Budowanie mięśni

Budowanie mięśni oznacza wzrost mięśni spowodowany zwiększonym stresem, na przykład podczas pracy fizycznej, sportu lub specjalnego treningu mięśni.

W dzisiejszych krajach uprzemysłowionych zwykle pożądany jest przyrost masy mięśniowej, czego wyrazem są liczne studia fitness i obiekty sportowe. Chociaż umiarkowany przyrost masy mięśniowej nie jest patologiczny, istnieje wiele chorób związanych ze skurczami mięśni.

Co to jest budowa mięśni?

Budowa mięśni to wzrost mięśni spowodowany zwiększonym stresem, np. Podczas pracy fizycznej, sportu lub specjalnego treningu mięśni.

Budowa mięśni lub wzrost mięśni odnosi się do wzrostu objętości mięśni układu mięśniowo-szkieletowego, prążkowanych mięśni szkieletowych. Twoja tkanka mięśniowa składa się z drobnych włókien, które zapewniają skurcz mięśni. Do 50 z tych włókien tworzy wiązkę włókien mięśniowych.

Wewnątrz włókna mięśniowego znajdują się podłużnie ułożone struktury, miofibryle. To tutaj zlokalizowane są miofilamenty na poziomie molekularnym. Składają się z cząsteczek białka aktyny, miozyny i tropomiozyny. Regularne rozmieszczenie cząsteczek tworzy typowe poprzeczne paski mięśni szkieletowych.

Mięsień można zasadniczo budować lub zwiększać objętość na dwa różne sposoby. Dziś jest naukowo zrozumiałe, że hipertrofia to powiększenie przekroju mięśniowego poprzez zwiększenie grubości poszczególnych włókien mięśniowych. Eksperymenty na zwierzętach i obserwacje na kulturystach wykazały jednak, że za wzrost mięśnia może również odpowiadać tworzenie nowych włókien mięśniowych, zwane hiperplazją.

Przerost jest spowodowany stresem, który wykracza poza to, co jest normalne dla danej osoby. Zwiększona aktywność wywiera bodziec na poziomie molekularnym. Wytwarzane jest więcej białka, co z kolei prowadzi do wzrostu objętości komórek, a tym samym przekroju włókna mięśniowego.

Rozwój mięśni można również stymulować poprzez dietę bogatą w białko lub przyjmowanie hormonów wzrostu, sterydów anabolicznych. W tym przypadku wzrost następuje tylko poprzez hipertrofię.

Funkcja i zadanie

Oba rodzaje przyrostu mięśni pełnią funkcję ochronną organizmu przed przeciążeniem mięśni. Zwiększając przekrój poprzeczny włókien mięśnia lub liczbę włókien, obciążenie rozkłada się na większą masę komórek. Pojedyncze włókno mięśniowe zostaje odciążone.

Jednocześnie siła mięśnia rośnie wraz ze wzrostem proporcjonalnie do przekroju włókna mięśniowego. To również odciąża poszczególne włókna. Pojawienie się bólu mięśni po przepracowaniu ostrzega przed wczesnym dalszym używaniem dotkniętego mięśnia.

Jednak inne składniki również odgrywają rolę w rozwoju siły mięśni. Nawet mali ludzie mogą mieć dużą siłę mięśni. Zależy to między innymi od koordynacji wewnątrzmięśniowej i zasad biomechanicznych, takich jak prawa dźwigni. Dobrze rozwinięte i proporcjonalne mięśnie są warunkiem wstępnym do swobodnego i wolnego od uszkodzeń funkcjonowania układu mięśniowo-szkieletowego.

Oprócz budowania mięśni, sporty takie jak joga lub tai-chi promują funkcjonalnie trenowane mięśnie. Celowo i świadomie kontrolując ruchy fizyczne, promują koordynację wewnątrzmięśniową.

Mięśnie szkieletowe wykonują różne zadania w organizmie człowieka. Nie tylko pozwala szkieletowi poruszać się poprzez jego zdolność do kurczenia się i rozluźnienia. Ponieważ stale otrzymuje impulsy świetlne z ośrodkowego układu nerwowego, które trwale wprowadzają w mięśnie podstawowe napięcie, napięcie mięśniowe, gwarantuje również bezproblemowe utrzymanie ciała.

Inną funkcją mięśni szkieletowych jest udział w bilansie energetycznym organizmu. Już tylko ton podstawowy generuje 25% wydatku energetycznego, a tym samym ciepła ciała. Wartość ta znacznie wzrasta wraz z ruchem. Chociaż część energii jest zużywana w poruszających się mięśniach, jako efekt uboczny uwalniają one dodatkowe ciepło.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na osłabienie mięśni

Choroby i dolegliwości

Wzrost mięśni układu mięśniowo-szkieletowego jest zwykle pożądany i nie jest patologiczny. Dowodem na to jest duża liczba odwiedzających studia kulturystyczne i sportowców rekreacyjnych. Z drugiej strony spadek mięśni prowadzi od łagodnego dyskomfortu do poważnej choroby.

Mięśnie budują się i opadają w sposób ciągły, w zależności od tego, czy dana osoba używa danego mięśnia mniej więcej w stosunku do normalnego obciążenia.

Jeśli mięśnie nie są używane przez dłuższy czas, ich objętość jest widocznie zmniejszona, co prowadzi do atrofii tkanki lub mięśni. Zmniejsza to średnicę poszczególnych włókien mięśniowych.

To już dziś mieści się w doświadczeniu przeciętnego człowieka. Na dolegliwości układu mięśniowo-szkieletowego skarżą się zwłaszcza osoby, którym brakuje naturalnej aktywności fizycznej w życiu zawodowym i codziennym.

Mięśnie nie mają równomiernego, skoordynowanego obciążenia. Mniej zestresowane mięśnie cofają się i rozluźniają, inne kurczą się, aby umożliwić złagodzenie pozycji. Na dłuższą metę prowadzi to do złożonych, poważnych następczych uszkodzeń całego ciała. Można temu zapobiec poprzez ćwiczenia lub ukierunkowany trening mięśni.

Utrata mięśni spowodowana brakiem aktywności, tzw Zanik braku aktywności można wyraźnie zobaczyć po unieruchomieniu za pomocą gipsu. Jednak dzięki ukierunkowanemu treningowi dotknięte mięśnie można łatwo odbudować. Występuje poważny zanik braku aktywności z całkowitym paraliżem. Przerwana jest transmisja impulsów z komórek nerwowych ruchowych do mięśni. U podróżnych kosmicznych obserwuje się zanik spowodowany brakiem grawitacji.

Między innymi niedożywienie, zaburzenia metaboliczne, alkoholizm czy zmiany hormonalne mogą również powodować zanik mięśni. Inne poważne formy zaniku mięśni, dystrofie mięśniowe, są dziedziczne. Mutacje w genomie powodują niedobór lub defekt w dystrofiach białek budujących mięśnie. Prowadzi to do zwyrodnienia mięśni z postępującym osłabieniem mięśni i zanikiem mięśni.

Do spadku masy mięśniowej mogą również prowadzić różne choroby układu nerwowego. W tym miejscu należy w szczególności wspomnieć o zanikach mięśniowych i rdzeniowych.

Z drugiej strony nadmierne budowanie mięśni może również prowadzić do poważnych chorób. Sporty ekstremalne lub kulturystyka, w których poszczególne grupy mięśni są ekstremalnie powiększone, ale inne są pomijane, mogą obejmować Powodować uszkodzenie postawy.

Stosowanie sterydów anabolicznych, dopingu, w celu wsparcia budowy mięśni, prowadzi do poważnych szkód następczych w każdym przypadku, jeśli jest przyjmowane przez długi czas. Zawsze można zaobserwować rozległe uszkodzenia narządów, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, wątroby i narządów płciowych. Badania pokazują również od czterech do pięciu razy wyższą śmiertelność.