Narkotyk Ropinirol należy do agonistów dopaminy. Jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona i zespołu niespokojnych nóg.
Co to jest ropinirol?
Ropinirol jest substancją leczniczą należącą do grupy agonistów receptorów dopaminy. Jego budowa jest podobna do ważnego neuroprzekaźnika dopaminy. Jednak w przeciwieństwie do wielu innych agonistów dopaminy nie jest alkaloidem sporyszu.
We wczesnych stadiach choroby Parkinsona ropinirol jest stosowany jako pojedynczy składnik aktywny. W dalszym przebiegu choroby można go łączyć z lewodopą (L-Dopa). Ropinirol stosowany w monoterapii nie zapewnia takiego samego poziomu skuteczności jak lewodopa, ale jest uważany za bardziej skuteczny niż bromokryptyna. W ramach leczenia skojarzonego możliwe jest częściowe zastąpienie podawania lewodopy.
Efekt farmakologiczny
W przypadku choroby Parkinsona w mózgu brakuje dopaminy. Substancja ta jest niezbędna do kontrolowania ruchu człowieka. U zdrowych ludzi produkcja i rozpad neuroprzekaźnika dopaminy zachodzi na stałe. Jednak w przypadku wybuchu choroby Parkinsona produkcja dopaminy jest stale zmniejszana, a rozkład substancji nie podlega żadnym ograniczeniom. Po krótkim czasie brak dopaminy staje się zauważalny poprzez typowe objawy choroby Parkinsona, takie jak spowolnienie ruchów, drżenie mięśni (drżenie) i sztywność mięśni (sztywność).
Samej dopaminy nie można podawać w postaci tabletek, ponieważ w ten sposób nie można przebić bariery ochronnej otaczającej ludzki mózg. Aby zrekompensować niedobór dopaminy, istnieje jednak możliwość przyjmowania różnych leków. Leki te obejmują również agonistę receptora dopaminy, ropinirol. Chociaż ta substancja ma inną budowę chemiczną niż dopamina, zaczyna się w tych samych punktach wiązania co substancja przekaźnikowa, co daje porównywalne efekty. W przeciwieństwie do dopaminy ropinirol ma również zdolność przenikania przez barierę krew-mózg do mózgu. Pozwala to lekowi zrekompensować brak dopaminy, co z kolei ma pozytywny wpływ na objawy choroby Parkinsona.
Ropinirol, podobnie jak agonista dopaminy pramipeksol, ma zdolność wiązania się z receptorami D3. Znajdują się one w komórkach mózgowych. Dzięki połączeniu pacjent może lepiej wykonywać swoje ruchy i jednocześnie zwiększać swoją mobilność.
Okres półtrwania wynoszący od 6 do 24 godzin jest znacznie dłuższy niż lewodopy, który wynosi tylko 1,5 godziny. Skutkuje to mniejszymi wahaniami skuteczności.
Zastosowanie i zastosowanie medyczne
Głównym obszarem zastosowania ropinirolu jest choroba Parkinsona. Substancja czynna jest zwykle przyjmowana razem z lewodopą. Kolejnym obszarem zastosowań jest tzw. Zespół niespokojnych nóg. Osoby dotknięte chorobą cierpią z powodu ciągłego niepokoju w nogach. Chęć ruchu, której nie można kontrolować, jest szczególnie widoczna w nocy.
Często zdarzają się działania niepożądane, takie jak przeszywający ból i drżenie mięśni. Lekarze obwiniają również brak dopaminy za zespół niespokojnych nóg. Ropinirol wykazuje pozytywne działanie w leczeniu choroby.
Aby móc długotrwale stymulować komórki mózgowe, konieczne jest dłuższe przyjmowanie ropinirolu. Ropinirol jest obecnie podawany w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Preparat uwalnia substancję czynną w sposób ciągły przez okres 24 godzin. Tablet składa się z trzech warstw. Są to środkowa warstwa, w której osadzony jest ropinirol, a także dwie nieaktywne warstwy graniczne. Tabletki ropinirolu można przyjmować z posiłkiem lub bez. Ważne jest, aby zawsze przyjmować preparat w tym samym czasie, o ile to możliwe.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki uspokajające i wzmacniające nerwyZagrożenia i skutki uboczne
Przyjmowanie ropinirolu może powodować niepożądane skutki uboczne. Jednak nie zawsze tak się dzieje, ponieważ każdy pacjent reaguje indywidualnie na leki. Najczęściej osoby dotknięte chorobą doświadczają bezsenności, zatrzymywania wody w nogach, zaparć, nudności, mimowolnych ruchów, senności, zawrotów głowy, dezorientacji lub halucynacji. Czasami zaburzenia ruchowe związane z chorobą Parkinsona mogą się pogorszyć, ciśnienie krwi może być niskie lub możesz nagle zasnąć.
Niektórzy pacjenci wykazują również niezwykłe skutki uboczne, takie jak patologiczne uzależnienie od hazardu lub zwiększone pożądanie seksualne. Jeśli pacjent cierpi na poważne zaburzenia psychiczne, terapię ropinirolem można zastosować tylko wtedy, gdy lekarz prowadzący oceni korzyści z leczenia wyższe niż ryzyko.
Istnieją również przeciwwskazania do leczenia ropinirolem. Są to nadwrażliwość na lek, obecność guza w nadnerczu (który wytwarza hormony) i alergie na leki, takie jak neuroleptyki. Ostrożność jest również zalecana w przypadku ciężkich chorób układu krążenia lub psychoz.
Ponadto należy obserwować interakcje z innymi lekami. Ropinirol nasila działanie innych agonistów dopaminy, takich jak amantadyna i selegelina. Nie zaleca się również przyjmowania leków zawierających dopaminę, adrenalinę, noradrenalinę, maprotylinę, wenlafaksynę lub dezypraminę bez nadzoru lekarza. To samo dotyczy preparatów wspomagających krążenie lub leków obniżających ciśnienie krwi. Palenie również odgrywa rolę. Spożycie tytoniu ma negatywny wpływ na działanie ropinirolu.
