chrząstka

chrząstka jest elastyczną tkanką podporową, zwłaszcza stawów, ale także innych części ciała. Charakteryzuje się odpornością chrząstki na wpływy mechaniczne. Niezwykły anatomicznie jest brak przepływu krwi lub unerwienia w chrząstce.

Co to jest chrząstka

chrząstka to tkanka łączna, która pełni funkcje wspierające i zatrzymujące w organizmie. Lekarze wyróżniają 3 różne podstawowe typy:

• Chrząstka szklista: Niezwykle stabilna ucisk i elastyczna chrząstka, zwłaszcza stawów. Ponadto chrząstka szklista tworzy pierścienie nośne tchawicy i oskrzeli oraz podstawowy kształt krtani i części szkieletu nosa.

• Chrząstka włóknista: chrząstka pierścieni krążka międzykręgowego i łąkotki odporna na napięcie i nacisk. Ponadto chrząstka włóknista tworzy części stawów barkowych i żuchwowych oraz spojenia łonowego (miednicy).

• Elastyczna chrząstka: Chrząstka o bardzo elastycznej konsystencji. Małżowina uszna i części przewodu słuchowego oraz nagłośnia wykonane są z elastycznej chrząstki.

Anatomia i budowa

chrząstka składa się w przeważającej części z masy, w której osadzonych jest tylko kilka komórek. Specjalne komórki chrzęstne, chondrocyty, wytwarzają podstawową substancję tkanki.

Dlatego mówimy o „macierzy chrząstki”. Ta macierz składa się z białek, takich jak włóknisty kolagen i elastyna, które mają strukturę płatkową. Ponadto zaangażowane są połączenia między białkiem a węglowodanami, tzw. „Proteoglikany”, z których najważniejszym jest kwas hialuronowy.

Nerwy ani naczynia krwionośne nie przechodzą przez chrząstkę. Nieliczne komórki są zaopatrywane w tlen i składniki odżywcze poprzez „infiltrację” płynu tkankowego, fizycznie nazywaną „dyfuzją”. Skóra chrząstki, okołochrzęstna, przenosi składniki odżywcze z zewnątrz. W przypadku powłoki stawów i włóknistej tkanki łącznej chrząstki tego typu brakuje.

Funkcja i zadania

chrząstka jest częścią szkieletu, a tym samym służy do utrzymania kształtu ciała. Ale mobilność umożliwia również tkankę, która również musi amortyzować obciążenia.

Głównym warunkiem tego jest elastyczność: nawet jeśli jest wywierany nacisk i prowadzi do krótkotrwałej deformacji, zdrowa chrząstka zawsze wraca do swojego pierwotnego kształtu. Staje się to bardzo jasne, jeśli weźmie się pod uwagę małżowiny uszne i nos. Pomimo doskonałej elastyczności chrząstka jest niezwykle stabilna. Widać to w stawach, w których nacisk i tarcie powodują ogromne naprężenia.

Stawy skokowe, kolanowe i biodrowe muszą amortyzować wstrząsy podczas chodzenia i biegania bez rozłupywania kości. Chrząstka musi nawet wytrzymywać zginające ruchy kręgosłupa: połączeniem między kręgami są również stawy, których chrząstką jest włóknisty pierścień krążka międzykręgowego, który otacza galaretowate jądro krążka międzykręgowego.

Elastyczna chrząstka pełni kilka funkcji w krtani. Ponieważ chrzęstna „krtań” wspomaga przełykanie i może zamknąć drogi oddechowe pokrywką. W krtani znajdują się również struny głosowe, dlatego zdolność mówienia wynika również z organu zbudowanego z chrząstki.

Choroby i dolegliwości

chrząstka Jako tkanina mocno obciążona jest bardzo podatna na oznaki zużycia. Oczywiście zjawisko to nasila się wraz z wiekiem i jest normalnym procesem, gdy ścieńczenie warstwy chrząstki następuje równomiernie.

Jednak długotrwały, jednostronny stres prowadzi do nierównomiernego zużycia, a tym samym do choroby zwyrodnieniowej stawów. Zawsze zaangażowane są kości zawierające chrząstkę. Przyczyną jest często nadwaga lub ciężka praca fizyczna. Pewną rolę odgrywają również wspólne nierówności. Oprócz tych przewlekłych postaci występują również krótkotrwałe urazy siłowe. Zdarza się to często w wypadkach sportowych.

Przepuklina dysku ma również znaczenie kliniczne, w której chrząstkowy włóknisty pierścień pęka i pojawia się rdzeń dysku. Powstały ucisk na nerwy lub rdzeń kręgowy prowadzi do silnego bólu, a nawet paraliżu. Zmiękczenie chrząstki lub chondromalacja jest jedną z chorób autoimmunologicznych, a więc reumatyczną. Dotyczy to głównie stawu kolanowego. Uszkodzenie stawów często zmienia się w zapalenie stawów (artretyzm).

Zespół Tietze jest również chorobą zapalną chrząstki: chrząstkowe szwy między mostkiem a żebrami mogą nawet pęknąć w wyniku zapalenia. Jeśli tylko chrząstka jest chora, nazywa się to chondrosis. Dzisiaj choroby te są w dużej mierze klasyfikowane jako „osteochondroza”, ponieważ najczęściej jest to choroba stawów kości i chrząstki.