Termometr kliniczny

Tak jak Termometr kliniczny nazywany jest specjalnym przyrządem do określania temperatury ciała. Służy do określenia gorączki.

Co to jest termometr kliniczny?

Temperaturę ciała człowieka można określić za pomocą termometru klinicznego. Jest traktowany jako instrument medyczny i znajduje się w każdej apteczce.

Pierwsze termometry kliniczne zostały stworzone przez Daniela Gabriela Fahrenheita (1686-1736). Jednak ponieważ miały dwie stopy długości, były trudne w obsłudze. Ponadto ich wyniki pomiarów były dość nieprecyzyjne. W 1867 r. Termometr kliniczny został zmodyfikowany przez angielskiego lekarza Thomasa Clifforda Allbutta (1836–1925). Dzięki długości 15 centymetrów był łatwy w obsłudze i pozwalał również na precyzyjne pomiary temperatury ciała. Przybliżony rozmiar jest nadal używany.

Kształty, typy i typy

Stosuje się kilka typów termometrów klinicznych. Istnieją termometry rtęciowe, cyfrowe termometry kliniczne i termometry na podczerwień.

Klasyczny kształt termometru tworzy termometr rtęciowy. Działa poprzez rozprężanie stosunkowo dużej ilości rtęci w cienkiej kapilarze. Do kapilary dodawany jest szklany kolec, aby umożliwić wyświetlanie maksymalnej temperatury ciała. Wraz ze wzrostem temperatury rtęć w termometrze rośnie w skali temperatury. Po zmierzeniu temperatury termometr należy przywrócić do pierwotnego położenia, potrząsając nim. Jeśli jednak wycieknie toksyczna rtęć, istnieje zagrożenie dla zdrowia. Może wyparować w temperaturze pokojowej i wdychać go, powodując poważne zatrucie. Od 2009 r. Nie wolno już sprzedawać rtęciowych termometrów klinicznych w Unii Europejskiej.

Termometr cyfrowy zajął miejsce termometru rtęciowego. Działa na baterie. Termometr jest aktywowany przez naciśnięcie przycisku. Pomiar kończy się, gdy po pewnym czasie temperatura ciała przestaje rosnąć. Zakończenie pomiaru gorączki sygnalizowane jest sygnałem dźwiękowym. Wartość temperatury można odczytać na wyświetlaczu cyfrowym.

W szpitalach stosowane są również specjalne cyfrowe termometry douszne. Umożliwiają szybkie określenie temperatury ciała wewnątrz ucha. Jednak określenie to nie zawsze jest dokładne.

Innym wariantem jest termometr na podczerwień, który mierzy promieniowanie podczerwone emanujące z błony bębenkowej lub czoła. Następnie specjalna soczewka wychwytuje promieniowanie. Aby wyświetlić temperaturę ciała, promieniowanie podczerwone jest konwertowane na wartość temperatury. Czas pomiaru to tylko kilka sekund.

Struktura i funkcjonalność

Zasada działania termometru klinicznego opiera się na zmianie substancji ciekłych, gazowych i stałych. W zależności od poziomu temperatury zawarta ciecz pomiarowa rozszerza się. Zasadniczo termometr kliniczny składa się z cyfrowego wyświetlacza lub wagi, reaktywnej cieczy pomiarowej znajdującej się w pojemniku przypominającym naczynie i sondy pomiarowej. Szklany płaszcz służy jako korpus termometru.

Aby termometr mógł mierzyć temperaturę, musi mieć zakres pomiarowy od 35 do 42 stopni Celsjusza i rozdzielczość 0,1 stopnia Celsjusza. Ważne jest również zapisanie maksymalnej temperatury osiąganej podczas pomiaru.

Temperaturę ciała można mierzyć na różne sposoby. Szczególnie powszechna jest metoda pomiaru pod pachą. Pacjent zaciska termometr pod pachą pod pachą. Chociaż ta metoda ma tę zaletę, że jest wygodna, jest również uważana za nieprecyzyjną.

Natomiast pomiar w jamie ustnej jest dokładniejszy. Jednak końcówka pomiarowa musi mieć dobry kontakt z tkanką w jamie ustnej. Końcówka pomiarowa powinna znajdować się podjęzykowo, tj. Poniżej języka. Jednak przed pomiarem nie wolno spożywać gorących ani zimnych potraw. Pomiar ustny nie jest odpowiedni dla pacjentów cierpiących na kaszel i katar.

Pomiar odbytu w odbycie jest uważany za najbardziej precyzyjną metodę. W tym celu pacjent wkłada końcówkę termometru do odbytu. Metoda jest najdokładniejsza, ponieważ umożliwia pomiar gorączki w organizmie. Wyznaczone temperatury są o około 0,4 stopnia Celsjusza wyższe niż pod pachami lub w ustach. Pomiar doodbytniczy sprawdza się szczególnie u dzieci i niespokojnych pacjentów.

Inne metody określania temperatury ciała to pomiar w uchu, w okolicy pachwiny lub w pochwie.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Korzyści medyczne i zdrowotne

Termometr kliniczny jest niezwykle ważny w diagnostyce. Może służyć do określenia, czy pacjent ma gorączkę, czy nie. Ponadto temperaturę ciała można określić stosunkowo precyzyjnie, co dostarcza informacji o stanie pacjenta.

We wczesnych godzinach porannych temperatura ciała zdrowej osoby wynosi ok. 36,5 stopni Celsjusza w odbycie, 36,2 stopni pod językiem i 36,0 stopni w okolicy pach. W ciągu dnia temperatura może wtedy wzrosnąć o około jeden stopień. Maksymalną wartość osiąga się późnym popołudniem.

Termometr kliniczny jest stosowany w przypadku podejrzenia gorączki lub chorób zakaźnych. Podczas pomiaru rozróżnia się podwyższoną temperaturę ciała, umiarkowaną gorączkę i wysoką gorączkę. Gorączka jest klasyfikowana jako umiarkowana, jeśli temperatura nie przekracza 39 stopni Celsjusza. Z drugiej strony, jeśli temperatura ciała wzrośnie do 39,1 stopnia, mówi się o wysokiej gorączce.

Regularnie mierząc gorączkę, u. za. można rozpoznać typowe postacie niektórych chorób. Jest to ważne dla diagnozy i przebiegu leczenia.