Aktywność naczynioruchowa

Plik Aktywność naczynioruchowa obejmuje wszystkie procesy ruchowe w tętnicach i tętniczkach. Ruchy te odpowiadają skurczowi lub rozluźnieniu mięśni naczyniowych i powodują zmianę światła naczyń. Pacjenci z zespołem Raynauda cierpią na spastyczne zaburzenia naczynioruchowe.

Co to jest układ naczynioruchowy?

Tętnice i tętniczki przenoszą krew do poszczególnych narządów. We krwi znajduje się tlen związany z hemoglobiną, który jest uwalniany w zależności od czynników, takich jak wartość pH. Tętnice i tętniczki są odpowiedzialne za niezbędny transport tlenu do poszczególnych narządów i tkanek.

W naczyniach zachodzą aktywne procesy ruchowe transportu krwi. Te procesy ruchowe są znane jako funkcje naczynioruchowe i regulują ilość krwi. Zwężenie naczyń jest jedną z funkcji naczynioruchowych. To jest skurcz mięśni w naczyniach. Światło naczynia zwęża się i zmniejsza się przepływ krwi. Odwrotnym procesem jest rozszerzenie naczyń krwionośnych, podczas którego rozluźniają się mięśnie naczyniowe. Światło naczynia rozszerza się i zwiększa się przepływ krwi.

Procesy te są kontrolowane przez autonomiczny układ nerwowy. Oprócz baroreceptorów w tętnicy szyjnej wspólnej i tętnicy szyjnej wewnętrznej lub zewnętrznej do określania wydłużenia ściany naczynia, naczynia zawierają chemoreceptory do określania ciśnienia parcjalnego tlenu i dwutlenku węgla. Aferentne unerwienie tych receptorów prowadzi do powstania współczulnego układu nerwowego, który inicjuje procesy naczynioruchowe i reaguje zwiększoną aktywnością naczynioruchową zwężeniem noradrenaliny.

Funkcja i zadanie

Układ naczynioruchowy obejmuje wszystkie ruchy naczyń krwionośnych. Te procesy ruchowe opierają się z jednej strony na spontanicznej aktywności, z drugiej strony na wpływach humoralnych i nerwowych. Rolę odgrywają w tym mediatory, takie jak histamina i norepinefryna.

Za kontrolę układu naczyniowo-motorycznego odpowiada autonomiczny układ nerwowy, a zwłaszcza współczulny układ nerwowy. Działa zwężająco i tonizująco na naczynia krwionośne. W przypadku aktywnego rozszerzenia i zwężenia naczyń nerwy i mięśnie naczyń współpracują ze sobą. Aktywne rozszerzenie naczyń odpowiada rozluźnieniu mięśni. Aktywny skurcz to skurcz mięśni naczyniowych.

Bierne formy aktywności naczynioruchowej zależą od objętości krwi. Zwiększona objętość krwi prowadzi do biernego rozszerzenia naczyń. Z drugiej strony mała objętość prowadzi do biernego zwężenia naczyń. Układ naczynioruchowy odgrywa zwiększoną rolę w ciśnieniu tętniczym krwi.

Podstawowym warunkiem kontroli ciśnienia w tętnicach i tętniczkach jest zdolność organizmu do pomiaru ciśnienia w naczyniach. Ciśnienie w aorcie, a także w tętnicach szyjnych i innych tętnicach klatki piersiowej i szyi mierzy się za pomocą mechanoreceptorów wrażliwych na nacisk. Te czuciowe komórki zmysłów skóry są baroreceptorami, które rejestrują ekspansję ścian naczyń i przekazują zmiany ekspansji do autonomicznego układu nerwowego.

Analogicznie, zawartość tlenu we krwi jest mierzona przez chemoreceptory w ścianach naczynia. Ta zmierzona informacja odgrywa rolę w regulacji oddychania. Mechanizmem krótkotrwałej regulacji ciśnienia tętniczego jest na przykład odruch baroreceptorowy. Środek współczulny ma działanie zwężające naczynia krwionośne. Oznacza to, że dba o podstawowy ton naczyń. Kiedy wysokie ciśnienie jest mierzone przez zwiększoną objętość w ścianie tętnicy, baroreceptory odruchowo wysyłają impuls hamujący do współczulnego układu nerwowego. Z drugiej strony, jeśli ciśnienie tętnicze jest zbyt niskie, prawie nie wysyłają impulsów hamujących. To podrażnia współczulny układ nerwowy, przez co zwiększa się objętość krwi wyrzucanej z serca. Poza tym może powodować skurcz naczyń krwionośnych skóry, nerek i przewodu pokarmowego.

Zasadniczo rozluźnienie mięśni gładkich naczyń krwionośnych wywołuje rozszerzenie naczyń, ponieważ jest wywoływane przez wegetatywne włókna nerwowe trzewno-ruchowe. Powstające lokalnie mediatory, takie jak acetylocholina lub endotelina, również stymulują receptory śródbłonka, a tym samym stymulują tworzenie tlenku azotu i prostacykliny, które przyczyniają się do rozszerzenia naczyń. Natomiast substancje przekaźnikowe, takie jak arginina-wazopresyna, adrenalina i noradrenalina, mają działanie zwężające naczynia. Krążenie jest utrzymywane przez układ naczynioruchowy. W wyniku tych procesów organy i tkanki otrzymują wystarczającą ilość krwi i tlenu.

Choroby i dolegliwości

Zaburzenia naczynioruchowe są również znane jako zaburzenia naczynioruchowe i występują głównie w związku z uszkodzeniami nerwów naczynioruchowych autonomicznych. Zmiany te mogą wpływać zarówno na nerw zwężający, jak i rozszerzający naczynia. Zaburzenia są również związane z uszkodzeniem mózgu, wydłużeniem szpiku, rdzeniem kręgowym i nerwami obwodowymi. W pewnych okolicznościach nerwice mogą być również związane z zaburzeniami naczynioruchowymi.

W większości przypadków naczynia zmieniają się patologicznie z zaburzeniami układu naczynioruchowego. Towarzyszące objawy mogą powodować dolegliwości, takie jak uderzenia gorąca, bóle głowy, pocenie się, niestabilność krążenia lub uczucie zimna.

Ból naczynioruchowy odpowiada zaburzeniu regulacyjnemu, które wpływa na naczynia w głowie i powoduje dystonię wegetatywną. Najczęstszymi objawami towarzyszącymi takim bólom głowy są zawroty głowy, kołatanie serca i nudności oraz zimne i wilgotne dłonie i stopy. Jedną z najczęstszych pierwotnych przyczyn zaburzeń naczynioruchowych jest menopauza.

W pewnych okolicznościach zaburzenia mogą być również spowodowane zespołem Raynauda. Ten obraz kliniczny jest spowodowany skurczami i skurczami naczyń, takimi jak napady niedokrwienia ze zmniejszonym przepływem krwi, które dotyczą głównie tętnic palców rąk i nóg. W dalszym ciągu ściany naczynia ulegają zniszczeniu. Błona wewnętrzna gęstnieje lub rozwija się tętniak naczyń włosowatych. Uważa się, że pierwotny zespół Raynauda jest genetyczną predyspozycją do zaburzeń naczynioruchowych. W grę mogą wchodzić czynniki hormonalne.

Wtórny zespół Raynauda może wystąpić w kontekście kolagenoz, reumatoidalnego zapalenia stawów, arteriosklerozy lub krioglobulinemii. Zespół ten jest tylko jedną z kilku chorób, które sprzyjają zjawiskom spastycznym w obrębie układu naczynioruchowego. Inne choroby z tej grupy to migreny i dusznica bolesna, które mogą również występować w połączeniu z zespołem Raynauda, ​​jeśli pacjent jest zagrożony.