Gorączka krymsko-kongijska

Plik Gorączka krymsko-kongijska jest wywoływany przez wirusy. Drogi zakażenia prowadzą od zwierzęcia do człowieka lub od osoby do osoby. Choroba ma wiele objawów, które dotykają cały organizm, od niegroźnych objawów grypopodobnych po poważne powikłania. Obecnie nie ma szczepień przeciwko tej chorobie, możliwa jest terapia rybawiryną.

Co to jest gorączka krymsko-kongijska?

Plik Gorączka krymsko-kongijskalub Krymska gorączka krwotoczna, czasami w skrócie CCHF (gorączka krwotoczna krymsko-kongijska), jest chorobą wywoływaną przez wirusy. Występuje głównie w Europie południowo-wschodniej (m.in. w Bułgarii, na Węgrzech, w Rumunii, Ukrainie i Turcji), na Bliskim Wschodzie (w Syrii, Iraku, Iranie, Afganistanie) oraz w wielu krajach Afryki i Azji.

Śmiertelność wynosi od 2 do 50% i zależy głównie od szczepu wirusa. Jeśli nastąpi zgon w wyniku gorączki krymsko-kongijskiej, nastąpi to w drugim tygodniu choroby. Śmierć następuje z powodu niewydolności kilku narządów. Wirus wywołujący chorobę został po raz pierwszy wyizolowany z ludzkiej krwi w 1956 roku na terenie dzisiejszej Republiki Konga.

W tym samym czasie na Półwyspie Krymskim na Ukrainie udokumentowano przypadki zachorowań. Z tego powodu choroba otrzymała nazwę gorączka krymsko-kongijska. Kiedy kilka osób zmarło na gorączkę krymsko-kongijską w regionie Morza Czarnego w Turcji w 2006 r., Choroba ta powróciła.

przyczyny

Plik Wirus krymsko-kongijskiej gorączki należy do rodziny bunyawirusów. Patogeny są obecne w jedzących trawę zwierzętach domowych i dzikich, takich jak krowy, króliki, kozy i owce.

Choroba jest przenoszona głównie przez kleszcze Hyalomma. Już ponad 30 gatunków kleszcza zostało zidentyfikowanych jako nosiciele. Kleszcze Hyalomma żyją w ciepłych regionach na południe od Bałkanów. Charakteryzują się biało-brązowymi paskami nóg. Choroba przenoszona jest nie tylko ze zwierząt na ludzi przez ukąszenia kleszczy, ale także przez bezpośredni kontakt z mięsem lub krwią zakażonego zwierzęcia.

Wirus jest przenoszony wśród ludzi przez infekcję rozmazową (poprzez zakażone wydzieliny organizmu, takie jak mocz, ślina, krew lub stolec), ale nie można również wykluczyć infekcji kropelkowej.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Gorączka krymsko-kongijska początkowo nie ma wyraźnych objawów.Po okresie inkubacji trwającym od jednego dnia do dwóch tygodni pojawiają się pierwsze objawy. Osoby dotknięte chorobą początkowo odczuwają nudności i zmęczenie, typowe są objawy grypopodobne, które szybko zwiększają intensywność.

Oprócz gorączki i dreszczy występują bóle mięśni i kończyn, bóle głowy, bóle w górnej części brzucha i dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Wielu pacjentów cierpi na nudności i wymioty, ale także biegunkę i krwawe wymioty. Może również powodować drażliwość, wahania nastroju i depresję.

Na zewnątrz gorączkę krymsko-kongijską można zauważyć charakterystycznym zaczerwienieniem twarzy. Dzieje się to po trzech do pięciu dniach i może rozprzestrzenić się na spojówkę i gardło. Czasami pojawia się krwawienie lub obrzęk skóry. Najwyraźniejszym objawem jest miejsce nakłucia lub ugryzienia, które pojawia się, gdy jest zakażone przez zwierzęta, puchnie i staje się stan zapalny w miarę postępu choroby.

Objawy nasilają się w ciągu pierwszych kilku dni, po czym powoli ustępują po jednym do dwóch tygodni. Pod warunkiem zapewnienia leczenia gorączka nie powoduje poważnych powikłań. Jeśli nie ma terapii, choroba może wywołać poważne objawy i ostatecznie doprowadzić do śmierci danej osoby.

Diagnoza i przebieg

Objawy choroby pojawiają się nagle po okresie inkubacji trwającym od 1 do 13 dni. Czas inkubacji zależy od drogi transmisji. Infekcja spowodowana ukąszeniem przez kleszcza powoduje objawy nieco szybciej niż infekcja międzyludzka. Choroba może mieć wiele objawów.

Oprócz ogólnych objawów grypopodobnych występują objawy neurologiczne, żołądkowo-jelitowe i okulistyczne. Pierwszym objawem jest gorączka, która utrzymuje się od 5 do 12 dni. Oprócz gorączki można zaobserwować dreszcze, drażliwość, powiększenie węzłów chłonnych, bóle mięśni i kończyn, bóle w nadbrzuszu, bóle głowy, depresję, wahania nastroju, nudności i wymioty.

Objawy typowe dla tej choroby to obrzęk twarzy, zaczerwienienie twarzy, gardła i spojówek. Niektórzy chorzy cierpią na powikłania w postaci krwotocznego przebiegu od 3 do 5 dnia. Prowadzi to do krwawienia z jelit, krwawych wymiotów i krwawienia ze skóry. U chorych pacjentów zwiększa się skłonność do krwawień. W kilku przypadkach gorączka krymsko-kongijska jest niewidoczna, tj. Wolna od objawów.

Ponieważ choroba jest wywoływana przez wirusy, diagnozę przeprowadza się w laboratoriach. Przeciwciała przeciwko wirusowi można wykryć od 6 dnia choroby. Do tego momentu objawy mogą się nasilić, w zależności od drogi zakażenia i rodzaju wirusa.

Komplikacje

Gorączka krymsko-kongijska zdecydowanie musi zostać zbadana i leczona przez lekarza. Bez leczenia choroba ta może prowadzić do śmierci. Cierpią na zwykłe objawy i objawy grypy. Rezultatem jest ostra gorączka i ciągłe zmęczenie. Nierzadko zdarza się, że pacjenci cierpią na dreszcze i drażliwość.

Występują bóle brzucha i głowy, które znacznie obniżają jakość życia zainteresowanej osoby. Może również wystąpić zaczerwienienie twarzy. Często zdarza się, że dochodzi do krwawienia skóry lub krwawych wymiotów, którym często towarzyszą ataki paniki lub pocenie się. Występuje również obniżona odporność pacjenta, a osoby dotknięte chorobą skarżą się na wahania nastroju lub depresję. Krwawienie w jelitach nie jest rzadkością.

Z reguły gorączkę krymsko-kongijską można stosunkowo dobrze leczyć za pomocą leków. Nie ma żadnych szczególnych komplikacji. Przy wczesnym leczeniu większość objawów można ograniczyć, dzięki czemu choroba postępuje pozytywnie. Nie zmniejsza się również oczekiwana długość życia pacjenta.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Ponieważ gorączka krymsko-kongijska ma wysoki wskaźnik śmiertelności, należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza, gdy tylko pojawią się różne problemy zdrowotne. Obejmują gorączkę, nudności i wymioty. W przypadku bólu głowy, bólu ciała lub innego rozproszonego bólu należy skonsultować się z lekarzem. Należy zbadać i leczyć skurcze, ograniczenia w układzie mięśniowo-szkieletowym lub zaburzenia koncentracji i uwagi.

Osoby dotknięte chorobą cierpią na dolegliwości mięśniowe, różne zaburzenia czynnościowe i problemy trawienne. Jeśli wymiotujesz krwią, stan jest niepokojący. Konieczna jest natychmiastowa wizyta lekarska. Widoczne są również oznaki takie jak dreszcze, ogólne złe samopoczucie i przebarwienia skóry twarzy. Jeśli dana osoba cierpi z powodu spadku zwykłego poziomu wydolności, zaburzeń snu lub nieprawidłowego rytmu serca, należy skonsultować się z lekarzem. Gorączka krymsko-kongijska występuje głównie u osób przebywających w Azji, na Bliskim Wschodzie, w Europie Południowo-Wschodniej czy w Afryce. Dlatego mieszkańcy lub goście w tych regionach w szczególności powinni skonsultować się z lekarzem, jeśli cierpią z powodu opisanych nieprawidłowości.

Jeśli istniejące objawy zwiększą się i nasilą lub pojawią się nowe objawy, należy skonsultować się z lekarzem. Jeżeli zawodzą poszczególne układy funkcjonalne organizmu, wymagana jest pogotowie ratunkowe. W przypadku zapaści krążenia lub utraty przytomności istnieje pilna potrzeba działania. Ponieważ istnieje zagrożenie życia, osoby obecne na miejscu muszą udzielić pierwszej pomocy i wezwać lekarza.

Leczenie i terapia

Leczenie ma na celu przede wszystkim zabezpieczenie funkcji życiowych. W okresie ryzyka zakażenia, zakażeni pacjenci są objęci opieką w oddziale izolacyjnym. Jak dotąd nie ma szczepionek przeciwko temu Gorączka krymsko-kongijskaale terapia jest możliwa. Odbywa się to za pomocą rybawiryny, analogu nukleozydu, który może zwalczać wirusy DNA i RNA. Skuteczności rybawiryny nie można jeszcze ostatecznie ocenić.

Perspektywy i prognozy

Podobnie jak w przypadku wielu chorób, które zwykle występują w Trzecim Świecie, prognozy dotyczące gorączki krymsko-kongijskiej również w dużym stopniu zależą od jakości opieki medycznej. Gorączka krwotoczna krymsko-kongijska (CCHF), która wcześniej występowała regionalnie, jest przenoszona przez kleszcze.

Często łagodniejszy przebieg choroby prowadzi do dobrych rokowań. W tym przypadku pacjenci mają niewiele objawów. Ale gorączka krymsko-kongijska może być również ciężka, a nawet śmiertelna. Do tej pory Niemcy nie zostały dotknięte gorączką krymsko-kongijską. Jednak inne kraje europejskie, takie jak Grecja, Turcja, Albania, Bułgaria czy Serbia, zgłosiły już niewielką liczbę ofiar. W rezultacie niektóre zgony z powodu tej gorączki już zrobiły prasę europejską.

Jeśli opieka medyczna zapewnia właściwe leczenie gorączki krymsko-kongijskiej, rokowanie jest całkiem dobre. Jednak problematyczne jest to, że gorączka krymsko-kongijska jest czasami mylona z innymi chorobami odkleszczowymi na obszarach o słabej infrastrukturze. Jest niepewne, jeśli gorączka krymsko-kongijska jest mylona z wczesnym letnim zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych (KZM) lub boreliozą. W przypadku takiej błędnej diagnozy infekcja jest zwykle leczona nieprawidłowo lub zbyt późno. Pogarsza to rokowania, zwłaszcza jeśli gorączka krymsko-kongijska jest ciężka. Jak dotąd nie ma szczepień ochronnych przeciwko krwotocznej gorączce krymsko-kongijskiej. Jednak ochrona przed kleszczami jest możliwa.

zapobieganie

Pierwszym i najważniejszym środkiem zapobiegawczym jest ochrona przed kleszczami. Odbywa się to poprzez noszenie zamkniętych, jasnych ubrań i stosowanie środków odstraszających. Tych środków ochronnych należy zawsze przestrzegać, zwłaszcza podczas pobytu w krajach, w których udowodniono występowanie kleszczy Hyalomma. W każdym razie zaleca się przeszukanie całego ciała pod kątem kleszczy i usunięcie kleszczy w razie potrzeby.

Opieka postpenitencjarna

W większości przypadków gorączki krymsko-kongijskiej dalsze działania są znacznie ograniczone. Choroba musi być przede wszystkim odpowiednio wcześnie rozpoznana przez lekarza, aby uniknąć dalszych komplikacji i dolegliwości. Wczesna diagnoza wpływa pozytywnie na dalszy przebieg choroby, a także może zapobiec nasileniu się objawów.

Dlatego osoba zainteresowana powinna skonsultować się z lekarzem w przypadku wystąpienia pierwszych oznak i objawów gorączki krymsko-kongijskiej. Po infekcji w każdym przypadku należy unikać kontaktu z innymi ludźmi, aby nie doszło do infekcji. Sama choroba jest zwykle leczona lekami.

Zawsze ważne jest, aby upewnić się, że dawkowanie jest prawidłowe i jest przyjmowane regularnie, aby trwale złagodzić objawy. Jeśli cokolwiek jest niejasne lub masz jakiekolwiek pytania, zawsze należy najpierw skonsultować się z lekarzem. W przypadku tej choroby osoba dotknięta chorobą powinna zdecydowanie odpocząć i zadbać o swoje ciało. Powinieneś powstrzymać się od forsownych lub stresujących czynności. Jeśli gorączka krymsko-kongijska nie jest leczona w odpowiednim czasie lub jest niedostatecznie leczona, może to prowadzić do skrócenia oczekiwanej długości życia osoby dotkniętej chorobą.

Możesz to zrobić sam

W przypadku podejrzenia gorączki krymsko-kongijskiej dana osoba powinna niezwłocznie udać się do najbliższego szpitala. Ze względu na ryzyko infekcji zakażeni pacjenci muszą być leczeni na oddziale izolacyjnym.

Po przezwyciężeniu ostrej fazy choroby stosuje się podobne środki, jak w przypadku innych chorób zakaźnych. Chory potrzebuje odpoczynku w łóżku, aby przeżyć następstwa choroby. Powinien także pić dużo płynów i przestrzegać delikatnej diety. Sprawdziły się woda i herbata, a także rosół z kurczaka i suchary. Odpowiednim środkiem w domu jest napar z herbaty z czarnego bzu, krwawnika pospolitego i kwiatu lipy, ponieważ te rośliny lecznicze wspomagają układ odpornościowy i powodują pocenie się organizmu. Po konsultacji z lekarzem można zastosować owijki na łydki. Środki homeopatyczne, takie jak belladonna lub akonit, również pomagają w zwalczaniu typowych objawów gorączki.

Jeżeli gorączka krymsko-kongijska nie ustąpi całkowicie po tygodniu, należy poinformować lekarza. Może wystąpić poważne powikłanie, którego dana osoba nie może leczyć. Jeśli masz depresję, może pomóc długa rozmowa z przyjaciółmi lub spacer na świeżym powietrzu. W razie wątpliwości należy skonsultować się z terapeutą.