w Larva migrans cutanea jest to choroba skóry. Choroba jest zwykle wywoływana przez larwy określonego rodzaju tęgoryjca. Czasami nazywana jest również larwa migrans cutanea Kret skóry wyznaczony. W cieplejszych strefach larwa wędrująca cutanea jest jedną z najczęściej występujących chorób skóry. W niektórych przypadkach turyści w danych krajach otrzymują larwa wędrowna cutanea.
Czym jest Larva migrans cutanea?
© Kateryna_Kon - stock.adobe.com
Pierwszy opis Larva migrans cutanea miało miejsce w 1874 r. W 1928 r. zidentyfikowano odpowiedzialne larwy. Zasadniczo jest to choroba skóry wywoływana przez pasożyty. Larwa migrans cutanea jest wywoływana przez różne rodzaje pasożytów.
Na przykład tęgoryjce, larwy muchówek i muchówki są możliwymi przyczynami choroby. Jednak w większości przypadków czynnikiem sprawczym larwy wędrującej skórnej są tęgoryjce. Człowiek jest fałszywym żywicielem, a nie rzeczywistym żywicielem docelowym pasożytów.
Większość patogenów występuje w regionach tropikalnych lub ciepłych. Na przykład pasożyty żyją na niektórych obszarach Afryki, Azji i Ameryki Łacińskiej. Gatunek ten może również występować w śródziemnomorskiej Europie, jeśli temperatury są wystarczająco wysokie.
przyczyny
Przyczyną rozwoju larwy wędrującej skórnej mogą być różne rodzaje pasożytów. Z reguły są to larwy różnych robaków lub much. Na przykład tęgoryjce, takie jak Ancylostoma braziliense lub Uncinaria stenocephala, wywołują larwa migrans cutanea, jeśli pacjent zostanie zaatakowany jako fałszywy żywiciel.
Jednakże, ponieważ ludzie nie są poszukiwanym żywicielem docelowym pasożytów, larwy nie rozwijają się całkowicie w organizmie człowieka. Nie powstają w organizmie jako w pełni rozwinięte robaki. Oprócz tęgoryjców, niektóre obleńce są również możliwymi patogenami powodującymi larwy wędrowne skórne. Ludzie zarażają się pasożytami, chodząc boso po odchodach zwierząt lub ścieżkach skażonych odpowiednimi patogenami.
Objawy, dolegliwości i oznaki
Skargi, które pojawiają się w kontekście larwy wędrującej skórnej, są różnorodne. W większości przypadków objawy koncentrują się na kończynach dolnych, plecach i podeszwach stóp. Pierwsze oznaki larwy wędrującej skórnej często pojawiają się kilka godzin lub dni po zakażeniu odpowiednimi pasożytami. Osoby dotknięte chorobą często odczuwają intensywne swędzenie.
Chore obszary ciała i skóry zwykle puchną, z typowym zaczerwienieniem. Zaczerwienione obszary skóry przypominają serpentyny, ponieważ odpowiadają ścieżkom larw. Często te pasaże pasożytów można zobaczyć pod skórą nawet bez szkła powiększającego. W wyniku infekcji dotknięte obszary zwykle ulegają silnemu zapaleniu.
Jednak procesy zapalne zwykle pozostają zlokalizowane. W niektórych przypadkach przejścia larw pod skórą nie są wyraźnie rozpoznawalne z powodu obrzęku i zaczerwienienia. Objawy są szczególnie częste na podeszwach stóp, a infekcja najczęściej występuje podczas chodzenia.
Ponadto larwa wędrująca skórna często dotyka pleców, gdy pacjent leży nago na piasku. W większości przypadków larwa wędrująca skórna goi się sama po kilku tygodniach, w rzadkich przypadkach gojenie trwa dwa lata.
Diagnoza i przebieg choroby
W przypadku typowych objawów larwy wędrującej skórnej skonsultuj się z lekarzem. Chociaż larwa migrans cutanea często goi się sama, wskazana jest wizyta u lekarza. Ponieważ w niektórych przypadkach za objawami kryją się mniej nieszkodliwe przyczyny, które są podobne do tych u larwy wędrującej skórnej.
Lekarz przeprowadza wywiad lekarski, omawia historię medyczną i pyta pacjenta o przeszłe działania i miejsca, w których pasożyty mogą być rodzime. Daje mu to istotne szczegóły, które ułatwiają mu postawienie diagnozy. Larva migrans cutanea jest zwykle diagnozowana na podstawie oczywistych objawów.
Jednak wtórne infekcje komplikują diagnozę. Zasadniczo stosuje się głównie metody badań klinicznych. Charakterystyczne wyglądy na skórze, zwłaszcza w norach larw, w większości wskazują stosunkowo wyraźnie na larva migrans cutanea. Trudno jest jednak zidentyfikować odpowiedzialne larwy.
Komplikacje
Z powodu larwy wędrującej skórnej na skórze osoby dotkniętej chorobą występują przede wszystkim różne dolegliwości. W większości przypadków pacjenci cierpią na swędzenie, a także na bardzo zaczerwienioną skórę. Z powodu drapania swędzenie zwykle tylko się pogarsza. Podobnie nierzadko zdarza się, że pacjenci cierpią na obniżoną samoocenę lub kompleksy niższości i odczuwają dyskomfort z powodu tych objawów.
Może rozwinąć się depresja lub inne nastroje psychologiczne, które mają bardzo negatywny wpływ na jakość życia. Nierzadko pojawiają się obrzęki w dotkniętych obszarach. Może to prowadzić do różnych ograniczeń w życiu codziennym danej osoby. Samoleczenie larwy wędrującej skórnej zwykle nie występuje, więc osoba dotknięta chorobą jest zależna od leczenia przez lekarza.
Leczenie tej choroby odbywa się za pomocą różnych leków i nie prowadzi do szczególnych powikłań. Dyskomfort na dotkniętych obszarach skóry zniknie. Jednak larwy pod skórą nadal muszą zostać usunięte. Larwa wędrująca cutanea nie ma wpływu na oczekiwaną długość życia pacjenta.
Kiedy powinieneś iść do lekarza?
Jeśli zauważy się świąd, ból lub zaczerwienienie w okolicy pleców lub podeszew stóp, przyczyną może być larwa wędrująca skórna. Jeśli objawy nie ustąpią po kilku dniach, należy skonsultować się z lekarzem rodzinnym. Jeśli dotknięty obszar zostanie zakażony, najlepiej natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską. To samo dotyczy sytuacji, gdy pasaże pasożytów są widoczne z zewnątrz lub istnieją inne znaki ostrzegawcze przed inwazją robaków.
Najpóźniej należy powiadomić lekarza, gdy wystąpi silny dyskomfort, nasilające się swędzenie lub niepokój emocjonalny. Chociaż larwa migrans cutanea często leczy się sama, należy wyjaśnić chorobę pasożytniczą. Osoby, które mogą przypisać infestację konkretnej przyczynie, takiej jak wakacje w potencjalnie skażonym regionie lub kontakt z zakażonymi zwierzętami, powinny poinformować o tym swojego lekarza rodzinnego i dokładnie monitorować dotknięte obszary skóry. Jeśli pojawiają się nieprawidłowości lub stan zdrowia się pogarsza, larwy robaka należy usunąć za pomocą leków lub operacji. Osoby chore mogą skonsultować się z lekarzem ogólnym, dermatologiem lub internistą.
Leczenie i terapia
Zasadniczo larwa wędrująca cutanea leczy się sama w wielu przypadkach i terapia nie jest konieczna. Czasami jednak samoleczenie może być opóźnione i wymagane jest leczenie. Ponadto czasami stosuje się leki w celu złagodzenia ostrych objawów.
W ramach leczenia zewnętrznego pacjenci otrzymują maść zawierającą tiabendazol. Nakłada się to na dotknięte obszary skóry przez kilka dni. Jeśli stan zapalny jest szczególnie ciężki, stosuje się również maści zawierające glukokortykoidy. W rezultacie obszary skóry zwykle puchną.
W przypadku konieczności leczenia wewnętrznego często podaje się tiabendazol. Możliwe są również interwencje chirurgiczne w celu usunięcia larw spod skóry. Istnieje jednak ryzyko powstania blizn, dlatego metodą z wyboru jest farmakoterapia.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki przeciw zaczerwienieniu i egzemyPerspektywy i prognozy
Rokowanie dla larwy wędrującej skórnej jest korzystne. Spontaniczne wyleczenie można udokumentować w dalszym przebiegu dużej liczby pacjentów. Zmiany w karnacji skóry często ustępują w ciągu kilku tygodni bez pomocy leków lub innych zabiegów medycznych. Swędzenie zmniejsza się, a zaczerwienienie skóry i obrzęk ustępują. Zwykle sytuacja bez objawów jest osiągana w krótkim czasie.
Jednak w niektórych przypadkach następuje opóźnienie procesu gojenia. U tych pacjentów rozwija się przewlekła choroba skóry. W razie potrzeby opieka medyczna może pomóc złagodzić objawy tego procesu chorobowego. Pełne wyleczenie następuje zwykle w ciągu dwóch lat, nawet w przypadku powikłań lub niekorzystnych kursów.
Swędzenie i drapanie skóry może prowadzić do długotrwałych zmian w wyglądzie skóry. Nawet jeśli stan zostanie wyleczony, istnieje szansa, że blizny mogą pozostać. Blizny nie stanowią wartości chorobowej i bardzo rzadko prowadzą do upośledzenia radzenia sobie w życiu codziennym. W razie potrzeby wady wzroku można leczyć laseroterapią.
Przebieg choroby ogólnie ulega poprawie, jeśli osoba dotknięta chorobą ma stabilny i zdrowy układ odpornościowy. Jednocześnie nie należy stosować perfumowanych kremów lub innych produktów drażniących skórę.
zapobieganie
Larwa migrans cutanea można zapobiegać, powstrzymując się od ryzykownych zachowań w odpowiednich krajach. Zaleca się używanie ręczników jako bazy na piaszczystych plażach.
Opieka postpenitencjarna
W większości przypadków nie ma specjalnych środków kontrolnych dostępnych dla osób dotkniętych larwa wędrująca cutanea. Dlatego w przypadku tej choroby należy bardzo wcześnie skonsultować się z lekarzem, aby zapobiec nasileniu się objawów. Nie leczy się samodzielnie, a dalsze komplikacje mogą pojawić się, jeśli larwa wędrująca skórna nie zostanie zdiagnozowana w odpowiednim czasie.
Większość osób dotkniętych tą chorobą jest uzależniona od przyjmowania różnych leków, a także stosowania specjalnych maści. Pacjenci powinni zawsze zwracać uwagę na prawidłowe stosowanie, a także prawidłowe dawkowanie. W przypadku skutków ubocznych lub innych niejasności zawsze należy najpierw skonsultować się z lekarzem.
Jeżeli larwa wędrująca ma być leczona operacyjnie, poszkodowany powinien odpocząć po operacji i zadbać o swoje ciało. Czyniąc to, należy powstrzymać się od wysiłku, aby niepotrzebnie nie obciążać organizmu. Ponieważ choroba może również prowadzić do znacznego obniżenia estetycznego wyglądu chorego, często bardzo przydatne są intensywne i pełne miłości dyskusje z bliskimi lub z własną rodziną.
Możesz to zrobić sam
W wielu przypadkach chorobie można zapobiec, przestrzegając i przestrzegając wysokich standardów higieny. Osoba poszkodowana powinna zawsze dezynfekować ręce przed spożyciem jedzenia i płynów. Ważne jest również, aby wczasowicze leżeli tylko na ręczniku, zwłaszcza na plażach, a nie leżeli bezpośrednio na piasku.
Leczenie choroby zwykle przeprowadza sam pacjent przy pomocy kremów i maści. Muszą być one stosowane regularnie, aby znacznie złagodzić dyskomfort. Obrzęk również ustępuje. Jeśli larwy wniknęły już pod skórę, niezbędna jest diagnoza i leczenie przez lekarza. Pozwala to uniknąć dalszych skarg i komplikacji. W niektórych przypadkach może dojść do samoleczenia, ale ryzyko dalszego rozprzestrzeniania się larw jest stosunkowo wysokie i dlatego nie należy go podejmować.
W większości przypadków larwa wędrująca cutanea ma pozytywny przebieg choroby, więc w przyszłości nie jest konieczne żadne specjalne leczenie. Kiedy pojawia się świąd, osoba zainteresowana nie powinna drapać skóry, ponieważ to tylko ją zaostrza. Rodzice muszą zapobiegać drapaniu się, zwłaszcza u dzieci.
.jpg)
.jpg)
