Niedobór progesteronu

ZA Niedobór progesteronu może wywoływać niespecyficzne obrazy kliniczne, a także być odpowiedzialnym za niespełnione pragnienie posiadania dzieci. W tym artykule wyjaśniono przyczyny oraz sposoby leczenia i zapobiegania.

Co to jest niedobór progesteronu?

Progesteron to żeński hormon płciowy. Jest również znany jako „hormon ciałka żółtego”, ponieważ jest wytwarzany przez ciałko żółte w jajniku. Hormon znajduje się również w męskim ciele i jest tam wytwarzany w jądrach. Jednak dzieje się to tylko w bardzo małych ilościach.

W organizmie kobiety progesteron reguluje zagnieżdżenie się zapłodnionego jajeczka w macicy i utrzymanie ciąży. Po owulacji skorupa pęcherzyka jajowego przekształca się w ciałko żółte. Z tego powstaje progesteron.

Proces ten jest kontrolowany przez hormon LH, który jest wytwarzany przez przysadkę mózgową. W czasie ciąży łożysko jest odpowiedzialne za produkcję dużych ilości progesteronu, aby ciąża przebiegała. Progesteron jest również budulcem hormonów estrogenu i testosteronu.

przyczyny

Przyczyną niedoboru progesteronu jest osłabienie lutealne. Pęcherzyki nie dojrzewają wystarczająco, co oznacza, że ​​komórki jajowe nie mogą się rozwijać. W rezultacie nie może rozwinąć się całe ciałko żółte. Niedobór progesteronu prowadzi do dominacji estrogenu, co już jest uważane za chorobę cywilizacyjną. Ta dominacja estrogenu może z kolei mieć wiele przyczyn, które często występują w połączeniu ze sobą i wzajemnie się wzmacniają.

Z jednej strony rolę odgrywają czynniki genetyczne. Po zażyciu pigułki mogą wystąpić cykle bez owulacji. Początek menopauzy jest często oznaczony niedoborem progesteronu. Ponadto żywność może zawierać estrogeny lub inne substancje wpływające na równowagę hormonalną (np. Środki do tuczu, plastikowe butelki, konserwy i zupy w torebkach, dodatki do past i chleba itp.).

W środowisku mogą również znajdować się chemikalia, które są podatne na zakłócanie cyklu. Są to na przykład ksenoestrogeny, które znajdują się w farbach, farbach ściennych, pestycydach, materiałach budowlanych i spalinach. Negatywne skutki mogą mieć również niektóre leki, na przykład leki psychotropowe, leki na objawy menopauzy, choroby tarczycy i leki przeciwcukrzycowe. Zła dieta, stres, brak światła, brak ruchu i uszkodzenie jajników mogą zrobić resztę.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Niedobór hormonu progesteronu może wystąpić zarówno u mężczyzn, jak iu kobiet, przy czym ten ostatni występuje częściej. Szczególnie w sytuacjach stresowych mogą wystąpić zaburzenia hormonalne; prawdopodobieństwo wzrasta wraz z wiekiem. Ale objawy często występują również w czasie ciąży, karmienia piersią i w okresie menopauzy.

Zarówno u mężczyzn, jak i kobiet niedobór progesteronu może objawiać się zaburzeniami snu, obfitym poceniem się, zaburzeniami rytmu serca lub zaburzeniami równowagi emocjonalnej. Kobiety są również dotknięte innymi dolegliwościami. Należą do nich torbiele i mięśniaki jajników, ciężki niedobór żelaza (szczególnie podczas menstruacji) oraz występowanie raka piersi. Brak ciąży lub poronienia może być również skutkiem choroby w ciężkich przypadkach.

Często niedobór występuje w połączeniu z innymi schorzeniami, dlatego podczas wykonywania wywiadu lekarz zapyta również o objawy choroby tarczycy. Zimne dłonie i stopy, obrzęk palców, sucha i podrażniona skóra oraz niskie ciśnienie krwi również mogą być oznakami niedoboru progesteronu. Występują również nastroje depresyjne, stany paniki lub lęku oraz obniżona wydajność.

Wymienione dolegliwości to tylko kilka z objawów, które również mogą mieć różny stopień nasilenia. Jeśli jednak dojdą do odpowiedniej sytuacji życiowej, łatwo mogą zostać zdiagnozowani przez lekarza.

Diagnoza i przebieg

Niedobór progesteronu może objawiać się różnymi objawami, które stanowią punkt wyjścia do dalszej diagnozy. Obejmują one trudności z koncentracją, apatię, zmęczenie, niepokój, nastroje depresyjne, zatrzymywanie wody, nudności, przyrost masy ciała, tkliwe, opuchnięte piersi, cysty i mięśniaki oraz bóle menstruacyjne. Poronienie może wystąpić u kobiet w ciąży. Typowe są również skrócone cykle i plamienie.

Jeśli podejrzewa się niedobór progesteronu, lekarz zasugeruje badanie progesteronu. Poziom progesteronu i estrogenu około 19, 20 lub 21 dnia cyklu określa się za pomocą testu śliny. Takie testy można również przeprowadzić samodzielnie, pobierając próbki i wysyłając je do laboratorium w celu oceny.

Lekarz może sporządzić podstawową krzywą temperatury w celu potwierdzenia diagnozy. Aby wiarygodnie określić niedobór progesteronu, należy wykluczyć zmęczenie nadnerczy.

Komplikacje

Z powodu niedoboru progesteronu osoby dotknięte chorobą cierpią na różne dolegliwości, które mogą prowadzić do różnych powikłań. Jednak w najgorszym przypadku niedobór progesteronu może prowadzić do niespełnionej chęci posiadania dzieci. Nierzadko zdarzają się dolegliwości psychologiczne lub ciężka depresja. Jakość życia jest również znacznie ograniczona i obniżona.

Ponadto pacjenci często cierpią na zaburzenia koncentracji i koordynacji. Może również wystąpić zmęczenie i apatia, które mają bardzo negatywny wpływ na codzienne życie danej osoby. Nierzadko zdarza się, że pacjenci cierpią na lęk i splątanie z powodu braku progesteronu. U kobiet występuje również napięcie w klatce piersiowej i często bóle menstruacyjne.

Jeśli niedobór progesteronu występuje u kobiet, które są już w ciąży, może w najgorszym przypadku doprowadzić do poronienia. Leczenie zwykle odbywa się za pomocą leków. Nie ma żadnych szczególnych komplikacji. Ponadto dla osób dotkniętych chorobą dostępne są różne naturalne środki pomocnicze, które mogą znacznie ograniczyć i złagodzić objawy niedoboru progesteronu.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Pary lub kobiety, które mają niespełnione pragnienie posiadania dzieci, powinny kompleksowo zapoznać się z optymalnymi warunkami poczęcia potomstwa. Jeśli wszystkie wymagania są spełnione, a ciąża nie zachodzi od kilku miesięcy, należy przeprowadzić wizytę kontrolną u lekarza. W tym na nowo wyjaśnia się optymalne warunki płodności. Ponadto należy wszcząć kompleksowe dochodzenie, aby uzyskać informacje na temat stanu płodności osób dotkniętych chorobą.

Utrzymujące się zaburzenia snu, nieregularne bicie serca i nieprawidłowości w układzie hormonalnym również należy omówić z lekarzem. Jeśli występują wahania nastroju, fazy depresji lub osobliwości w zachowaniu osoby zainteresowanej, konieczne jest badanie. Obfite pocenie się, obrzęk palców lub niejasne uczucie lęku należy zgłosić lekarzowi. Objawy wskazują na uszczerbek na zdrowiu, który należy zdiagnozować i leczyć. Guzki w piersi, zaburzenia cyklu miesiączkowego kobiety i pogorszenie samopoczucia to inne objawy choroby.Jeśli dana osoba cierpi na zmiany libido, silne łzawienie i zmiany w fakturze skóry, należy skonsultować się z lekarzem. Wewnętrzny niepokój, wahania masy ciała i apatia są oznakami zaburzeń zdrowotnych i muszą zostać wyjaśnione przez lekarza. Należy skonsultować się z lekarzem w przypadku zimna kończyn, nadwrażliwości na wpływ temperatury i szybkiego wyczerpania.

Leczenie i terapia

Istnieją różne podejścia do leczenia osłabienia lutealnego. W przypadku stwierdzenia niedoboru progesteronu organizm jest zwykle zaopatrywany w leki. Środki takie jak Clomiphene, Dydrogesterone i Utrogest®. Idealnie terapię przeprowadza się w okresie dojrzewania pęcherzyka, ponieważ to właśnie tam leży przyczyna osłabienia lutealnego. W niektórych przypadkach podaje się również estrogen. Hormon ciążowy jest również stosowany w leczeniu osłabienia lutealnego.

Dominację estrogenów można leczyć na wiele sposobów. To, które leczenie jest preferowane, zależy od ciężkości niedoboru progesteronu (a tym samym dominacji estrogenu) i preferencji pacjenta. Oprócz leczenia chemicznym progesteronem można również rozważyć traktowanie roślinami, które mają substancje czynne podobne do progesteronu (fitohormony) i za pomocą których można stymulować naturalną produkcję progesteronu.

Leczenie niedoboru progesteronu można również wspomóc ćwiczeniami fizycznymi, zdrową dietą, wodą, światłoterapią i naturalnymi metodami leczenia. Akupresura, homeopatia, sole Schüsslera i ezoteryczne metody lecznicze można wypróbować z odpowiednim nastawieniem psychicznym.

zapobieganie

Aby zapobiec niedoborowi progesteronu, pomocne jest zdrowe odżywianie i życie przy jak najmniejszym stresie. Pomocne są spacery, zwłaszcza przy świetle dziennym, umiarkowane ćwiczenia (np. Bieganie lub pływanie), redukcja nadwagi, unikanie alkoholu, cukru, nikotyny i tłuszczów zwierzęcych.

Idealna jest dieta, która zawiera wystarczającą ilość białka, a także jest bogata w błonnik, nienasycone kwasy tłuszczowe, minerały (zwłaszcza magnez), witaminy (zwłaszcza witaminy B6, B12, C i E) i pierwiastki śladowe (zwłaszcza selen i cynk).

Opieka postpenitencjarna

Niedoboru progesteronu zasadniczo nie należy postrzegać jako niezależnego obrazu klinicznego, ale występuje jako konsekwencja lub objaw zaburzenia hormonalnego. Może się to zdarzyć na różnych etapach życia, ale może też dotyczyć całego układu hormonalnego. W związku z tym nie ma jasno określonej dalszej opieki nad niedoborem progesteronu. Dalsza opieka może być różna, od kompensacji hormonalnej przez całe życie do niepotrzebnej opieki lub terapii.

Jeśli okaże się, że konieczna jest opieka przez całe życie w postaci hormonalnej terapii zastępczej, pacjent musi regularnie odwiedzać specjalistę, najlepiej endokrynologa. To sprawdza stan hormonów w regularnych odstępach czasu i może dostosować leczenie indywidualnie w zależności od sytuacji. W przypadku leczenia w określonych fazach życia lub po określonych wydarzeniach, takich jak ciąża i poród, po pewnym czasie stosowanie hormonów nie jest już konieczne.

W tym przypadku odpowiedni lek można zwykle całkowicie odstawić lub stopniowo zmniejszać. Jednak po każdej hormonalnej terapii zastępczej należy sprawdzić, czy organizm jest w stanie samodzielnie zagwarantować niezbędny poziom hormonów przez długi czas. Dlatego opieka kontrolna dotyczy przede wszystkim regularnych wizyt kontrolnych, aby zagwarantować, że pacjent nie będzie ponownie doświadczać niedoborów hormonów wymagających leczenia.

Możesz to zrobić sam

Niedobór hormonu progesteronu jest wyraźnie widoczny w życiu codziennym. Objawy obejmują bezsenność, wyczerpanie i brak równowagi emocjonalnej. Lekarz zasugeruje terapię hormonalną, na którą wielu chorych patrzy krytycznym okiem, ponieważ terapia ta to sztucznie wytwarzany hormon podawany organizmowi, który może mieć poważne skutki uboczne.

Z tego powodu kwestia alternatywy jest świetna. Ponieważ na hormony zawsze wpływają określone zachowania, możliwe jest wspomaganie tworzenia własnego progesteronu w organizmie, przyglądając się bliżej własnemu stylowi życia. Już tutaj zmiana zachowania ruchowego może być korzystna. Osoby dotknięte chorobą powinny upewnić się, że regularnie ćwiczą, czy to podczas spoconych sportów, czy długich spacerów na świeżym powietrzu. Ponadto należy zwrócić uwagę na zdrową i zbilansowaną dietę, bogatą w witaminy i błonnik. Zbyt dużo cukru, kofeiny lub złych tłuszczów negatywnie wpływa na równowagę hormonalną. Światło słoneczne może również przeciwdziałać brakowi progesteronu, chociaż zwykle wystarcza 15 minut opalania dziennie.

Jeśli niedobór nie ustąpi po tych zabiegach, jako alternatywę terapii hormonalnej można zastosować homeopatię, sole Schuesslera lub inne naturalne metody leczenia.