Hydralazyna

Tak jak Hydralazyna nazywa się lek, który ma działanie rozszerzające naczynia krwionośne. Jest stosowany w leczeniu niewydolności serca i nadciśnienia tętniczego podczas ciąży.

Co to jest hydralazyna?

Hydralazyna jest jednym z leków rozszerzających naczynia krwionośne. Są to środki rozszerzające naczynia krwionośne, które są stosowane w celu obniżenia wysokiego ciśnienia krwi. Jednak w Europie pokrewna dihydralazyna jest używana częściej. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) umieściła hydralazynę na liście niezbędnych leków.

Z reguły hydralazyna jest podawana jako preparat skojarzony pod nazwami handlowymi TRI-Normin® lub Pertenso®, aw USA jako pojedynczy preparat Apresoline®. Substancja czynna również nosi nazwy Dihydralazyna lub 1-hydralazynyloftalazyna. Chemiczny szkielet środka składa się z dwóch pierścieni benzenowych, co czyni go cząsteczką aromatyczną.

Efekt farmakologiczny

Ponieważ hydralazyna jest jednym z leków stymulujących krążenie krwi, powoduje natychmiastowe rozluźnienie mięśni naczyniowych. Dotyczy to przede wszystkim małych tętnic. Hydralazyna zapewnia ogólne rozszerzenie naczyń krwionośnych, co z kolei obniża wysokie ciśnienie krwi (nadciśnienie).

Ponadto substancja czynna ma właściwości obniżania oporu naczyniowego w nerkach i mózgu. Ten efekt ma również wpływ na łagodzenie stresu, gdy ciśnienie krwi jest zbyt wysokie. W ten sposób można zagwarantować dopływ krwi do nerek w ramach długotrwałej terapii.

Jednak ważne jest, aby upewnić się, że hydralazyna nie wpływa negatywnie na pracę serca i pojemność minutową serca hormonu adrenaliny. Obniżające ciśnienie krwi działanie leku rozszerzającego naczynia może prowadzić do zwiększenia objętości bicia serca i częstości akcji serca. Odruchowi temu można jednak przeciwdziałać podając beta-blokery.

Podobnie jak inne leki o działaniu rozszerzającym naczynia krwionośne, hydralazyna może zmniejszać objętość moczu. Z tego powodu substancja czynna doskonale nadaje się jako środek łączony z beta blokerami i preparatami odwadniającymi. Pokrewny lek, dihydralazyna, ma podobne działanie jak hydralazyna.

Hydralazyna jest silnie wchłaniana w jelicie. Jednak dostępność biologiczna wynosi tylko 25 do 30 procent, co wynika z efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Czas działania przeciwnadciśnieniowego leku wynosi około pięciu do sześciu godzin. Maksymalny poziom w osoczu występuje po 30 do 120 minutach.

Większość hydralazyny ulega rozkładowi w wątrobie. Metabolity, w tym niezmieniona hydralazyna, są wydalane przez nerki.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Hydralazyna jest stosowana w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi, a substancja czynna jest używana prawie wyłącznie jako preparat złożony. Najważniejsze obszary zastosowania to ciężka niewydolność serca i wysokie ciśnienie krwi w czasie ciąży.

Jednak w okresie ciąży hydralazyna nie jest już uważana za lek z wyboru w przypadku ciężkiego nadciśnienia. Medycyna klasyfikuje leki labetalol i nifedypinę jako bardziej skuteczne.

Hydralazyna jest podawana w postaci tabletek. Ważne jest, aby przechowywać je w temperaturze pokojowej i chronić przed światłem. Inną opcją podawania są roztwory do wstrzykiwań, które również należy przechowywać w temperaturze pokojowej. Ponadto roztwór nie może ostygnąć.

Zagrożenia i skutki uboczne

Stosowanie hydralazyny może wiązać się z nieprzyjemnymi skutkami ubocznymi. Jednak efekty te nie pojawiają się automatycznie u każdego pacjenta. W większości przypadków ludzie cierpią na problemy żołądkowo-jelitowe, takie jak zaparcia, słaby apetyt, biegunka, nudności i wymioty, zawroty głowy, spadek ciśnienia krwi, zatkany nos lub zatrzymywanie wody w organizmie.

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia czucia, takie jak uczucie zimna, mrowienie lub drętwienie, bóle głowy przypominające migrenę, zaburzenia pęcherza, drżenie mięśni, skurcze mięśni, stan zapalny wątroby, zmęczenie, reakcje alergiczne, takie jak wysypka lub swędzenie, depresja, lęk i zaburzenia erekcji.

Na początku terapii hydralazyną, przy gwałtownym zwiększaniu dawki, dochodzi do przyspieszenia tętna, kołatania serca i problemów z uciskiem w klatce piersiowej, co można przypisać rozszerzeniu naczyń krwionośnych i obniżeniu ciśnienia krwi. Przy długotrwałym stosowaniu pacjenci cierpiący na przewlekłe osłabienie nerek są narażeni na bóle mięśni, problemy reumatyczne stawów i gorączkę.

Hydralazyny nie należy stosować, jeśli występuje nadwrażliwość na lek lub dihydralazynę. To samo dotyczy przypadku, gdy pacjent cierpi na niedrożność zastawek serca, patologiczny worek aortalny lub liszaj motylkowy (toczeń rumieniowaty).

Nawet przy patologicznym powiększeniu mięśnia sercowego należy unikać podawania środka. Jeśli masz niewydolność serca lub problemy z klatką piersiową (dławica piersiowa), wskazane jest jednoczesne podawanie beta-adrenolityków.

W przypadku zaburzeń krążenia w mózgu lub zaawansowanego osłabienia nerek lub wątroby lekarz musi podjąć ostrożną decyzję o leczeniu. Podczas karmienia piersią nie należy stosować hydralazyny. Jeśli nadal trzeba podawać, karmienie piersią powinno odbyć się wcześniej.

Jednoczesne podawanie hydralazyny i innych leków zwiększa ryzyko interakcji. Jednoczesne przyjmowanie neuroleptyków lub trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i spożywanie alkoholu nasila działanie leku rozszerzającego naczynia krwionośne obniżające ciśnienie krwi. Dlatego lekarze zalecają unikanie napojów alkoholowych podczas leczenia.

Jeśli terapia hydralazyną i lekami psychotropowymi, takimi jak inhibitory MAO, odbywa się w tym samym czasie, istnieje ryzyko spadku poziomu cukru we krwi, dlatego konieczne jest dokładne monitorowanie. Dotyczy to również leczenia lekiem przeciwnadciśnieniowym diazoksydem, ponieważ może to prowadzić do poważnego spadku ciśnienia krwi.

Silne działanie uspokajające jest możliwe przy jednoczesnym stosowaniu środków uspokajających lub narkotyków i środków nasennych, dlatego należy odpowiednio dostosować odpowiednie dawki.