Kalcytonina

Kalcytonina jest polipeptydem składającym się z 32 aminokwasów, który jest wytwarzany głównie w komórkach C tarczycy. Jako hormon kontrolujący, hamując rozpad kości i zwiększając wydalanie wapnia i fosforanów, obniża poziom wapnia i fosforanów we krwi. Pod względem stężenia wapnia kalcytonina jest antagonistą, a pod względem stężenia fosforanów - protagonistą parathormonu.

Co to jest kalcytonina?

Kalcytonina jest polipeptydem składającym się z 32 aminokwasów, który pełni rolę hormonu kontrolującego równowagę wapniowo-fosforanową organizmu. Wysoki poziom kalcytoniny poprzez hamowanie osteoklastów obniża podaż wapnia z procesu rozpadu kości, co prowadzi do szybkiego obniżenia poziomu wapnia we krwi.

Pod względem stężenia wapnia działa antagonistycznie, a pod względem stężenia fosforanów - protagonistą parathormonu, który jest głównie syntetyzowany w przytarczycach. Jako „strona trzecia” witamina D odgrywa również ważną rolę w cyklu kontrolowania równowagi wapniowo-fosforanowej. Wzrost poziomu witaminy D powoduje wzrost poziomu wapnia i fosforanów we krwi.

Kalcytonina jest zatem antagonistą witaminy D. Witamina D może również hamować syntezę parathormonu. Kalcytonina ma fizjologiczny okres półtrwania tylko kilka minut i dlatego szybko traci swoją skuteczność, gdy tylko ustaną bodźce do dalszej syntezy, np. B. po normalizacji poziomu wapnia.

Produkcja, edukacja i produkcja

Kalcytonina jest syntetyzowana głównie w wyspecjalizowanych komórkach okołopęcherzykowych (komórki C) tarczycy w razie potrzeby. Po części kalcytonina może być również wytwarzana w przytarczycach i grasicy, np. jest to bardzo ważne po koniecznym całkowitym usunięciu tarczycy.

W ramach dalszej kompensacji w przypadku niewydolności tarczycy, nerwy ruchowe i czuciowe obwodowego i ośrodkowego układu nerwowego są również w stanie przyczynić się do powstania peptydu związanego z genem kalcytoniny glandotropowej (CGRP), który działa podobnie jak kalcytonina. Synteza kalcytoniny jest stymulowana przez (zbyt) wysokie stężenie jonów wapnia w surowicy krwi.

Produkcja hormonów jest również odpowiedzią na stymulację przez pewne substancje przekaźnikowe przewodu pokarmowego. Krótki fizjologiczny okres półtrwania zapewnia, że ​​po przywróceniu prawidłowego stężenia wapnia w surowicy krwi, skuteczność kalcytoniny spada bardzo szybko w wyniku naturalnej degradacji.

Funkcja, działanie i właściwości

Kalcytonina wpływa jednocześnie na kilka procesów fizjologicznych. Jeśli stężenie wapnia w surowicy krwi wzrośnie powyżej normy, komórki C w tarczycy są stymulowane do produkcji kalcytoniny.

Głównym efektem produkowanej obecnie kalcytoniny jest zahamowanie rozwoju osteoklastów, które jako przeciwnicy osteoblastów nieustannie rozkładają komórki kostne i „przetwarzają” zawarte w nich substancje, takie jak wapń i fosfor. To uwalnia wapń i fosforany, które są przez krótki czas dostępne w surowicy krwi - i, mówiąc prosto - mogą być ponownie użyte przez osteoblasty do budowy kości w tym samym lub innym miejscu.

Jeśli proces rozkładu osteoklastów jest zahamowany, a osteoblasty nadal budują kość bez zakłóceń, szybko pojawia się nierównowaga między procesem rozpadu a procesem narastania na korzyść nagromadzenia lub wyższego „zużycia” wapnia i fosforanów. Spowoduje to obniżenie poziomu wapnia i fosforanów zgodnie z zamierzeniami. Jednocześnie kalcytonina stymuluje zwiększone wydalanie wapnia w [nerkach]] i w jelicie.

CGRP podobny do kalcytoniny, który jest również syntetyzowany, ma również działanie hamujące apetyt, spowalnia wytwarzanie kwasu żołądkowego i prowadzi do wielu innych procesów fizjologicznych, takich jak przyspieszenie tętna i rozszerzenie naczyń krwionośnych. Nie ulega wątpliwości, że kalcytonina jest również stosowana jako produkt leczniczy do wykorzystania efektu hamowania utraty masy kostnej w celach terapeutycznych, zwłaszcza w zaawansowanej osteoporozie lub chorobie Pageta z widocznymi deformacjami kości lub patologicznie podwyższonym poziomem wapnia.

Należy wziąć pod uwagę, że kalcytonina, jako polipeptyd, byłaby trawiona natychmiast po przyjęciu doustnym, zanim mogłaby zadziałać. Możliwe są zatem tylko formy podawania pozajelitowego, takie jak podskórne lub dożylne. Podawanie w postaci aerozolu do nosa kobietom w celu zapobiegania osteoporozie pomenopauzalnej zostało ponownie wstrzymane w 2012 r. Z powodu możliwych poważnych skutków ubocznych.

Choroby, dolegliwości i zaburzenia

Jeśli poziom wapnia we krwi jest prawidłowy, bardziej normalne jest to, że wartości kalcytoniny są bardzo niskie, prawdopodobnie nawet poniżej granicy wykrywalności. Dlatego określenie wartości minimalnej nie ma sensu tylko wtedy, gdy występuje również nadmierny poziom wapnia.

Dlatego trudno jest udowodnić patologiczną niedoczynność, ponieważ musiałaby być ona połączona ze zwiększonym poziomem wapnia w tym samym czasie. Jeśli podwyższone stężenie wapnia utrzymuje się i nie jest normalizowane przez własną kalcytoninę organizmu, jest to hiperkalcemia (także hiperkalcemia), która może wskazywać na poważną chorobę.

Brak leczenia może prowadzić do objawów nerwowo-mięśniowych i jelitowych, a w perspektywie średnioterminowej do niewydolności nerek, niewydolności serca i śmierci. Można udowodnić patologiczną nadczynność komórek C i interpretować ją jako marker nowotworowy raka C-komórkowego (rak rdzeniasty tarczycy) lub hiperplazji komórek C, w której komórki C samodzielnie wytwarzają kalcytoninę i reagują na hormony stymulujące lub Poziom wapnia we krwi przestaje odpowiadać.

Wysokie poziomy kalcytoniny mogą również wskazywać na marskość wątroby, niewydolność nerek lub guz neuroendokrynny.