurolog stawia diagnozę zespołu opuszkowego mózgu po zbadaniu odruchów pnia mózgu. W przypadku awarii diagnoza jest uważana za bezpieczną. Badanie odruchów pnia mózgu pozwala również na różnicowe różnicowanie diagnostyczne zespołu opuszkowego mózgu od zespołu śródmózgowia.

Zasadniczo stopniowe przechodzenie od nadciśnienia mięśniowego w sensie synergizmu rozciągającego do hipotensji mięśniowej ma fundamentalne znaczenie dla rozpoznania zespołu śródmózgowia. Diagnozując zespół śródmózgowia należy określić ciśnienie wewnątrzczaszkowe. Ponadto obrazowanie pomaga wyjaśnić przyczynę postępującego wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

W większości przypadków neurolog zastosuje rezonans magnetyczny, jeśli podejrzewa zespół mózgu w środkowej lub opuszkowej części mózgu. Na przykład na obrazach przekrojów guzy wykazują stosunkowo charakterystyczny obraz po podaniu środka kontrastowego. To samo dotyczy krwawienia. Rokowanie jest raczej złe dla pacjentów z zespołem opuszkowym mózgu. Jest to stan ostrego zagrożenia życia.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

W przypadku zespołu opuszkowego mózgu zdecydowanie należy przeprowadzić badanie lekarskie i leczenie. W najgorszym przypadku zespół może doprowadzić do śmierci. Ponieważ jednak zespół bulwiasty mózgu zwykle występuje u pacjentów w śpiączce, nie jest konieczne dodatkowe badanie. Jednak należy wezwać lekarza, jeśli dana osoba nie wykazuje już normalnych odruchów. Oczy również nie mogą się już ruszać.

Dyszenie lub utrata przytomności mogą również wskazywać na zespół i należy je zbadać. W nagłych przypadkach konieczne jest natychmiastowe leczenie przez lekarza ratunkowego. Jeśli mózg jest nieodwracalnie uszkodzony, zwykle występuje niewydolność serca. Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent nagle i bez szczególnego powodu nie wykazuje już odruchów. Badanie może wykonać neurolog. Niestety w większości przypadków leczenie nie jest możliwe, więc poszkodowany jest uzależniony od pobytu w szpitalu.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Aż do stadium zespołu opuszkowego mózgu uciśnięcia struktur śródmózgowia są zwykle uważane za odwracalne. Gdy odruchy pnia mózgu zawodzą, całkowite wyleczenie pacjenta jest zwykle niemożliwe. U pacjentów z zespołem opuszkowym mózgu terapia skupia się na ochronie funkcji życiowych.

Ponadto metabolizm mózgu jest maksymalnie zachowany. Wentylację zapewnia kontrolowana hiperwentylacja. Oprócz katecholamin lekarze podają substytucję objętości. Drugim celem leczenia jest leczenie przyczynowe, które ma na celu powstrzymanie postępującego wzrostu ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Należy wyeliminować pierwotną przyczynę wzrostu ciśnienia, aby osiągnąć skuteczne obniżenie stosunków ciśnienia śródczaszkowego i tym samym zapobiec śmierci mózgu. Najpierw podaje się mannitol w celu obniżenia ciśnienia. W zależności od przyczyny można wykonać drenaż komory lub kraniotomię. Podczas zabiegu inwazyjnego wskazane jest ciągłe monitorowanie warunków ciśnieniowych i funkcji życiowych.

Do monitorowania dostępne jest monitorowanie intensywnej opieki. Ostateczna eliminacja pierwotnej przyczyny ma zwykle charakter neurochirurgiczny. W przypadku krwawienia krwiak należy usunąć. Masy przyczynowe wymagają wytępienia guza.

Jeśli pacjent przeżyje zespół opuszkowo-mózgowy, często pozostają poważne uszkodzenia, takie jak zespół apaliczny. Środki wspomagające rehabilitację są zawsze wskazane po zespole śródmózgowia lub opuszkowym mózgu. Chociaż środki te są stosunkowo obiecujące po zespole śródmózgowia, szanse powodzenia po zespole opuszkowo-mózgowym są znacznie niższe.

Perspektywy i prognozy

Prognozy dotyczące zespołu opuszkowego mózgu są generalnie bardzo złe, co oznacza, że ​​w większości przypadków dochodzi do śmierci mózgu. W wyniku tego pacjent umiera. Śmierć można opóźnić jedynie poprzez leczenie objawowe, co zwiększa oczekiwaną długość życia pacjenta. Jednak całkowitego wyleczenia nie można już osiągnąć w przypadku zespołu opuszkowego mózgu.

W ramach leczenia pacjenci są uzależnieni od sztucznego oddychania. Ciśnienie w mózgu należy również zmniejszyć w taki sposób, aby uniknąć śmierci mózgu. Dokładna oczekiwana długość życia zależy w dużej mierze od stanu zdrowia i ciężkości zespołu opuszkowego mózgu. Osoba dotknięta chorobą może przeżyć tylko w bardzo rzadkich przypadkach. Jednak w takich przypadkach mózg ulega poważnym uszkodzeniom, przez co dana osoba cierpi na ograniczenia motoryczne i psychiczne. Nie można ich już leczyć i dlatego są nieodwracalne.

Jeśli nie zostanie podjęte żadne leczenie zespołu opuszkowego mózgu, osoba dotknięta chorobą umiera zwykle po krótkim okresie śmierci mózgu. Przed śmiercią pacjent zwykle zapada w śpiączkę i nie można już się nim zająć.

Tutaj znajdziesz swoje leki

zapobieganie

Zespołowi opuszkowego mózgu można zapobiec tylko w takim zakresie, w jakim można zapobiec przyczynowemu uciskowi rdzenia przedłużonego. Zapobieganie jest zwykle obowiązkiem neurologów leczących poprzedni zespół śródmózgowia. Ścisłe monitorowanie ciśnienia śródczaszkowego i skuteczne zmniejszanie współczynników ciśnienia są wskazane w terapii zespołu śródmózgowia w celu zapobiegania zespołowi opuszkowemu mózgowemu.

Opieka postpenitencjarna

W przypadku zespołu opuszkowego mózgu możliwości dalszej opieki są zwykle bardzo ograniczone. Sam zespół musi być leczony przez lekarza, aby uniknąć śmierci danej osoby. Wczesna diagnoza i leczenie zespołu mają bardzo pozytywny wpływ na dalszy przebieg i mogą zapobiec dalszym powikłaniom.

Osoba dotknięta chorobą zwykle otrzymuje leki, które mają obniżyć ciśnienie krwi. Ważne jest, aby zapewnić ich regularne przyjmowanie, a także wyjaśnić interakcje z innymi lekami. Interwencja chirurgiczna jest również zwykle konieczna do pełnego leczenia zespołu opuszkowego mózgu.

Po takiej operacji osoba zainteresowana musi zdecydowanie odpocząć i zadbać o swoje ciało. W każdym przypadku należy unikać zajęć sportowych lub innych forsownych zajęć, aby przyspieszyć proces gojenia. Jeśli zespół opuszkowy mózgu jest spowodowany guzem, dalsze i przede wszystkim regularne badania całego ciała są przydatne w celu wykrycia i usunięcia kolejnych guzów na wczesnym etapie.

Jednak w większości przypadków oczekiwana długość życia pacjenta jest ograniczona przez zespół opuszki mózgowej. Przydatny może być również kontakt z innymi osobami cierpiącymi na syndrom, ponieważ często prowadzi to do wymiany informacji.

Możesz to zrobić sam

Zespół opuszkowo-mózgowy to nagły przypadek medyczny. Kiedy wystąpi, należy powiadomić służby ratunkowe i udzielić pierwszej pomocy osobie, której dotyczy.

Po zabiegu pacjent musi najpierw uspokoić się. W zależności od ciężkości zespołu wskazanych jest wówczas szereg środków leczniczych lub terapeutycznych. Jeśli w wyniku zespołu wystąpią zaburzenia neurologiczne, może to świadczyć o uszkodzeniu mózgu, które należy zdiagnozować w dalszych badaniach. W przypadku poważnego uszkodzenia mózgu pacjent często wymaga również opieki i pomocy psychologicznej.

W przypadku pozytywnego zespołu opuszkowego mózgu zwykle wystarczający jest odpoczynek i umiarkowane ćwiczenia. Pacjent powinien zwrócić uwagę na wszelkie nietypowe objawy i zgłosić je lekarzowi. Wszelkie skutki uboczne i interakcje przepisanego leku należy również omówić z lekarzem, aby uniknąć poważnych komplikacji.

Jeśli pomimo wszelkich środków stan zdrowia się pogarsza, należy zgłosić się do neurologa z zespołem opuszkowym mózgu. Lekarz prowadzący może udzielić dalszych wskazówek dotyczących sposobów samopomocy i tym samym przyczynić się do szybkiego zaniku zespołu opuszkowego mózgu.