Kula dużego palca

Z Kula dużego palca to funkcjonalnie ważny obszar na podeszwie stopy. Odgrywa ważną rolę w statyki stopy.

Co to jest kula dużego palca?

Kula dużego palca to powiększony, zakrzywiony w dół obszar po wewnętrznej stronie podeszwy stopy w okolicy stawu śródstopno-paliczkowego dużego palca. Należy do całej części palca, która imponuje poprzecznym wybrzuszeniem podeszwy stopy w okolicy przedniej części stopy i stanowi największy pojedynczy obszar w tym systemie.

Składa się z 3 warstw, które są utworzone przez różne struktury tkanek. Solidną strukturę w głębi tworzą kości należące do pierwszej kości śródstopia i paliczka śródstopia. Warstwa środkowa składa się z mięśni, a warstwa zewnętrzna to skóra i podskórna poduszka tłuszczowa z częściami powięzi podeszwowej. Tworzy to miękką i mocną strukturę amortyzującą, która bardzo dobrze absorbuje i rozkłada siły.

Kula dużego palca reprezentuje strategiczny punkt kluczowy dla łuku stopy. Łuk podłużny rozciąga się po wewnętrznej stronie podeszwy stopy jako łuk od pięty do śródstopia palca, tak jak kończy się tam poprzeczny łuk z czoła małego palca.

Anatomia i budowa

Staw śródstopno-paliczkowy dużego palca tworzy głowa pierwszego śródstopia i podstawa paliczka śródstopia. Na spodniej stronie stawu regularnie znajdują się dwie kości sezamowe, które uzupełniają podbudowę kostną.

Następna warstwa to trzy mięśnie, które wywodzą się z okolicy stępu lub kości śródstopia, mięśnia przywodziciela halucis (ściągacz dużego palca), mięśnia odwodziciela halucis (rozszerzacz dużego palca) i mięśnia zginacza halucis brevis (zginacz małego dużego palca). Wszystkie trzy zaczynają się u podstawy paliczka dużego palca. Przebiegają po jednej lub obu kościach trzeszczyny w okolicy pierwszej głowy śródstopia, co z jednej strony je ugina, ale z drugiej jest również odpowiedzialne za wysklepienie kuli dużego palca.

Przedłużenia powięzi podeszwowej, płytki ścięgna na podeszwie stopy, rozciągają się na tej konstrukcji i tworzą mocną, ale miękką sieć z tkanką podskórną i złogami tłuszczu między dwiema warstwami. Wraz ze skórą zewnętrzną, która tworzy koniec na zewnątrz, na mięśniach i kościach tworzy się gruba warstwa materiału amortyzującego.

Funkcja i zadania

Kula dużego palca jest obok kulki małego palca i pięty jednym z 3 punktów styku konstrukcji łukowej stopy, który odgrywa niezwykle ważną rolę dla statyki stopy i obciążenia stawów powyżej. Został zaprojektowany w taki sposób, że obciążenie docierające do stopy przez dolną część nogi jest buforowane i rozłożone na wiele kości. Dzięki temu obciążenie poszczególnych części jest niskie.

Kula dużego palca jest kluczową częścią tego systemu, ponieważ bierze udział w obu łukach i, w porównaniu z innymi obszarami podeszwy stopy, musi przenosić stosunkowo duże obciążenie podczas chodzenia i stania. Jest również odpowiedzialny za rejestrowanie i przekazywanie ruchów stóp. Podczas ruchu kołysania podczas chodzenia siła jest przenoszona z pięty na zewnętrzną krawędź podeszwy stopy na śródstopie małego palca i wreszcie na śródstopie dużego palca. Stamtąd odcisk stopy wraz z dużym palcem w fazie zamachu.

Struktura z poduszką z tkanki miękkiej jako warstwą zewnętrzną tworzy idealny system zbierania tego naprężenia, który zapewnia, że ​​nacisk nie jest przenoszony zbyt mocno na wrażliwe struktury kostne. Kula dużego palca ze względu na połączenie z powięzią podeszwową jest zaangażowana w system naciągu podeszwy stopy, co ma ogromne znaczenie dla stabilności łuku podłużnego, a także w pewnym stopniu łuku poprzecznego. W szczególności M. adductor halucis wzmacnia poprzeczne włókna sklepienie poprzeczne w części dystalnej (oddalonej od ciała).

Choroby

Zmiany w budowie łuku wpływają na położenie kości w okolicy śródstopia palucha. Łukowata stopa, obniżenie łuku podłużnego, powoduje przesunięcie powierzchni styku pod podeszwą stopy. W rezultacie inne obszary kuli dużego palca wchodzą w strefę nacisku i są przeciążone. Bolesne podrażnienie występuje w tkankach miękkich lub na kościach, co dotyczy głównie dwóch kości sezamoidalnych.

Szczególnie biegacze narzekają częściej na takie dolegliwości, które są znane jako zapalenie sezamoidalne. Inną długofalową konsekwencją zmiany pozycji stawu może być choroba zwyrodnieniowa stawów, która prowadzi do usztywnienia stawu. Zjawisko to nazywa się hallux rigidus. Zapobiega ostatniej fazie kołysania się i tym samym zmienia schemat chodu.

Spłaszczenie łuku poprzecznego nazywa się splayfoot, ponieważ kości śródstopia rozsuwają się. Widać to w zwiększonym rozszerzaniu się palców. Dotyczy to szczególnie pierwszej kości śródstopia, która może wyraźnie poruszać się do wewnątrz. Z jednej strony cały proces oznacza, że ​​główne punkty styku nie znajdują się już wyłącznie na kulkach dużego i małego palca. Głowy pozostałych kości śródstopia opadają i również wchodzą w strefę nacisku. Konsekwencje są nieprzyjemnie bolesne dla tych kości, ponieważ początkowo nie są one przystosowane do tych obciążeń. Kula dużego palca jest w zasadzie odciążona. Proces ten idzie w parze z wyraźną zmianą warunków statycznych.

Przemieszczenie pierwszej kości śródstopia może mieć określone konsekwencje dla stawu śródstopno-paliczkowego dużego palca. Pozycja stawu zmienia się, ponieważ powierzchnia stawowa na głowie śródstopia przesuwa się do wewnątrz. To również zmienia przebieg ścięgien zginaczy, które biegną przez staw. Przesuwają się na zewnątrz i zmieniają kierunek swojego ciągnięcia, tak że wyciągają duży palec na zewnątrz, tworząc paluch koślawy. W skrajnych przypadkach proces ten może postępować tak daleko, że duży palec u nogi jest wciągany pod drugi palec i tam trzymany. Inną konsekwencją przemieszczenia kości jest wzrost nacisku w bucie po wewnętrznej stronie podbicia dużego palca, co powoduje powstanie bolesnego kończyn górnych. Noszenie butów na wysokim obcasie może przyspieszyć rozwój palucha koślawego.