Hiperkalcemia

W przeciwieństwie do niedoboru wapnia, jest Hiperkalcemia lub. Hiperkalcemia zwiększone stężenie wapnia we krwi. Aby uniknąć dalej idących zaburzeń, warto skonsultować się z lekarzem w celu dalszej diagnostyki i leczenia.

Co to jest hiperkalcemia?

Plik Hiperkalcemia definiuje się jako wysoki poziom wapnia we krwi. Decydujące znaczenie mają tutaj wartości całkowitego wapnia we krwi powyżej 2,7 mmol / l. W przypadku zjonizowanego (wolnego) wapnia wartość powyżej 1,3 mmol / l określa się jako hiperkalcemię.

Mówi się o wręcz kalcemicznym kryzysie, kiedy całkowita wartość wzrośnie powyżej 3,5 mmol / l. Następnie pojawia się wielomocz (znacznie zwiększone wydalanie moczu), wymioty, odwodnienie, gorączka i psychoza. Ostatecznie może to doprowadzić do śpiączki.

przyczyny

Zaburzenie metabolizmu wapnia może mieć wiele przyczyn: Najczęstszymi przyczynami są nowotwory złośliwe, głównie rak oskrzeli, rak piersi oraz tak zwany szpiczak mnogi, rak szpiku kostnego.

Po drugie, byłoby to hiperkalcemia osteolityczna zadzwonić. Dotyczy to zwłaszcza przerzutów do kości i plazmocytów. Komórki rakowe uwalniają substancje, które mają zwiększony wpływ na metabolizm wapnia.

Po trzecie, jest hiperkalcemia paraneoplastyczna. Jest to spowodowane peptydami podobnymi do parathormonu. Te peptydy są wytwarzane przez guzy. Około 90% wszystkich pacjentów z tą postacią hiperkalcemii ma takie peptydy we krwi, niezależnie od tego, czy mają przerzuty do kości, czy nie. U psów hiperkalcemia najczęściej występuje w guzach gruczołów odbytu.

Inną przyczyną jest nadczynność przytarczyc, która dotyka około 20% pacjentów z hiperkalcemią. Możliwymi przyczynami są również niewydolność nadnerczy (choroba Addisona), nadczynność tarczycy (nadczynność tarczycy) i mnoga neoplazja endokrynologiczna (MEN).

Objawy zatrucia obejmują cały szereg czynników, które mogą powodować hiperkalcemię. Przede wszystkim dotyczy to zatrucia witaminami, czyli nadmiernych dawek niektórych witamin, zwłaszcza A, D i D3.

Należy zaznaczyć, że niestety duże ilości tych witamin niepotrzebnie znajdują się w gotowych i uzupełniających karmach dla psów i kotów. Dlatego przedawkowanie jest raczej rzadkie u ludzi.

Zatrucie tamoksyfenem i niektórymi lekami moczopędnymi może, przynajmniej tymczasowo, być odpowiedzialne za zbyt wysoki poziom wapnia we krwi. Ponadto zwiększona podaż litu, wymieniacze jonowe zawierające wapń, teryparatydy i teofilina. Unieruchomienie prowadzi również do hiperkalcemii, czyli odpoczynku niektórych części ciała (noga w gipsie) lub leżenia w łóżku.

Inne przyczyny, które nie mają znaczącego procentu wagi:

• Sarkoid (są to grudki tkanki, zwykle w płucach).
• Hiperkalcemia w wyniku przeszczepu nerki. Tymczasowa niewydolność nerek mogła spowodować nadczynność przytarczyc.
• Ponadto przedawkowanie wapnia, na przykład w wyniku dużego spożycia produktów mlecznych lub nadmiernego spożycia suplementów.
• Dziedziczna hiperkalcemia spowodowana niedostatecznym wydalaniem wapnia przez nerki.
• Akromegalia (zaburzenie wzrostu spowodowane nadprodukcją hormonu wzrostu).
• Guz chromochłonny (rozrost nadnerczy, który może być złośliwy lub łagodny).
• Hipofosfatazja (niezwykle rzadkie dziedziczne zaburzenie metabolizmu kości).

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy hiperkalcemii zależą od poziomu wapnia we krwi. Zwykle występują niespecyficzne objawy, które występują również w przypadku innych chorób. Dlatego hiperkalcemia jest często odkrywana przypadkowo podczas badania. Jeśli występuje tylko niewielki nadmiar wapnia, często nie obserwuje się żadnych objawów.

W przeciwnym razie choroba charakteryzuje się wieloma różnymi dolegliwościami, które mogą wpływać na serce, nerki, układ pokarmowy, układ nerwowy i mięśnie. Może to prowadzić do arytmii serca. Ponadto organizm często reaguje nudnościami, wymiotami, zaparciami i utratą apetytu. W nerkach mogą gromadzić się kamienie nerkowe i sole wapnia.

Kamienie nerkowe mogą zarówno milczeć, jak i prowadzić do kolki nerkowej. Ponadto często występuje wzmożone wydalanie moczu połączone z silnym uczuciem pragnienia. Jeśli mięśnie są zajęte, osłabienie mięśni rozwija się wraz ze spadkiem ogólnej wydajności. Kiedy układ nerwowy jest dotknięty, powszechna jest senność lub nawet upośledzenie świadomości.

Ponadto możliwy jest rozwój tak zwanego zespołu organicznego mózgu z problemami behawioralnymi, zaburzeniami pamięci, lękiem, brakiem zainteresowania i zmęczeniem. Jeśli poziom wapnia przekroczy 3,5 milimola wapnia na litr krwi, następuje zagrażający życiu przełom hiperkalcemiczny.

Przełom hiperkalcemiczny rozwija się w ciągu kilku dni i oprócz nudności i wymiotów charakteryzuje się również ciężkimi zaburzeniami rytmu serca, gorączką, wysuszeniem (odwodnieniem), zwiększoną utratą płynów z powodu wielomoczu i zaburzeniami świadomości, aż do śpiączki. Przełom hiperkalcemiczny prowadzi do śmierci w 50% przypadków.

Diagnoza i przebieg

Objawy nie występują u połowy wszystkich pacjentów Hiperkalcemia. Często zjawisko to jest odkrywane tylko przypadkowo podczas badania krwi. W przeciwnym razie pojawiają się objawy choroby podstawowej i zwiększone wydalanie wody, nudności, zaparcia, wymioty, czasami zapalenie trzustki, zaburzenia rytmu serca, apatia, osłabienie mięśni, skrajna senność, psychoza i śpiączka.

Rozpoznanie stawia się przede wszystkim na podstawie badania laboratoryjnego krwi i poszukiwania parametrów przyczynowych, np. po guzach i badaniu parathormonu, kalcytriolu i PTHrP.

Komplikacje

Nadmiar wapnia w organizmie może powodować u pacjenta różne dolegliwości i komplikacje. Aby uniknąć długotrwałych uszkodzeń, zawsze należy skonsultować się z lekarzem. W większości przypadków nie można postawić jasnej diagnozy przez stosunkowo długi czas, ponieważ hiperkalcemia nie wykazuje żadnych wyraźnych objawów i objawów.

Zwykle występuje częste oddawanie moczu, a osoba cierpi na wymioty i nudności. W niektórych przypadkach może to prowadzić do problemów z sercem, tak że dana osoba nie jest już odporna i zwykle czuje się wyczerpana i apatyczna. Występuje również ogólne poczucie choroby i ogólne poczucie osłabienia.

Mięśnie są również słabe i nie można ich już używać w zwykły sposób. Często zdarzają się zaparcia. Dolegliwości mogą bardzo ograniczać i komplikować codzienne życie pacjenta. Leczenie hiperkalcemii zawsze opiera się na przyczynach choroby. Z reguły ostre sytuacje awaryjne można również leczyć za pomocą roztworów i infuzji. Nie ma dalszych komplikacji.

Kiedy należy iść do lekarza?

Hiperkalcemia nie zawsze daje wyraźne objawy. W przypadku stwierdzenia zwiększonego wydalania wody należy skonsultować się z lekarzem. Częste oddawanie moczu często wiąże się z nudnościami i wymiotami, zaparciami i zmęczeniem. Jeśli wystąpią takie objawy, zasięgnij porady lekarza. Najpóźniej w przypadku zauważenia objawów arytmii serca lub osłabienia mięśni, należy zgłosić się do lekarza rodzinnego.

Nieleczony nadmiar wapnia może prowadzić do zapaści krążenia, a nawet zawału serca. Dlatego należy wezwać lekarza na wczesnym etapie, który może wyjaśnić objawy i, jeśli to konieczne, leczyć je, zanim pojawią się poważne komplikacje. W przypadku zapaści krążenia lub innego nagłego wypadku medycznego należy wezwać lekarza. Osoba poszkodowana wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej, a następnie musi być leczona w szpitalu. W przypadku hiperkalcemii zwykle wzywa się lekarza rodzinnego lub internistę. W przypadku zajęcia kości należy zaangażować chirurga ortopedę. Wstępną diagnozę może postawić lekarz rodzinny.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Terapia stara się wyeliminować przyczyny. Na przykład przez chirurgiczne usunięcie guza. W przeciwnym razie postaraj się jak najbardziej ograniczyć spożycie wapnia w diecie.

Ostre zwalczanie objawów można osiągnąć, podając fizjologiczny roztwór soli i furosemid i jednocześnie inicjując wydalanie wody.

W przypadku guzów można podawać bisfosfoniany w celu ograniczenia funkcji osteoklastów. Ponadto podawanie glukokortykoidów może być pomocne, ponieważ działają one przeciwko witaminie D. Dializa jest również opcją, jeśli masz niewydolność nerek. Hormon kalcytonina może być podany jako środek ratunkowy w celu bardzo szybkiego obniżenia poziomu wapnia.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Perspektywy i prognozy

W przypadku hiperkalcemii perspektywa wyleczenia zależy od przyczyny nadmiernej podaży wapnia w organizmie. W ciężkich przypadkach występuje choroba nowotworowa. Jeśli uda się to usunąć, a w organizmie nie pojawią się przerzuty, istnieje perspektywa wyleczenia hiperkalcemii. Jeśli zostanie zdiagnozowany agresywny guz, którego nie można odpowiednio leczyć, hiperkalcemia będzie utrzymywać się przez całe życie pacjenta. W takich przypadkach leczy się ciężkie objawy u osoby dotkniętej chorobą, ale nie podejmuje się próby wyleczenia skutków ubocznych.

W mniej dramatycznych przypadkach zmiana spożycia pokarmu może skutkować znacznym złagodzeniem objawów i wyleczeniem. Przy zrównoważonej i zdrowej żywności następuje ciągłe wyczerpywanie się nadmiaru wapnia, aż do całkowitej normalizacji. Trwałe wyleczenie jest możliwe, jeśli opracowana dieta jest stosowana również przez długi czas.

W ostrych stanach zdrowia infuzja może obniżyć poziom wapnia. Nie jest to jednak środek trwały, który skutkuje brakiem objawów. Następuje tylko usunięcie obecnej zawartości wapnia w organizmie. Bez leczenia przyczyny składnik odżywczy zostanie zregenerowany, a objawy natychmiast nawrócą.

zapobieganie

Można temu zapobiec Hiperkalcemia tylko w ograniczonym zakresie, gdyż może to być efekt uboczny kilku innych chorób. Jedną z możliwości jest znaczne unikanie przyjmowania wapnia i witaminy D3 z pożywieniem. Należy to jednak zrobić tylko po konsultacji z lekarzem, ponieważ te substancje są również niezbędne.

Opieka postpenitencjarna

W większości przypadków osoba dotknięta chorobą nie ma specjalnych dostępnych środków kontrolnych w przypadku hiperkalcemii. Choroba musi być przede wszystkim prawidłowo rozpoznana i leczona, a przede wszystkim odpowiednio wcześnie przez lekarza, aby nie wystąpiły dalsze powikłania i dalsze nasilanie się objawów.

W większości przypadków spożycie pokarmu można kontrolować, tak aby chory musiał odpowiednio dostosować dietę. Lekarz może również pomóc i stworzyć plan żywieniowy dla danej osoby. Osoba dotknięta chorobą powinna również spożywać dużo wody, aby wydalić nadmiar wapnia. Po skutecznym leczeniu należy uważać, aby nie wywołać ponownie hiperkalcemii.

Należy również zidentyfikować przyczynę hiperkalcemii, aby choroba nie mogła nawrócić. W ciężkich przypadkach lub w przypadku ciężkiego zatrucia można również zastosować leki obniżające poziom wapnia. Przy szybkim leczeniu hiperkalcemia nie skraca oczekiwanej długości życia chorego.

Możesz to zrobić sam

Hiperkalcemia może mieć bardzo różne przyczyny i nie jest diagnozowana przez samego pacjenta. Zwykle wychodzi na jaw podczas badania krwi, które jest częścią innej procedury diagnostycznej. Przede wszystkim ważne jest, aby dowiedzieć się, jakie są przyczyny hiperkalcemii, aby móc wybrać właściwą i odpowiednią formę terapii. Pacjent nie może wnieść do tego zbytniego wkładu, ale może przyspieszyć ten proces swoją chęcią współpracy i precyzyjnej odpowiedzi na pytania.

Pacjent przyczynia się do jego wyzdrowienia, ufając i postępując zgodnie z planem terapii oraz radą lekarza prowadzącego. Jeśli są odchylenia, powinien jak najszybciej zgłosić je lekarzowi, a także wszelkie inne osobliwości, które mu się przyjdą.

Jednocześnie z terapią pacjent może wspierać powrót do zdrowia poprzez możliwie zdrowy i stabilny tryb życia. Wystarczający sen i sporadyczne przerwy na odpoczynek w ciągu dnia zapewniają równowagę i dobry stan ogólny. Zmniejszenie otyłości i dostosowanie nawyków żywieniowych do zdrowej i zbilansowanej diety również znacząco przyczynia się do poprawy zdrowia. Jeśli pozwala na to ogólny stan, umiarkowany program sportowy i ćwiczenia jest również bardzo korzystny dla stanu i układu sercowo-naczyniowego. Zasadniczo im lepszy stan ogólny, tym większe szanse na wyleczenie.