Zespół po niedokrwieniu

Plik zespół po niedokrwieniu to zespół objawów, które powstają w wyniku długotrwałych zaburzeń krążenia. W zależności od lokalizacji i wielkości dotkniętego obszaru zespół po niedokrwieniu może zagrażać życiu.

Co to jest zespół po niedokrwieniu?

Niedokrwienie to nieprawidłowo zmniejszony lub nawet zniesiony dopływ krwi do tkanki. W przypadku względnego niedokrwienia nadal można wykryć przepływ krwi; w przypadku bezwzględnego niedokrwienia nie ma już przepływu krwi tętniczej. Tkanki o dużym zapotrzebowaniu na tlen, takie jak mózg, zwykle tolerują tylko krótkotrwałe niedobory niewystarczających zasobów.

Nawet krótka przerwa w przepływie krwi trwająca kilka minut może doprowadzić do poważnych i nieodwracalnych uszkodzeń. Objawy zespołu po niedokrwieniu nie są jednak bezpośrednio spowodowane brakiem lub brakiem przepływu krwi, ale raczej wynikają z przywrócenia przepływu krwi po usunięciu przyczyny niedokrwienia.

Ten proces jest również znany jako uraz reperfuzyjny. Ponieważ na pierwszy rzut oka wydaje się całkiem sprzeczne, że wznowienie przepływu krwi powoduje więcej szkód niż brak przepływu krwi, mówi się o zespół po niedokrwieniu również od jednego Paradoks reperfuzji.

przyczyny

Zespół po niedokrwieniu może rozwinąć się po czasie otwarcia migawki wynoszącym pięć godzin. Przyczyny niedokrwienia są bardzo zróżnicowane. Możliwe jest zamknięcie naczyń krwionośnych przez skrzepy krwi (zakrzepica) lub przez złogi na ścianach naczyń (miażdżyca). Chorobą charakteryzującą się postępującym zamykaniem naczyń w ramionach i nogach jest zarostowa choroba tętnic obwodowych, w skrócie PAD.

W większości przypadków PAD opiera się na arteriosklerozy. Palacze są szczególnie narażeni na rozwój PAD. Choroby reumatyczne, takie jak zarostowe zapalenie naczyń lub kolagenoza, mogą również prowadzić do niedrożności naczyń krwionośnych, a tym samym do niedokrwienia. To samo dotyczy chorób krwi, które są związane ze zwiększoną liczbą komórek. Zmieniona lepkość krwi prowadzi do szybszego zatkania naczyń.

Przykładami takich chorób hematologicznych są czerwienica prawdziwa lub trombocytemia samoistna. Oczywiście niedokrwienie może również wynikać z zewnętrznych blokad, na przykład podwiązania lub zwężenia kończyny. Zespół ciasnoty może rozwinąć się przede wszystkim w wyniku tępego urazu, tj. Urazu, który nie powoduje otwartych ran. W wyniku urazu wzrasta ciśnienie w tkankach, co powoduje przerwanie przepływu krwi tętniczej.

Inne typowe przyczyny zespołu po niedokrwieniu to zespół Leriche'a i parafimozy. W parafimozie zwężony napletek zaciska żołądź prącia i nie można go ponownie odciągnąć.

Choroby z tym objawem

• zakrzepica
• Czerwienica prawdziwa
• Zespół przedziału

• arterioskleroza
• Zakrzepowe zarostowe zapalenie naczyń
• Zespół Lerichego

• Choroba tętnic obwodowych
• Kolagenoza
• Parafimoza

Diagnoza i przebieg

Podczas niedokrwienia w dotkniętych obszarach ciała powstaje i gromadzi się coraz więcej potencjalnie toksycznych substancji, takich jak mioglobina, mleczan i potas. Jeżeli po niedokrwieniu tkanka zostanie ponownie ukrwiona, substancje te są wypłukiwane z tkanki i rozprowadzane po organizmie. Potas powoduje hiperkaliemię, co oznacza, że ​​poziom potasu w surowicy przekracza 5,2 mmol / l.

Oprócz objawów, takich jak osłabienie mięśni i nieprawidłowe odczucia w kończynach, hiperkaliemia może również powodować ciężkie zaburzenia rytmu serca. Może to prowadzić do migotania komór i asystolii, czyli zatrzymania krążenia. Nasilony atak mioglobiny może skutkować zmiażdżeniem nerki z powikłaniem całkowitej niewydolności nerek. Wysoki poziom mleczanu we krwi powoduje również kwasicę metaboliczną. PH krwi spada poniżej 7,36. Ta sytuacja zagraża życiu.

Z powodu niedokrwienia ściany naczynia w dotkniętym obszarze są szczególnie przepuszczalne. Mówi się o zwiększonej przepuszczalności naczyń. Jeśli teraz krew ponownie przepływa przez te naczynia, płyn wypływa z naczyń i wpływa do tkanki. To powoduje obrzęk. W zależności od wielkości obszaru niedokrwienia utrata płynu w tkance może spowodować wstrząs hipowolemiczny. W pierwszym etapie objawia się to jedynie poprzez wilgotną, chłodną i bladą skórę.

W drugim etapie skurczowe ciśnienie krwi spada, puls wzrasta. Pacjenci skarżą się na pragnienie. Mocz prawie nie jest produkowany i wydalany. W trzecim etapie ciśnienie krwi spada poniżej 60 mmHg. Puls jest ledwo wyczuwalny. Występują zaburzenia świadomości, a ostatecznie śmierć.

Ponadto obrzęk ponownie uciska naczynia krwionośne, przez co może dojść do ponownego niedokrwienia. To początek błędnego koła.

Komplikacje

Zespół po niedokrwieniu (zespół opaski uciskowej) jest zwykle wynikiem procesu miażdżycowego. Naczynie zostaje zamknięte, a następna tkanka okluzji naczyniowej nie jest już odpowiednio ukrwiona, co powoduje niedokrwienie. To niedokrwienie można znieść przez długi czas bez powikłań, ale po pewnym czasie, zwykle od pięciu do sześciu godzin, tkanka obumiera i rozwija się martwica.

Komórki umierają i uwalniane są różne substancje, takie jak mleczan, potas i mioglobina. Zbyt dużo potasu we krwi (hiperkaliemia) może powodować niebezpieczne zaburzenia rytmu serca, takie jak migotanie komór, które nieleczone może szybko doprowadzić do śmierci sercowej. Ponadto uwolnienie substancji może spowodować tzw. Zmiażdżenie nerek, co może prowadzić do niewydolności nerek (niewydolności nerek).

Ponadto rozwija się kwasica metaboliczna, która może również prowadzić do arytmii serca i utraty przytomności. Niedokrwienie sprawia, że ​​naczynia są bardziej przepuszczalne. Jeśli obszar zostanie ponownie uwolniony, może wystąpić zwiększony wyciek i bolesny obrzęk, który może ulec zapaleniu.

Ponadto może wydostać się tak dużo płynów, że w układzie krążenia brakuje objętości i może dojść do obniżenia ciśnienia krwi w sensie wstrząsu. Ponadto obrzęk może uciskać naczynia zaopatrujące różne grupy mięśni. Prowadzi to do niedostatecznej podaży mięśni i zespołu ciasnoty, co może prowadzić do śmierci mięśni.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

W przypadku podejrzenia zespołu niedokrwiennego należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza. Nieleczone zaburzenia krążenia rozwijają się w objawy zagrażające życiu, które mogą prowadzić do dalszych komplikacji. Wizyta u lekarza jest zalecana najpóźniej w przypadku bólu nerek lub kłucia w okolicy serca. Ogólnie ból w narządach wewnętrznych i ciepłych kończynach wskazuje na zaburzenie krążenia, które nieleczone może przekształcić się w zespół po niedokrwieniu.

Pacjenci, którzy już cierpią na chorobę serca lub nerek, powinni jak najszybciej porozmawiać z lekarzem, jeśli podejrzewają zaburzenia krążenia. Typowe objawy upośledzenia krążenia krwi obejmują zaburzenia widzenia, dezorientację, dezorientację i ból podczas chodzenia. Ponadto występują uciski w klatce piersiowej, które występują głównie podczas wysiłku fizycznego, oraz chwilowe drętwienie rąk i nóg. Jeśli wystąpi jeden lub więcej z tych objawów, zaleca się wizytę u lekarza. Zwykle krążenie krwi można ponownie wyregulować prostymi środkami i można zapobiec zespołowi po niedokrwieniu.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Zespół po niedokrwieniu jest stanem zagrażającym życiu, który wymaga intensywnej opieki medycznej. Poziom potasu jest sprawdzany w regularnych odstępach czasu i przeprowadzane są analizy gazometryczne w celu sprawdzenia wartości pH. Podmienia się płyn, aby zapobiec wstrząsowi hipowolemicznemu. Diuretyki zapobiegają powstawaniu obrzęków i obciążeniu nerek przez mioglobinę.

W przypadku kwasicy metabolicznej terapię przeprowadza się za pomocą buforowania wodorowęglanem sodu. W leczeniu hiperkaliemii podaje się również diuretyki. Dodatkowo podaje się tzw. Wymieniacze kationowe. Insulina, glukoza, sympatykomimetyki i wodorowęglan sodu są stosowane w celu zapewnienia, że ​​potas jest przenoszony z krwi do komórek.

Oczywiście w przypadku zespołu po niedokrwieniu przyczyna powinna być zawsze całkowicie wyeliminowana. W przypadku uduszenia wystarczy je usunąć. W przypadku parafimozy napletek należy w razie potrzeby przestawić lub usunąć. Zatorowość leczy się za pomocą terapii lizy. Amputacja może być wymagana w ciężkim zespole po niedokrwieniu.

Perspektywy i prognozy

Zespół po niedokrwieniu jest stanem zagrażającym życiu, który wymaga jak najszybszego leczenia. Wykonuje się wiele badań krwi, aby sprawdzić poziom pH. Jeśli zespół po niedokrwieniu zostanie szybko wykryty na podstawie objawów, szanse na wyzdrowienie są bardzo duże.

Podmienia się płyn, aby uniknąć wstrząsu hipowolemicznego. Jeśli zespół po niedokrwieniu jest zbyt zaawansowany, wymagana jest amputacja. Pod żadnym pozorem pacjent nie może czekać. Zbyt długie czekanie jeszcze bardziej zwiększy blokady. Przepływ krwi nie może wtedy już przebiegać prawidłowo i pacjent musi liczyć się z jeszcze większymi komplikacjami. Zawały serca nierzadko są wynikiem zbyt długiego oczekiwania w zespole po niedokrwieniu.

zapobieganie

Zespołowi po niedokrwieniu można zapobiegać tylko w ograniczonym zakresie. Jeśli istnieją oznaki gorszego działania, należy jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Tylko w ten sposób można zapobiec długotrwałemu niedokrwieniu, a co za tym idzie zespołowi po niedokrwieniu.

Możesz to zrobić sam

W przypadku zespołu po niedokrwieniu należy zawsze skonsultować się z lekarzem ratunkowym. Jak już wspomniano, jest to stan zagrażający życiu po długotrwałych zaburzeniach krążenia. Bez pomocy medycznej w nagłych wypadkach dotknięta część ciała umiera początkowo.

Organizm jest w dużym niebezpieczeństwie z powodu dystrybucji toksycznych produktów przemiany materii w całym organizmie. Z tych powodów samoleczenie nie jest możliwe. W przypadku tej choroby należy pilnie powstrzymać się od prób samopomocy, ponieważ wszelkie opóźnienia w profesjonalnym leczeniu mają skutki odwrotne do zamierzonych. Martwica tkanki uwalnia mleczan, mioglobinę i potas. Substancje te gromadzą się we krwi i prowadzą do zaburzeń rytmu serca, niewydolności nerek i zakwaszenia organizmu. Twoje wartości muszą być stale monitorowane i równoważone przez medycynę intensywnej terapii. Można to zrobić tylko na oddziale intensywnej terapii w szpitalu.

Po skutecznym leczeniu okluzji naczyniowej należy leczyć chorobę podstawową. W zależności od choroby czasami może mieć miejsce samoleczenie, ale należy to omówić z lekarzem. Na przykład długotrwałe leczenie lekami rozrzedzającymi krew może być konieczne, aby zapobiec tworzeniu się skrzeplin. Ważne są również stałe kontrole lekarskie. Pacjent może również zapobiegać niedrożności naczyń poprzez zbilansowaną dietę, dużo ruchu oraz powstrzymywanie się od palenia i alkoholu.