Norepinefryna

Norepinefryna, również pod nazwą Norepinefryna znany, jest hormonem i neuroprzekaźnikiem o wzorze cząsteczkowym C8H11NO3. Wchodzi w skład wegetatywnego układu nerwowego i działa pobudzająco, pobudzająco, dlatego jest szeroko stosowany jako lek. Zarówno nadprodukcja, jak i niedoprodukcja noradrenaliny może mieć daleko idące skutki dla organizmu.

Co to jest norepinefryna?

Noradrenalina to ważny hormon w ludzkim organizmie, czyli biochemiczna substancja przekaźnikowa, która działa regulująco lub stymulująco na określone narządy. Jednocześnie noradrenalina jest również neuroprzekaźnikiem, czyli bierze udział jako neuronalna substancja przekaźnikowa w przekazywaniu wzbudzeń do synaps komórek nerwowych.

Dzieje się to poprzez przekazywanie impulsów elektrycznych, tak zwanych potencjałów czynnościowych. Noradrenalina jest składnikiem autonomicznego układu nerwowego i bierze udział w wielu ważnych funkcjach, takich jak ciśnienie krwi, oddychanie i metabolizm. Jest przypisany do klasy substancji katecholamin. Ta klasa pochodnych aminokwasów jest utworzona z aminokwasów tyrozyny i fenyloalaniny.

Inne ważne hormony z tej klasy substancji to adrenalina i dopamina. Prekursorem noradrenaliny jest dopamina, która różni się od adrenaliny jedynie brakiem grupy metylowej na grupie aminowej. Dlatego noradrenalina jest również znana jako demetylowana adrenalina. Ze stereochemicznego punktu widzenia noradrenalina występuje naturalnie jako L-minus noradrenalina.

Produkcja, edukacja i produkcja

Produkcja noradrenaliny jako hormonu odbywa się głównie w rdzeniu nadnerczy, czyli sparowanym gruczole dokrewnym. Znajdują się tutaj neurony noradrenogenne i komórki chromafinowe, których funkcją jest synteza noradrenaliny.

Pełniąc funkcję neuroprzekaźnika, noradrenalina jest uwalniana przede wszystkim ze specjalnych neuronów. Te komórki nerwowe są zlokalizowane we współczulnym układzie nerwowym oraz w pewnych obszarach mózgu, na przykład w miejscu caeruleus. Prekursorami noradrenaliny są aminokwasy tyrozyna i fenyloalanina.

Do syntezy noradrenaliny potrzebna jest witamina C, witamina B6, magnez i miedź, które pełnią między innymi rolę donorów i kofaktorów elektronów. Bezpośrednim prekursorem noradrenaliny jest dopamina. Ulega ona utlenieniu przez enzym beta hydroksylazę dopaminy, dzięki czemu uwalnia elektron, który wytwarza noradrenalinę.

Funkcja, działanie i właściwości

Hormon norepinefryna jest przypisany do współczulnego układu nerwowego, który jest częścią autonomicznego układu nerwowego. Podstawową funkcją współczulnego układu nerwowego jest zwiększenie wydolności organizmu w przypadku zagrożenia, wysiłku czy stresu.

Poza niebezpiecznymi sytuacjami noradrenalina odgrywa ważną rolę w zwiększaniu czujności, motywacji i sprawności umysłowej. Sposób działania współczulnego układu nerwowego jest również znany jako ergotropiczny. Oznacza to, że zwiększa się zdolność organizmu do działania na zewnątrz. Nagłe uwolnienie noradrenaliny do krwi pobudza tak zwaną reakcję walki lub ucieczki.

Pobudzając receptory alfa-1 i beta-1 mięśnia sercowego, wzrasta ciśnienie krwi, powodując gwałtowny wzrost stężenia tego hormonu we krwi. Podążając za swoją rolą neuroprzekaźnika, noradrenalina aktywuje pewne receptory zwane adrenoceptorami. Znajdują się one na tętniczkach. Są to małe tętnice, które zamieniają się w naczynia włosowate i zwężają się w wyniku tej aktywacji.

W efekcie mięśnie dostają dużo krwi, dzięki czemu zwiększa się szybkość reakcji i wydolność. Ze względu na działanie zwiększające ciśnienie krwi, adrenalina jest stosowana jako lek doraźny w terapii urazowej i wstrząsowej. Zwężający wpływ na tętniczki i naczynia włosowate ma również zastosowanie lecznicze. Norepinefryna jest dodawana do miejscowych środków znieczulających, aby zminimalizować krwawienie i zapobiec przedostawaniu się leku do krwiobiegu.

Choroby, dolegliwości i zaburzenia

Długotrwała ekspozycja na stres może prowadzić do nienormalnie zwiększonego wydzielania noradrenaliny. Jednym z efektów ubocznych powodowanych przez noradrenalinę może być immunosupresja. Jeśli poziom jest trwale podwyższony, można zatem faworyzować stan zapalny, ponieważ układ odpornościowy jest osłabiony.

Organizm nie jest w stanie utrzymać długotrwałej nadprodukcji noradrenaliny, dlatego niedobór noradrenaliny może ostatecznie doprowadzić do reakcji na nadprodukcję. Uważa się, że jest to częsta przyczyna depresji, dlatego noradrenalina jest składnikiem wielu leków przeciwdepresyjnych. Innymi możliwymi skutkami ubocznymi zwiększonej produkcji noradrenaliny mogą być uszkodzenie narządów i martwica, ponieważ zwężenie tętniczek oznacza, że ​​narządy i tkanki są słabo ukrwione.

Z tego powodu niewydolność serca może również wystąpić przy zwiększonej koncentracji. Nieprawidłowo podwyższony poziom noradrenaliny we krwi może również wskazywać na różne guzy nadnerczy lub mózgu. Podczas określania stężenia we krwi ważne jest, aby kaniula została nakłuta co najmniej trzydzieści minut przed pobraniem krwi, ponieważ samo nakłucie zwiększa poziom noradrenaliny.

Z drugiej strony stwierdza się zbyt niskie stężenie noradrenaliny, z wyjątkiem depresji, głównie w chorobach nadnerczy, zwłaszcza zaburzeniach czynnościowych.

Tutaj znajdziesz swoje leki