Plik Pozytonowa emisyjna tomografia komputerowa jest metodą diagnostyczną medycyny nuklearnej do oceny procesów metabolicznych w organizmie człowieka, wykorzystywaną głównie w onkologii, kardiologii i neurologii.
Co to jest pozytonowa tomografia emisyjna?
Plik Pozytonowa tomografia emisyjna (PET) to obrazowa metoda diagnostyczna stosowana w medycynie nuklearnej, która może być wykorzystana do wizualizacji procesów metabolicznych w organizmie człowieka.
W tym celu za pomocą znakowanych radioaktywnie biomolekuł (radioznaczników lub radiofarmaceutyków) oraz specjalnej kamery wykonuje się obrazy przekrojowe, które służą do oceny określonych zagadnień. Metodę stosuje się w szczególności w onkologii, kardiologii i neurologii.
Ponieważ pozytonowa tomografia emisyjna funkcjonalnie odwzorowuje procesy metaboliczne organizmu, w wielu przypadkach jest połączona z tomografią komputerową (PET / CT), która dostarcza dodatkowych informacji morfologicznych lub anatomicznych.
Funkcja, efekt i cele
Plik Pozytonowa emisyjna tomografia komputerowa jest stosowany w szczególności do diagnostyki i wczesnego wykrywania chorób nowotworowych, takich jak rak prostaty, rak tarczycy i oskrzeli, oponiaki i guzy trzustki.
Ponadto procedura służy do sprawdzenia skuteczności terapii przeciwnowotworowej oraz określenia ewentualnych przerzutów (guzów potomnych). W neurologii pozytonowa tomografia emisyjna może być stosowana do diagnozowania różnych zaburzeń pracy mózgu (w tym choroby Parkinsona, choroby Huntingtona, glejaków niskiego stopnia, określania ogniska wyzwalającego w padaczce) oraz różnicowania ich od innych chorób za pomocą diagnostyki różnicowej.
Ponadto pozytonowa tomografia emisyjna umożliwia ocenę procesów degeneracyjnych związanych z demencją. Dzięki wizualizacji przepływu krwi w mięśniu sercowym i zużyciu tlenu przez mięsień sercowy można sprawdzić czynność serca na oddziale kardiologicznym i na przykład określić zaburzenia przepływu wieńcowego lub wady zastawek serca. W tym celu, w zależności od narządu docelowego, wstrzykuje się dożylnie w ramię danej osoby określony radioznacznik (na przykład radioaktywnie znakowany cukier winogronowy, jeśli podejrzewa się nowotwór).
Po około godzinie (50 do 75 minut) rozprzestrzeniło się to przez krwiobieg w komórkach docelowych, tak że można dokonać właściwego pomiaru. Kiedy radioznacznik rozpada się, uwalniane są pozytony (cząstki naładowane dodatnio), które są niestabilne i uwalniają energię podczas ich rozpadu, co jest rejestrowane przez detektory umieszczone w pierścieniu. Informacje te są przesyłane do komputera, który przetwarza otrzymane dane w celu uzyskania dokładnego obrazu.
W zależności od metabolizmu określonych komórek, radioaktywnie znakowane biocząsteczki są wchłaniane w różnym stopniu. Obszary komórek, które wykazują zwiększony metabolizm i odpowiednio zwiększoną absorpcję znacznika promieniotwórczego (w tym komórki nowotworowe), wyróżniają się na obrazie generowanym komputerowo przez zwiększoną poświatę z otaczających obszarów tkanek, co umożliwia szczegółową ocenę zakresu, stadium, lokalizacji i zasięgu specyficznie obecnego Choroba jest możliwa. Podczas egzaminu dana osoba możliwie najciszej leży na kanapie, aby podnieść wartość informacyjną wyniku egzaminu.
Ponieważ aktywność mięśni może również prowadzić do zwiększonego wchłaniania radioznacznika, zwłaszcza glukozy, można zastosować środek uspokajający, aby uniknąć stresu lub napięcia. Po wykonaniu tomografii emisyjnej pozytonów podaje się dożylnie diuretyk, aby zapewnić szybką eliminację radioznacznika. Ponadto organizmowi należy zapewnić odpowiednią ilość płynów. Z reguły pozytonowa tomografia emisyjna jest połączona z tomografią komputerową, co pozwala na dokładniejszą i bardziej szczegółową ocenę oraz skraca czas badania.
Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa
Chociaż zakłada się, że narażenie na promieniowanie ze znacznika radioaktywnego jest niskie (porównywalne z narażeniem na promieniowanie z tomografii komputerowej) i że cząstki radioaktywne są wydalane szybko, nie można całkowicie wykluczyć potencjalnego zagrożenia dla zdrowia. W związku z tym a Pozytonowa emisyjna tomografia komputerowa zawsze ma miejsce indywidualna ocena stosunku korzyści do ryzyka.
U kobiet w ciąży tomografia emisyjna pozytonu jest przeciwwskazana ze względu na ekspozycję na promieniowanie, na które zwykle wrażliwe jest nienarodzone dziecko. Rzadko można zaobserwować reakcję alergiczną na stosowane radiofarmaceutyki, która może objawiać się nudnościami, wymiotami, wysypką skórną, świądem i dusznością. W bardzo rzadkich przypadkach można również znaleźć problemy z krążeniem. W okolicy miejsca wkłucia igły może również pojawić się siniak.
Infekcja, krwawienie lub uszkodzenie nerwów są bardzo rzadko spowodowane wstrzyknięciem. Stosowanie substancji moczopędnej po pozytonowej tomografii emisyjnej może spowodować spadek ciśnienia krwi, a przy zaburzeniu przepływu moczu kolkę (skurcze spastyczne).
Jeśli zostanie zastosowany lek przeciwskurczowy, jaskra może się przejściowo pogorszyć, mogą wystąpić suchość w ustach i problemy z oddawaniem moczu. Glukoza lub insulina podane przed wykonaniem pozytonowej tomografii emisyjnej mogą powodować przejściową hipoglikemię lub hipoglikemię u diabetyków.
.jpg)
