Locus caeruleus

Z Locus caeruleus jest częścią formacji siatkowatej w moście (mostach) i składa się z czterech jąder.

Jego połączenia z przodomózgowem (przodomózgowia), międzymózgowia (międzymózgowia), pniu mózgu (truncus cerebri), móżdżku (móżdżku) i rdzeniu kręgowym biorą udział w określonych procesach pobudzenia. Choroby neurodegeneracyjne, takie jak demencja Alzheimera, zespół Downa czy zespół Parkinsona, mogą uszkodzić miejsce caeruleus, które również odgrywa rolę w różnych chorobach psychicznych.

Co to jest Locus caeruleus?

Miejsce caeruleus jest częścią ośrodkowego układu nerwowego. Leży w mostku (moście), który z kolei należy do tylnej części mózgu (śródmózgowia), a tym samym do tylnej części mózgu (rombomózgowia). Funkcjonalnie, miejsce caeruleus można przypisać do wstępującego systemu aktywacji siatkowatej (ARAS).

Nazwa Locus caeruleus pochodzi z łaciny i oznacza „błękitne miejsce”. Nazwa pochodzi od zabarwienia tego obszaru mózgu, które wcześni anatomowie odkryli w swoich badaniach, a który sięga pigmentów. Inne pisownie Locus caeruleus to Locus coeruleus i Locus ceruleus.

Anatomia i budowa

Miejsce caeruleus leży na granicy śródmózgowia w pobliżu czwartej komory mózgowej. Należy do mostu (mostu), który łączy wydłużony rdzeń kręgowy (rdzeń przedłużony) ze śródmózgowia (śródmózgowie).

W moście locus caeruleus reprezentuje część formatio reticularis. Jest to sieć różnych obszarów rdzeniowych i dróg nerwowych, które biegną przez cały pień mózgu (śródmózgowie, most i wydłużony rdzeń).

Cztery struktury łączą się ze sobą, tworząc locus caeruleus, w środku którego znajduje się centralne jądro; jego tkanka jest wyraźnie oddzielona od otaczających obszarów. Jądro przednie znajduje się w przedniej części miejsca caeruleus, podczas gdy jądro grzbietowe znajduje się w obszarze tylnym. Czwarta część Locus caeruleus to jądro subcaeruleus, które jednak w niektórych definicjach traktuje się jako odrębny obszar. Liczne włókna nerwowe łączą miejsce caeruleus ze strukturami w przodomózgowiu (przodomózgowiu), międzymózgowiu (międzymózgowiu), pniu mózgu (truncus cerebri), móżdżku (móżdżku) i rdzeniu kręgowym. Te ścieżki nerwowe odgrywają kluczową rolę w funkcjonowaniu miejsca caeruleus.

Funkcja i zadania

Początkowo badacze zakładali, że locus caeruleus odgrywa niespecyficzną rolę w kontrolowaniu pobudzenia. W rzeczywistości jednak funkcje miejsca caeruleus są zarówno szersze, jak i bardziej szczegółowe, niż początkowo zakładano. Noradrenalina występuje jako najważniejszy neuroprzekaźnik miejsca caeruleus, gdzie może wiązać się z różnymi receptorami nadnerczy i tym samym wyzwalać sygnał elektryczny w komórce nerwowej znajdującej się poniżej.

Połączenia między przodomózgowem a miejscem caeruleus obejmują włókna nerwowe, które łączą strukturę mostu z korą nową. Kora nowa należy do kory mózgowej (Cortex cerebri) i uosabia jej najmłodszy obszar z ewolucyjnej perspektywy. Aktywacji w locus caeruleus towarzyszy wzrost aktywności w korze nowej i znajduje odzwierciedlenie w subiektywnym doświadczeniu zgodnie z aktualnym stanem wiedzy jako zwiększona czujność. Ta funkcja locus caeruleus również przyczynia się do ogólnego pobudzenia.

Inne włókna prowadzą do pars basalis telencephali i są również zaangażowane w czuwanie i pobudzenie. Ponadto locus caeruleus jest połączone z układem limbicznym odpowiedzialnym za procesy emocjonalne. Do najważniejszych struktur należą hipokamp, ​​który jest ważny dla funkcji pamięci, oraz ciało migdałowate, którego aktywność jest skorelowana ze strachem.

Szlaki nerwowe między miejscem caeruleus a pniem mózgu tworzą połączenie z funkcjami motorycznymi i przedruchowymi, przetwarzaniem sensorycznym, aktywnością przywspółczulną i czujnością. W międzymózgowiu włókna nerwowe z miejsca caeruleus kończą się we wzgórzu i podwzgórzu; móżdżek, do którego zadań należy kontrola ruchu i koordynacja, jest również połączony z miejscem caeruleus. Niektóre włókna, które mają swój początek w miejscu caeruleus, przechodzą bezpośrednio do rdzenia kręgowego.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby

Na miejsce caeruleus mogą wpływać różne choroby układu nerwowego. Medycyna podsumowuje obrazy kliniczne jako choroby neurodegeneracyjne, które charakteryzują się utratą komórek nerwowych.

Jednym z przykładów jest demencja Alzheimera, która charakteryzuje się postępującą utratą neuronów. Degeneracja prowadzi do różnych objawów psychologicznych i neurologicznych, w tym zaburzeń pamięci, agnozji, zaburzeń mowy i języka oraz niemożności wykonywania (nawet prostych) zadań praktycznych. Szczególnie w trzecim i ostatnim etapie osoby dotknięte chorobą cierpią na apatię i są zwykle przykute do łóżka. Dokładna przyczyna demencji Alzheimera jest nadal nieznana. Trzy wiodące hipotezy zakładają zaburzenie związane z blaszkami, neurofibrylami lub określonymi komórkami glejowymi, które wyzwalają, towarzyszą lub następują po zaniku komórek nerwowych.

Zespół Downa może być również związany z upośledzeniem miejsca caeruleus. Wada wrodzona jest spowodowana błędem genetycznym: osoby dotknięte chorobą mają trzeci chromosom 21. Z tego powodu zespół Downa jest również znany jako trisomia 21.

Miejsce caeruleus może również ulec zmianie w kontekście zespołu Parkinsona. Obraz kliniczny objawia się w postaci czterech głównych objawów: drżenia mięśni (drżenie), sztywności mięśni (sztywność), spowolnienia ruchów (spowolnienie ruchowe) i niestabilności postawy (niestabilność postawy). Do postawienia diagnozy musi wystąpić przynajmniej spowolnienie ruchowe i jeden inny podstawowy objaw. Objawy są spowodowane utratą istoty czarnej, która jest częścią pozapiramidowego układu ruchowego.

Wydaje się, że locus caeruleus jest również związane z różnymi chorobami psychicznymi. Anomalie pojawiły się m.in. w kontekście depresji, zaburzeń lękowych, lęku napadowego i stresu. Ponadto locus caeruleus przyczynia się do rozwoju uzależnienia od substancji fizycznej; Badaczom udało się wykazać odpowiednią korelację dla opiatów i alkoholu.