Naczynia limfatyczne tworzą strukturę rurową i służą do transportu roztworów wodnych.W ciele biegną wzdłuż żył i tętnic.
Co to są naczynia limfatyczne?
Naczynia limfatyczne przypominają kształtem naczynia krwionośne. Jednak nie są one odpowiedzialne za transport krwi, ale za transport limfy. Limfa to jasnożółty płyn.
Zawiera białka, tłuszcze i wodę. Zawiera również ważne komórki odpornościowe, które są niezbędne do obrony organizmu. Limfa znajduje się we wszystkich tkankach organizmu, dlatego we wszystkich tkankach pojawiają się naczynia limfatyczne.
Wyjątkiem są kości, chrząstki i zęby. W połączeniu z naczyniami chłonnymi ważną rolę odgrywają również węzły chłonne. Węzły chłonne są ważną częścią układu odpornościowego. Pełnią rolę stacji filtrującej i mają za zadanie oczyścić limfę.
Wraz z naczyniami chłonnymi węzły chłonne tworzą układ limfatyczny ludzkiego ciała. Statki zaczynają się jako system małych odgałęzień i łączą się, tworząc duże tory. Leżą równolegle do naczyń żylnych i biegną przez całe ciało.
Anatomia i budowa
W przypadku naczyń limfatycznych rozróżnia się cztery typy naczyń. Są one związane z różnymi cechami i zadaniami. Jednak typy statków również mają pewne podobieństwa. Wszystkie naczynia limfatyczne składają się z trzech warstw ścian. Najbardziej wewnętrzna tworzy Intima. To jest po Głoska bezdźwięczna i Adventitia na.
- Kapilary chłonne są najlepszym z czterech typów naczyń. Dzięki nim układ limfatyczny dociera do najgłębszych warstw tkanek. W postaci układu rozgałęzionego naczynia włosowate chłonne są w stanie wchłonąć nawet niewielkie ilości płynu tkankowego. Jako najmniejsza jednostka układu limfatycznego, naczynia włosowate mają szerokość 50 µm.
- Następny etap stanowią prekolektory. Pobierają płyn tkankowy i przekazują go do trzeciego kształtu naczynia, tzw. Kolektorów.
- Zbieracze kurczą się w regularnych odstępach czasu, aby przepchnąć limfę do kolejnych pobieraczy.
- Pnie limfatyczne ostatecznie tworzą największy kształt naczynia w układzie limfatycznym. Pobierają limfę z kolektorów i wpływają do krwiobiegu żylnego. W przeciwieństwie do naczyń krwionośnych naczynia limfatyczne nie tworzą zamkniętego układu.
Funkcja i zadania
Przede wszystkim naczynia limfatyczne są odpowiedzialne za transport pozostałej chłonki z powrotem. Jest to płyn tkankowy, który nie został całkowicie wchłonięty przez układ naczyń krwionośnych. Istnieją również cząsteczki białka. Razem z płynem tkankowym wracają z powrotem do krwiobiegu żylnego.
Ponadto efekt immunobiologiczny jest jednym z najważniejszych zadań naczyń limfatycznych. Chroni organizm przed infekcjami i obcymi antygenami. Ponadto wytwarzane są przeciwciała, które wspierają układ odpornościowy. Inną funkcją naczyń limfatycznych jest transport tłuszczów. W ramach trawienia tłuszczów są one wchłaniane wraz z dietą. W jelicie cienkim pakowane są w tak zwane chylomikrony. Następnie dostają się do krwi przez naczynia limfatyczne.
Ponadto dzięki naczyniom limfatycznym organizm jest w stanie pozbyć się produktów przemiany materii, ciał obcych i patogenów. Dotyczy to również węzłów chłonnych. Pełnią funkcję czyszczącą i wspierają układ odpornościowy w obronie. Ponadto naczynia limfatyczne mają za zadanie zapewnić niezawodny transport powrotny białka. W szczególności powinno być możliwe uniknięcie dużego nagromadzenia cząsteczek białka w śródmiąższu.
Interstitium to termin używany dla tkanki pośredniej, ponieważ występuje jako tkanka łączna, podpierająca i mięśniowa. Gdyby ciśnienie wzrosło z powodu nagromadzenia cząsteczek białka, mogłyby wystąpić zakłócenia w przepływie krwi. Wreszcie naczynia limfatyczne wykonują zadanie transportu chylomikronów z przewodu pokarmowego. Chylomikrony to małe cząsteczki zawierające cholesterol.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki przeciw obrzękom węzłów chłonnychChoroby i dolegliwości
Zapalenie naczyń chłonnych i obrzęk limfatyczny to najczęstsze choroby naczyń limfatycznych. Zapalenie naczyń chłonnych jest również potocznie znane jako zatrucie krwi. Jest to stan zapalny naczyń chłonnych, głównie skóry i podskórnej tkanki tłuszczowej. Zapalenie naczyń chłonnych można przypisać infestacji bakteryjnej. Głównymi wyzwalaczami są paciorkowce i gronkowce. W rzadkich przypadkach zapalenie naczyń chłonnych jest wywoływane przez spożycie leków chemioterapeutycznych lub innych cytostatyków.
Objawem jest czerwona plama na skórze powyżej stanu zapalnego układu limfatycznego. W zaawansowanym stadium konsekwencjami są gorączka i złe samopoczucie. Zapalenie naczyń chłonnych można zwykle dobrze leczyć antybiotykami.
W przeciwieństwie do obrzęku limfatycznego to wyczuwalne nagromadzenie płynu w przestrzeni międzykomórkowej. Obrzęk może pojawić się na kończynach, twarzy i narządach płciowych. Zakłócenie układu limfatycznego prowadzi do tego, że woda tkankowa nie może już zostać usunięta. Nagromadzenie płynów jest związane z klinicznym obrazem stanu zapalnego.
Możliwe przyczyny to wcześniejsze choroby zakaźne, niewydolność serca, choroby nerek, problemy z wątrobą i choroby tarczycy. W przebiegu choroby obrzęk limfatyczny można podzielić na wariant pierwotny i wtórny. Oba warianty mają wspólną cechę, że obciążenia limfatyczne nie są kontrolowane. W analizie kursu dokonano rozróżnienia.
Pierwotny obrzęk występuje w nogach i można go przypisać zmianie hormonalnej. Z kolei wtórny obrzęk limfatyczny jest wynikiem zniszczenia tkanki. Wyzwalacze obejmują oparzenia, oparzenia chemiczne i zwiotczenie skóry. Dzięki technikom masażu i bandażom uciskowym można osiągnąć redukcję.
Pomocna może być również terapia ruchowa. W szczególnie ciężkich przypadkach wykonuje się super mikrochirurgię. Celem jest przywrócenie funkcjonalności dotkniętych chorobą naczyń chłonnych. Dzięki małym nacięciom można w dłuższej perspektywie zmniejszyć retencję wody limfatycznej.
