Lagophthalmos

Lagophthalmos to termin oznaczający niepełne zamknięcie powieki. Czasami objaw prowadzi do poszerzenia powieki.

Co to jest lagophthalmos?

Pod Lagophthalmos rozumiane jest niepełne zamknięcie powieki. Objawy mieszczą się w dziedzinie okulistyki i neurologii. W niektórych przypadkach lagophthalmos może poszerzyć lukę powiekową.

Termin lagophthalmus pochodzi z języka greckiego i oznacza „oko królika” w języku niemieckim. Zatem Lagos oznacza „królik”, podczas gdy ophthalmos oznacza „oko”. W większości przypadków lagophthalmos pojawia się tylko w jednym oku. Ale może również pojawić się na obu oczach.

Już z odległości trzech milimetrów w połączeniu z silnym niedostatecznym wydzielaniem gruczołów łzowych istnieje ryzyko zapalenia rogówki (rogówki) bez odpowiedniej terapii. W najgorszym przypadku istnieje ryzyko owrzodzenia (owrzodzenia) i utraty chorego oka.

przyczyny

Przyczyny lagophthalmos są różne. Najczęstszą przyczyną chorób oczu jest porażenie obwodowe nerwu twarzowego, który tworzy siódmy nerw czaszkowy. W medycynie stosuje się porażenie nerwu twarzowego. Dotyczy to mięśnia oka orbicularis oculi, który ma kształt pierścienia. Udar może być możliwą przyczyną niedowładu.

W niektórych przypadkach lagophthalmos jest również spowodowany bliznami, które skracają powieki. To samo dotyczy deformacji dotkniętej powieki z powodu urazowego uszkodzenia. Czasami wypukłość gałki ocznej (wytrzeszcz) jest odpowiedzialna za lagophthalmos.

Inne możliwe przyczyny lagophthalmos to ektropium (nieprawidłowe położenie oka), wady wrodzone, takie jak coloboma, orbitopatia endokrynologiczna występująca w chorobie Gravesa, półpaśca ucha, zapalenie wielonerwowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, guz mostka móżdżkowego lub śpiączka . W rzadkich przypadkach trąd na powiekach prowadzi również do tak zwanego oka królika.

Objawy, dolegliwości i oznaki

W przypadku lagophthalmos osoba dotknięta chorobą ma wrażenie, że ma obce ciało w oku. Ponadto w oczach występuje pieczenie, które często jest postrzegane jako męczące. Ponadto oko jest suche. Powodem tego jest niezdolność mięśnia oka do całkowitego zamknięcia oka.

Często rogówka wysycha z powodu lagophthalmos, którą lekarze nazywają kseroftalmią. Istnieje ryzyko zapalenia rogówki i owrzodzenia. Jeśli pacjent próbuje zamknąć chore oko, pojawia się zjawisko Bella.

Jest to tymczasowy obrót gałki ocznej w górnym kierunku. Ponieważ mruganie powiek jest również ograniczone w przypadku lagophthalmos, prowadzi to do utrudnień w odpływie łez i łez. Jeśli występuje łagodna postać lagophthalmos, czasami może to prowadzić do pozytywnego objawu rzęs.

Diagnoza i przebieg choroby

Jeśli podejrzewa się lagophthalmos, zaleca się konsultację z okulistą i neurologiem. Neurolog wyjaśnia, czy objawy są spowodowane porażeniem nerwu twarzowego. Dokładne badanie chorego oka lampą szczelinową przeprowadza się u okulisty.

Podczas tego zabiegu okulista sprawdza spojówkę, rogówkę i wnętrze oka pod kątem ewentualnych uszkodzeń. Dzięki terminowemu leczeniu lagophthalmos ma korzystny przebieg. Jednak bez odpowiedniej terapii istnieje ryzyko powikłań, takich jak owrzodzenie rogówki. W przypadku bardzo niekorzystnego kursu oko może nawet zostać utracone.

Komplikacje

W większości przypadków lagophthalmos prowadzi do stosunkowo silnego uczucia ciał obcych w oku pacjenta. W rezultacie osoby dotknięte chorobą często cierpią na pieczenie w oku lub bardzo suche oczy. Ból oka może również rozprzestrzeniać się na inne regiony i nadal prowadzić do bólów głowy. Jakość życia osoby dotkniętej chorobą jest znacznie obniżona przez lagophthalmos.

Lagophthalmos może również prowadzić do upośledzenia koncentracji i koordynacji u pacjenta. Pole widzenia chorego nie jest nierzadko ograniczone i może rozwinąć się wrzód. Może również wystąpić zapalenie rogówki, które zdecydowanie musi leczyć lekarz. W większości przypadków lagophthalmos nie leczy się samoczynnie, dlatego w każdym przypadku należy skonsultować się z lekarzem.

Leczenie tej choroby w większości przypadków odbywa się za pomocą różnych maści i kropli do oczu. Nie ma żadnych komplikacji. Jednak w ciężkich przypadkach konieczna jest interwencja chirurgiczna lub zastosowanie antybiotyków. Tutaj też nie ma żadnych komplikacji. Oczekiwana długość życia pacjenta zwykle nie jest zmniejszona przez lagophthalmos.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Jeśli poczujesz obce ciało w oku, skonsultuj się z lekarzem w celu wyjaśnienia przyczyny. Jeśli powieki nie można całkowicie zamknąć, wskazane jest omówienie tej obserwacji z lekarzem. Jeżeli drobne cząsteczki z najbliższego otoczenia nadal dostają się do oka pomimo silnego mrugnięcia okiem, konieczna jest wizyta lekarska. Jeśli oczy wysychają lub stają się wodniste, należy skonsultować się z lekarzem. Ból oka, swędzenie, dyskomfort i zmiany widzenia powinny być oceniane i leczone przez lekarza. Zaburzenia mięśni oka są ostrzeżeniem, którego należy przestrzegać.

Jeżeli objawy spowodują otarcie oczu i zaczerwienienie, dana osoba potrzebuje pomocy medycznej. W przypadku wystąpienia stanu zapalnego w okolicy oczu, podrażnienia lub wewnętrznego niepokoju należy skonsultować się z lekarzem. Jeśli dana osoba cierpi na bezsenność, bóle głowy lub obrzęk oka, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Zmiany mrugania, owrzodzenia i przebarwienia siatkówki należy natychmiast zbadać i leczyć. W przypadku upośledzenia drenażu łez lub tworzenia się ropy należy zalecić lekarzowi. Bez opieki medycznej osoby dotknięte chorobą muszą spodziewać się nasilenia objawów.

Leczenie i terapia

Leczenie lagophthalmos zależy od stopnia uszkodzenia rogówki. W leczeniu tej choroby istotną rolę odgrywa odpowiednie nawilżenie powierzchni oka. W tym celu można użyć maści lub żelu do oczu. W niektórych przypadkach stosuje się specjalny bandaż ze szkła zegarkowego.

Jest to klapka z przezroczystego pleksiglasu z przykrywającym ją przylepcem. Bandaż ze szkła zegarkowego chroni rogówkę przed wpływami zewnętrznymi i wysychaniem. Miękkie soczewki kontaktowe są kolejnym środkiem ochronnym przed wysychaniem.

W odwracalnych postaciach lagophthalmos, górna powieka jest również obciążona ciężarkami ołowianymi od 1993 roku. Dzięki skuteczniejszemu działaniu funkcjonalnemu i lepszemu wyglądowi są lepsze od bandaża ze szkła zegarka i zapewniają pacjentowi zdolność prowadzenia pojazdu. Ponadto nadal można stosować krople do oczu.

Jeśli zachowawcze metody leczenia nie prowadzą do poprawy, a paraliż nie ustępuje, należy wykonać operację. To samo dotyczy przypadku poważnego uszkodzenia oka. W ramach zabiegu powieki górne i dolne są częściowo zamknięte. Przed zabiegiem pacjent otrzymuje znieczulenie miejscowe. Przy tej procedurze zwykle zostaje zachowany rząd rzęs.

Procedura umożliwia ponowne otwarcie chirurgiczne. W przypadku nieodwracalnych postaci lagophthalmos metalowy ciężarek można na stałe wszczepić w górną powiekę, która zamyka oko. Jest to szczególnie prawdziwe po nerwiaku słuchu lub guzie ślinianki przyusznej.

Metodę tę stosowano już w latach pięćdziesiątych XX wieku, ale tymczasowo zapomniano o niej, aż do ponownego zastosowania w niemieckich klinikach okulistycznych od 1990 roku. Jeśli istnieje już zapalenie rogówki (zapalenie rogówki) lub wrzód, leczy się antybiotykami.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Perspektywy i prognozy

Rokowanie w przypadku lagophthalmos jest korzystne. Niemniej jednak wymagana jest współpraca z lekarzem, ponieważ nie ma spontanicznego wyleczenia, a możliwości samopomocy są niewystarczające. Bez leczenia można spodziewać się nasilenia objawów. Pole widzenia jest dalej ograniczone, paraliż powiększa się, a wzrok ogólnie się pogarsza. Zwiększa to ogólne ryzyko wypadków w życiu codziennym, a samopoczucie danej osoby zostaje trwale obniżone.

Różne dolegliwości są łagodzone w krótkim czasie poprzez podanie leków. Wiążą się one z kilkoma skutkami ubocznymi, przez co potwierdzona jest dobra tolerancja preparatów. W rzadkich przypadkach konieczna jest operacja, aby poprawić proces gojenia. Jeśli przebiegnie to bez dalszych komplikacji, po zakończeniu procesu gojenia się rany można udokumentować brak objawów.

Otwarcie powiek zostaje przywrócone chirurgicznie, korygując w ten sposób funkcjonalność oka. Jeśli w trakcie zabiegu dojdzie do urazów okolic, należy wziąć pod uwagę ich stopień przy sporządzaniu ogólnej prognozy. Jeśli ropa tworzy się w okolicy oka, zwiększa się ryzyko sepsy. To potencjalne zagrożenie dla życia ludzkiego. Konieczna jest intensywna opieka medyczna, w przeciwnym razie możesz umrzeć przedwcześnie.

zapobieganie

Aby zapobiec lagophthalmosowi, konieczne jest zapobieganie chorobom, które go powodują. Nie jest to jednak możliwe w przypadku niedowładów lub wad rozwojowych twarzy.

Opieka postpenitencjarna

W większości przypadków lagophthalmos pacjent ma niewiele lub nie ma żadnych specjalnych dostępnych środków kontrolnych. Pacjent powinien wcześnie skonsultować się z lekarzem, aby uniknąć dalszych komplikacji i dalszego nasilenia objawów. Samoleczenie zwykle nie może wystąpić w przypadku lagophthalmos, dlatego najlepiej skonsultować się z lekarzem przy pierwszych objawach choroby.

Zwykle chorobę można dobrze złagodzić nawet przy niewielkim zabiegu chirurgicznym. Po takiej operacji poszkodowani powinni szczególnie dobrze chronić i pielęgnować oczy. Ogólnie rzecz biorąc, należy unikać stresujących lub fizycznych aktywności, aby uniknąć niepotrzebnego stresu dla organizmu.

Soczewki kontaktowe mogą również znacznie złagodzić objawy lagophthalmos, dlatego osoby dotknięte chorobą powinny je nosić, jeśli zostały przepisane przez lekarza. Jeśli w wyniku guza wystąpi lagophthalmos, po usunięciu guza lekarz powinien przeprowadzić dalsze regularne badania i kontrole, aby zapobiec jego rozprzestrzenianiu się. Zwykle jednak choroba ta nie skraca oczekiwanej długości życia osób dotkniętych chorobą.

Możesz to zrobić sam

Pacjenci z lagophthalmos zwykle odczuwają silny ból w okolicy chorego oka. Najważniejszym środkiem samopomocy jest zatem pielęgnacja oka i ochrona przed dalszymi bodźcami. Można to osiągnąć na przykład za pomocą maski do spania, którą chory może nosić na noc.

Lekarz przepisze również pacjentowi specjalne maści do oczu. Należy je stosować regularnie, a czasami można do nich dodać naturalne środki. Po konsultacji z lekarzem można zastosować np. Arnikę, która łagodzi stany zapalne i łagodzi ból.

W przypadku operacji obowiązuje odpoczynek i odpoczynek w łóżku. Pacjent nie powinien narażać oka na dodatkowy stres po zabiegu, a także chronić organizm w celu zmniejszenia ryzyka kolejnych infekcji. Ponadto należy przyjmować leki przepisane przez lekarza. Wskazane jest spisanie wszelkich skutków ubocznych lub interakcji i poinformowanie o nich lekarza. W ten sposób lek można optymalnie dostosować do potrzeb danej osoby. Ogólnie rzecz biorąc, powinieneś regularnie odwiedzać lekarza, jeśli masz wyraźny lagophthalmos.