Wpływ genów na organizm człowieka jest od wielu lat intensywnie badany naukowo. Chociaż dokonał się już duży postęp w dekodowaniu ludzkiego genomu, nadal istnieją pewne kontrowersyjne punkty: W jaki sposób geny i wpływy środowiska odgrywają rolę w wyrażaniu pewnych cech fizycznych i psychicznych? W jakim stopniu na jednostkę wpływają odziedziczone geny rodziców, a jak duży wpływ na nią ich wychowanie i inne wpływy zewnętrzne (np. Dieta)? Te pytania należy wyjaśnić za pomocą dwóch fizycznych cech wzrostu i wagi. Wyjaśnia również, dlaczego pewne idealne wartości nie powinny determinować stosunku do własnego ciała.
Czynniki wpływające na wielkość ciała
Materiał genetyczny każdej osoby jest przechowywany w DNA lub DNA (kwas dezoksyrybonukleinowy, DNA) w jądrach komórkowych. DNA składa się z nici nawiniętych w pętlę i połączonych ze sobą chemicznymi cegiełkami. Gen to jednostka DNA, która kontroluje funkcje każdej komórki ciała, a tym samym zawiera informacje o rozwoju jednostki.
W rezultacie geny określają późniejsze cechy fizyczne osoby, niektóre geny określają nawet cechy psychologiczne. Istnieją geny, które same kontrolują ekspresję cechy ciała, tak jest na przykład w przypadku koloru oczu. Rozwój wzrostu jest przykładem cechy fizycznej, którą razem kontroluje kilka genów. Jak dotąd, według SPIEGEL ONLINE, znanych jest około 180 regionów genetycznych, którym przypisano rolę. Ponadto w ludzkim ciele istnieją jeszcze bardziej złożone obszary, w których współdziałają liczne geny. Należą do nich na przykład inteligencja i podstawowe cechy charakteru, takie jak empatia.
Genetyka odgrywa główną rolę w rozwoju wielkości ciała. Około 90 procent wysokości, jaką osiąga dana osoba, zależy od jej genów. Struktura genetyczna wyznacza górną granicę, ostatni procent zależy od wpływów środowiska. Dzieje się tak nie tylko w przypadku wielkości ciała, według tego źródła rozwój umysłowy powinien być również w pewnym stopniu determinowany wpływami zewnętrznymi. Zachęta i motywacje, a także możliwości, które dana osoba może mieć w ciągu swojego życia, z dużym prawdopodobieństwem będą miały wpływ na jej rozwój umysłowy. Wcześniej występujące choroby i pojawiające się choroby, a także dieta, również mogą mieć wpływ na wielkość ciała.
Wpływ zewnętrznych warunków życia na wielkość ciała
Wcześniejsze choroby i nowo pojawiające się choroby
Przez długi czas w nauce panowała opinia, że decydującym czynnikiem w rozwoju człowieka są geny. Jednak najnowsze odkrycia naukowe w dziedzinie epigenetyki ujawniły, że na różne formy genów mogą wpływać okoliczności zewnętrzne, a czasami nawet kontrolowane w ukierunkowany sposób. Te ustalenia są wyjaśnione bardziej szczegółowo we francuskiej dokumentacji wideo z 2015 roku.
W związku z tym odkrycie, które zostało obecnie zaakceptowane w nauce, jest takie, że zarówno odziedziczone geny, jak i środowisko razem kształtują jednostkę. Z jednej strony każda osoba otrzymuje określone warianty genów, które umożliwiają jednostce prawdopodobną ekspresję pewnych cech, z drugiej strony środowisko może wpływać na włączanie i wyłączanie odpowiednich genów. Liczne choroby są ściśle powiązane z DNA, jednak zgodnie z obszernymi badaniami w większości przypadków nadal nie jest jasne, które warianty genów lub mutacje genów faktycznie wywołują chorobę.
Warunki higieniczne
Istnieją badania medyczne i epidemiologiczne, które pokazują związek przyczynowy między higieną a średnim wzrostem populacji. Przewlekłe choroby wywołane lub zaostrzone na przykład przez nieodpowiednie warunki higieniczne mogą upośledzać wzrost i rozwój fizyczny.
Niewystarczająca higiena w pomieszczeniach sanitarnych, zwłaszcza w niektórych krajach rozwijających się, jest główną przyczyną rozprzestrzeniania się bakterii, które mogą wpływać na rozwój dzieci. W badaniach często bada się również zaburzenia wzrostu w związku z aspektem niedożywienia.
Dostępne składniki odżywcze i wartości odżywcze
Dieta ma duży wpływ na rozwój fizyczny człowieka. Ludzie mają enzymy, których środowisko używa do wpływania na geny, a tym samym na budowę genetyczną. Jednak dokładne efekty są trudne do zmierzenia, ponieważ często utrzymują się przez dziesięciolecia. Ponadto prawie niemożliwe jest dokładne ustalenie, jaki wpływ ma interakcja niektórych genów.
Białka lub substancje białkowe należą do najważniejszych składników odżywczych dla ludzkiego organizmu. Białko jest jednym z głównych składników odżywczych; organizm ludzki potrzebuje białek do budowy komórek i mięśni, a także do utrzymania prawidłowego metabolizmu i zwalczania patogenów. Ludzie potrzebują zwiększonego spożycia białka, aby utrzymać i budować swoją substancję ciała, co jest szczególnie ważne w przypadku dzieci i młodzieży w fazie wzrostu.
W tym czasie organizm musi codziennie otrzymywać wystarczającą ilość wysokiej jakości białka. Jest to zawarte zarówno w produktach pochodzenia zwierzęcego (mięso, jaja, ryby, ser i inne produkty mleczne), jak i roślinnych (orzechy, produkty pełnoziarniste, fasola i groch).
Wyjaśnienia mogą prowadzić do przypuszczenia, że zwiększone spożycie białka może mieć pozytywny wpływ na wzrost organizmu. Z jednej strony jednak nie zostało to udowodnione naukowo, z drugiej strony zwiększone spożycie białka może być szkodliwe dla małych dzieci i młodzieży. Jeśli podaż białka przekracza dzienne zapotrzebowanie dzieci (około 5 gramów na kilogram masy ciała), może to prowadzić do nadmiernego obciążenia nerek. Jednak ważne jest, aby zapewnić zbilansowaną dietę (węglowodany, białka, tłuszcze), aby dostarczyć organizmowi wszystkich potrzebnych mu składników odżywczych i witamin.
Lepsza edukacja na temat zdrowej i zbilansowanej diety oraz ciągły postęp w medycynie to główne przyczyny wzrostu średniego wzrostu i rozwoju fizycznego.
Ciekawostki z nauki auksologii
Średni wzrost Niemców - zagospodarowanie i wyposażenie
Od połowy XIX wieku do końca lat 70-tych XX wieku, według informacji z Deutsches Ęrzteblatt, w większości krajów europejskich można zaobserwować znaczny wzrost wielkości ciała i tempa rozwoju fizycznego. W związku z tym wzrost wzrostu u dorosłych wynosił 1-2 centymetry (cm) na dekadę. Od początku lat 80. wzrost wielkości dorosłego Europejczyka był mniejszy. W przypadku Niemiec odpowiednia wartość wynosi mniej niż 1 cm na dekadę.
Przyczyny tego rozwoju
Badania naukowe sugerują, że nawet przy zbilansowanej i zdrowej diecie oraz najlepszej opiece medycznej potencjał wzrostu człowieka nie jest nieskończony. Liczne badania naukowe, w tym badanie dotyczące zdrowia dorosłych w Niemczech (2013), wskazują na pozytywny związek między statusem społecznym, stanem zdrowia i zachowaniem dla zachowania zdrowia, np. dotyczące nawyków żywieniowych.
W nauce panuje powszechna zgoda co do pozytywnego związku między rozwojem wielkości ciała a statusem społeczno-ekonomicznym. Status społeczno-ekonomiczny to termin nauk społecznych, obejmujący szereg cech warunków życia ludzi. Obejmuje to następujące aspekty:
- Świadectwo ukończenia szkoły i ukończenia szkoły oraz odbycie stażu lub studiów
- Zawód i dochód
- Miejsce zamieszkania i sytuacja ekonomiczna (własność)
- Posiadanie dóbr kultury
- Możliwość uczestniczenia w życiu kulturalnym (wizyty na przedstawieniach teatralnych i wystawach w muzeach itp.)
Pomimo odpowiednio udokumentowanego związku między rozwojem fizycznym a statusem społeczno-ekonomicznym, dietą i wpływami psychospołecznymi (stres psychologiczny i emocjonalny), nie jest jasne, jak te czynniki wpływają na mechanizmy biologiczne istotne dla wzrostu organizmu.
Pozytywność ciała - zdrowa relacja z własnym ciałem
Zdrowej masy ciała nie da się wyrazić za pomocą samych liczb. Powinien być także pozytywny stosunek do własnego ciała. Jest to warunek wstępny rozwoju wizerunku zdrowego ciała i zastosowania środków.
Ideały piękna są definiowane przez poszczególne społeczeństwa, ciągle się zmieniają. Z indywidualnego punktu widzenia piękno ciała nie zawsze jest rzeczywistym celem środków. Jest środkiem do celu, aby wyrazić wysoko cenione współczesne wartości społeczne, takie jak indywidualność, wydajność, elastyczność i wolność. Media, reklama oraz branża mody i dóbr konsumpcyjnych odgrywają ważną rolę w rozwoju i rozpowszechnianiu ideałów piękna.
Sieci społecznościowe wzmacniają ten efekt, oferują platformę, na której ludzie mogą prezentować się jako idealiści. W ten sposób szczególnie dzieci i młodzież mają większy kontakt z różnymi ideałami piękna, na przykład dotyczącymi wzrostu i wagi, niż miało to miejsce jeszcze kilka lat temu.
Oprócz tej zewnętrznej konfrontacji, na młodych ludzi częściowo wpływają także rodzice: przestrzeganie tzw. „Stałej diety” w celu zbliżenia się do określonego poziomu sprawności i zdrowia w życiu zawodowym i codziennym stało się ważnym aspektem jednostki ( zachodni) styl życia. Poprzez te postawy i zachowania rodzice wpływają na swoje dzieci, poza naciskiem z zewnątrz i pomagają utrwalać pewne ideały.
Jak wyjaśnia w wywiadzie psychoanalityk Susie Orbach, jeśli coraz więcej młodych ludzi kieruje się ku tym ogólnie nieosiągalnym ideałom piękna, może to prowadzić do „niewłaściwego” postrzegania ich ciała. Może to mieć negatywny wpływ na ich samoocenę. W tym kontekście należy dokonać rozróżnienia między pozytywnym, neutralnym i negatywnym obrazem ciała:
Pozytywny obraz ciała:
Człowiek dobrze czuje się w swoim ciele, jest z niego zadowolony i dba o własne potrzeby fizyczne. Często idzie to w parze z korzystnymi zachowaniami, w tym przede wszystkim zbilansowaną i zdrową dietą oraz odpowiednią ilością ruchu.
Neutralny obraz ciała:
Tutaj osoba nie jest w pełni zadowolona ze swojego ciała, ale nie wpływa to nadmiernie na ogólnie pozytywny obraz siebie.
Negatywny obraz ciała:
Negatywny obraz ciała jest wyrazem niezadowolenia z własnego ciała. Można odrzucić poszczególne części ciała lub całe ciało. Dotyczy to nie tylko osób z nadwagą lub niedowagą, negatywny obraz ciała może również utrwalić się u osób o normalnej wadze.
Termin „obraz ciała” wypełnia lukę między subiektywnymi odczuciami wobec własnego ciała a wpływem interakcji z innymi osobami. To tworzy połączenie ze społeczeństwem. Aby móc pozytywnie zająć się różnorodnością ciała, trzeba złamać nierealistyczne ideały piękna. Ważne jest, aby społeczeństwo było świadome tej kwestii. Krytyczne podejście do idealnych obrazów przekazywanych przez dane społeczeństwo promuje subiektywną świadomość zarówno w odniesieniu do ogólnej różnorodności ciała, jak i własnego ciała.
Pozytywna różnorodność ciała u kobiet
Istnieją społecznie konstruowane obrazy idealne, nie ma idealnego ciała. To stwierdzenie dotyczy z jednej strony indywidualnej akceptacji własnego ciała, z drugiej zaś społecznej akceptacji różnych ciał czy kształtów ciała.
Każde społeczeństwo ma własne wyobrażenie o tym, co to znaczy być pięknym. Na stronie www.gofeminin.de prezentowana jest kampania, której celem jest zachęcenie i wzmocnienie pozycji kobiet nie tylko w zakresie akceptowania własnego ciała, ale także uczenia się ich kochania i rozpoznawania własnego piękna. W ramach „Project WomanKIND” (przetłumaczonego jako „Project Women’s World”) pięć australijskich modelek, które w swojej pracy były kilkakrotnie dyskryminowane ze względu na swoje dane liczbowe, relacjonuje, jak z pewnością siebie spotkało się z obraźliwymi komentarzami.
Pozytywna różnorodność ciała u mężczyzn
Istnieją cztery podstawowe typy postaci w płci męskiej:
1) Wysocy mężczyźni
2) Niskich mężczyzn
3) Mocna szyja
4) Bardzo wyraźny obwód talii
Każdy z tych typów figur ma określone cechy, w tym kontekście często używane są „obszary problemowe”. Jednak te rzekome wady są stosunkowo nieistotne, zależy to od ogólnego obrazu, który jest określony przez interakcję wszystkich części ciała. W związku z tym to nie lokalne obszary problemowe determinują wygląd, ale proporcje ciała. Zestawiając i wyjaśniając różne typy figur wymienione pod tym linkiem, można lepiej ocenić indywidualne proporcje mężczyzn.
Jeśli mężczyzna rozpoznaje siebie w jednym z typów figur, w branży modowej istnieją różne możliwości wprowadzenia odpowiednich proporcji ciała do harmonijnej równowagi poprzez określone kroje, materiały, kolory, tkaniny i wzory.
Rozmiar ciała jako przykład różnic między płciami
Istnieją wyraźne fizyczne różnice między mężczyznami i kobietami. Można to wykazać na przykład na podstawie wielkości ciała, co widać w tej tabeli krajów. W związku z tym obecny średni wzrost męskiej populacji w Niemczech wynosi 1,80 metra.
Kobiety są średnio o dziewięć centymetrów niższe (1,71 metra). Rozmiar ciała jako cecha fizyczna na ogół wykazuje pewien zakres, są zarówno niscy mężczyźni, jak i wysokie kobiety. Niemniej jednak można stwierdzić, że udział kobiet wśród najmniejszych jest istotnie wyższy, podczas gdy wśród największych na świecie przeważa liczba mężczyzn.
W dzisiejszych czasach duży wzrost ciała uważany jest za pożądany, sugeruje perswazję, większą pewność siebie, a tym samym większe sukcesy życiowe, np. W pracy. Jednak w większości przypadków osoby dotknięte chorobą nie kojarzą znaczących odchyleń wielkości, zarówno w górę, jak iw dół, z pozytywnymi skojarzeniami, ale raczej z poważnymi wyzwaniami w życiu codziennym.
Anatomia człowieka: niski i wysoki wzrost
W każdym społeczeństwie istnieją pewne normy dotyczące każdej dziedziny życia. Dwa przykłady: Normy społeczne dostarczają wskazówek i wskazówek, jak żyć razem. Normy dotyczące określonych norm w poszczególnych sektorach gospodarki lub branżach mają między innymi zagwarantować określony poziom bezpieczeństwa. Istnieją również pewne normy dotyczące wielkości ciała, wyrażone na przykład przez przeważającą średnią wielkość populacji. Trudno jest wyrazić odchylenia od tej normy w precyzyjnych pomiarach, ponieważ przeciętny wzrost ludzi ciągle się zmienia.
Jeśli chodzi o odchylenia w rozmiarze ciała, mówi się o niskim i wysokim wzroście. Definiując te dwie formy wzrostu, według Planety Wissen rozróżnia się płcie. Za niskie uważa się dorosłe kobiety, których wysokość nie przekracza około 1,50 metra. W przypadku mężczyzn jest to już w przypadku wysokości 1,65 metra.
Wysokie i wysokie osoby obejmują kobiety, które są wyższe niż 1,83 metra. Odpowiednia wartość dla płci męskiej wynosi 1,95 metra. Oprócz rozróżnienia płci, rozróżnia się normalną i skrajną postać niskiego i dużego wzrostu. Ekstremalną postać niskiego wzrostu osiąga się, gdy rozmiar ciała jest mniejszy niż 1,50 metra. Na drugim końcu skali mówi się o gigantyzmie lub gigantyzmie, gdy ludzie mają ponad dwa metry wzrostu.
Mali i wysocy ludzie zwykle przyciągają spojrzenia. Poczucie ciągłej obserwacji może stać się trwałym obciążeniem psychicznym i fizycznym. Ponadto osoby o ekstremalnych formach wzrostu borykają się z różnorodnymi wyzwaniami i problemami w życiu codziennym oraz w pracy, np. przy wyborze odpowiedniej odzieży, urządzaniu domu czy warunkach w miejscu pracy. Ponadto istnieją ograniczenia zdrowotne, takie jak problemy z plecami i stawami, które występują stosunkowo często lub upośledzenia wynikające z nieprawidłowej postawy.
U osób, których rozmiary ciała wykraczają poza normę, metabolizm i narządy muszą pracować więcej niż u osób o „normalnej” masie ciała. Problemy zdrowotne wynikające ze specyfiki fizycznej występują nie tylko u osób małych i wysokich, osoby z nadwagą mają również zwiększone ryzyko wielu chorób przewlekłych. Tak zwany wskaźnik masy ciała jest dobrze znanym punktem odniesienia do określenia, czy dana osoba ma nadwagę, ma normę lub nadwagę.
Wskaźnik masy ciała (BMI) - wskazówka dotycząca zależności między masą ciała a wzrostem
Informacje o masie ciała należy zawsze oceniać subiektywnie. Ludzie mogą odczuwać nadwagę, mimo że ich waga jest całkowicie w porządku z medycznego punktu widzenia.
Wytyczną określającą stosunek masy ciała do wzrostu jest tzw. Wskaźnik masy ciała (MBI). BMI oblicza się z masy ciała (kg) podzielonej przez kwadrat wzrostu ciała (m²). Odpowiednia formuła to:
- BMI = masa ciała: (wzrost wm) ²
Zalecana wartość BMI zależy od wieku osoby. Poniższa tabela przedstawia wartości BMI dla różnych grup wiekowych:
| Wiek | Wskaźnik masy ciała |
| 19-24 lata | 19-24 |
| 25-34 lata | 20-25 |
| 35-44 lata | 21-26 |
| 45-54 lata | 22-27 |
| 55-64 lata | 23-28 |
| > 64 lata | 24-29 |
- Źródło: www.uni-hohenheim.de
Ograniczenia i krytyka BMI
Wskaźnik masy ciała należy rozumieć jedynie jako przybliżony przewodnik. Zgodnie z tym artykułem BMI jest coraz bardziej krytykowany w nauce jako instrument pomiarowy.
Powód: Poważne badania zdrowia ludzkiego muszą uwzględniać wiele czynników, tak więc złożonego tematu prognozowania zdrowia nie można wyrazić za pomocą prostych obliczeń matematycznych. BMI ocenia wagę osoby tylko w odniesieniu do jej wzrostu. Nie bierze się pod uwagę innych ważnych czynników, takich jak płeć czy budowa ciała. Jednak przy użyciu powyższego wzoru nie można sformułować wiarygodnych danych na temat procentowej zawartości tkanki tłuszczowej i mięśniowej oraz rozkładu w organizmie.
Alternatywna koncepcja - ABSI („Wskaźnik kształtu ciała”)
Dwóch amerykańskich naukowców, Nir i Jesse Krakauer, opracowało alternatywną metodę pomiaru prognozowania zdrowia. Tak zwany „A Body Shape Index” (ABSI) uwzględnia nie tylko rozmiar i wagę ciała, ale także obwód talii. Jest to bardziej złożona metoda obliczeniowa niż stosunkowo proste obliczenie wskaźnika masy ciała.
Zalety w stosunku do BMI
Uwzględniając obwód talii, „Wskaźnik kształtu ciała” (ABSI) zawiera więcej informacji o indywidualnej budowie ciała niż wskaźnik masy ciała. Nadmierne złogi tłuszczu nie zawsze są szkodliwe dla zdrowia, ale według aktualnych badań naukowych uważa się, że zwiększona zawartość tłuszczu w jamie brzusznej sprzyja rozwojowi różnych chorób, takich jak cukrzyca, nadciśnienie czy zaburzenia metabolizmu lipidów.
Określając wartość ABSI, można dokładniej oszacować, czy istnieje zwiększone zagrożenie dla zdrowia wynikające z określonego rozkładu tkanki tłuszczowej. Wadą ABSI jest to, że opiera się na skomplikowanej formule i wyklucza ważne czynniki, takie jak możliwe wcześniejsze choroby.
Wniosek
Za rozwój wielkości ciała odpowiada złożona gra różnych genów. Jak dotąd naukowcom udało się wyjaśnić jedynie niewielką część różnic wielkości genetycznie; dekodowanie DNA pozostaje przedmiotem badań naukowych. Na indywidualne cechy fizyczne, takie jak wielkość lub waga ciała, mają również wpływ czynniki otoczenia.
Ostatecznie jednak to nie geny określają związek z własnym ciałem. Uzyskanie pozytywnego obrazu ciała nie jest łatwym przedsięwzięciem, ale jest ważnym krokiem nie tylko do zaakceptowania własnego ciała, ale także do pokochania go.
.jpg)
