Hormon luteinizujący

LH, the Hormon luteinizujący, odpowiada za tworzenie i uwalnianie hormonów płciowych zarówno u mężczyzn, jak iu kobiet. Reguluje również cykl miesięczny kobiety. Jest również znany pod nazwą Lutropina i Luteotropina.

Co to jest hormon luteinizujący?

Hormon luteinizujący jest również nazywany luteotropiną, lutropiną lub hormonem barwiącym - „luteus” po łacinie oznacza coś w rodzaju pomarańczowo-żółtego. Termin luteinizacja pochodzi od jednej z głównych funkcji tego hormonu, a mianowicie rozwoju ciałka żółtego w jajnikach kobiet po owulacji.

Hormon luteinizujący jest jednym z hormonów glandotropowych w organizmie człowieka. Są to hormony, które zasadniczo działają na męskie i żeńskie gonady.

Hormon wytwarzany w przysadce mózgowej - przysadce mózgowej - jest odpowiedzialny za produkcję testosteronu u mężczyzn oraz progesteronu i estrogenów u kobiet. Dojrzewanie plemników, męskich komórek płciowych w jądrach, jest kontrolowane przez LH, który u mężczyzn jest czasami nazywany ICSH.

W cyklu płciowym kobiet LH wywołuje owulację i dlatego ma szczególne znaczenie dla płodności.

Produkcja, produkcja i edukacja

Za tworzenie się i uwalnianie w organizmie człowieka odpowiedzialne są przede wszystkim różne gruczoły.

Hormon luteinizujący jest wytwarzany w przysadce mózgowej zwanej przysadką mózgową. Przysadka mózgowa to mały gruczoł, który znajduje się w środkowym dole czaszki. Ma specjalną rolę w układzie hormonalnym człowieka. W złożonej interakcji z podwzgórzem tworzy i uwalnia hormon luteinizujący.

Sam hormon składa się z łańcucha aminokwasów. Sposób, w jaki działa produkcja hormonów, oznacza, że ​​na tworzenie LH wpływa wiele wewnętrznych i zewnętrznych czynników, które wpływają na autonomiczny układ nerwowy. Na przykład stres psychiczny i czynniki zewnętrzne mogą zmienić poziom hormonów.

Funkcja, działanie i właściwości

LH ma szczególne znaczenie dla płodności i cyklu płciowego mężczyzn i kobiet. Wraz z nadejściem dojrzałości płciowej jego praca staje się ważniejsza. Wówczas hormon luteinizujący odpowiada za regulację kobiecego cyklu miesięcznego i produkcję męskich plemników.

LH zajmuje szczególnie ważną pozycję w cyklu kobiecym. Wraz z komórką jajową najpierw wyzwala owulację, a następnie zapewnia, że ​​ze skorupy jaja powstaje tzw. Ciałko żółte, które jest następnie odpowiedzialne za uwalnianie progesteronu i estrogenu. Cykl ten umożliwia kobietom płodność, bez której ciąża nie byłaby możliwa.

Hormony płciowe progesteron i estrogen, które powstają między innymi przy wsparciu LH, są również odpowiedzialne za wiele innych czynników w organizmie kobiety i mogą mieć silny wpływ na stan zdrowia.

U mężczyzn LH przede wszystkim kontroluje produkcję testosteronu. Ten hormon jest z kolei potrzebny w jądrach do produkcji plemników. Aby testosteron mógł przejść przez barierę krew-jądro, niezbędny jest hormon luteinizujący, który umożliwia transport. Bez testosteronu męski organizm nie byłby w stanie w tym momencie produkować plemników i byłby bezpłodny. Brak testosteronu może wpływać również na inne obszary organizmu.

Choroby, dolegliwości i zaburzenia

Ponieważ LH jest znacząco zaangażowany w tworzenie ważnych hormonów płciowych, upośledzona produkcja może prowadzić do wielu chorób i dolegliwości.

Szczególnie u kobiet poziom hormonów odpowiada za wiele obszarów i funkcji organizmu. Niedostateczna produkcja LH może prowadzić do niedoboru hormonów progesteronu i estrogenu. Niedobór progesteronu prowadzi między innymi do zespołu napięcia przedmiesiączkowego, który może wywołać wiele dolegliwości w fazie cyklu po owulacji.

W ciężkich przypadkach brak progesteronu może prowadzić do bezpłodności, mięśniaków i cyst w jamie brzusznej. Istnieje również zagrożenie dla zdrowia związane z brakiem estrogenu. Trwały niedobór może prowadzić do uderzeń gorąca, zaburzeń snu, braku witalności, a przede wszystkim do przedwczesnego procesu starzenia.

U mężczyzn zakłócenie produkcji LH może prowadzić do niskiego poziomu testosteronu we krwi. Może to następnie prowadzić do niezdolności do poczęcia i różnych upośledzeń. Szczególnie dotknięta jest psychika i popęd seksualny.

Zaburzenia erekcji, nastroje depresyjne, zaburzenia snu oraz fundamentalna utrata witalności i popędu to tylko niektóre ze skutków niedoboru testosteronu. Produkcja LH może zostać zakłócona przez szereg czynników, np. Zatrucie, guzy lub ciągły stres.