Każdy z nich przechodzi w ciągu swojego życia rozwój psychologiczny. Zdolności psychiczne i duchowe rozwijają się bardziej, a możliwości działania i motywy ulegają zmianie.
Jaki jest rozwój psychologiczny?
Psychika człowieka rozwija się w trakcie jego życia w podobnie zdefiniowanych i ogólnie obowiązujących krokach jak jego budowa fizyczna. Proces rozwoju rozpoczyna się w wieku od jednego do dwóch miesięcy. Dziecko zaczyna wtedy nawiązywać kontakt ze swoim otoczeniem. Do około szóstego roku życia dziecko będzie nieustannie zmieniać sposób, w jaki wchodzi w kontakt z otoczeniem, rozwija swoją osobowość i uczy się czynności dla dorosłych poprzez naśladowanie.
Niemowlę nadal postrzega swoje otoczenie w sposób bardzo przedmiotowy. Oznacza to, że prawie każdy obiekt w zasięgu wzroku jest chwytany i wkładany do ust. Ważny krok w rozwoju psychologicznym ma miejsce już w 9 miesiącu życia: niemowlę rejestruje, że istnieją przedmioty poza jego bezpośrednim otoczeniem i postrzega siebie jako część środowiska.
Rozwój osobowości rozpoczyna się w wieku około 2 lat. Powstają antypatie (np. Wobec niektórych pokarmów) i coraz bardziej rozwija się wolna wola.
Zachowania związane z zabawą dziecka rozwijają się nieprzerwanie do około 6 roku życia. Niemowlę bawi się głównie samotnie i nie obejmuje swojego otoczenia. Zachowania związane z hazardem zmieniają się znacząco dopiero w wieku około trzech lat. W wieku 3,5 roku dziecko zaczyna angażować do zabawy inne osoby lub lalki. Dziecko odtwarza również działania, których doświadczyło. Na przykład naśladuje interakcje między matką a ojcem.
W interakcji z innymi ludźmi dziecko próbuje również, które działanie wyzwala jaką reakcję u jego odpowiednika. Psychika dziecka uczy się, które zachowania przynoszą pożądany sukces (np. Chęć uwagi), a które nie. Dlatego ważne jest, aby na tym etapie zachowanie dorosłych opiekunów było wiarygodne.
Dopóki nie dotrą do szkoły, jedna osoba nie jest w stanie przyjąć punktu widzenia innej osoby. Zdolność do empatii rozwija się dopiero od około 7 roku życia. Następnie proces szkolenia trwa do około 14 roku życia.
Około. Od 16 roku życia osoba jest w stanie odnieść swoje konkretne działania do konsekwencji na przyszłość: kolejny ważny kamień milowy w rozwoju psychologicznym.
W okresie dojrzewania następuje rozległy rozwój psychologiczny. Ludzie uczą się brać odpowiedzialność za siebie i innych. Jednocześnie okres dojrzewania jest najbardziej destrukcyjnym okresem w rozwoju psychicznym człowieka, ponieważ dojrzałość psychiczna i fizyczna są zwykle bardzo odległe.
Psychika doświadcza zmiany w zaawansowanej dorosłości. Gerontopsychologia zajmuje się rozwojem pewnych zjawisk psychologicznych związanych ze starością człowieka.
Funkcja i zadanie
Rozwój psychologiczny jest dla człowieka tak samo ważny jak rozwój fizyczny. Wbrew powszechnemu przekonaniu nie odbywa się to automatycznie, ale wymaga ciągłego wsparcia poprzez zewnętrzne zachęty, takie jak wzory do naśladowania i treści nauczania. Stabilne i bezpieczne środowisko, w którym zaspokajane są podstawowe potrzeby, jest ważne dla rozwoju psychicznego.
Stopień dojrzałości psychologicznej pozwala jednostce odnaleźć się w swoim otoczeniu i odpowiednio zachowywać się w celu zaspokojenia swoich potrzeb.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki uspokajające i wzmacniające nerwyChoroby i dolegliwości
Opóźnienia w rozwoju psychicznym i związanych z nimi problemów behawioralnych zwykle nie dają się wytłumaczyć fizycznie (np. Uszkodzeniem mózgu), ale w zdecydowanej większości przypadków są nabywane. Dlatego dla zdrowego rozwoju psychicznego ważne jest, aby dzieci znalazły środowisko, które sprzyja ich rozwojowi i mu towarzyszy.
Czołowi psychologowie zakładają, że nawet stosunkowo niewielkie zaburzenia mogą mieć trwały negatywny wpływ na rozwój psychiczny dziecka. Na przykład wydaje się, że przeszkodą w dojrzewaniu psychiki jest to, że rodzice przeszkadzają swoim dzieciom w posiadaniu własnych doświadczeń, interweniując zbyt mocno. Dzieci tzw. „Rodziców helikopterów” bywają trudne w adaptacji do warunków zewnętrznych w późniejszym dorosłym życiu.
Faktyczną chorobę fizyczną rzadko można przypisać słabo rozwiniętej psychice. Niemniej jednak wydaje się, że istnieje związek między niedorozwiniętą psychiką a rozwojem depresji. Lekarze i psycholodzy upatrują tego przyczyny w tym, że osoby, które doświadczyły trwałego odrzucenia ze względu na swoje zachowanie, mają większą skłonność do wycofywania się w wieku dorosłym, dlatego mogą wystąpić nawroty depresji.
.jpg)
