nerw słuchowy

Z nerw słuchowy jest jednym z najważniejszych nerwów, ponieważ odpowiada za przekazywanie informacji akustycznych do mózgu.

Jeśli jego funkcja jest zaburzona - może się to zdarzyć np. Z powodu infekcji ucha wewnętrznego, głośnego hałasu czy zaburzeń krążenia - słuchu osoby zainteresowanej ulega pogorszeniu. W najcięższych przypadkach może nawet doprowadzić do głuchoty. Upośledzenie transmisji dźwięku lub błędne interpretacje sygnałów należy traktować poważnie, w przeciwnym razie pacjent doświadczy poważnego pogorszenia jakości jego życia.

Co to jest nerw słuchowy?

Jako nerw słuchowy (Nerw przedsionkowo-ślimakowy) jest ósmym z łącznie 12 nerwów czaszkowych, które prowadzą od narządu równowagi ucha wewnętrznego do mózgu. W przeciwieństwie do innych nerwów nie jest to pojedyncze pasmo nerwu, ale nerw bliźniaczy. Składa się z nerwu ślimakowego - dawniej nazywanego nerwem słuchowym - i nerwu przedsionkowego (starsza nazwa: nerw statyczny).

Nerw ślimakowy jest właściwym nerwem słuchowym, podczas gdy nerw przedsionkowy jest nerwem równowagowym. Oba sznury nerwowe biegną równolegle, aż zjednoczą się w pniu mózgu, tworząc nerw przedsionkowo-śluzowy. Nerw słuchowy i nerw równowagi znajdują się poza uchem wewnętrznym.

Anatomia i budowa

Ślimak w uchu wewnętrznym i narząd równowagi wypełniony jest płynem limfatycznym, w którym znajdują się drobne komórki rzęsate. Nerw słuchowy zaczyna się od środka zwojów ślimaka i kończy się w dwóch jądrach słuchowych, nerwu ślimakowym brzusznym i nerwu ślimakowego grzbietowego, w szpiku mózgowym.

Z tych jąder słuchowych ścieżki nerwowe prowadzą do kory słuchowej (skręty poprzeczne Heschla) w mózgu. Nerw równowagi biegnie w dolnej części wewnętrznego kostnego przewodu słuchowego. Sześć jego nerwów jest połączonych z receptorami narządu równowagi w uchu wewnętrznym.

Funkcja i zadania

Komórki rzęsate ślimaka pobudzane są ruchami limfy - wywołanymi oscylacjami ciśnienia napływających fal dźwiękowych - do emitowania impulsów nerwowych, które nerw słuchowy wychwytuje i po wyjściu ze ślimaka przekazuje je do mózgu w postaci sygnałów bioelektrycznych drogami aferentnymi, gdzie są analizowane i oceniane w korze słuchowej (korze mózgowej).

Po przetworzeniu bodźca sygnały akustyczne są wysyłane stamtąd ścieżkami odprowadzającymi do ucha wewnętrznego, które następnie dostraja zmysł słuchu. Komórki rzęsate w narządzie równowagi rozpoznają zmiany w ruchu i kierunku, a także wysyłają impulsy. Następnie są wysyłane do mózgu (pnia mózgu) przez nerw równowagi na ścieżkach aferentnych w celu przetwarzania i oceny informacji. Stamtąd idą do móżdżku. Tam, w wyniku porównania napływających informacji z innymi wrażeniami sensorycznymi z czujników mięśni i oczu, powstaje pozycja ciała. Jest to konieczne, aby ludzie mogli wykonywać skoordynowane ruchy.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na ból ucha i stany zapalne

Choroby

Jeśli transmisja bodźców akustycznych jest zakłócona lub nawet czasowo lub trwale uszkodzona, pojawiają się choroby nerwu słuchowego. Jego funkcję mogą upośledzać nerwiak słuchu, szum w uszach, nagła utrata słuchu, utrata słuchu, głuchota, stany zapalne i inne choroby.

Nerwiak nerwu słuchowego to wolno rosnący, łagodny guz, który - jeśli jego rozprzestrzenianie się nie zostanie zatrzymane - może zagrażać życiu pacjenta. Zwykle tworzy się tylko po jednej stronie nerwu równowagi lub namnaża się między nerwem słuchowym a nerwem równowagi. Nadal nie jest jasne, jakie czynniki wpływają na jego rozwój. Nerwiak słuchowy uciska nerw słuchowy w miarę wzrostu i dlatego zakłóca przekazywanie informacji do kory mózgowej. Sygnały bioelektryczne nie docierają już w prawidłowej postaci z powodu wzrostu: pacjent słyszy, że coś zostało powiedziane, ale nie rozumie, co zostało powiedziane. Głównymi objawami choroby są jednostronna głuchota i szumy uszne.

W późniejszym stadium choroby może dojść również do zajęcia nerwu twarzowego. Jeśli guz jest tak duży, że powoduje poważne problemy zdrowotne, pacjent musi być operowany w specjalistycznej poradni laryngologicznej. Nagła utrata słuchu jest rozumiana jako nagła głuchota lub uszkodzenie słuchu, które zwykle występuje po jednej stronie. Na początku osoba dotknięta chorobą ma wrażenie, że wszystko słyszy przez wacik, potem zwykle pojawia się szum w uszach. Ze względu na uszkodzenie komórek rzęsatych drgania dźwiękowe docierające do ucha nie mogą już być odpowiednio pochłaniane. Dokładne przyczyny choroby nie są znane.

Lekarze przypuszczają, że wywołują je zaburzenia krążenia w uchu wewnętrznym. Może również powodować cukrzycę, udary i infekcje. Uszkodzenie nerwu słuchowego może również prowadzić do utraty słuchu i głuchoty ucha wewnętrznego. Dźwięk nie jest już prawidłowo przenoszony przez błonę bębenkową i kosteczki słuchowe. Przyczyną jest zwykle patologiczna zmiana nerwu słuchowego spowodowana infekcją lub urazem. Szum w uszach odnosi się do słyszenia pewnych tonów i dźwięków, które nie mają zewnętrznego źródła dźwięku. Pacjent słyszy dzwonienie, brzęczenie itp. Pacjenci z szumami usznymi zwykle mają nagłą utratę słuchu, zanim pojawią się pierwsze objawy. W łagodnych przypadkach percepcja i wydajność osoby dotkniętej chorobą nie są upośledzone.

Przewlekły szum w uszach z częstymi błędnymi wyobrażeniami może nawet prowadzić do niezdolności do pracy. Przyczyny szumów usznych to choroby zwyrodnieniowe ucha wewnętrznego, niedrożność przewodu słuchowego lub stres. Inne choroby uszkadzające nerw słuchowy to półpasiec ucha. Wirusy opryszczki nieleczone środkami przeciwwirusowymi atakują tkankę nerwu słuchowego. Patogeny zapalenia opon mózgowych również mogą ją zarazić. Neuropatia słuchowa występuje, gdy komórki rzęsate nie są prawidłowo połączone z nerwem słuchowym. Uszkodzony nerw słuchowy występuje również w stwardnieniu rozsianym.