W Chinidyna jest składnikiem aktywnym należącym do grupy leków przeciwarytmicznych. Jest stosowany w leczeniu niektórych nieregularnych uderzeń serca.
Zastosowanie i zastosowanie medyczne
Chinidyna Jako składnik aktywny z grupy leków przeciwarytmicznych pomaga leczyć różne problemy z sercem (np. Zbyt szybkie i nieregularne bicie serca, trzepotanie przedsionków i migotanie przedsionków).
Jest podawany podczas leczenia serca, gdy zachodzi potrzeba zwolnienia szybkiego tętna lub normalizacji nieregularnego bicia serca. W leczeniu arytmii serca i regulacji rytmu serca stosuje się również leki zawierające substancję czynną chinidynę.
Chinidynę można również stosować do kardiowersji, gdy terapia elektrowstrząsami nie jest możliwa.
Efekt farmakologiczny
Chinidyna jest substancją czynną klasy 1 a leków przeciwarytmicznych. Blokuje kanały sodowe w komórkach mięśnia sercowego, dzięki czemu pobudliwość mięśnia sercowego zmniejsza się z powodu zmniejszonego napływu sodu.
Dodatkowo odpływ potasu jest hamowany przez substancję czynną chinidynę, dzięki czemu potencjał czynnościowy ulega wydłużeniu. Chinidyna ma również działanie rozszerzające naczynia krwionośne, co obniża ciśnienie tętnicze krwi, a tym samym odciąża serce i mięśnie. Wynikające z tego rozluźnienie mięśni jest szczególnie widoczne w ramionach i nogach chorych pacjentów. Ze względu na niższą pobudliwość serca, serce również zwalnia i dlatego bije bardziej regularnie.
Substancja czynna chinidyna jest bardzo szybko wchłaniana przez organizm ludzki. Można go już wykryć we krwi pacjenta po około 15 minutach i na tym etapie objawy zauważalnie zmniejszają się. W połączeniu z blokerem kanału wapniowego chinidyna poprawia również regulację zaburzeń krążenia, gdy serce jest obciążone.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki na arytmię sercaZagrożenia i skutki uboczne
U bardzo wielu pacjentów można było to zaobserwować Chinidyna ma negatywny wpływ na przewód pokarmowy. Zwykle powoduje to nudności, wymioty i biegunkę. W przypadku przedawkowania substancji czynnej może dojść do tzw. Zatrucia chinidyną, które wpływa na ośrodkowy układ nerwowy i może prowadzić do zaburzeń widzenia, oczopląsu lub uszkodzenia nerwu wzrokowego. Typowe z nich to zaburzenia słuchu (np. Szum w uszach), a także bóle głowy, zawroty głowy lub splątanie. W rzadkich przypadkach czynna substancja chinidyna może zaburzać czynność wątroby.
Jeśli pacjent ma słaby mięsień sercowy (niewydolność serca NYHA III i IV) lub wolne bicie serca, nie wolno przyjmować chinidyny. Nie jest również wskazane, jeśli wcześniej przedawkowano glikozydy nasercowe lub jeśli występują zaburzenia przewodzenia serca. Jeśli pacjent cierpi na zbyt wysoką częstość akcji serca przedsionkowego, to po dokładnym rozważeniu przez lekarza prowadzącego należy najpierw zastosować inny lek przeciwarytmiczny.
Doświadczenie w stosowaniu chinidyny podczas ciąży jest niewystarczające. Istnieje jednak możliwość, że nienarodzone dziecko może zostać utracone, dlatego należy je przyjmować dopiero po rozważeniu przez lekarza prowadzącego korzyści i zagrożeń. Ponieważ substancja czynna przenika do mleka kobiecego, chinidyny nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Chociaż nie są znane żadne szkodliwe skutki dla niemowląt, należy również rozważyć, czy korzyść dla matki jest większa niż ryzyko dla niemowlęcia. Jego stosowanie u dzieci nie zostało jeszcze przetestowane, więc w tym przypadku tylko lekarz prowadzący może zdecydować, czy konieczne jest przyjmowanie chinidyny.
Jeśli chinidyna jest przyjmowana razem z innymi lekami, mogą wystąpić pewne interakcje, w zależności od postaci leku (np.Tabletka, strzykawka) mogą przedstawiać się inaczej. Jeśli na przykład leki przeciwnadciśnieniowe są przyjmowane w większych dawkach, istnieje ryzyko negatywnego wpływu na serce.
Może to również zwiększyć działanie chinidyny. Jeśli w tym samym czasie trzeba również przeprowadzić leczenie antybiotykami lub środkami przeciwgrzybiczymi, skuteczność chinidyny może z kolei zostać zmniejszona. Jeśli jednocześnie przyjmowane są glikozydy nasercowe (np. Digoksyna lub digitoksyna), te substancje czynne mogą być wzmocnione chinidyną. Z uwagi na liczne interakcje z innymi lekami chinidynę należy zatem przyjmować wyłącznie po konsultacji z lekarzem prowadzącym.
Ponieważ skutki uboczne chinidyny mogą czasami być bardzo silne, obecnie rzadko jest ona przepisywana przez lekarzy. W Niemczech substancja czynna jest zazwyczaj dostępna tylko na receptę.
