Apocytoza

w Apocytoza błona komórki gruczołu jest ściągnięta wraz z wydzieliną w pojemniku. Jest to tryb wydzielania gruczołów apokrynowych, który jest szczególną formą egzocytozy i dotyczy głównie gruczołu sutkowego. Zaburzenia równowagi hormonalnej mogą zmienić zachowanie apocytozy.

Co to jest apocytoza?

Komórki gruczołów na różne sposoby uwalniają swoją wydzielinę w organizmie człowieka. Oprócz wydzielania merokrynowego i holokrynnego, wydzielanie apokrynowe jest również jednym z ludzkich typów wydzielania.

W przypadku wydzielania apokrynowego dochodzi do egzocytozy, w której pęcherzyki wewnątrz komórki łączą się z błoną komórkową, uwalniając w ten sposób swoją wydzielinę. Apocytoza jest szczególną postacią tych egzocytotycznych procesów w komórkach gruczołów apokrynowych.

Wydzielina jest zwężona wraz z częścią błony gruczołowej w pojemniku. Dzięki regeneracji proces ten może odbywać się kilkakrotnie na komórkę pomimo strat błony.

Dlatego egzocytoza i apocytoza są sposobami wydzielania gruczołów i komórek gruczołów. Egzocytoza występuje rzadko, zwłaszcza w organizmie człowieka. Najbardziej charakterystycznym przykładem jest apocytotyczne wydzielanie kropelek tłuszczu z gruczołu mlekowego. Oprócz gruczołu mlekowego, tryb wydzielania u ludzi przypisywany jest wyłącznie gruczołom zapachowym i rzęskowym.

W medycynie rozróżnia się apocytozę swoistą i nieswoistą. Nieswoista postać występuje, gdy pęcherzyki macierzy są uwalniane z cytozolem.

Funkcja i zadanie

Egzocytoza jest ważnym sposobem wydzielania komórek gruczołów dokrewnych i zewnątrzwydzielniczych. Daje początek pęcherzykom wydzielniczym o średniej średnicy 50 nm, z których każdy jest otoczony podwójną membraną. Komórka gruczołowa uwalnia zawartość komórkową pęcherzyków do światła ich przewodu.

Pęcherzyki wydzielnicze są zwykle tworzone w aparacie Golgiego komórek. Ale mogą również oderwać się od siateczki endoplazmatycznej lub powstać z pęcherzyków endocytotycznych. W każdym razie komórka gruczołu transportuje pęcherzyki do ich błony komórkowej, z którą błona pęcherzyka ostatecznie się łączy.

Podczas fuzji błona komórkowa pęcherzyków odchyla się i zawartość pęcherzyków zostaje uwolniona. Proces ten odpowiada egzocytozie, ponieważ występuje w wielu komórkach gruczołów wydzielania wewnętrznego i zewnątrzwydzielniczego, a tym samym odgrywa rolę w równowadze hormonalnej, aż do termoregulacji poprzez pocenie się.

Apocytoza jest szczególną postacią opisanych procesów, która występuje znacznie rzadziej i spełnia przede wszystkim zadania w żywieniu potomstwa. W szczególności odnosi się to do specyficznej apocytozy gruczołu sutkowego. Pęcherzyki wydzielnicze komórek gruczołu sutkowego odpowiadają kropelkom tłuszczu. Ich produkcję stymulują hormony płciowe i prolaktyna, hormon laktacyjny. Hormony wiążą się z receptorami komórek gruczołu sutkowego i w ten sposób inicjują apocytozę. Białka gromadzą się na zewnątrz kropelek tłuszczu, które wiążą się z integralnymi białkami błony komórkowej wierzchołka. W ten sposób kropelki tłuszczu migrują do światła, a błona komórkowa przylega do niej wybrzusza się na zewnątrz.

Na drodze do światła membrana dopasowuje się do kształtu pęcherzyka, zaokrągla i łączy się pod nim. W ten sposób błona komórkowa obkurcza się wraz z cytoplazmą i kropelkami tłuszczu. Wydzielina jest uwalniana z cytoplazmy tylko przez pęknięcie otaczającej błony i pęcherza.

Komórka traci objętość podczas wydzielania, ponieważ wraz z wydzieliną wydziela swoją własną cytoplazmę i składniki błony. Dzięki zdolności do regeneracji komórki gruczołu sutkowego są z kolei zdolne do kilkukrotnej apocytozy pomimo utraty objętości.

Choroby i dolegliwości

Gruczoły zapachowe i gruczoł mleczny wydzielają tłuszcz podczas apocytozy. Zakłócenia w miejscowym płaszczu ochronnym kwaśnym mogą uczynić obszary tych komórek gruczołów podatnymi na infekcje bakteryjne i prowadzić do powstania ropnia. Ropniom gruczołów zapachowych często towarzyszą przetoki lub reakcje zapalne. Zjawisko to znane jest jako trądzik odwrócony i dotyka głównie nastolatków w okresie dojrzewania. W tkance łącznej dotkniętego obszaru pod skórą tworzą się płaskie flegmony, które pojawiają się jako niebieskawe przebarwienie i, w zależności od ich rozległości, mogą powodować sepsę.

Częstą chorobą gruczołu mlekowego jest nieprawidłowe wydzielanie mleka. Zjawisko to może wystąpić po jednej lub obu stronach. Niezależnie od ciąży gruczoły dokonują apocytozy i wydzielają mleczną wydzielinę przez przewody mleczne. Choroba gruczołów wydzielniczych jest również znana jako mlekotok. Z reguły za produkcję mleka odpowiedzialna jest nieprawidłowa równowaga hormonalna, która pobudza gruczoły do ​​apocytozy. Przeważnie Prolaktion jest specjalnie produkowany. Ta tak zwana hiperprolaktynemia może być spowodowana na przykład przyjmowaniem leków lub stresem. Rzadziej łagodne guzy mózgu są odpowiedzialne za produkcję, która sama uwalnia hormony.

Choroby nowotworowe mogą również wpływać na sam gruczoł mleczny. Zjawisko to przejawia się również w pewnych okolicznościach w zmienionym zachowaniu apocytozy, zwłaszcza przy braku apocytozy po ciąży. Jednak zjawiska tego nie należy mylić z brakiem wypływu mleka po ciąży. Jeśli jeden lub oba gruczoły sutkowe nie dają mleka, w tkance gruczołowej nadal może wystąpić apocytoza. Zwykle przyczyną braku przepływu jest po prostu tak zwana blokada mleka. Skóra rośnie nad otworami przewodów mlecznych, a wydzielane krople gromadzą się w kanałach. Oprócz równowagi hormonalnej dieta i psychika odgrywają również rolę w dostarczaniu mleka. Dlatego zmniejszony przepływ mleka po ciąży nie powinien być automatycznie interpretowany jako wątpliwy scenariusz.