Występowanie i uprawa liliowca żółto-czerwonego
Imię Hemerocallis pochodzi z języka greckiego i oznacza coś w rodzaju „piękna dnia”. Ta nazwa nie jest przypadkowa, ponieważ kwiaty liliowca żyją tylko jeden, maksymalnie półtora dnia. Jednak roślina codziennie wytwarza nowe kwiaty, więc utrata każdego z nich nie jest zauważalna. Dodatek fulva nawiązuje do koloru żółto-czerwonego.Oryginalny zakres Liliowiec żółto-czerwony znajduje się w Azji, gdzie była jedną ze standardowych roślin w ogrodach chińskich i japońskich. Po przybyciu do Anglii w XVII wieku, wieloletni kwiat szybko rozprzestrzenił się na resztę Europy, dzięki łatwej w pielęgnacji obróbce i przystosowaniu, gdzie można go nawet spotkać rosnąc dziko dzisiaj.
Roślina jest również obecna w Ameryce Północnej od końca XIX wieku. W Niemczech czasami nazywana jest rośliną kwitnącą Lilia dzienna kolejarza odnosi się do tego, co wskazuje na możliwe miejsce wzrostu byliny. Ponieważ liliowiec jest bardzo wytrzymały, rośnie nie tylko na prawie każdej glebie, ale także na poboczach dróg, w otwartych lasach i na łąkach. Występuje również w górach do 1000 metrów wysokości, w krajach pochodzenia Chin i Japonii nawet do 2500 metrów.
Można go nawet znaleźć na wysypiskach i nieużytkach. Nie znosi tylko zalania wodą. W przeciwnym razie jest zadowolona z dobrze przepuszczalnej gleby i słonecznego miejsca. Im bardziej nasłonecznione miejsce, tym bujne kwiaty. Hemerocallis fulva rośnie również w półcieniu. Jednak miejsce nie powinno być zbyt zacienione, w przeciwnym razie wzrost kwiatów spowolni. W przeciwnym razie bylina prawie nie potrzebuje żadnej opieki.
Choroby i szkodniki są rzadkie. Roślina zielna osiąga wysokość 90 centymetrów. Liliowiec żółto-czerwony rozmnaża się przez kłącza lub przez zapylanie przez owady. Co jakiś czas na łodygach dochodzi do tzw. Osiadania, z którego powstają klony. Kiedy odpadną, powstają z nich niezależne rośliny. Okres kwitnienia trwa od maja do października.
Efekt i aplikacja
Liliowiec żółto-czerwony jest szczególnie znany i popularny jako roślina ozdobna. Mniej znana jest przydatność tej wieloletniej rośliny. W ich rodzimej Azji jest nie tylko rośliną leczniczą i pożywieniem, ale był również używany do produkcji lin i butów. Liliowiec jest nadal poszukiwany jako pokarm, zwłaszcza że można użyć całej rośliny oprócz łodygi.
Grubsze części korzeni mają orzechowy smak i można je gotować jak ziemniaki. Młode pędy liści służą jako warzywa i można je jeść na surowo i gotowane. Dojrzałe liście nadają się do sałatek. Nawet duże kwiaty służą jako przyprawa, suszone lub świeże. Zielone pąki kwiatowe dobrze smakują gotowane i gotowane na parze w oleju lub posypane na surowo twarożkiem.
Nasiona można zmielić lub rozgnieść jako przyprawę do zup. W kuchni azjatyckiej proszek wytwarzany jest z żółto-czerwonych liliowców, których używa się do barwienia wieprzowiny, kaczki lub innych potraw. Należy go jednak używać oszczędnie, w przeciwnym razie potrawa szybko stanie się gorzka.
Znaczenie dla zdrowia, leczenia i zapobiegania
W Azji żółto-czerwony liliowiec jest nie tylko popularny w kuchni, ale także cenionym naturalnym środkiem leczniczym i naturalnym źródłem witamin. Liście byliny zawierają witaminy A i C, pierwiastek śladowy żelaza, bardzo silne przeciwutleniacze, takie jak flomurozyd, różozyd i laricirezinol, a także kwercetynę, glikozydy izoramnetyny, pochodne pinnatanniny i cholinę.
Część nadziemna byliny zawiera saponiny Hemerosid A i B. Pochodne antrachinonu w korzeniach wykazały w testach laboratoryjnych działanie hamujące raka. W przeciwieństwie do Azji liliowiec żółto-czerwony nie odgrywa roli w medycynie w Europie. W medycynie naturalnej można go znaleźć tylko w terapii kwiatowej Bacha.
Jest tam jedna ze specjalnych esencji roślinnych, które są zbierane w niektórych miejscach w Europie. Esencja kwiatowa Bacha z żółto-czerwonego liliowca jest używana przy problemach psychicznych. Przemysł kosmetyczny wykorzystuje również ekstrakty roślinne i wykorzystuje je w niektórych produktach do pielęgnacji skóry. Z drugiej strony w Azji żółto-czerwony liliowiec nadal ma duże znaczenie i jest używany przy różnych chorobach.
Tradycyjna medycyna chińska ceni korzyści zdrowotne płynące z Hemerocallis. Kwiaty liliowca są używane na bezsenność. Gruźlicę i infekcje glisty leczy się kłączem wieloletniej rośliny.
W Korei korzenie liliowca żółto-czerwonego są stosowane w leczeniu zaparć i zapalenia płuc. Sok z korzeni ma również atest o działaniu leczniczym: jest podawany jako natychmiastowy lek na zatrucie arszenikiem. Mówi się, że ekstrakty komórkowe z korzenia pomagają w leczeniu raka, zapobiegając namnażaniu się komórek rakowych.
Uważa się, że napar herbaciany z korzeni ma działanie moczopędne. Zaleca się ostrożność podczas spożywania korzeni liliowca, ponieważ przedawkowanie może prowadzić do objawów zatrucia i mieć efekt przeczyszczający. Liliowiec żółto-czerwony jest bardzo trujący dla kotów, którym nawet przy niewielkim spożyciu grozi ostra niewydolność nerek. Zagrożone są również psy. Jednak po spożyciu lilii tylko wymiotują i mają dolegliwości żołądkowo-jelitowe.
-eisenmangelanmie.jpg)
