w neuropatia cukrzycowa jest to choroba nerwów, która może powstać jako część długotrwałej cukrzycy. Objawy zwykle rozpoczynają się w okolicy stóp i mogą objawiać się utratą wrażliwości i mrowieniem, ale także objawami paraliżu.
Co to jest neuropatia cukrzycowa?
© Reing - stock.adobe.com
Neuropatia to choroba nerwów (a dokładniej nerwów obwodowych, czyli wszystkich nerwów w organizmie z wyjątkiem mózgu i rdzenia kręgowego), która może mieć różne przyczyny. Neuropatia cukrzycowa to typowe uszkodzenie nerwów, które może wystąpić w wyniku cukrzycy (cukrzycy).
Neuropatia cukrzycowa występuje u około 30% chorych na cukrzycę w ciągu całego życia. To uszkodzenie nerwów może prowadzić do różnych dolegliwości. Neuropatia cukrzycowa zwykle objawia się polineuropatią obwodową, w której wiele nerwów jest jednakowo dotkniętych, oraz neuropatią autonomiczną, tj. Chorobą nerwów mimowolnego układu nerwowego.
przyczyny
Dokładne czynniki powodujące rozwój neuropatii cukrzycowej nie są jeszcze dobrze poznane. Podwyższony poziom cukru we krwi niewątpliwie odgrywa decydującą rolę w rozwoju neuropatii cukrzycowej.
Neuropatia u diabetyków ze słabą kontrolą poziomu cukru we krwi rozwija się średnio znacznie szybciej niż u pacjentów dobrze kontrolowanych.
Jednym z czynników odpowiedzialnych za niszczenie komórek nerwowych w neuropatii cukrzycowej jest tworzenie się związków cukrowo-białkowych, które mogą powstawać przy wysokim stężeniu cukru we krwi i mieć bezpośredni niszczący wpływ na komórki nerwowe.
Objawy, dolegliwości i oznaki
Neuropatia cukrzycowa początkowo objawia się nieswoistym bólem nóg i nieprawidłowymi odczuciami w kończynach. Typowe jest nasilające się mrowienie, które często wiąże się z zaburzeniami czucia i drętwieniem. W neuropatii cukrzycowej nogi są bardziej wrażliwe na bodźce dotykowe.
Często prowadzi to do dziwnego wrażenia podczas zakładania skarpet lub rajstop, które zwykle zaczyna się od palców u nóg i promieniuje stamtąd do kończyn dolnych. Charakterystyczne są także drobne, najczęściej ledwo widoczne rany na stopie, które w przebiegu choroby powiększają się i mogą powodować nieodwracalne uszkodzenia.
Ponadto choroba może wyrażać się jako złe samopoczucie. Typowe uczucie choroby występuje głównie przy dolegliwościach przewlekłych. Objawia się bladością skóry, częstymi potami i problemami sercowo-naczyniowymi. Obszary skóry dotknięte neuropatią również są zimne i często wykazują zauważalne przebarwienia.
Jeśli neuropatia cukrzycowa nie jest leczona, mogą rozwinąć się poważne choroby wtórne. Początkowo istnieje ryzyko uszkodzenia naczyń i zatoru. Może to prowadzić do niedostatecznej podaży różnych narządów, co może prowadzić do dalszych komplikacji. Ponadto istnieje zwiększone ryzyko infekcji w dotkniętych obszarach nogi, co może skutkować ropniami i wrzodami.
Diagnoza i przebieg
Często diagnozę neuropatii cukrzycowej stawia się tylko wtedy, gdy pacjent ma takie objawy, jak uczucie mrowienia w stopach.
Rozpoznanie można jednak postawić wcześniej, szukając w szczególności objawów neuropatii cukrzycowej u pacjentów z cukrzycą. Obwodowa polineuropatia często objawia się najpierw zmniejszoną wrażliwością i wrażliwością na temperaturę, która zwykle dotyka palców u nóg, stóp i podudzi w postaci pończochy.
Jedną z możliwości wczesnej diagnozy jest użycie kamertonu w celu sprawdzenia odczuwania wibracji w tych punktach. Wrażenie temperatury można również sprawdzić, dotykając stopy ciepłymi lub zimnymi przedmiotami.
Funkcję nerwów można również dokładniej zbadać, badając odruchy młotkiem odruchowym.Bardziej szczegółowe badanie nerwów jest możliwe za pomocą elektrroneurografii (ENG) i elektromiografii (EMG).
W kontekście neuropatii autonomicznej neuropatia cukrzycowa prowadzi do rozregulowania układu sercowo-naczyniowego. B. w EKG długoterminowym i tzw. Teście Schellonga, na który składają się pomiary ciśnienia krwi w pozycji leżącej i po wstaniu.
Komplikacje
Neuropatia cukrzycowa pojawia się w kontekście cukrzycy. Fakt, że stężenie cukru we krwi jest stale zwiększane, powoduje różne komplikacje. Cząsteczki cukru mogą łączyć się z białkami, co w efekcie może zatykać najmniejsze naczynia, co prowadzi do niedostatecznej podaży różnych narządów.
Przykładem tego są nerwy (neuropatia cukrzycowa), które mogą prowadzić do zaburzeń wrażliwości i objawów paraliżu. Dotyczy to zwłaszcza stopy. Chory zazwyczaj nie zauważa, że na stopie są drobne rany i nie zwraca na nie uwagi. Rany mogą z czasem się powiększać i powodować nieodwracalne uszkodzenia, ponieważ występują również zaburzenia gojenia się ran spowodowane cukrzycą.
Zwiększa również ryzyko infekcji. Może to spowodować śmierć stopy, aw najgorszym przypadku konieczność jej amputacji (stopa cukrzycowa). Ponadto naczynia w siatkówce są zablokowane, co może prowadzić do zaburzeń widzenia. W najgorszych przypadkach może to nawet doprowadzić do ślepoty (retinopatii cukrzycowej).
Zazwyczaj cukrzyca prowadzi do zaburzeń czynności nerek, co może prowadzić do całkowitej niewydolności (nefropatia cukrzycowa). Jakość życia jest poważnie pogorszona i może być konieczne podjęcie dializy lub nawet przeszczep nerki.
Kiedy powinieneś iść do lekarza?
Jeśli dana osoba cierpi na zaburzenia wrażliwości, drętwienie lub uczucie mrowienia na skórze, jest to uważane za niezwykłe. Jeżeli objawy nie ustąpią lub nasilą się i nasilą, należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli pojawią się oznaki paraliżu, jak najszybciej udaj się do lekarza.
W przypadku bólu nóg lub upośledzenia poruszania się zaleca się wizytę kontrolną. Jeśli występuje nadwrażliwość na uczucie dotykania innej osoby lub ubrania na skórze, istnieje powód do niepokoju. Należy skonsultować się z lekarzem, aby znaleźć przyczynę niedogodności.
Jeśli w palcach, stopach i podudziach dojdzie do zmiany postrzegania wpływu temperatury, konieczna jest wizyta u lekarza. Jeśli czujesz się ogólnie źle lub masz niejasne wrażenie, że są rozbieżności, należy skonsultować się z lekarzem. Objawy mogą pojawić się w dowolnym miejscu na ciele, ale najprawdopodobniej dotyczy to nóg i stóp.
Dlatego należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku nieprawidłowości w kończynach. W przypadku uczucia chodzenia mrówki po skórze lub gdy ból jest nudny lub pieczony, należy przeprowadzić badanie, ponieważ konieczna jest opieka lekarska. Niektórzy chorzy zgłaszają uczucie futra, co jest wskazaniem do wizyty u lekarza.
Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy
Leczenie i terapia
Istotnym czynnikiem w leczeniu neuropatii cukrzycowej jest stała kontrola poziomu cukru we krwi w celu powstrzymania postępu choroby.
W zależności od ciężkości i rodzaju cukrzycy można to osiągnąć poprzez redukcję masy ciała, przyjmowanie tabletek (tzw. Doustne leki przeciwcukrzycowe) lub zastrzyki z insuliny. Ból, który może wystąpić w kontekście polineuropatii, można leczyć objawowo środkami przeciwbólowymi.
Pewną rolę odgrywają tu także tzw. Ko-analgetyki, które wpływają na odczuwanie bólu. B. ważną rolę odgrywają leki przeciwdepresyjne lub przeciwpadaczkowe. Dalsze możliwości terapii obejmują podawanie witamin z grupy B (witaminy B1, B6 i B12) oraz kwasów tłuszczowych, takich jak kwas alfa-liponowy i gamma-linolenowy.
Niektóre konsekwencje neuropatii autonomicznej można leczyć w szczególności. Na przykład neuropatia cukrzycowa może prowadzić do impotencji, niestrawności i wzrostu ciśnienia krwi, z których wszystkie można leczyć określonymi lekami.
Perspektywy i prognozy
Chociaż cukrzyca jest nieuleczalna, rokowanie w neuropatii cukrzycowej uważa się za korzystne u pacjentów, którzy chorują na cukrzycę przez krótki okres.
Rokowanie pogarsza się u pacjentów długoterminowych. Żywotność ulega znacznemu skróceniu, szczególnie u pacjentów, którzy od kilku lat chorują na cukrzycę z dodatkową neuropatią cukrzycową. Chorób nerek jest coraz więcej i może dojść do ślepoty. Obniża się jakość życia i zwiększa się ryzyko wystąpienia zaburzeń psychicznych.
Pacjenci, u których cukrzycę zdiagnozowano zaledwie kilka miesięcy temu, mają duże szanse na złagodzenie objawów poprzez konsekwentną zmianę stylu życia i dobre leczenie.
Celem leczenia jest zapobieganie postępowi choroby. Przy dzisiejszych możliwościach medycznych udaje się to prawie we wszystkich przypadkach u tych pacjentów. Jeśli poziom cukru we krwi jest optymalnie dostosowany, a pacjent żyje zdrowo, następuje poprawa stanu zdrowia. Oprócz wystarczających ćwiczeń i utrzymania prawidłowej wagi należy unikać nadmiernego wysiłku.
W radzeniu sobie z chorobą pomaga również redukcja stresu i stosowanie technik relaksacyjnych, aby zrekompensować codzienne wyzwania. W przypadku przestrzegania zaleceń pacjent może zapobiec wystąpieniu dalszych objawów.
zapobieganie
Najlepszą profilaktyką neuropatii cukrzycowej jest dobre leczenie cukrzycy. Odgrywa w tym również rolę wczesne wykrycie cukrzycy, aby maksymalnie skrócić czas, w którym pacjent ma niekontrolowany wysoki poziom cukru we krwi.
Ponadto należy unikać alkoholu, zwłaszcza gdy pojawiają się objawy neuropatii, ponieważ może to prowadzić do dodatkowego uszkodzenia nerwów. Przerażającym powikłaniem neuropatii cukrzycowej jest zespół stopy cukrzycowej: z powodu zmniejszonej wrażliwości częściej pojawiają się drobne rany na stopie, które gorzej goją się z powodu cukrzycy.
Często na końcu wymagana jest amputacja. Aby temu zapobiec, stopy powinny np. poddać się badaniu w lustrze i szybko skonsultować się z lekarzem, jeśli wystąpią problemy.
Opieka postpenitencjarna
Ze względu na przewlekły przebieg cukrzycy pacjent powinien regularnie przychodzić do lekarza rodzinnego i odpowiednich specjalistów w celu kontroli. Ponieważ cukrzyca często wpływa również na nerwy, pacjent powinien udać się do neurologa w celu sprawdzenia funkcji nerwów i, jeśli to konieczne, rozpoczęcia leczenia. Nerwy są uszkodzone do tego stopnia, że pojawia się drętwienie lub osłabienie mięśni.
Dlatego podczas konsultacji lekarz rodzinny powinien patrzeć na stopę, gdyż urazy są często przez pacjenta pomijane z powodu uszkodzenia nerwów. W najgorszym przypadku amputację można rozważyć w przypadku rozległego uszkodzenia stopy (stopa cukrzycowa). Ponadto cukier należy również sprawdzić, aby kontrolować ustawienie leku i w razie potrzeby zainicjować zmianę.
W przypadku nowo wykrytej cukrzycy należy leczyć pacjenta i przeszkolić go, ponieważ ich spożycie może być bardzo złożone. Oprócz nerwów, cukrzyca często dotyka również inne narządy. Dlatego też pacjent powinien co roku poddawać się kontroli okulistycznej, która może wykorzystać dno oka w celu wykrycia zmiany w siatkówce prowadzącej do ślepoty.
Ponadto należy regularnie konsultować się z nefrologiem, ponieważ uszkodzenie nerek nie jest rzadkością i może prowadzić do niewydolności nerek, jeśli cukrzyca nie jest ustawiona.
Możesz to zrobić sam
Neuropatia cukrzycowa na ogół wymaga leczenia. Chory na cukrzycę może jednak sam podjąć działania, aby uchronić się przed następstwami zaburzenia nerwu.
Jednym z najważniejszych środków jest pomiar poziomu cukru we krwi. Należy to robić po konsultacji z lekarzem i w jasno określonych terminach. Ważna jest również kontrola tkanki tłuszczowej we krwi, wskaźnika masy ciała (BMI), ciśnienia krwi i obwodu talii. Zaleca się również, aby diabetycy dobrze dbali o swoje nerwy i unikali w jak największym stopniu stresu. Wskazane jest również unikanie czynników uszkadzających nerwy, takich jak nikotyna i alkohol.
Jeśli diabetyk ma nadwagę, zaleca się jej utratę. Pomaga w tym zbilansowana dieta i wystarczająca ilość ćwiczeń. Każdemu, kto chce uprawiać sport pomimo neuropatii cukrzycowej, zaleca się wcześniejszą rozmowę z lekarzem w celu wyjaśnienia indywidualnych ograniczeń i możliwości.
Więc nie każdy sport obciąża stopy w takim samym stopniu. Istotną rolę odgrywa również stosowanie obuwia lub wkładek dla diabetyków. Równie ważna jest codzienna kontrola i pielęgnacja stóp.
Ponadto, sensowne jest, aby chory na cukrzycę był poddawany regularnym badaniom profilaktycznym raz w roku i sprawdzany pod kątem ewentualnego uszkodzenia nerwów. Skupiamy się przede wszystkim na stopach.
Jakie środki są ostatecznie najbardziej odpowiednie dla danej osoby, należy omówić z lekarzem prowadzącym.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
