ZA Wypadanie pochwy odnosi się do wystawania na zewnątrz pochwy. Jest również nazywany Wypadanie pochwy Wyznacza i medycznie reprezentuje depresję pochwy czwartego stopnia.
Co to jest wypadanie pochwy?
Wypadanie pochwy to wystawanie pochwy na zewnątrz. Występuje co najmniej jeden bardziej lub mniej widoczny wyciek błony śluzowej pochwy. To wyjście można zobaczyć w okolicy narządów płciowych kobiety. W ten sposób pochwa rozszerza się poza ciało i wchodzi między wargi sromowe.
Ponadto wypadanie pochwy może zostać powiększone przez wydzielanie kolejnych narządów. Narządy te zajmują następnie przestrzeń, którą wcześniej zajmowała pochwa. To, czy tak się stanie, zależy między innymi od tego, która część pochwy się wyłoni. Na przykład może to dotyczyć również szyjki macicy (rzadziej macicy), cewki moczowej i pęcherza. Tylna ściana pochwy także pojawia się rzadziej, co może prowadzić do zajęcia odbytnicy.
Wypadanie pochwy można również podzielić, przy czym należy określić stopień. Całkowite wypadnięcie pochwy jest znane jako prolapsus vaginae completeus sive totalis, zajęcie szyjki macicy jako prolapsus vaginae et cervicis. Częściowe postacie, w których obniżenie wewnętrznych żeńskich narządów płciowych nie prowadzi do silnie widocznego wypadania, są również nazywane prolapsus vaginae incompletus sive partialis.
Dla definicji istotne jest rozróżnienie między zwiotczeniem pochwy a wypadaniem pochwy: zwiotczenie pochwy oznacza zmianę lokalizacji narządów wewnętrznych, podczas gdy wypadnięcie pochwy wyraźnie oznacza wyjście. Opadanie pochwy ma w sumie cztery stopnie ciężkości, a wypadanie pochwy stanowi czwarty stopień zwiotczenia pochwy, przy pozostałych trzech stopniach nie ma wycieku narządów.
W tym kontekście zajęcie pęcherza moczowego jest określane jako cystocele, zajęcie cewki moczowej jako cewki moczowej i zajęcie jelita jako odbytnicy. Zwykle jest to związane ze stopniem wypadania pochwy. Jeśli dotyczy to dolnej jednej trzeciej, cewka moczowa jest prawie nieunikniona. W dwóch trzecich przypadków następuje cystocele, a jeśli tylna ściana pochwy poluzowała się, może wystąpić przepuklina prostokomórkowa. Odpowiednie narządy wchodzą następnie do nieużywanej przestrzeni, a czasami także wypierają elementy pochwy.
przyczyny
Przyczyny wypadania pochwy wynikają z aparatu trzymającego pochwę i stresu, jakiego doświadcza kobieta. Sam aparat trzymający, który w dużej mierze składa się z więzadeł i mięśni, jest używany przez lata. Każdy poród stanowi szczególne wyzwanie, zwłaszcza w przypadku dużych dzieci i porodów mnogich. W związku z tym pochwa rzadko w pełni wraca do zdrowia po porodzie, ale nadal jest funkcjonalna.
Pojedynczy poród rzadko jest przyczyną wypadania pochwy. Raczej porody drogami natury mogą przebiegać bardzo różnie w zależności od stanu zdrowia, wieku i budowy ciała rodzącej kobiety. Czasami sama pochwa i aparat trzymający są uszkodzone z powodu nadmiernego rozciągnięcia. Podczas porodu szczególnie obciążone są tak zwane więzadła matki.
Pewną rolę odgrywają również menopauza i starzenie się. Aparat trzymający traci swoją elastyczność z powodu starzenia i może odpowiednio sprzyjać zmianom położenia narządów wewnętrznych. Niemal każda kobieta po menopauzie ma również niewielkie zwiotczenie pochwy. To normalne.
Styl życia jest w dużym stopniu odpowiedzialny za zdrowie struktur pochwy. Na przykład nadwaga ma skutek odwrotny do zamierzonego ze względu na stale zwiększane ciśnienie. To samo dotyczy chronicznych zaparć i częstych, silnych kaszlu. Niewłaściwe podnoszenie ciężkich ładunków jest również czynnikiem ryzyka wystąpienia wszelkiego rodzaju wypadnięć.
Usunięcie macicy (histerektomia) może również prowadzić do wypadnięcia pochwy, jeśli ślepy worek pochwy nie jest wystarczająco przymocowany. Może znaleźć drogę w dół dzięki grawitacji i wyjściu. Ogólnie rzecz biorąc, często zdarza się, że wypadanie pochwy rozwija się tylko stopniowo, a wyciek z pochwy jest wyzwalany przez pojedyncze zdarzenie, przez co staje się widoczny.
Objawy, dolegliwości i oznaki
Oznaki zbliżającego się wypadania pochwy są czasami trudne do ustalenia, ponieważ brak objawów jest normą aż do samego wypadnięcia. Jednak zmiany w pochwie można czasami wykryć podczas inspekcji oczu.
Samo wypadnięcie pochwy powoduje niewiele objawów. W pochwie może wystąpić uczucie ciała obcego. Większość kobiet odczuwa presję lub napięcie, które wydaje się dążyć w dół. Występuje również ból pleców, który może nasilać się w ciągu dnia. Jednak silny ból występuje w tym kontekście rzadko. Widoczne jest również wypadanie pochwy, najpóźniej po lekkim rozszerzeniu warg sromowych.
Ponadto, gdy zajęty jest pęcherz i odbytnica, w tym obszarze występują odpowiednie objawy. Cewka moczowa z cystocele może prowadzić do nietrzymania moczu, z drugiej strony cystocele dalekiego zasięgu może prowadzić do zatrzymania moczu, a rectocele może utrudniać wypróżnianie.
Komplikacje
Powikłania związane z wypadaniem pochwy wynikają głównie z zajętych narządów. Czasami nie jest już możliwe odwrócenie wypadania pochwy bez zabiegów chirurgicznych. Niesie to ze sobą typowe ryzyko operacji. W tym kontekście często usuwa się macicę, co w naturalny sposób zapobiega płodności.
Co najwyżej zatrzymanie moczu może być nadal niebezpieczne. Po pewnym czasie może to wpłynąć na nerki, co może ostatecznie doprowadzić do zagrażającej życiu posocznicy, jeśli pęcherz nie zostanie zwolniony.
Kiedy powinieneś iść do lekarza?
Wypadanie pochwy zwykle szybko przenosi chore kobiety do lekarza. Można poczuć i zobaczyć silną zmianę w narządach płciowych.
Ponadto osoba dotknięta chorobą nie może zazwyczaj ręcznie skorygować wypadnięcia pochwy. Zaleca się wizytę u ginekologa. Jeśli doszło do zatrzymania moczu, należy również udać się na oddział ratunkowy, aby można było szybko opróżnić pęcherz i nie uszkodzić nerek.
Ogólnie rzecz biorąc, każde wypadnięcie pochwy jest warte oceny i wymaga leczenia. Podczas gdy u niektórych gatunków zwierząt czasami dochodzi do wypadania pochwy i to również samo się odwraca, rzadko ma to miejsce w przypadku ludzi.
diagnoza
Rozpoznanie ustala się przede wszystkim na podstawie zewnętrznego badania pochwy. Lekarz może szybko ustalić, czy jest to wypadanie całej pochwy, czy też trwałe zwiotczenie pochwy. Wypadanie pochwy jest łatwiejsze do zauważenia. Po postawieniu diagnozy badana jest również dolna część brzucha (np. Za pomocą USG) w celu sprawdzenia ewentualnych przemieszczeń innych narządów.
Częścią diagnozy jest również wywiad, w którym pacjent i lekarz przechodzą przez momenty, które mogły doprowadzić do wypadnięcia. Ma to znaczenie dla określenia dokładnej przyczyny wypadania pochwy. Skutkuje to szczegółowymi instrukcjami dotyczącymi dalszej opieki po leczeniu.
Leczenie i terapia
Leczenie wypadania pochwy obejmuje leczenie doraźne i opiekę kontrolną. Celem ostrego leczenia jest przywrócenie pochwy do pierwotnego stanu. Pod uwagę brane są procedury operacyjne i nieoperacyjne. Procedura nieoperacyjna polega zasadniczo na zastosowaniu pessarów. Obiekty te są wkładane do pochwy i służą głównie do podtrzymywania macicy. Dlatego są używane głównie, gdy macica przeszła przez pochwę.
Pessary mogą składać się z różnych materiałów i mieć różne kształty. Przeznaczony jest do długotrwałego użytkowania. W przeciwnym razie należy wspomnieć o procedurach operacyjnych, z których wszystkie uważa się za nieskomplikowane.
Pochwę można zacisnąć (na przedniej lub tylnej ścianie), często chirurgicznie zmienia się lub usuwa szyjkę macicy. Ta procedura jest często stosowana w przypadku częstego wypadania pochwy. Jeśli macica jest również częściowo lub całkowicie zajęta, preferowana jest histerektomia.
Jeżeli w wyniku incydentu do powstałej przestrzeni dostały się narządy, zostaną one ręcznie przeniesione. Czasami konieczne jest przymocowanie narządów, co często odbywa się poprzez małe nacięcia w ścianie brzucha. Opieka pooperacyjna zasadniczo polega na treningu mięśni dna miednicy i unikaniu pewnych czynności.
Perspektywy i prognozy
Rokowanie w przypadku wypadnięcia pochwy uważa się za korzystne. Prawie wszystkie tego typu incydenty można rozwiązać w zadowalający sposób. Czasami wystarczy założenie pessara. Kobiety, które doświadczyły wypadania pochwy, nie muszą obawiać się ograniczeń w zakresie doznań w strefie seksualnej.
Wypadanie pochwy również nie ma wpływu na porody i ciąże, chyba że zostanie usunięta macica. Należy jednak zauważyć, że kobieta może doświadczyć więcej niż jednego wypadania pochwy. Zależy to w dużej mierze od integralności Twojego wewnętrznego systemu wsparcia.
zapobieganie
Wypadaniu pochwy można zapobiec pośrednio. Wymienione tutaj środki służą do utrzymania zdrowej pochwy i struktur, które ją podtrzymują. Pod tym względem sensowne jest po prostu nie robienie pewnych rzeczy lub robienie ich rzadko. Na przykład podczas podnoszenia ciężkich ładunków nie należy podnosić się z pleców, ale z kolan. Ta technika podnoszenia skutkuje prostymi plecami, co oznacza mniejszy nacisk na pochwę.
Sporty wytrzymałościowe, takie jak pływanie lub jazda na rowerze, pomagają ogólnie wzmocnić mięśnie wewnętrzne i zewnętrzne. Jednak trening mięśni dna miednicy jest najlepszym środkiem zapobiegawczym. Tutaj możesz szczególnie wpływać na zachowanie podczas trzymania i uczucie napięcia w okolicy pochwy. Nie tylko zwiększa uważność i samokontrolę: wzmacnia również aparat podtrzymujący pochwę.
Trening mięśni dna miednicy jest zarówno środkiem zapobiegawczym, jak i późniejszym. Otyłość również powinna być zmniejszona. Każda osoba, która miała już wypadnięcie pochwy, powinna powstrzymać się od nadmiernego wysiłku mięśni brzucha. W niesprzyjających okolicznościach może to zwiększyć nacisk na pochwę.
Opieka postpenitencjarna
Po operacji pacjent powinien unikać podnoszenia ciężkich ładunków. Wskazane jest również wzmocnienie mięśni dna miednicy poprzez ciągły trening dna miednicy. Ma to ukierunkowany wpływ na zachowanie podczas trzymania i napięcie w okolicy pochwy. Prawidłowe nauczenie się treningu mięśni dna miednicy powinno odbywać się pod okiem fizjoterapeuty i praktykować codziennie.
Jest więc jednocześnie działaniem profilaktycznym i kontrolnym Regularne ćwiczenia, na przykład jazda na rowerze lub pływanie, pomagają poprawić ogólną sprawność fizyczną i uniknąć nowego wypadania pochwy. Należy jednak unikać nadmiernego wysiłku mięśni brzucha, ponieważ może to zwiększyć nacisk na pochwę.
Ponieważ ciężka otyłość, przewlekłe zaparcia i przewlekły kaszel również stanowią zagrożenie, należy przeciwdziałać tym czynnikom w ramach dalszej opieki. Skutecznie leczone wypadanie pochwy zwykle nie ma dalszych konsekwencji zdrowotnych. Dopóki macica nie zostanie usunięta, nie ma to wpływu na dalsze ciąże i porody.
Życie seksualne zwykle nie jest ograniczone po zakończeniu fazy zdrowienia. Jednak brak dalszej opieki zwiększa ryzyko wystąpienia kolejnego wypadnięcia pochwy.
Możesz to zrobić sam
W przypadku wypadnięcia pochwy praktycznie nie ma możliwości samodzielnej pomocy, która mogłaby zmienić warunki optyczne. Dlatego przy tej chorobie konieczna jest ścisła współpraca z lekarzem.
Do leczenia schorzenia, które poprawiają ogólne samopoczucie, można stosować różne techniki. Ukierunkowany trening mięśni w okolicy dna miednicy może pomóc napiąć mięśnie, a tym samym złagodzić objawy. Ściana brzucha twardnieje podczas pewnych regularnych sesji treningowych i poprawia stan zdrowia osób dotkniętych chorobą. Ćwiczeń można się uczyć i wykonywać samodzielnie lub razem w ramach zabiegu fizjoterapeutycznego.
Jeśli przeprowadzany jest zabieg chirurgiczny, należy zapewnić wystarczający odpoczynek. Ponadto zaleca się zbilansowaną dietę w celu optymalnego gojenia ran. Praktyki seksualne powinny być dostosowane do potrzeb organizmu. Nie jest jednak wskazane całkowite wyrzeczenie się bliskości fizycznej, ponieważ badania te pokazują, że badania te generalnie wspierają dobre samopoczucie i jakość życia.
Aby uniknąć powikłań i skutków ubocznych, należy unikać stosowania leków przeciwbólowych bez recepty. Trening poznawczy może pomóc w radzeniu sobie z bólem, podobnie jak stosowanie różnych naturalnych środków. Wystarczająca ilość ciepła w jamie brzusznej pozwala wielu osobom cierpiącym na złagodzenie pojawiających się objawów.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
