Przy normalnym słyszeniu słuch jest rzeczą oczywistą, którą obdarzyła nas natura. Ale jest to skomplikowany proces, który zachodzi w dobrze zbudowanym i wrażliwym narządzie zmysłów.
Struktura i funkcja słuchu i ucha
To, co w powszechnym użyciu nazywamy uchem, to tylko małżowina uszna, która nie ma praktycznego znaczenia dla samego słyszenia, przynajmniej u ludzi, poza zbieraniem i grupowaniem dźwięków, tonów i dźwięków w bardziej ukierunkowany sposób, podobnie jak w przypadku anteny satelitarnej.
Zaczyna się od przewodu słuchowego, który z lekkim zgięciem prowadzi do wnętrza czaszki i kończy się cienką błoną błony bębenkowej o głębokości około 3,5 cm. Za błoną bębenkową znajduje się ucho środkowe, które jest zwykle wypełnione powietrzem i komunikuje się z nosogardłem przez rurkową trąbkę uszną.
Kosteczki słuchowe, najmniejsze kości naszego ciała, znajdują się w tym uchu środkowym o wielkości 1 cm3. Zgodnie z precyzyjnie skonstruowanym systemem dźwigni, są one połączone przegubowo i tworzą łańcuch kosteczek słuchowych. Pierwszy, młotek, ma rączkę przymocowaną do wnętrza błony bębenkowej. Z głową zwróconą do wewnątrz, leży w zagłębieniu w kształcie korytka w drugiej kości, kowadle. Następnie dotyka drugiego końca strzemiączka, trzeciej kości łańcucha, która w swoim kształcie przypomina prawdziwe strzemię.
Dźwięki naszego otoczenia, np. Wypowiadane słowa lub muzyka fizycznie reprezentują wibracje powietrza, które jako fale dźwiękowe ze świata zewnętrznego uderzają w bębenek przez przewód słuchowy i powodują jej wibracje. Zarejestrowane wibracje są przekazywane z rękojeści młotka przez łańcuch kosteczek słuchowych do stopy strzemiączka.
Właściwy narząd słuchu, tak zwane ucho wewnętrzne, leży głęboko w czaszce i jest osadzony w najtwardszej z naszych kości, w torebce błędnika kości skroniowej. Zewnętrzna ściana tej kości jest jednocześnie wewnętrzną ścianą ucha środkowego. Są w nim dwa małe okienka. Stopa strzemienia jest zaciśnięta w większym owalnym oknie, aby mogła wibrować, podczas gdy mniejsze okrągłe okno jest zamknięte elastyczną membraną.
Ucho wewnętrzne, otoczone kośćmi, wypełnione jest płynem limfatycznym i składa się z dwóch części, z układu kanałów półkolistych jako narządu równowagi oraz ze ślimaka, w którym znajduje się właściwy narząd słuchu. Wewnątrz spiralny kanał biegnie wokół kostnej osi w kształcie wrzeciona, która jest podzielona na trzy ciągłe kanały dwiema cienkimi membranami.
Do tej pory cały proces jest czysto fizyczny, za pomocą którego fale dźwiękowe ze świata zewnętrznego są kierowane mechanicznie najpierw przez kosteczki słuchowe, a następnie w płynie ucha wewnętrznego do komórek czuciowych. Nazywa się to przewodzeniem dźwięku, a każde uszkodzenie lub zakłócenie w trakcie tego skomplikowanego układu oznacza przerwanie lub osłabienie przewodzenia dźwięku do nerwowego aparatu odbiorczego.
Pobudzenie komórek czuciowych wywołane zarejestrowanymi wibracjami jest stąd przekazywane przez nerw słuchowy do kory mózgowej i dopiero tam dochodzi do zmysłów jako doznanie słuchowe. Fizyczne procesy wibracji otoczenia wchodzą następnie do naszej świadomości w postaci tonów, dźwięków lub dźwięków.
Usłysz dźwięki, dźwięki i słowa
Ludzki narząd słuchu jest w stanie odbierać zarówno bardzo niskie, jak i bardzo wysokie tony. Dlatego nasze tak zwane pole słuchowe ma bardzo szeroki zakres częstotliwości, około 20 do 20000 podwójnych oscylacji na sekundę (herców). Tylko wtedy, gdy uszkodzenie słuchu występuje również w zakresie tych częstotliwości mowy, dana osoba ma problemy ze słuchem w węższym znaczeniu, ponieważ ma teraz trudności z rozmową z innymi ludźmi.
Inaczej jest ze słuchaniem muzyki. Dźwięki instrumentów orkiestrowych mieszczą się w przedziale od 64 do 10 000 Hz, więc uszkodzenie zmysłów w tym rozszerzonym zakresie częstotliwości utrudni na przykład pełną radość z koncertu symfonicznego.
Jednak każdy dźwięk jest nie tylko postrzegany, ale także odbierany zgodnie z jego głośnością. Właściwe wyobrażenie o tym fakcie jest możliwe tylko wtedy, gdy weźmie się pod uwagę, że wrażliwość naszego słuchu rozciąga się w ogromnym zakresie głośności. Na przykład słyszymy bardzo słaby szum owada, a także ryczący grzmot wodospadu.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki na dolegliwości uszu i problemy ze słuchemChoroby i zaburzenia słuchu
Przy tak skomplikowanym procesie naturalne jest, że nawet drobne zakłócenia mogą być bardzo wrażliwe i upośledzać słuch. Ponieważ nienaruszony słuch jest teraz warunkiem wstępnym uczenia się i rozumienia języka, jest najważniejszym czynnikiem niezakłóconej relacji między ludźmi a ich otoczeniem.
Zakłócone relacje w tym zakresie mogą mieć dalekosiężne, często decydujące o losie relacje człowieka w społeczeństwie, w pracy, nawet w najmniejszym kręgu najbliższej rodziny. Dlatego też ogromnym obowiązkiem społecznym i obowiązkiem jest pomaganie niedosłyszącym tak bardzo, jak to tylko możliwe, aby mogli łatwiej radzić sobie ze wszystkimi trudnościami i trudnościami swojego cierpienia, które życie narzuca im każdego dnia na nowo.
W szczególności jednak podstawowym zadaniem wychowania dzieci i młodzieży musi być tak dobre nauczanie dzieci niedosłyszących w szkołach specjalnych, aby jako radosne i kreatywne osoby mogły zająć pełne miejsce w społeczeństwie, odpowiadające ich możliwościom.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
