W Emtrycytabina jest substancją leczniczą należącą do grupy analogów chemicznych. Emtrycytabina jest jednym z nukleozydów, a dokładniej substancji cytydyny. Emtrycytabina wykazuje działanie wirusostatyczne w organizmie człowieka i dlatego jest stosowana między innymi w leczeniu HIV, zarówno u osób z HIV-1, jak i HIV-2.
Co to jest emtrycytabina?
Zasadniczo emtrycytabina jest środkiem wirostatycznym i należy do inhibitorów odwrotnej transkryptazy nukleozydów. Emtrycytabina jest stosowana głównie w skojarzonych terapiach przeciwretrowirusowych. Wraz z medyczną substancją czynną tenofowirem emtrycytabina jest stosowana w wielu lekach przepisywanych przez lekarzy w profilaktyce AIDS.
Jednak emtrycytabina nadaje się nie tylko do farmakoterapii HIV, ale także do leczenia wirusów wywołujących wirusowe zapalenie wątroby typu B. Zasadniczo emtrycytabina należy do grupy substancji czynnych analogonów i należy do cytydyny. Silnie przeciwwirusowe działanie emtrycytabiny sprawia, że lek jest szczególnie interesujący w leczeniu zakażeń HIV.
W temperaturze pokojowej emtrycytabina jest zwykle w stanie stałym. Temperatura topnienia leku wynosi od 136 do 140 stopni Celsjusza. Ponadto substancja emtrycytabina jest rozpuszczalna w wodzie tylko w stopniu umiarkowanym do słabego. W niektórych przypadkach możliwe jest również rozwiązanie emtrycytabiny w etanolu. Chemiczny wzór strukturalny emtrycytabiny charakteryzuje się pierścieniem pirymidynowym. Pierścień ten wskazuje, że lek emtrycytabina należy do analogów chemicznych.
Pierścień benzenowy znajduje się w drugiej części chemicznego wzoru strukturalnego emtrycytabiny. Ten pierścień wskazuje, że emtrycytabina jest aromatycznym związkiem węglowodorowym. W zasadzie substancja czynna emtrycytabina jest stosunkowo podobna do leku lamiwudyna, ponieważ oba leki są oparte na wspólnym rozwoju farmaceutycznym. Lamiwudyna jest również stosowana w leczeniu HIV.
Substancja emtrycytabina jest obecnie stosowana w trzech ustalonych kombinacjach. Ponieważ związek między korzyściami a ryzykiem emtrycytabiny jest względnie korzystny, składnik aktywny jest odpowiedni jako lek pierwszego rzutu. Osoby zakażone wirusem HIV otrzymują jedną tabletkę w celu złagodzenia objawów. Producenci leków również stosują emtrycytabinę razem z rylpiwiryną i tenofowirem, aby zwiększyć skuteczność wszystkich substancji i zrekompensować niedogodności.
Farmakologiczny wpływ na organizm i narządy
Emtrycytabina to bardzo skuteczny lek przeciwwirusowy, spowalniający rozprzestrzenianie się wirusów w organizmie człowieka. Z tego powodu substancja emtrycytabina idealnie nadaje się do stosowania w farmakoterapii HIV. Na przykład emtrycytabina jest bardziej skuteczna niż stawudyna i obniża poziom wiremii bardziej niż substancja czynna lamiwudyna.
Emtrycytabina ma również dłuższy okres półtrwania niż lamiwudyna. Ponadto nie prowadzi tak szybko do oporu. Oba leki zostaną utracone, jeśli pacjent ma mutację punktową w M184V. Ze strukturalnego punktu widzenia jedyną różnicą między emtrycytabiną a lamiwudyną jest określony atom fluoru w pierścieniu pirymidynowym.
Głównym powodem działania emtrycytabiny jest to, że substancja ta wpływa i spowalnia wirusową odwrotną transkryptazę. Okres półtrwania w fazie eliminacji emtrycytabiny wynosi dziesięć godzin, więc pacjenci przyjmują lek raz dziennie. Po spożyciu cząsteczki emtrycytabiny przenikają do komórek zakażonych przez odpowiednie wirusy. Dochodzi do fosforylacji, w wyniku której substancje emtrycytabin przenikają do materiału genetycznego wirusów. W ten sposób wirusy mogą się rozmnażać i rozprzestrzeniać.
Zastosowanie medyczne i zastosowanie do leczenia i zapobiegania
Emtrycytabina jest stosowana głównie jako lek na zakażenia wirusem HIV. Z drugiej strony może być również stosowany do leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu B, ponieważ emtrycytabina również hamuje te wirusy. Lek emtrycytabina jest obecnie dostępny pod nazwami handlowymi Truvada®, Emtriva® i Atripla®.
Pacjenci otrzymują emtrycytabinę w postaci tabletek, więc podawanie doustne jest praktyczne. Recepta na emtrycytabinę jest możliwa zarówno dla pacjentów, którzy otrzymali już terapię, jak i jako część początkowego leczenia. Jednak ukończenie przynajmniej czterech miesięcy jest warunkiem koniecznym do podania emtrycytabiny.
Tabletki zwykle zawierają 200 miligramów emtrycytabiny i można je również przyjmować bez posiłków. Zasada jest taka, że pacjenci przyjmują jedną tabletkę dziennie. U dzieci o dawkowaniu emtrycytabiny decyduje masa ciała.
Zagrożenia i skutki uboczne
Producenci substancji czynnej reklamują, że lek jest bardzo dobrze tolerowany. Jednak po zażyciu emtrycytabiny możliwe są liczne niepożądane skutki uboczne. Jednak ich siła jest inna dla każdej osoby, a skutki uboczne nie pojawiają się w każdym przypadku.
Dzieci przyjmujące emtrycytabinę są przede wszystkim narażone na wystąpienie anemii. Ponadto podawanie substancji czynnej emtrycytabiny powoduje czasami powstawanie przebarwień na skórze. Ogólne skutki uboczne emtrycytabiny obejmują nudności i wymioty, a także zawroty głowy.
Niektórzy pacjenci doświadczają również bezsenności w wyniku ciągłego przyjmowania emtrycytabiny. Możliwe są zarówno trudności z zasypianiem, jak i z utrzymaniem snu. Ponadto na skórze może czasami rozwinąć się hiperlipidemia i swędzenie. W wyniku podania emtrycytabiny czasami rozwija się również rabdomioliza.
