Gruczoły dokrewne

Plik gruczoły dokrewne są Gruczoły hormonalnektóre uwalniają swoje wydzieliny bezpośrednio do krwiobiegu. Przysadka mózgowa odpowiada za kontrolę całego układu hormonalnego. W przypadku chorób narządowych gruczołów dokrewnych zaburza się równowaga hormonalna i pojawiają się w szczególności problemy metaboliczne.

Co to są gruczoły wydzielania wewnętrznego?

Słowo endokrynologiczne pochodzi z języka greckiego i oznacza coś w rodzaju wydzielania do wewnątrz. Gruczoły wydzielania wewnętrznego są zatem gruczołami, które wydzielają się bezpośrednio do wewnątrz krwi bez przewodu. Należy od tego odróżnić gruczoły zewnątrzwydzielnicze. Dostarczają swoje wydzieliny przez przewód apokrynny, ekrynowy, holokrynny lub merokrynny do jamy.

Większość ludzkich gruczołów to gruczoły zewnątrzwydzielnicze. Tylko hormony są wydzielane bezpośrednio do krwi bez przewodu. Dlatego termin gruczoł dokrewny jest zwykle synonimem określenia gruczoł dokrewny. Na przykład przysadka mózgowa, kora nadnerczy i tarczyca to gruczoły wydzielania wewnętrznego. Z drugiej strony trzustka ma właściwości zarówno endokrynologiczne, jak i zewnątrzwydzielnicze. Wszystkie gruczoły dokrewne tworzą razem układ hormonalny, zwany również układem hormonalnym.

Anatomia i budowa

W obszarze miąższu gruczołów występują specjalne komórki nabłonkowe, które czasami są osadzone w kapsułkach zbudowanych z tkanki łącznej. W przeciwieństwie do gruczołów zewnątrzwydzielniczych, gruczoły wydzielania wewnętrznego składają się z tak zwanych wysp komórkowych, w sąsiedztwie których znajduje się sieć przypominająca gęsto rozmieszczone naczynia krwionośne. W gruczołach zewnątrzwydzielniczych wydzieliny są syntetyzowane w ciałach gruczołowych. W kształcie półkuli gruczoły ekskrynowe otoczone są szlakami wydzielniczymi, które odprowadzają wydzielinę do krwiobiegu.

Szlaki te są często połączone z innymi systemami kanałów, które kierują wydzielinę bezpośrednio do narządów, które mają ją dalej przetwarzać. Szlaki wydzielnicze nie występują w gruczołach dokrewnych. W tym przypadku krew staje się medium transportowym. Ta trasa transportowa zapewnia gruczołom duży zasięg. Jednak istnieje również wiele parakrynnych gruczołów dokrewnych. Twoje hormony działają tylko na narządy w bezpośrednim sąsiedztwie. Czasami ich wydzieliny są nawet wydzielinami autokrynnymi, które sam produkuje gruczoł.

Funkcja i zadania

Układ hormonalny reguluje procesy metaboliczne i funkcje narządów w komórkach wielokomórkowych. Układ hormonalny obejmuje wszystkie gruczoły dokrewne. W organizmie ludzkim przysadka mózgowa, szyszynka, tarczyca i przytarczyca wraz z nadnerczami i narządem wyspowym tworzą układ hormonalny. Gruczoły w narządach płciowych człowieka są również endokrynologiczne. To samo dotyczy niektórych komórek mięśnia sercowego, w których produkowane są peptydy.

Podwzgórze łączy międzymózgowie z układem hormonalnym. Punkt ten kontroluje uwalnianie hormonów poprzez wysyłanie poleceń stymulujących w szczególności do przysadki mózgowej. Sama przysadka jest również centralnym punktem w układzie hormonalnym, ponieważ hormony przysadki stymulują wydzielanie innych hormonów z tarczycy, nadnerczy i gonad. Hormony przytarczyc regulują głównie gospodarkę wapniową organizmu. Po pobudzeniu hormonem przysadki trzustka uwalnia do krwi głównie insulinę, a nadnercza wydzielają hormony stresu, takie jak adrenalina i kortyzol.

W przeciwieństwie do tego hormony płciowe są wytwarzane i wydzielane w wyspiarskim narządzie gonad. W ten sposób układ hormonalny bierze udział w ważnych procesach regulacyjnych organizmu. W szczególności reprodukcja, metabolizm i procesy wzrostu są procesami enokrynnymi, ale tworzenie kości i ciśnienie krwi są również częściowo kontrolowane przez hormony z gruczołów dokrewnych. W szczególności zaburzenia regulacji w obszarze hormonów stresu mają zagrażające życiu konsekwencje. Ponieważ układ hormonalny jest doskonale skoordynowaną siecią poszczególnych układów, poszczególne gruczoły oddziałują na siebie nawzajem. Jeśli więc wydzielina w jednym z gruczołów dokrewnych jest wadliwa, zwykle pojawiają się problemy z innymi gruczołami.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby

Grupa chorób endokrynologicznych obejmuje różne choroby hormonalne. Choroby te charakteryzują się niedostateczną produkcją lub nadmierną produkcją niektórych hormonów. Zwykle w obu scenariuszach problem dotyczy samego gruczołu lub przysadki mózgowej. Jeśli gruczoł jest odpowiedzialny za produkcję hormonów powyżej lub poniżej średniej, zwykle występują choroby narządów lub urazy w odpowiednich narządach.

Choroby tarczycy i choroby nadnerczy są częstymi przyczynami. Jeśli nadnercza mają rozregulowaną produkcję hormonów, czasami pojawiają się objawy, takie jak otyłość tułowia, cukrzyca lub wysokie ciśnienie krwi. Depresja i zmęczenie są również powszechne. Podobne objawy pojawiają się w przypadku choroby przytarczyc. W szczególności psychiatryczne obrazy kliniczne są często związane z chorobą przytarczyc. Czasami z chorobą wiążą się również wrzody żołądka i kamienie nerkowe. Z drugiej strony, jeśli przysadka mózgowa jest przyczyną rozregulowanej produkcji i wydzielania hormonów, wówczas ogólna równowaga hormonalna może być zachwiana.

Może się to zdarzyć na przykład po urazie mózgu lub może być spowodowane guzem przysadki mózgowej. W niektórych chorobach dziedzicznych przysadka mózgowa jest również nieprawidłowa. Może to utrudniać przysadce mózgowej stymulację innych gruczołów dokrewnych. Podobnie guz wytwarzający hormony może zaburzyć równowagę hormonalną. Takie guzy hormonalnie czynne często występują na przykład w trzustce, ale takie guzy mogą również wpływać na przysadkę mózgową.