Hiperkaliemia

Pacjenci z niektórymi chorobami podstawowymi, takimi jak niewydolność nerek lub niedoczynność nadnerczy (choroba Addisona), a także pacjenci przyjmujący leki moczopędne w skojarzeniu z lekami przeciwnadciśnieniowymi powinni skontaktować się z lekarzem. Hiperkaliemia pomyśl i udaj się do lekarza, jeśli nagle poczujesz futrzany język lub mrowienie na skórze. Z tego zaburzenia mogą wynikać zaburzenia rytmu serca.

Co to jest hiperkaliemia?

Pacjenci z chorobami nerek powinni zgłosić się do lekarza z powodu dzwonienia w uszach, osłabienia mięśni i innych nietypowych objawów. Jeśli pojawią się objawy, takie jak arytmie serca lub uporczywe skurcze mięśni, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.
© Yulia Furman– stock.adobe.com

W a Hiperkaliemia równowaga elektrolitowa pacjenta jest zaburzona, a poziom potasu we krwi jest wyższy niż normalnie. Dla dorosłych wartość ta nie powinna przekraczać 5,0 mmol / l, a dzieci nie więcej niż 5,4 mmol / l.

W większości przypadków przewlekła niewydolność nerek prowadzi do hiperkaliemii, rzadziej leki przeciwnadciśnieniowe, takie jak inhibitory ACE lub leki moczopędne, są przyczyną zaburzenia. Objawia się u pacjenta uczuciem mrowienia na skórze i owłosieniem na języku.

Może również prowadzić do paraliżu i osłabienia mięśni. Nieleczona hiperkaliemia jest niezwykle groźnym stanem, ponieważ może prowadzić do nieprawidłowego rytmu serca. Ponadto może to prowadzić do migotania komór, a następnie zatrzymania krążenia.

przyczyny

Plik Hiperkaliemia odnosi się do wzrostu poziomu potasu we krwi. W przypadku przewlekłej niewydolności nerek, nerki nie mogą już odpowiednio wydalać obecnego potasu.

Ponieważ jednak stężenie potasu ma kluczowe znaczenie dla przekazywania impulsów z mięśnia sercowego, mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca zagrażające życiu pacjenta. Hiperkaliemia może występować sporadycznie podczas terapii infuzyjnej lub w wyniku rozpadu czerwonych krwinek, jak ma to miejsce po rozległych oparzeniach.

Podczas chemioterapii może również wystąpić wzrost poziomu potasu we krwi. Hiperkaliemia może również wystąpić, jeśli pacjent jest bardzo kwaśny, znany jako kwasica. Leki, takie jak beta-blokery i inhibitory ACE obniżające ciśnienie krwi, a także diuretyki, mogą również prowadzić do hiperkaliemii.

Typowe objawy i oznaki

• swędzić
• Drżenie mięśni (fascykulacja)
• Zaburzenia rytmu serca
• Zatrzymanie krążenia (niewydolność sercowo-naczyniowa)

Diagnoza i przebieg

W wywiadzie wywiadu informacje pacjenta już sugerują Hiperkaliemia jeśli pacjent zgłasza typowe objawy, takie jak uczucie sierści na języku i mrowienie na skórze.

Osłabienie mięśni i objawy paraliżu oraz dzwonienie w uszach mogą również wystąpić przed wystąpieniem arytmii serca. Diagnozę choroby podejmuje lekarz na podstawie laboratoryjnego badania krwi. W tym celu określa się wartości elektrolitu, potasu i sodu, a także wapnia i chlorków oraz innych enzymów. Wnioski dotyczące czynności nerek można wyciągnąć z poziomu kreatyniny.

Do diagnozowania hiperkaliemii wykorzystuje się również pH krwi i stan kwasowo-zasadowy. Ponieważ zaburzenia rytmu serca mogą być wynikiem hiperkaliemii i jeśli nie są leczone, mogą być śmiertelne, wykonuje się również EKG (elektrokardiogram) w celu sprawdzenia czynności serca i natychmiastowej identyfikacji wszelkich zaburzeń.

Komplikacje

W niektórych przypadkach hiperkaliemia może być śmiertelna, ale nie zawsze kończy się śmiercią. Z tego powodu w indywidualnych przypadkach wymagana jest kompetentna ocena i leczenie przez lekarza. Szczególnie problematyczne są powikłania kardiologiczne, w tym zaburzenia rytmu serca, migotanie komór i zatrzymanie krążenia. Takie nieprawidłowości w rytmie serca można uwidocznić za pomocą elektrokardiogramu (EKG).

Hiperkaliemia często wynika z innego stanu. Bez leczenia choroby podstawowej (jeśli to możliwe) i hiperkaliemii stan może się pogorszyć. Objawy hiperkaliemii obejmują parestezje i osłabienie mięśni. Oba mogą zwiększać ryzyko wypadków w sytuacjach krytycznych (na przykład podczas prowadzenia maszyn i pojazdów lub podczas pracy na rusztowaniach).

Obrażenia i upadki, które mogą wystąpić, również mogą wymagać leczenia. Ponadto hiperkaliemia może wywoływać objawy psychologiczne, takie jak splątanie i halucynacje. Mogą oznaczać, że osoby dotknięte chorobą nie są świadome swojego stanu lub nie mogą się jasno komunikować. Okoliczności te mogą utrudniać diagnozowanie i leczenie. Zamieszanie osoby zainteresowanej może również przyczynić się do tego, że inne osoby również źle oceniają sytuację i tym samym są „odstraszane”.

Kiedy należy iść do lekarza?

Pacjenci z chorobami nerek powinni zgłosić się do lekarza z powodu dzwonienia w uszach, osłabienia mięśni i innych nietypowych objawów. Jeśli pojawią się objawy, takie jak arytmie serca lub uporczywe skurcze mięśni, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. W przypadku poważnych powikłań konieczna jest pomoc medyczna w nagłych wypadkach. W przypadku zatrzymania krążenia lub oznak zawału serca należy natychmiast powiadomić służby ratunkowe. Ponadto należy zapewnić środki pierwszej pomocy. Pacjent musi wtedy spędzić kilka dni w szpitalu. W zależności od przebiegu i choroby podstawowej wskazane są dalsze kontrole lekarskie.

Hiperkaliemia jest związana z różnymi chorobami nerek. Należą do nich niewydolność nerek, niedoczynność nadnerczy i rak nerki. Istnieje również zwiększone ryzyko zbyt wysokiego poziomu potasu we krwi podczas chemioterapii lub po rozległych oparzeniach. Każdy, kto należy do tych grup ryzyka, powinien mieć wyjaśnienie tych objawów przez lekarza. Odpowiednimi osobami kontaktowymi jest lekarz rodzinny lub nefrolog. W przypadku nagłego wypadku medycznego należy zawsze wezwać lekarza.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Leczenie Hiperkaliemia zależy od przyczyny. Jeśli przyczyną zaburzenia są narkotyki, odstawia się je lub zastępuje innymi lekami. Można również przepisać leki zmniejszające wchłanianie potasu w jelitach.

Jeśli jednak poziom potasu jest bardzo wysoki, pacjent musi zostać poddany intensywnej terapii, ponieważ znajduje się w stanie zagrożenia życia. Pod ciągłym monitorowaniem EKG otrzymuje kombinację leków, które z jednej strony pobudzają produkcję moczu w nerkach, az drugiej sprzyjają wchłanianiu potasu w komórkach organizmu.

Jednoczesne podawanie insuliny i glukozy również sprzyja wchłanianiu potasu. Celem tych środków jest obniżenie poziomu potasu we krwi, a tym samym ochrona mięśnia sercowego. Napary wapnia mogą również pomóc w zapobieganiu arytmii. Jeśli te środki terapeutyczne nie przyniosą odpowiedniego efektu, poziom potasu można również obniżyć przez przemywanie krwi, a tym samym można wyeliminować hiperkaliemię.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na arytmię serca

Perspektywy i prognozy

Nadmierna podaż potasu w organizmie jest spowodowana chorobą podstawową. Dlatego złagodzenie objawów hiperkaliemii zależy od perspektywy wyzdrowienia już zdiagnozowanej i leczonej choroby.

Pacjenci z chorobą nowotworową mają duże szanse na wyleczenie, jeśli guz zostanie wcześnie wykryty i skutecznie usunięty. Jeśli w organizmie nie ma przerzutów, pełne wyleczenie trwa zwykle kilka lat. Ponieważ hiperkaliemia zwykle rozwija się jako efekt uboczny rozpoczętej terapii przeciwnowotworowej, objawy można złagodzić dopiero po zakończeniu niezbędnej chemioterapii. Jeśli rak zostanie uznany za wyleczony, wyleczona zostaje również hiperkaliemia. W przeciwnym razie leczenie pacjenta zostaje przełączone na łagodzenie poważnych dolegliwości i nie szuka się lekarstwa na hiperkaliemię.

W przypadku zaburzeń czynności nerek, nadmiar wytwarzanego potasu można zmniejszyć tylko wtedy, gdy leczenie nerek zakończy się powodzeniem lub jeśli nastąpiło pobranie narządu. Wyleczenie jest możliwe poprzez przeszczep nerki, jeśli narząd dawcy został pomyślnie przyjęty przez organizm. Zasadniczo ogólne rokowanie opiera się na chorobie nerek i możliwościach jej leczenia.

Jeśli hiperkaliemia powstała w wyniku podania leku, u większości pacjentów objawy można całkowicie złagodzić w krótkim czasie stosując preparaty zastępcze.

zapobieganie

ZA Hiperkaliemia występuje bardzo rzadko. W przypadku niektórych chorób podstawowych, takich jak niewydolność nerek i choroba Addisona, a także u pacjentów, którzy muszą przyjmować leki moczopędne i przeciwnadciśnieniowe, należy regularnie sprawdzać poziom potasu we krwi, aby można było natychmiast zastosować środki zaradcze przy pierwszych oznakach hiperkaliemii.

Opieka postpenitencjarna

W przypadku hiperkaliemii środki lub możliwości dalszej opieki są zwykle poważnie ograniczone, tak że w centrum tej choroby jest wczesne wykrycie z późniejszym leczeniem. W przypadku pojawienia się pierwszych objawów przedmiotowych i podmiotowych tej choroby należy skontaktować się z lekarzem, aby zapobiec dalszym powikłaniom lub pogorszeniu choroby. Wczesna diagnoza zawsze ma pozytywny wpływ na dalszy przebieg hiperkaliemii.

W większości przypadków chorobę leczy się za pomocą leków, chociaż niektóre leki należy najpierw odstawić. Należy zwrócić uwagę na prawidłowe dawkowanie i regularne przyjmowanie. W przypadku interakcji lub skutków ubocznych należy zawsze skonsultować się z lekarzem. W ciężkich przypadkach może być konieczna dializa.

Z reguły osoby dotknięte chorobą potrzebują wsparcia i pomocy przyjaciół i rodziny. Troskliwa opieka i wsparcie zawsze mają pozytywny wpływ na dalszy przebieg choroby. Przydatny może być również kontakt z innymi pacjentami z hiperkaliemią. W wielu przypadkach choroba ta skraca oczekiwaną długość życia chorego.

Możesz to zrobić sam

Hiperkaliemia to choroba, której pacjent nie może samodzielnie zdiagnozować. Często ich jedynym objawem jest zatrzymanie krążenia. Jednak w większości przypadków zostanie wykryty poprzez rutynowe badanie krwi. Leczenie hiperkaliemii opiera się na medycznie opracowanym planie terapii, którego pacjent powinien sumiennie przestrzegać. Zasadniczo chodzi o usunięcie nadmiaru potasu z organizmu, a następnie upewnienie się, że nie gromadzi się on dalej.

Za wydalanie potażu odpowiedzialne są głównie nerki. Pacjent może wesprzeć ten proces, dostosowując swój styl życia tak, aby funkcja nerek została wzmocniona i jak najbardziej wspomagana. Obejmuje to przestrzeganie pewnych przepisów dotyczących diety, które odciążają nerki. W tym kontekście bardzo ważne jest również, aby dobrze przepłukać nerki, a tym samym ułatwić im pracę. Dlatego pacjenci dotknięci hiperkaliemią powinni dużo pić podczas terapii, a później profilaktycznie. Idealne są dwa do trzech litrów dziennie. Zalecana jest niegazowana woda mineralna, ale niesłodzone herbaty owocowe lub rozcieńczone soki również mają pozytywny wpływ na pracę nerek.

Ponieważ hiperkaliemia często wchodzi w interakcje z innymi lekami, konieczne jest, aby pacjent udzielił lekarzowi dokładnych informacji na temat przyjmowanych leków i nie podejmował dodatkowych działań terapeutycznych.