w Choroba kociego pazurawywoływany przez bakterie patogen przedostaje się do organizmu ludzkiego głównie przez zadrapania u kotów. Same koty albo w ogóle nie chorują, albo tylko nieznacznie.
Co to jest choroba kociego pazura?
© tpap8228 - stock.adobe.com w Choroba kociego pazura jest to powszechna choroba zakaźna, w której dochodzi do zapalenia lokalnych węzłów chłonnych. Może również wystąpić gorączka, bóle kończyn i głowy. Choroba kociego pazura, która przenosi się z zarażonych kotów na ludzi poprzez zadrapania lub rany po ugryzieniu, jest zwykle nieszkodliwa. Patogeny obejmują bakterie Bartonella henselae i Bartonella clarridgeiae.
Zakłada się, że kot może również zostać zarażony przez inwazję pcheł, chociaż założenie to nie zostało udowodnione. Według badań około co dziesiąty kot jest nosicielem bakterii. Choroba nie przenosi się z człowieka na człowieka, tylko z kota na człowieka. Przede wszystkim osoby z osłabionym układem odpornościowym częściej cierpią na chorobę kociego pazura.
przyczyny
Zasadniczo choroba kociego pazura może dotknąć każdego, ale właściciele kotów są szczególnie narażeni ze względu na ścieżkę przenoszenia. Ponieważ w szczególności młode zwierzęta są zaraźliwe, choroba kociego pazura występuje częściej w gospodarstwach domowych z bardzo młodymi kotami, ale choroba może być również przenoszona przez starsze zwierzęta. Większość ludzi dotkniętych chorobą kotów ma do 21 lat lub jest jeszcze młoda.
Powodem tego jest to, że dzieci często mają bliski kontakt ze zwierzakiem, az drugiej strony nie mają jeszcze w pełni rozwiniętego układu odpornościowego. Ale osoby dorosłe z osłabionym układem odpornościowym są również bardziej narażone na rozwój choroby kociego pazura. Często wykazują też ostrzejszy przebieg. Patogen dociera do pazurów kota na różne sposoby: kiedy zwierzę oblizuje łapy, bakterie zawarte w ślinie i krwi docierają do pazurów.
Inną możliwością jest sytuacja, gdy pchły osiedlają się i ssą krew kota. Są wydalane z odchodami pcheł i znajdują się w futrze. Ponieważ miejsce nakłucia swędzi, kot drapie się, a odchody pcheł dostają się pod jego pazury. Jeśli kot wylizuje obszar ludzkiej skóry, który został wcześniej zarysowany lub uszkodzony, patogen może zostać przeniesiony. Ponieważ pchła gryzie również ludzi, możliwa jest również bezpośrednia transmisja, chociaż jest to znacznie mniej prawdopodobne.
Objawy, dolegliwości i oznaki
Początkowe objawy choroby kociego pazura mogą pojawić się w ciągu zaledwie dwóch do trzech dni, ale możliwe jest również, że może to potrwać dwa miesiące. Dlatego po tak długim czasie ugryzienie kota nie jest już podejrzewane jako wyzwalacz. Objawy mogą obejmować zadrapania lub ślady ugryzień kota, nawet jeśli zostały wyleczone.
Oznaką choroby są również czerwone krosty lub grudki w okolicy rany oraz obrzęk i stan zapalny, niekiedy bolesne węzły chłonne pod pachami lub na szyi. Możliwymi działaniami niepożądanymi mogą być objawy grypopodobne, takie jak gorączka, ból głowy, ból kończyn, gardła i żołądka, dreszcze, nudności i wymioty.
W przypadku złego stanu zdrowia lub osłabienia układu odpornościowego, na przykład w wyniku zakażenia wirusem HIV lub choroby AIDS, normalnie nieszkodliwa choroba kociego pazura może powodować zatrucie krwi, zapalenie opon mózgowych lub zapalenie zastawek serca. Dlatego zaleca się ostrożność osobom o złym stanie zdrowia lub chorobach podstawowych.
Diagnoza i przebieg choroby
Ponieważ objawy choroby kociego pazura są często bardzo różne i mogą również wystąpić w przypadku innych chorób, lekarz musi wiedzieć, w jaki sposób choroba się rozwija. Oczywiście kluczowe jest również pytanie, czy w gospodarstwie domowym są koty. Przeprowadzane jest również badanie krwi. Kiedy organizm wchodzi w kontakt z patogenem, tworzy specyficzne przeciwciała przeciwko bakterii, które można wykryć we krwi.
Patogen można również wyhodować przy użyciu próbki krwi, co zajmuje kilka tygodni. Możliwy jest wtedy wyraźny wynik. Jeśli diagnoza jest trudna, można również usunąć tkankę z obrzękniętego węzła chłonnego w celu wiarygodnego określenia choroby. Choroba kociego pazura jest zwykle nieszkodliwa.
Powikłania rzadko występują, gdy bakterie atakują na przykład serce, kości lub płuca i powodują stan zapalny. Jeśli patogeny namnażają się zbyt mocno we krwi, może to prowadzić do zatrucia krwi i anemii, która zagraża życiu i musi być leczona na szpitalnym oddziale intensywnej terapii.
Komplikacje
W większości przypadków choroba kociego pazura jest diagnozowana bardzo późno. Wystąpienie pierwszych objawów choroby może zająć kilka miesięcy, dlatego w większości przypadków leczenie jest opóźnione. Z reguły osoby dotknięte chorobą odczuwają przede wszystkim ból spowodowany ugryzieniem lub drapaniem przez kota.
Na ciele tworzą się grudki i krosty. Dotknięte obszary mogą puchnąć i stać się bolesne. Często zdarza się, że osoby dotknięte chorobą nadal cierpią na gorączkę i zmęczenie. Pojawiają się również objawy podobne do objawów zwykłej grypy. W najgorszym przypadku dochodzi jednak do zatrucia krwi, a tym samym zapalenia serca lub mózgu. Pacjenci cierpią również na nudności, wymioty i dreszcze.
Życie codzienne danej osoby jest ograniczone i następuje spadek odporności. Leczenie choroby kociego pazura odbywa się za pomocą antybiotyków. Nie ma dalszych komplikacji. Może się to jednak zdarzyć, jeśli pacjent już cierpi na osłabiony układ odpornościowy. W razie potrzeby można również skrócić długość życia.
Kiedy powinieneś iść do lekarza?
Jeśli osoby, które mają bezpośredni kontakt z kotami, wykazują zmiany w stanie zdrowia, należy skonsultować się z lekarzem. W przypadku nagłych zmian w wyglądzie skóry, takich jak zaczerwienienia i tworzenie się topoli lub krost, potrzebny jest lekarz. Jeśli pierwsze nieprawidłowości pojawią się kilka dni po kontakcie z kotami, konieczna jest również wizyta lekarska. W przypadku pojawienia się bólu, gorączki lub podwyższenia temperatury ciała i obrzęku ciała, należy zasięgnąć porady lekarza.
Jeśli węzły chłonne w szyi lub pod pachami powiększają się i zwiększają tkliwość, jest to uważane za wskazanie choroby i należy je zbadać. W przypadku objawów grypopodobnych, takich jak powtarzające się wymioty, nudności lub zawroty głowy, konieczne jest badanie lekarskie w celu wyjaśnienia przyczyny. Dreszcze, bóle brzucha, problemy trawienne, dolegliwości kończyn, bóle kości lub głowy należy zgłosić lekarzowi.
Jeśli istniejące objawy rozprzestrzeniają się lub nasilają, konieczna jest wizyta lekarska. Zmęczenie, znużenie, spadek normalnej sprawności i uczucie choroby musi zostać zbadane przez lekarza. W przypadku choroby kociego pazura objawy często pojawiają się po ugryzieniu lub zadrapaniu na skórze. Oprócz opisanych objawów konieczna jest wizyta u lekarza w przypadku słabego gojenia się rany.
Leczenie i terapia
Ponieważ choroba kociego pazura jest infekcją bakteryjną, można ją dobrze leczyć antybiotykiem, jeśli jest skomplikowana lub ciężka. Zwykle trwa to cztery tygodnie. Jeśli chorobie towarzyszą objawy grypopodobne, można również przepisać leki przeciwgorączkowe lub przeciwbólowe.
Jednak w przypadku osób z silnym układem odpornościowym i bez historii choroby zwykle nie są potrzebne żadne leki, ponieważ objawy występują u tych osób tylko nieznacznie i ustępują same.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki przeciw obrzękom węzłów chłonnychPerspektywy i prognozy
Zdrowi dorośli zwykle doświadczają jedynie łagodnych objawów grypopodobnych w postaci bólu głowy, kończyn lub lekkiej gorączki, które nie wymagają leczenia. Osoby dotknięte chorobą przede wszystkim podejrzewają obecność łagodnej infekcji grypopodobnej i unikają wizyty u lekarza. Używasz ciepłych kąpieli, zimnych okładów, herbaty imbirowej lub wcierania alkoholu jako domowych środków łagodzących objawy. Nienaruszony układ odpornościowy może zwykle zwalczać infekcję patogenami bakteryjnymi, które same powodują chorobę kociego pazura.
W przypadku wzrostu gorączki lub nasilenia się istniejących objawów należy zawsze skontaktować się z lekarzem. Podobnie jest z miejscowo występującą reakcją zapalną po zadrapaniu lub ugryzieniu przez kota.
Jednak u osób starszych, dzieci lub osób przewlekle chorych układ odpornościowy nie jest w pełni funkcjonalny i zwykle nie jest w stanie sam zwalczyć infekcji. Aby nie tracić czasu, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem i rozpocząć leczenie farmakologiczne.
Szczególnie w przypadku dzieci ważne jest, aby nauczyć je pewnych zasad postępowania z kotami, aby zapobiec nowej chorobie. Jeśli masz otwarte rany, do czasu udzielenia pierwszej pomocy trzymaj się z dala od kota plastrem i nigdy nie pozwól kotowi wylizać rany.
zapobieganie
Zapobieganie polega na tym, aby zawsze dobrze czyścić i dezynfekować rany po zranieniu przez koty. Po kontakcie zaleca się dokładne umycie rąk wodą z mydłem. Koty powinny być również regularnie i niezawodnie uwalniane od pcheł. Szczepienie jest obecnie niedostępne. W przypadku ostrej choroby podstawowej sensowne może być tymczasowe oddanie kota, jeśli to możliwe.
Opieka postpenitencjarna
Choroba kociego pazura jest leczona ostro. Zaplanowane badania kontrolne nie występują w codziennej praktyce. Po jednej chorobie lekarz prowadzący doradzi, jakie środki zapobiegawcze zapobiegną nawrotom typowych objawów. Jednak pacjent ponosi za to odpowiedzialność. Zwalczanie pcheł u kotów ma fundamentalne znaczenie. Niezbędna jest również odpowiednia higiena po kontakcie ze zwierzętami.
U niektórych osób choroba kociego pazura powoduje komplikacje. Grupa ryzyka obejmuje osoby z osłabionym układem odpornościowym. W najgorszym przypadku dochodzi do zagrażającego życiu zatrucia krwi. Chorzy pacjenci powinni całkowicie unikać kontaktu ze zwierzętami ze względu na niebezpieczeństwo. Jednak nie jest to sprawdzane przez lekarza prowadzącego. Przekazuje to po wstępnej diagnozie. Za wdrożenie odpowiada pacjent.
Nie ma powodu do długotrwałego leczenia, które może być częścią późniejszej opieki. Zwykle następuje spontaniczne wyleczenie. W każdej chwili można jednak ponownie zarazić pacjenta. Analiza krwi pozwala na jasną diagnozę. W dłuższej perspektywie antybiotyk zapewnia szybką ulgę. Właściciele zwierząt muszą konsekwentnie przestrzegać opisanych środków zapobiegawczych. Zmniejsza to ryzyko infekcji. Instrukcja dotycząca odpowiednich środków zapobiegawczych w życiu codziennym zastępuje zaplanowane badanie kontrolne.
Możesz to zrobić sam
Choroba kotów to infekcja bakteryjna, której objawy nie różnią się od objawów łagodnej grypy. U zdrowych osób dorosłych z nienaruszonym układem odpornościowym leczenie zwykle nie jest wymagane. W większości przypadków osoby dotknięte chorobą nie są nawet świadome, że nie tylko przeziębili się. Nawet ci, którzy zostali zranieni przez kota i boją się zarażenia kotem, mogą przede wszystkim czekać i zobaczyć. Mniej poważne skutki uboczne, takie jak bóle głowy i ciała lub lekka gorączka, można również bez wahania leczyć lekami dostępnymi bez recepty. Jednak zawsze należy skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy nasilą się, zwłaszcza jeśli wystąpi wysoka gorączka lub rana zadrapania lub ugryzienia zostanie zakażona.
Ostrożność jest również zalecana u dzieci i seniorów, ponieważ układ odpornościowy tych grup osób nie jest jeszcze lub nie jest w pełni funkcjonalny. Jeśli w domu mieszka kot i osoby te wykazują oznaki choroby kota, nie należy eksperymentować ze środkami samopomocy, ale należy natychmiast udać się do lekarza. To samo dotyczy osób, których układ odpornościowy jest osłabiony z powodu choroby.
Patogeny znajdują się również w ślinie kota. Aby zmniejszyć ryzyko infekcji, dzieci powinny nauczyć się, że mogą zachorować, jeśli pozwolą zwierzęciu lizać otwarte kolana lub inne drobne obrażenia.
.jpg)
.jpg)
