Mediastinoskopia

W a Mediastinoskopia jest to zabieg chirurgiczny, który służy do diagnozy poprzez zabieg małoinwazyjny. Celem tego badania jest wykluczenie lub wykrycie schorzeń okolicy klatki piersiowej, śródpiersia oraz określenie stopnia zaawansowania choroby. Jest to procedura obrazowania i ekstrakcji ewentualnych patologicznych struktur tkankowych.

Co to jest mediastinoskopia?

Podczas mediastinoskopii bada się śródpiersie za pomocą endoskopu. Jest to część klatki piersiowej i składa się z tchawicy, przełyku, części serca i różnych przebiegających tam nerwów.

Mediastinoskopia jest operacyjną procedurą obrazową i diagnostyczną. W oparciu o technologię można jednak również opracować i całkowicie usunąć struktury anatomiczne, takie jak pojedyncze węzły chłonne.

Śródpiersie bada się za pomocą endoskopu. Jest to część klatki piersiowej i składa się z tchawicy (tchawicy), przełyku (przełyku), części serca i różnych przebiegających tam nerwów. Ponadto w okolicy śródpiersia znajdują się węzły chłonne i grasice. Bries, znany również pod synonimem grasica, jest narządem układu limfatycznego wchodzącego w skład układu odpornościowego. Obecnie mediastinoskopia wykonywana jest jako tzw. Wideomediastinoskopia.

Dzięki tej technice badany obszar można wyświetlić na monitorze i poprawić widoczność, ponieważ poszczególne obszary można powiększyć nawet 15 razy. Dzięki temu anatomiczne struktury środkowego tylnego śródpiersia można zobaczyć znacznie lepiej i wyraźniej. W klasycznej mediastinoskopii tylko chirurg może zobaczyć okolicę klatki piersiowej przez instrument - mediastinoskop. Osoby zaangażowane w pomoc nie miały wglądu w to, co działo się podczas operacji.

Funkcja, efekt i cele

Mediastinoskopia jest prawie zawsze wykonywana w celu diagnozy i zwykle nie jest stosowana w leczeniu możliwych chorób. Celem mediastinoskopii jest ocena choroby, rozpoznanie jej oraz w razie potrzeby określenie stopnia zaawansowania i rozległości. Wynik zabiegu ma ogromne znaczenie dla dalszego przebiegu leczenia pacjenta. Przed wykonaniem tej procedury należy wykonać badania wstępne, takie jak rezonans magnetyczny (MRI), tomografia komputerowa (CT), pozytonowa tomografia emisyjna (PET) czy prześwietlenie klatki piersiowej.

Jeśli poprzednie procedury diagnostyczne nie dostarczają informacji lub jeśli węzły chłonne między dwoma płucami są powiększone, konieczna jest mediastinoskopia.

Podczas mediastinoskopii chirurg może wyświetlać obrazowe informacje za pomocą endoskopu i pobierać próbki tkanek. Zabieg odbywa się w krótkim znieczuleniu ogólnym. Nad mostkiem należy wykonać niewielkie nacięcie. Mediastinoskop jest ostrożnie prowadzony przez nacięcie równolegle do tchawicy (tchawicy) aż do śródpiersia. Mediastinoskop to specjalnie zaprojektowany instrument, który składa się z małej rurki z kamerą i przyssawki. Chirurg i asystenci mogą śledzić przebieg operacji na monitorze.

Chirurg może uzyskać dokładny przegląd i wykonać biopsję. W tym celu małe kleszcze wprowadza się do śródpiersia przez rurkę mediastinoskopu i pobiera się małe próbki tkanki z dotkniętego obszaru. Usunięte drobne struktury tkanki są przedstawiane patologowi w celu zbadania. Przy pomocy mikroskopu może przebadać pobrane próbki i wydać oświadczenie o rodzaju guza i umiejscowieniu tzw. Guza matki.

Ten typ diagnostyki stosuje się w chorobach płuc i śródpiersia, takich jak mięsak, rak płuca, chłoniaki czy zajęcie węzłów chłonnych. Ponadto można wykryć lub wykluczyć rodzaje niektórych infekcji płuc, takich jak gruźlica. Zasadniczo ta endoskopowa diagnoza jest konieczna, jeśli występują lub podejrzewa się zmiany w narządach w okolicy klatki piersiowej. Dotknięte obszarami mogą być płuca, przepona, narządy układu odpornościowego, tchawica i przełyk oraz węzły chłonne.

Można znaleźć nagromadzenie płynu w opłucnej lub osierdziu, które mogą być wodniste lub ropne, guzy płuc (np. Rak oskrzeli), sarkoidozę (choroba Boecka lub choroba Schaumanna-Besniera), złośliwy chłoniak lub rozlany guz (międzybłoniak). Jeśli istnieje podejrzenie na podstawie objawów i wcześniejszego badania takiej choroby, procedurę tę powinien przeprowadzić doświadczony specjalista.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na ból w klatce piersiowej

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

Jeśli mediastinoskopia jest wykonywana profesjonalnie i prawidłowo, istnieje niewiele zagrożeń i rzadko występują powikłania. Bardzo rzadko może dojść do tymczasowego lub trwałego uszkodzenia nerwu. W pojedynczych przypadkach może dojść do uszkodzenia również narządów śródpiersia. Może to prowadzić do krwawienia, wtórnego krwawienia lub zaburzeń wrażliwości.

Jako powikłania mogą również wystąpić zaburzenia rytmu serca i przejściowe upośledzenie strun głosowych. Urazy tchawicy i przełyku należy zszyć, może to prowadzić do przecieków. W bardzo rzadkich przypadkach może wystąpić odma opłucnowa. Po zabiegu należy przeprowadzić pełną kontrolę.

Wszelkie działania niepożądane, takie jak gorączka, krwawienie z rany operacyjnej, ból w klatce piersiowej lub duszność, należy natychmiast zgłaszać lekarzowi. Ale także trudności w połykaniu, obrzęk gardła i chrypka aż do utraty głosu są poważnymi skutkami ubocznymi.

Przed operacją leki, które mają negatywny wpływ na krzepliwość krwi należy odstawić lub przyjmować dopiero po konsultacji z lekarzem prowadzącym. Przyjmowanie takich leków zwiększa ryzyko obfitego krwawienia w trakcie i po mediastinoskopii. Palenie i spożywanie alkoholu przed i po zabiegu może utrudniać gojenie się ran.

W celu zaradzenia krótko- i długoterminowym skutkom ubocznym i konsekwencjom, fizjoterapeutyczne ćwiczenia oddechowe powinny być wykonywane po operacji. Rokowanie i dalszy przebieg leczenia zależą od odpowiednich wyników mediastinoskopii i zostaną omówione później z lekarzem prowadzącym.