Propyweryna

Propyweryna należy do aktywnych grup substancji przeciwskurczowych i zwiotczających mięśnie. Korzystnie ten lek jest przepisywany dzieciom z nietrzymaniem moczu.

Co to jest propyweryna?

Alternatywną nazwą jest również propyweryna Propiverinum znany. Ten lek jest przypisany do grup aktywnych składników środków przeciwskurczowych i zwiotczających mięśnie. Propyweryna jest lekiem z wyboru dla dzieci z nietrzymaniem moczu spowodowanym zwiększonym napięciem mięśni moczowych. Lek ten jest również stosowany u pacjentów z nadreaktywnym pęcherzem z powodu paraplegii, stwardnienia rozsianego i uszkodzenia rdzenia kręgowego.

Propyweryna ma aktywne metabolity, które łączą się z receptorami muskarynowymi (układ antycholinergiczny), powodując tym samym rozluźnienie pęcherza. In vitro występuje również antagonistyczny wpływ wapnia na komórki zaangażowane w mięśnie gładkie pęcherza moczowego.

Efekt farmakologiczny

Propywerynę najlepiej stosować u dzieci z nietrzymaniem moczu. To nietrzymanie moczu jest spowodowane nadmierną pobudliwością mięśni moczowych, która powoduje zaburzenia w oddawaniu moczu, takie jak moczenie w nocy, oddawanie moczu w nocy (nokturia), nagłe oddawanie moczu i wyciek niewielkich ilości moczu (częstomocz).

Często niekontrolowane zachowania związane z oddawaniem moczu występują u pacjentów z paraplegią, stwardnieniem rozsianym i uszkodzeniem rdzenia kręgowego w wyniku nadczynności pęcherza moczowego. W takich przypadkach lekiem z wyboru jest również propyweryna.

Trzecim obszarem zastosowania jest leczenie uszkodzeń pęcherza moczowego po operacji i naświetlaniu. Propyweryna jako środek spazmolityczny ma bezpośredni wpływ na aktywność mięśni i nerwów. W obszarze mięśni lek działa na włókna mięśniowe narządów pustych, w tym również pęcherz.

W obszarze przywspółczulnych włókien nerwowych, należących do autonomicznego układu nerwowego, propyweryna, działając antycholinergicznie, wypiera związaną z włóknami nerwowymi substancję przekaźnikową organizmu - acetylocholinę i zapobiega nadmiernemu pobudzeniu tych receptorów, co prowadzi do niepożądanego odruchu nadmiernego oddawania moczu. Chęć oddania moczu jest zauważalnie zmniejszona, a pęcherz moczowy ma większą pojemność.

Zastosowanie i zastosowanie medyczne

Propyweryna ma długi okres półtrwania od 14 do 20 godzin. Każda tabletka powlekana zawiera 15 mg chlorowodorku propyweryny. Zwykle wystarczające jest przyjmowanie jednej tabletki powlekanej dwa razy na dobę. Ze względu na korzystny profil działania, u pacjentów z niewielkimi objawami wystarczy jedna tabletka dziennie. W przypadku nerwowych zaburzeń oddawania moczu dawkę dobową można zwiększyć do trzech tabletek, co odpowiada maksymalnej dawce dobowej 45 mg propyweryny chlorowodorku.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie powinni przekraczać maksymalnej dawki dobowej 30 mg. U dzieci leczenie pęcherza nadreaktywnego nie powinno rozpoczynać się przed ukończeniem piątego roku życia, ponieważ w tym wieku rozwój narządów nie jest jeszcze zakończony. Nawet jeśli propyweryna jest lekiem z wyboru u dzieci i jest również uważana za dobrze tolerowaną, leczenie powinno odbywać się wyłącznie w ramach ogólnej koncepcji terapeutycznej (uroterapia). Ogólnie mała masa ciała poniżej 35 kg nie jest odpowiednia do podawania tabletek powlekanych zawierających 15 mg tej substancji czynnej. W takim przypadku przepisywane są tabletki powlekane o niskiej zawartości propyweryny 5 mg.

Suchość w ustach jest opisywana jako najczęstszy objaw towarzyszący przyjmowaniu leków antycholinergicznych. W przeciwieństwie do oksybutyniny, innej substancji czynnej stosowanej w farmakoterapii nietrzymania moczu, propyweryna jest lepiej tolerowana. Lekarze uważają, że częstotliwość antycholinergicznych skutków ubocznych jest zmniejszona ze względu na podwójne działanie leku.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Zagrożenia i skutki uboczne

Propiverine ma również ryzyko i skutki uboczne, które mogą być przeciwwskazaniem. Leku nie wolno stosować w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości na substancję czynną. Propyweryny nie wolno przyjmować pacjentom z niedrożnością jelit, niedostatecznym wypróżnianiem (atonią jelit), nieswoistym zapaleniem jelit, powiększeniem okrężnicy w wyniku kolonizacji bakteryjnej (toksyczne rozszerzenie okrężnicy) i miastenią. Innymi przeciwwskazaniami są zaburzenia czynności wątroby i jaskra (jaskra z wąskim kątem przesączania).

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i nerwów należy przeprowadzić dokładną analizę korzyści i ryzyka. U pacjentów z wąskim kątem komory przedniej, lek może wywołać atak jaskry ze względu na działanie rozszerzające źrenicę. Skutki uboczne mogą obejmować różne problemy z sercem, zgagę, zapalenie przełyku i łagodne powiększenie prostaty.

Wielu pacjentów cierpi na zaburzenia widzenia, bóle brzucha, problemy trawienne, obniżoną ostrość wzroku, zmęczenie i zmęczenie. Sporadycznie możliwe jest obniżenie ciśnienia krwi, drżenie, zawroty głowy, nudności, senność, zatrzymanie moczu i zaburzenia smaku.

Nocna i częsta potrzeba oddawania moczu w wyniku choroby nerek, organicznej choroby pęcherza moczowego, raka pęcherza i osłabienia mięśnia sercowego to obrazy kliniczne, które nie nadają się do leczenia propyweryną. Podczas ciąży i karmienia piersią ten aktywny składnik jest przepisywany tylko po dokładnej analizie korzyści i ryzyka. Ponieważ substancja czynna jest odpowiednia dla dzieci, nie ma fundamentalnych przeciwwskazań. Jednak ważne jest, aby dostosować dawkę do masy ciała małego pacjenta.

Przy jednoczesnym przyjmowaniu różnych leków psychotropowych, takich jak pediatryczne leki przeciwdepresyjne, benzodiazepiny i neuroleptyki, efekt jest zwiększony. Dotyczy to również jednoczesnego stosowania leków rozluźniających mięśnie, takich jak antagoniści receptorów muskarynowych. Pacjenci leczeni z powodu arytmii serca, choroby Parkinsona i astmy mogą przyjmować propywerynę wyłącznie po uprzedniej konsultacji z lekarzem prowadzącym.

Połączenie propyweryny i metoklopramidu na problemy żołądkowo-jelitowe zmniejsza skuteczność obu leków. Izoniazyd, stosowany w leczeniu gruźlicy, może powodować spadek ciśnienia krwi.

Stosowanie propyweryny może również upośledzać zdolność reagowania, zwłaszcza podczas przyjmowania leków o działaniu depresyjnym, takich jak leki psychotropowe, do tego stopnia, że ​​obsługa maszyn i prowadzenie samochodu nie są bezpieczne. Czasami leki mogą powodować reakcje alergiczne.