wstyd

Wstyd odpowiednio wstyd Podobnie jak smutek czy radość, jest to podstawowa ludzka emocja. W mitologii chrześcijańskiej i muzułmańskiej wstyd pojawił się po raz pierwszy, gdy Adam i Ewa zjedli owoc z Drzewa Wiedzy i zdali sobie sprawę z ich nagości.

Jaki jest wstyd?

Z psychologicznego punktu widzenia wstyd jest ściśle powiązany z własnymi zniekształceniami moralnymi nabytymi w wyniku socjalizacji. U osób jest wywoływana na dwa różne sposoby. Z jednej strony wstyd może być wywołany działaniami lub słowami innej osoby. Przykładami tego zewnętrznie zainicjowanego uczucia dyskomfortu lub zażenowania są na przykład zniewagi, które uderzają osobę w bardzo intymnym i wrażliwym punkcie. Haniebne czyny osób trzecich mogą również przekraczać granice osobiste. Bardzo często działania te są związane z seksualnością lub obrazem seksualnym danej osoby.

Druga kategoria wstydu jest bardziej związana z własnymi myślami lub działaniami oraz świadomością, że należy je postrzegać jako krępujące. Wynikające z tego poczucie wstydu można postrzegać jako nabytą emocję lub nawet jako samoregulację. W kontekście tej samoregulacji własne ciało, a nawet własne myśli są często postrzegane jako haniebnie zajęte.

Funkcja i zadanie

Wstyd to bardzo silna ludzka emocja. Chociaż chwila zażenowania jest wyjątkowo niewygodna dla osób dotkniętych chorobą i dla osób wokół nich, poczucie wstydu ma wiele zalet z socjologicznego punktu widzenia. Wyznacza granice społeczeństwa i zapewnia, że ​​nie zostaną one przekroczone. Na przykład w większości społeczeństw własność prywatna jest prawem osobistym. Kradzież jest postrzegana jako wtargnięcie do osobistej przestrzeni drugiej osoby i dlatego została haniebnie udokumentowana. Sam strach przed wstydem powoduje, że wielu ludzi odrzuca kradzież, mimo że nie potrafią jej racjonalnie wytłumaczyć.

Tak zwany wstyd innych, czyli wstyd za zachowanie innych ludzi można ogólnie ocenić pozytywnie. Aby wstydzić się innej, być może zupełnie obcej osoby, potrzebna jest pewna doza empatii. Tylko wtedy, gdy druga osoba jest postrzegana jako ludzka lub równa sobie, można postawić się na jej miejscu. Obcy wstyd okazuje współczucie i zapewnia, że ​​poszczególni członkowie społeczeństwa gwarantują wdrażanie zasad i zmian moralnych.

Ponadto ludzie, którzy szybko się wstydzą, są postrzegani jako emocjonalni i empatyczni. Z drugiej strony ludzie, którzy rzadko się wstydzą, mają opinię osób o zimnym sercu i samolubnych.

Filozofia zajmuje się także pozytywnym, społecznym znaczeniem poczucia wstydu. Na przykład francuski egzystencjalista Jean Paul Sartre postrzega wstyd jako proces poznawania. Tylko w sytuacjach, które są przepełnione wstydem, staje się jasne, że ludzi kształtuje i definiuje przede wszystkim wygląd i poglądy bliźnich. Istnienie wstydu świadczy o tym, że członkowie społeczeństwa są od siebie zależni i że ich działania wpływają również na innych ludzi.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Choroby i dolegliwości

Pomimo pozytywnych skutków wstydu, nadmierny wstyd może powodować nudności. Niewielkie fizyczne skutki wstydu są dobrze znane i szeroko rozpowszechnione. Kołatanie serca, pocenie się i podwyższone ciśnienie krwi są bezpośrednimi skutkami wstydliwej sytuacji, która zwykle szybko mija.

Jednak nadmierne poczucie wstydu może poważnie wpłynąć na jakość życia jednostki. Zasadniczo wyraźne poczucie wstydu idzie w parze z kompleksem niższości. Osoby, które wstydzą się w wielu sytuacjach, boją się odrzucenia. Trudno jest zaakceptować krytykę lub stawić czoła nieznanym sytuacjom, ponieważ niepowodzenia i błędy są ściśle powiązane ze wstydem.

W niektórych przypadkach ten strach może prowadzić do tak zwanego przymusu unikania. Jeśli to możliwe, unika się potencjalnie kłopotliwych sytuacji, a Twój własny horyzont zdarzeń jest poważnie ograniczony. Typowym przykładem potrzeby unikania jest poczucie wstydu podczas rozmowy. Często wyraża się to w skrajnej nieśmiałości, która może prowadzić do izolacji społecznej i związanej z nią depresji.

Wstyd dla własnego ciała może również przybierać cechy patologiczne. Jeśli jest to postrzegane jako zbyt grube, zbyt chude lub po prostu niezgodne z normą, pojawia się poczucie wstydu, które czasami prowadzi do zaburzeń odżywiania lub uzależnienia od sportu. Jednak zamiast skupiać się na „zawstydzeniu” własnego ciała, bardziej sensowne jest, aby osoby dotknięte chorobą dotarły do ​​sedna psychologicznej strony wstydu.

Trwałe doświadczenie wstydu może być również związane z poczuciem winy. Ciągłe skupianie się na tych negatywnych emocjach czasami prowadzi do obsesyjnych myśli, które uniemożliwiają normalne codzienne życie.

Bardzo poważnym problemem jest doznanie wstydu w związku z seksualnością. Na przykład wiele osób uważa używanie prezerwatyw za krępujące, ponieważ nie chcą być obserwowane podczas kupowania środka antykoncepcyjnego. Choroby seksualne są często postrzegane jako powód do wstydu. Z tego powodu osoby dotknięte chorobą unikają koniecznej wizyty u lekarza i ryzykują poważne konsekwencje zdrowotne. Nawet w przypadku napaści na tle seksualnym lub w najgorszym przypadku gwałtu, wiele osób dotkniętych chorobą zachowuje swoje doświadczenia w tajemnicy. Boją się wpaść w kłopotliwą sytuację i akceptują skutki fizyczne, takie jak choroby przenoszone drogą płciową lub niechciana ciąża oraz choroby psychiczne, które mogą powstać w wyniku urazu.