schizofrenia

schizofrenia to choroba psychiczna, która całkowicie wpływa na osobowość osoby. Często osoby dotknięte chorobą mają zaburzony stosunek do rzeczywistości, co objawia się na przykład urojeniami i halucynacjami. Schizofrenia pojawia się zwykle po raz pierwszy w latach między okresem dojrzewania a maksymalnie 35 latami.

Co to jest schizofrenia?

schizofrenia to zaburzenie psychiczne, które wpływa na wszystkie percepcje pacjenta. W niektórych przypadkach zmienia się postrzeganie zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne. Ma to wpływ na życie emocjonalne i myślenie pacjenta. Zmienia się również popęd i zdolności motoryczne.

Schizofrenia zwykle objawia się zaostrzeniami. Atak choroby jest również nazywany psychozą. W ten sposób osoby dotknięte chorobą mogą całkowicie stracić kontakt z rzeczywistością. W psychiatrii rozróżnia się różne formy schizofrenii w zależności od objawów. W schizofrenii paranoiczno-halucynacyjnej występują halucynacje i urojenia.

Schizofrenia katatoniczna charakteryzuje się objawami w zakresie zdolności motorycznych. Jeśli życie emocjonalne jest głównie zaburzone, jest to schizofrenia hebefreniczna. W przypadku braku popędu, wycofania społecznego i braku emocji mówi się o resztkowej schizofrenii.

przyczyny

Prawdopodobnie jedna z przyczyn schizofrenia różne czynniki odgrywają rolę. Uważa się, że głównym czynnikiem są predyspozycje genetyczne. Jednak jako wyzwalacze należy również dodać inne czynniki. Może to być na przykład stres, zażywanie narkotyków lub nawet drastyczne wydarzenia w życiu.

Czynniki psychospołeczne również mogą być przyczyną schizofrenii. Jednak do tej pory nie zostało naukowo udowodnione, że przyczyną wybuchu schizofrenii są problemy w rodzinie, partnerstwie czy pracy. Przyczyny biochemiczne nie zostały jeszcze ostatecznie udowodnione naukowo. Jednak wykazano, że miejsca dokowania dopaminy w mózgu schizofrenika są nadwrażliwe. Dopamina to substancja przekaźnikowa, która przekazuje impulsy nerwowe.

Podejrzewa się również, że przyczyną schizofrenii są przyczyny neuroanatomiczne. Stwierdzono, że niektórzy pacjenci mają powiększoną komorę w mózgu wypełnioną płynem mózgowo-rdzeniowym. Ponadto przepływ krwi w mózgu ulega zmianie w przypadku schizofrenii.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Uderzającym objawem schizofrenii jest złudzenie. Chorzy cierpią na absurdalne urojenia, które nie mają prawdziwej podstawy. Mimo to te pomysły wydają się realistyczne osobom ze schizofrenią, tak że nawet logiczne rozumowanie nie może zmienić ich zdania. Przykładem złudzenia jest paranoja.

Osoby poszkodowane myślą, że są prześladowane i zastraszane. Z drugiej strony, w złudzeniu związkowym, odnoszą wszystkie możliwe wydarzenia do siebie. Myślenie zmienia się istotnie w przebiegu choroby. Ciąg myśli nagle się urywa i / lub jest zdezorganizowany. Innym objawem schizofrenii jest zaburzenie ego.

Granica między sobą a światem zewnętrznym jest zatarta, fragmenty własnego ciała czy myśli postrzegane są jako obce. Podobnie ludzie ze schizofrenią często mają halucynacje. Zwykle przejawiają się one w formie akustycznej i są postrzegane przez pacjentów jako wyjątkowo groźne.

Osoby ze schizofrenią są często apatyczne, bezsilne lub [apatyczne]]. Nie interesują się kontaktami towarzyskimi ani wypoczynkiem. Emocje są spłaszczone, dotknięci są rozdrażnieni, podejrzliwi lub przygnębieni. Nie wszystkie objawy schizofrenii są zawsze jednakowo obecne. Różnią się one zarówno w przebiegu choroby, jak i u różnych pacjentów.

Przebieg choroby

Przebieg choroby schizofrenia jest inny dla każdej osoby, której to dotyczy. Wielu cierpiących zaczyna wykazywać pierwsze oznaki na miesiące lub nawet lata przed faktycznym początkiem schizofrenii. Jednak te pierwsze oznaki nie wskazują jeszcze wyraźnie na schizofrenię.

Na przykład osoby dotknięte chorobą zachowują dystans i wycofują się. Często są w depresji i mają zniekształcone postrzeganie rzeczywistości. Ten wstępny etap schizofrenii nazywany jest fazą prodromalną. Jeśli schizofrenia wybuchnie ostro, pojawiają się halucynacje, urojenia (np. Paranoja) i zaburzenia ego.

Ponadto występują zaburzenia myślenia, brak emocji i brak popędu. Jednak nasilenie i połączenie objawów jest różne dla każdego pacjenta. Faza ostra może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy. Potem znowu ustępuje. Przebieg schizofrenii może przebiegać etapami. Może się zdarzyć, że po każdej nowej epidemii niektóre objawy utrzymują się przez długi czas. Nazywa się to chronologią schizofrenii.

Komplikacje

Jednym z możliwych powikłań schizofrenii jest nasilenie objawów. Dzieje się tak w przypadku około jednej trzeciej osób dotkniętych chorobą, podczas gdy kolejna trzecia doświadcza poprawy lub żadnej znaczącej zmiany Wielu schizofreników cierpi na przewlekłe choroby fizyczne.

Neuroleptyki lub leki przeciwpsychotyczne to leki, które można stosować w schizofrenii. Te leki psychiatryczne mogą również powodować komplikacje. Wydaje się, że niektóre substancje czynne z grupy atypowych leków przeciwpsychotycznych zwiększają ryzyko cukrzycy. Inne neuroleptyki zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia choroby Parkinsona.

Parkinsonoid to polekowy zespół Parkinsona, który jest podobny do choroby neurodegeneracyjnej. Jednak objawy nie wynikają ze zmniejszenia istoty czarnej, jak to ma miejsce w przypadku choroby Parkinsona, ale ze stosowania leku. Inne potencjalne skutki uboczne leków przeciwpsychotycznych obejmują drgawki, zaburzenia ruchu i / lub przyrost masy ciała.

Poważnym, ale rzadkim powikłaniem neuroleptyków jest złośliwy zespół neuroleptyczny, który występuje u 0,2 procent osób przyjmujących leki przeciwpsychotyczne. Typowe objawy to gorączka, sztywność i obniżona przytomność. Złośliwy zespół neuroleptyczny zagraża życiu i dlatego musi być leczony. W każdym indywidualnym przypadku lekarz prowadzący rozważy, czy korzyści lub ryzyko związane ze stosowaniem leku przewyższają ryzyko dla konkretnego pacjenta.

Możliwe są również komplikacje na poziomie psychologicznym. Co drugi schizofrenik cierpi na inną chorobę psychiczną. Najczęstszymi chorobami współistniejącymi są zaburzenia lękowe, zaburzenia nastroju oraz zaburzenia spowodowane przez substancje psychotropowe.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Wskazana jest konsultacja z lekarzem, gdy tylko ujawni się nienormalne zachowanie zainteresowanej osoby, opisane jako powyżej normy. Halucynacje, widzenie i postrzeganie wyimaginowanych istot lub zachęcanie do działania są niepokojące. Wyjaśnienie przez lekarza jest konieczne, gdy tylko zostaną usłyszane głosy, agresywne zachowanie lub zagrożenie dla osoby zainteresowanej i osób znajdujących się w bezpośrednim sąsiedztwie.

Jeśli zasady społeczne nie są przestrzegane, jeśli krewni są ranni emocjonalnie lub jeśli części twojego ciała są postrzegane jako obce, konieczna jest wizyta lekarska. Wielu pacjentów usprawiedliwia swoje działania wierząc, że ich myśli zostały przekazane i kontrolowane przez zewnętrzne źródło. Schizofrenię należy odróżnić od inspiracji religijnych lub duchowych bez żadnej wartości chorobowej.

Jeśli nie można sobie poradzić z życiem codziennym bez pomocy, jeśli osoba zainteresowana zmienia swoją osobowość lub jeśli jej zachowanie wywołuje strach u innych ludzi, istnieje potrzeba działania. Potrzebny jest lekarz, ponieważ chorzy na schizofrenię wymagają terapii lekowej. Wycofanie się z życia społecznego, izolacja lub silna nieufność do wszystkich ludzi są charakterystyczne dla choroby i powinny być monitorowane przez lekarza. Pomoc lekarska wymagana jest również w przypadku zachowań depresyjnych.

Leczenie i terapia

Jeśli chodzi o tworzenie pliku schizofrenia Odpowiedzialnych za to może być wiele różnych czynników, w leczeniu stosuje się terapię wielowymiarową. Polega na leczeniu pacjenta lekami psychotropowymi, psychoterapią i socjoterapią. W dziedzinie psychoterapii czasami stosuje się psychoterapię wspomagającą.

Ta terapia zapewnia poszkodowanym wsparcie w radzeniu sobie z chorobą. Ponadto stosowane są wszystkie metody terapii behawioralnej. Terapia jest zawsze oparta na indywidualnym obrazie klinicznym pacjenta. Socjoterapia wspiera poszkodowanego we wszystkich umiejętnościach ważnych w życiu codziennym. Na przykład, socjoterapie mogą być terapiami zajęciowymi lub zajęciowymi.

Ale oferty rehabilitacyjne mogą być również częścią socjoterapii. Leczenie schizofrenii zwykle rozpoczyna się od leczenia szpitalnego w poradni. Następnie leczenie odbywa się w poradni dziennej. W większości przypadków pacjent przenosi się następnie do wspólnego mieszkania wspomaganego terapeutycznie, w którym może prowadzić samodzielne życie pomimo schizofrenii.

Tutaj znajdziesz swoje leki

zapobieganie

Ponieważ z jednym schizofrenia Istotną rolę odgrywają czynniki dziedziczne, ogólna profilaktyka choroby nie jest możliwa. Jeśli jednak istnieje predyspozycja dziedziczna, wskazane jest unikanie stresu i powstrzymywanie się od zażywania narkotyków, ponieważ czynniki te mogą sprzyjać wybuchowi schizofrenii.

Opieka postpenitencjarna

Ponieważ schizofrenia jest poważna choroba psychiczna, opieka pooperacyjna jest często trudna dla osób dotkniętych chorobą.Terapia w leczeniu choroby to długotrwały proces, którego czasu trwania często nie można przewidzieć. Po wstępnej terapii pacjentom zaleca się dalszą opiekę i wsparcie psychiatryczne. Ma to na celu ograniczenie i powstrzymanie wystąpienia możliwych konsekwencji.

Rzadko jest możliwe całkowite wyleczenie choroby. Dlatego osoby dotknięte chorobą muszą nieustannie pracować nad swoim dobrem. Opieka następcza Z tego powodu oddziałuje przede wszystkim na środowisko chorych. Przyjaciele, Dlatego członkowie rodziny i bliscy powinni ściśle współpracować z terapeutą i lekarze współpracują, aby zapewnić osobom dotkniętym chorobą aktywne wsparcie w zakresie opieki pooperacyjnej.

Większość chorych ma aktywną, osobistą opiekę następczą złożony obraz kliniczny nie jest możliwy. Bieżące efekty sprawiają, że możliwość inspekcji jest prawie niemożliwa. Odfiltrowanie złych nawyków behawioralnych jest dla chorych zadaniem prawie niemożliwym do wykonania.

Osoby poszkodowane nie radzą sobie same z pozytywnymi zmianami i działaniami, dlatego też wspomniane wsparcie dla środowiska ma ogromne znaczenie. Ponadto w większości przypadków nie można zrezygnować z dalszego leczenia w postaci leków. Środki terapeutyczne mogą znacznie poprawić samopoczucie osób dotkniętych chorobą i zapobiec dolegliwościom.

Możesz to zrobić sam

Wiele osób dotkniętych chorobą i ich krewnych doświadcza schizofrenii jako choroby, na którą można wpływać jedynie za pomocą leków. Chociaż leki odgrywają ważną rolę w terapii, samopomoc jest kolejnym ważnym elementem. Aby ułatwić leczenie i zminimalizować ograniczenia, ważne jest jak najwcześniejsze wykrycie nawrotu objawów. Dlatego ważną częścią samopomocy jest uświadomienie sobie własnych objawów schizofrenii i skonsultowanie się z lekarzem lub terapeutą w przypadku ich nawrotu. Krewni mogą również wspierać osoby schizofreniczne w tym zadaniu.

Krytyczne wydarzenia życiowe i wysoki poziom stresu mogą ponownie wywołać lub nasilić objawy psychotyczne. Jednak nie wszyscy schizofrenicy reagują negatywnie na stres - osobiste doświadczenia mogą pomóc ocenić i przygotować się na przyszłe reakcje na stres w pracy lub konflikty rodzinne.

Jeśli objawy psychotyczne pacjenta nasilają się pod wpływem stresu, ogólne środki zmniejszające stres mogą być pomocne w życiu codziennym. Należy jednak zauważyć, że metody relaksacyjne, takie jak trening autogenny i progresywna relaksacja mięśni, które są skądinąd popularne, nie są zalecane w przypadku objawów psychotycznych. Zamiast tego może się przydać, np. B. zaplanować wystarczająco dużo przerw w życiu codziennym i poprosić o pomoc w odpowiednim czasie w razie problemów.