Upośledzenie umysłowe

Z Upośledzenie umysłowe statystycznie rzecz biorąc, dotyczy to około trzech procent populacji. Rozróżnia się różne stopnie nasilenia, od tak zwanej „inteligencji granicznej” do „najpoważniejszej niepełnosprawności intelektualnej”. Jest to upośledzenie zdolności umysłowych.

Co to jest niepełnosprawność intelektualna?

Definiuje Upośledzenie umysłowe jako niepełny lub zahamowany rozwój zdolności umysłowych wpływających na poziom inteligencji (język, poznanie, umiejętności społeczne i motoryczne). W zależności od ilorazu inteligencji rozróżnia się różne poziomy: IQ od 70 do 84 określa się jako „inteligencję graniczną”. Osoby dotknięte chorobą uczą się wolniej i mają trudności z pobieraniem materiałów szkolnych.

Lekką niepełnosprawność intelektualną charakteryzuje się IQ między 50 a 69 rokiem życia, co odpowiada wieku dziecka w wieku od 9 do 12 lat. Osoby dotknięte chorobą mogą zwykle zostać zakwaterowane w specjalnych szkołach dla osób niepełnosprawnych w nauce i są zdolne do nauki. Umiarkowana niepełnosprawność intelektualna opisuje IQ pomiędzy 35 a 49 rokiem życia, co odpowiada poziomowi inteligencji dzieci w wieku od sześciu do dziewięciu lat.

Jeśli wiek inteligencji wynosi od trzech do mniej niż sześciu lat (co odpowiada IQ od 20 do 34 lat), eksperci mówią o poważnym niewystarczającym talencie. Jeśli IQ jest poniżej 20, diagnoza to poważna niepełnosprawność intelektualna, która prowadzi do poważnych zaburzeń mowy, wstrzemięźliwości i mobilności. W zależności od ciężkości osoby dotknięte chorobą potrzebują więcej lub mniej opieki i chronionego środowiska.

przyczyny

Często nie można już precyzyjnie określić przyczyn niepełnosprawności intelektualnej. Istnieją jednak pewne czynniki ryzyka, które znacznie zwiększają prawdopodobieństwo, że w późniejszym czasie zostaniesz mniej uzdolniony. Często niepełnosprawność intelektualna jest genetycznie chromosomalna (na przykład w trisomii 21, zwanej również zespołem Downa), można również wyobrazić sobie zaburzenia metabolizmu.

Niewystarczający talent może być również wynikiem organicznej wady rozwoju mózgu, takiej jak epilepsja, lub może mieć charakter hormonalny. Możliwe jest również, że matka zaraziła się infekcjami wirusowymi lub bakteryjnymi (np. Różyczka), zażywała narkotyki (nikotyna, heroina), lekarstwa lub alkohol lub była niedożywiona lub niedożywiona w czasie ciąży.

Przedwczesne porody lub urazy porodowe mogą również powodować trwałe uszkodzenie i stanowić przyczyny. Jednak w niektórych przypadkach niepełnosprawność intelektualna występuje również po urodzeniu. Może towarzyszyć infekcji, takiej jak zapalenie opon mózgowych, które jest przenoszone przez ukąszenia kleszcza. Stwierdzono również, że uszkodzenia spowodowane szczepionkami lub niskie wartości witaminy D we krwi mogą odgrywać rolę, ponieważ te ostatnie są niekorzystne dla wydajności mózgu.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Istnieje wiele objawów, dolegliwości i oznak wskazujących na niepełnosprawność intelektualną. Jednak ważne jest, aby odróżnić to od innych chorób psychicznych i od demencji. To jest zadanie dokładnej diagnozy.

Ogólnie rzecz biorąc, w przypadku osób niedostatecznie uzdolnionych często występują następujące objawy: Osoby dotknięte chorobą często wykazują wyraźną bierność i uzależnienie psychiczne, a także niską tolerancję na frustrację. Z tego powodu bardzo często zależą od opieki i bezpiecznego środowiska. Zaburzenia kontroli impulsów, samookaleczenia i agresywność mogą również wskazywać na niepełnosprawność intelektualną.

Osoby o mniejszym talencie mają również zmniejszoną zdolność przystosowania się do wymagań życia codziennego i bardzo często mają problemy z komunikacją werbalną i niewerbalną, co może utrudniać życie razem z otoczeniem, ponieważ często trudno jest im się zrozumieć i ze swojej strony mają ogromne trudności ze zrozumieniem.

Nawet proste zadania mogą stwarzać problemy nie do przezwyciężenia, co może hamować rozwój społeczny osób dotkniętych tym problemem. Zaburzenia przystosowania społecznego, problemy behawioralne i być może również objawy fizyczne są kolejnymi oznakami mniejszego talentu.

Diagnoza i przebieg choroby

W celu postawienia prawidłowej diagnozy dostępne są zasadniczo dwa narzędzia: z jednej strony wrażenie kliniczne, które wynika z obserwacji, z drugiej zaś pomiar ilorazu inteligencji za pomocą testów inteligencji.Te ostatnie dostarczają wiarygodnych informacji o dotkliwości utalentowanej osoby.

Jeśli następuje spadek inteligencji, nie można go już odwrócić, a jedynie nieznacznie złagodzić jego skutki. Osoby dotknięte chorobą są zależne od dobrych warunków życia i pracy oraz często od intensywnej opieki medycznej, w przeciwnym razie istnieje ryzyko wycofania społecznego, samotności i izolacji, ponieważ środowisko zwykle wykazuje niewielkie zrozumienie.

Komplikacje

Skutki i objawy niepełnosprawności intelektualnej zależą w dużej mierze od ciężkości choroby. Z reguły codzienne życie pacjenta jest znacznie utrudnione przez obniżoną inteligencję. Rodzice i krewni również bardzo często cierpią na dolegliwości psychiczne lub depresję. Większość pacjentów ma ograniczone myślenie i działanie w wyniku tego upośledzenia.

Ponadto mogą wystąpić silne wahania nastroju lub zaburzenia myślenia. W najgorszym przypadku osoby dotknięte chorobą są agresywne i mogą również wykazywać zachowania samookaleczające. Często zdarza się, że obniżona inteligencja prowadzi do problemów społecznych, tak że w szczególności dzieci są wykluczane z grup w szkole lub przedszkolu. Może również wystąpić dokuczanie lub dokuczanie.

Uczenie się jest także znacznie utrudnione przez niepełnosprawność intelektualną, tak że dorosły pacjent w większości przypadków również cierpi na tę chorobę. Leczenie tej choroby odbywa się za pośrednictwem różnych terapii i grantów. W niektórych przypadkach pacjenci wymagają specjalnej ochrony, ponieważ nie oceniają prawidłowo zagrożeń i mogą przy tym zranić się.

W niektórych przypadkach konieczne jest również leczenie w klinice zamkniętej. Nie można jednak jednoznacznie przewidzieć, czy leczenie niepełnosprawności intelektualnej doprowadzi do pozytywnego przebiegu choroby.

Kiedy należy iść do lekarza?

Badanie lekarskie nie zawsze jest konieczne w przypadku niepełnosprawności intelektualnej. Żaden lekarz nie jest potrzebny, jeśli można spełnić normalne codzienne czynności. W niektórych przypadkach osoba dotknięta chorobą potrzebuje więcej czasu na wykonanie oczekujących zadań z powodu zmniejszonej inteligencji. Jeśli inteligencja jest znacznie obniżona, osoba dotknięta chorobą często potrzebuje pomocy i wsparcia w radzeniu sobie w życiu codziennym. Aby móc dokładnie ocenić, jaki jest potencjał sprawności umysłowej, test IQ należy przeprowadzić, gdy tylko dzieci lub młodzież wykażą wyraźne różnice w porównaniu z rówieśnikami.

Jeśli dana osoba szybko wydaje się przytłoczona lub ma trudności z nauczeniem się nowych rzeczy, zaleca się ocenę istniejącej inteligencji. W przypadku opóźnień w rozwoju, silnego zapomnienia lub przedwczesnego zatrzymania rozwoju intelektualnego należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli dana osoba często wydaje się nieobecna, występują znaczne opóźnienia w nauce lub jeśli nowe umiejętności można nabyć bardzo powoli i przy dużym wysiłku, należy skonsultować się z lekarzem. Aby promować dotychczasową inteligencję, lekarz może udzielić ważnych informacji na temat szkoleń lub regularnie stosowanych jednostek ćwiczeń. W przypadku zaburzeń pamięci, znacznej utraty dotychczasowej sprawności umysłowej lub nienaturalnego pogorszenia stanu psychicznego w ciągu życia, wskazana jest konsultacja z lekarzem.

Terapia i leczenie

Leczenie przyczyny upośledzenia umysłowego zwykle nie jest już możliwe, ponieważ jest to zwykle nieodwracalne z powodu organicznych czynników mózgowych. Dlatego profilaktyka i zapobieganie są tym ważniejsze. Istnieje jednak możliwość wsparcia poszkodowanych na bardzo wczesnym etapie ich rozwoju iw ten sposób wzmocnienia istniejących zasobów i złagodzenia słabości. Dobra integracja w rodzinach lub w specjalnych instytucjach jest również konieczna, jeśli istnieje potrzeba opieki.

Osoby dotknięte chorobą często wymagają specjalnej ochrony, ponieważ ich konstytucja psychospołeczna oznacza, że ​​jest bardziej prawdopodobne, że będą zaniedbywani lub wykorzystywani. W zależności od stopnia ciężkości szkoły specjalne są również odpowiednie dla osób z trudnościami w uczeniu się, jeśli nadają się do szkoły. Mniej uzdolnieni na ogół potrzebują optymalnych warunków życia i pracy, aby móc jak najlepiej się rozwijać.

Chociaż w przeszłości przeważnie mieszkali w domach, obecnie promowane są inne formy życia. Na przykład istnieją programy życia wspomaganego i różne programy terapii integracyjnej, które mają na celu poprawę integracji społecznej i zapobieganie hospitalizacji. W ten sposób poszkodowani powinni mieć możliwość uczestniczenia w życiu społecznym.

Jeśli oprócz zaburzeń intelektualnych występują również zaburzenia zachowania, sensowna może być również terapia lekowa w celu zmniejszenia poziomu cierpienia osób dotkniętych chorobą i środowiska. Nie ma jednak terapii farmakologicznej samej niepełnosprawności intelektualnej. Można to nieznacznie moderować, ale nie można tego anulować.

Perspektywy i prognozy

Niepełnosprawność intelektualna ma niekorzystne rokowanie. Zaburzenia mózgu są nieodwracalne, więc nie można wyleczyć. Dzięki ukierunkowanym szkoleniom i kursom, które są dostosowane do indywidualnych potrzeb osoby dotkniętej chorobą, można osiągnąć poprawę wydajności poznawczej. Prowadzi to do wzrostu ogólnych zdolności intelektualnych i stabilności zdobytej wiedzy. Pomimo wszelkich wysiłków nie osiąga się inteligencji w normalnym zakresie.

Celem terapii jest maksymalne polepszenie posiadanych umiejętności, tak aby codzienne zadania mogły zostać częściowo lub prawie całkowicie przejęte przez osobę zainteresowaną. Komunikacja werbalna i niewerbalna jest również szkolona w celu poprawy interakcji interpersonalnych. Poprawia to samopoczucie i podnosi ogólną jakość życia.

Jeśli obecne są choroby przewlekłe, nie ma szans na stabilizację zdolności poznawczych. Rokowanie u tych pacjentów jest szczególnie złe. Ze względu na chorobę podstawową następuje ciągły spadek sprawności umysłowej, którego nie można przerwać konwencjonalnymi metodami medycznymi. Leczenie próbuje wpłynąć na postęp choroby. Ma to na celu opóźnienie procesów degradacji i utrzymanie istniejącego poziomu tak długo, jak to możliwe. W takich przypadkach nie jest możliwe odbudowanie sprawności umysłowej.

zapobieganie

Aby zapobiec niepełnosprawności intelektualnej, w okresie ciąży należy najpierw podjąć środki zapobiegawcze. Wiele niepożądanych wydarzeń można zidentyfikować i zatrzymać w okresie prenatalnym. Przyszłe matki powinny także dbać o zdrowy tryb życia oraz unikać narkotyków i alkoholu w jakiejkolwiek postaci.

W dzieciństwie rodzice powinni podejmować działania mające na celu wczesne wykrycie ewentualnych chorób, aby mogli interweniować w odpowiednim czasie. Ostatecznie profilaktyka jest najlepszą alternatywą dla mniej uzdolnionych, ponieważ można ją nieco poprawić później, ale nie można jej cofnąć.

Opieka postpenitencjarna

Opieka kontrolna okazuje się być stosunkowo trudna w większości przypadków niepełnosprawności intelektualnej, tak że nie zawsze można całkowicie wyleczyć tę chorobę. W niektórych przypadkach to zmniejszenie można również złagodzić, przy czym dalszy przebieg zależy również w dużym stopniu od choroby podstawowej, a także od czasu diagnozy. Jednak nie może leczyć samodzielnie.

Większość osób dotkniętych chorobą jest uzależniona od wsparcia własnej rodziny i przyjaciół w życiu codziennym jako część niepełnosprawności intelektualnej. Nierzadko zdarza się, że pacjent nie jest w stanie samodzielnie radzić sobie w życiu codziennym i dlatego wymaga intensywnej opieki. Pełne miłości rozmowy z własną rodziną są również bardzo ważne, ponieważ może to również zapobiec depresji lub innym zaburzeniom psychicznym.

Kontakt z innymi osobami cierpiącymi na tę samą chorobę może być również bardzo przydatny, ponieważ prowadzi to do wymiany informacji. Często poszkodowani muszą być zakwaterowani w specjalnym ośrodku. Jeśli niepełnosprawność intelektualna wynika z choroby genetycznej, jeśli chcesz mieć dzieci, należy przeprowadzić badania genetyczne i poradnictwo. Może to zapobiec ponownemu wystąpieniu degradacji.

Możesz to zrobić sam

Z reguły osoba dotknięta chorobą nie może podejmować żadnych działań, które mają skutek przyczynowy, ponieważ zaburzenie jest zwykle spowodowane przez mózg i jest nieodwracalne. Ponadto pacjent często nie jest w stanie sobie pomóc z powodu swojego upośledzenia umysłowego. Zamiast tego potrzebni są krewni i bliskie pole społeczne.

Rodzice, którzy obserwują zaburzenia rozwojowe u swojego dziecka, powinni działać szybko. Upośledzenie funkcji poznawczych u dzieci zwykle objawia się tym, że ich zdolności motoryczne i społeczne nie rozwijają się w sposób odpowiedni do wieku. Wiele dzieci dotkniętych chorobą wykazuje również znacznie opóźniony rozwój języka. Słownictwo i umiejętność tworzenia złożonych konstrukcji zdań są daleko w tyle za rówieśnikami. W takich przypadkach rodzice powinni natychmiast skonsultować się z lekarzem w celu wyjaśnienia przyczyn. Jeśli rzeczywiście występuje niepełnosprawność intelektualna, ważne jest, aby dziecko otrzymało optymalne wsparcie jak najwcześniej. Istniejących deficytów nie zawsze można skompensować środkami psychologicznymi i edukacyjnymi, ale zwykle można je zmniejszyć.

Ponadto dzieci z niepełnosprawnością intelektualną rzadko mogą chodzić do normalnej szkoły. Ponieważ odpowiednich miejsc w szkołach specjalnych jest często niewiele, ważne jest, aby rodziny poszkodowanych znalazły odpowiednie miejsce opieki nad dziećmi przynajmniej na dwanaście do 18 miesięcy przed osiągnięciem wieku szkolnego. Jeśli okaże się, że dana osoba będzie zależna od chronionego środowiska przez całe życie, rodzice powinni w odpowiednim czasie poinformować się o wszystkich dostępnych alternatywach opieki, aby móc zagwarantować najlepszą możliwą opiekę swojemu dziecku.