Rak tarczycy lub Rak tarczycy jest niezbyt częstym rakiem. Jednak rak tarczycy ma głównie charakter złośliwy, więc leczenie jest absolutnie konieczne, ponieważ w przeciwnym razie choroba może prowadzić do śmierci. Przyczyny nie są jeszcze w pełni zrozumiałe. Jednak zakłada się brak jodu lub istniejące wcześniej choroby tarczycy. Możliwe są również przyczyny dziedziczne.
Co to jest rak tarczycy?
© bilderzwerg - stock.adobe.com
Z Rak tarczycy, w terminologii medycznej również jako Rak tarczycy jest złośliwym guzem atakującym komórki tarczycy.
Medycyna rozróżnia cztery typy raka w zależności od komórek, z których się rozwinął: rak pęcherzykowy, rak brodawkowaty, rak rdzeniasty i rak anaplastyczny.
Ten rak jest jednym z rzadkich rodzajów raka; Każdego roku około 5000 osób w Niemczech zapada na raka tarczycy. Kobiety są dotknięte tą chorobą znacznie częściej niż mężczyźni.
przyczyny
Daleko idące przyczyny choroby Rak tarczycy nie zostały jeszcze wyjaśnione.
Istnieją jednak czynniki, które zdecydowanie sprzyjają tej chorobie. Uważa się, że niedobór jodu jest jedną z najczęstszych przyczyn raka tarczycy. Dlatego ważne jest, aby zapewnić organizmowi wystarczającą ilość jodu, zwłaszcza jeśli chodzi o dietę.
Niektóre wcześniejsze choroby tarczycy mogą również prowadzić do wybuchu raka tarczycy. Niektóre promienie jonizujące mogą również prowadzić do wystąpienia tej choroby. Na przykład katastrofa reaktora w Czarnobylu lub katastrofy bombardowań atomowych w Hiroszimie lub Nagasaki wytworzyły ogromną ilość tak niebezpiecznego promieniowania.
Ale jest to również dziedziczne; W rozwoju tej choroby rolę odgrywają również czynniki genetyczne.
Objawy, dolegliwości i oznaki
Rak tarczycy może pozostać niezauważony przez długi czas. Powiększenie narządu jest zwykle najpierw zauważane przez trudności w oddychaniu. Prowadzi to do duszności i trudności w połykaniu, ale także do chrypki i obrzęku w okolicy dróg oddechowych. Węzły chłonne również puchną, co może powodować kaszel i objawy gorączki.
Czasami obrzęki węzłów chłonnych i tarczycy mogą być odczuwalne zewnętrznie. Towarzyszy im narastające uczucie ucisku i bólu. Niektóre formy raka tarczycy postępują szybciej niż inne. Pierwsze objawy zwykle pojawiają się po miesiącach, a nawet latach.
Do tego czasu choroba jest zwykle bardzo zaawansowana, a rak mógł rozprzestrzenić się na otaczające obszary ciała. Jeśli rak zostanie zidentyfikowany i odpowiednio wcześnie wyleczony, często można go usunąć, zanim pojawi się przerzut. Towarzyszące objawy ustępują zaraz po usunięciu narośli.
Nieleczony rak tarczycy postępuje i ostatecznie prowadzi do śmierci pacjenta. Wcześniej guz tworzy przerzuty w otaczających obszarach ciała. W efekcie początkowo nasilają się pierwotne objawy - pojawia się duszność, zmiany barwy głosu oraz niespecyficzne objawy ogólne, takie jak ból, gorączka i zaburzenia nerwowe.Dokładny rodzaj i nasilenie objawów zależy od lokalizacji guza.
Przebieg choroby
Przebieg Rak tarczycy różni się w zależności od przypadku. Jednak we wczesnych stadiach zwykle nie ma żadnych objawów. Dopiero po widocznym powiększeniu guza pacjenci zauważają rodzaj guza w okolicy tarczycy. Może to być tak duże, że może wywierać nacisk na przełyk i tchawicę, powodując problemy z jedzeniem lub oddychaniem.
W dalszym przebiegu choroby może dojść do uszkodzenia dróg nerwowych i paraliżu strun głosowych. W rezultacie niektórzy pacjenci z rakiem tarczycy często mają ochrypłe głosy. Z kolei tak zwany zespół Hornera charakteryzuje się tym, że, jak już wspomniano, źrenica zwęża się, a wraz z postępem procesu gałka oczna zapada się z powrotem w oczodole. Powoduje to, że górna powieka zwisa po uszkodzonej stronie.
Rak tarczycy można zwykle jednoznacznie zdiagnozować za pomocą USG. Często stosuje się tak zwaną scyntygrafię, czyli proces obrazowania. Podczas nakłucia tarczycy lekarz przebija cienką igłą podejrzany guzek i usuwa tkankę. Laryngoskopia i scyntygrafia kości to dodatkowe środki niezbędne do wykluczenia możliwości migracji przerzutów do płuc lub innych sąsiednich narządów.
Komplikacje
Rak tarczycy może z czasem rozwinąć szereg powikłań. W wyniku choroby nie można wykluczyć paraliżu fałdów głosowych, zmian głosu i zaburzeń hormonalnych. Może również prowadzić do fizycznej niewydolności i trwałego uszkodzenia nerek, wątroby i serca. Poważna choroba może prowadzić do przewlekłego bólu, który w połączeniu z samą chorobą może również powodować dolegliwości psychologiczne.
Osoby dotknięte chorobą często mają depresję, a czasem ataki paniki. Podczas leczenia raka tarczycy, w zależności od rodzaju leczenia, mogą wystąpić różne komplikacje. Na przykład radioterapia może powodować ostre skutki uboczne, takie jak dolegliwości żołądkowo-jelitowe, zmęczenie i wypadanie włosów.
W dłuższej perspektywie można sobie wyobrazić uszkodzenie błony śluzowej i odbarwienie skóry. Bardzo rzadko sama radioterapia może powodować raka. Chemioterapia może mieć podobne konsekwencje. Do tego dochodzi możliwość uszkodzenia narządów, zaburzeń rozrodczych i infekcji. Terapia jodem radioaktywnym może prowadzić do przejściowych zmian w szpiku kostnym i morfologii krwi, a także obrzęków i zaburzeń czynności łzowej.
Zabieg chirurgiczny może wiązać się z krwawieniem, urazami nerwów, zaburzeniami gojenia się ran i innymi powikłaniami. Ponadto podawanie leków może prowadzić do długotrwałych objawów.
Kiedy należy iść do lekarza?
Jeśli wystąpią objawy, takie jak utrzymująca się chrypka, wypadanie włosów lub powtarzające się zaparcia, przyczyną może być rak tarczycy. Wizyta u lekarza jest zalecana, jeśli objawy nasilają się i nie można ich złagodzić odpoczynkiem i ochroną. Jeśli przybędziesz na wadze, najlepiej natychmiast skonsultować się z lekarzem. Osoby, które nie mają zbilansowanej diety, a zwłaszcza nie przyjmują wystarczającej ilości jodu, mają zwiększone ryzyko zachorowania na raka tarczycy. Nawet po ekspozycji na promieniowanie radioaktywne istnieje ryzyko powstania guza w tarczycy.
Osoby, które przeszły radioterapię z powodu raka, powinny powiadomić lekarza, jeśli zauważą którykolwiek z tych objawów. Jeśli choroba występuje w rodzinach, istnieje również zwiększone ryzyko. Wskazane są regularne kontrole. Rak tarczycy jest leczony przez internistę. Dalszymi kontaktami są lekarz rodzinny oraz, w zależności od objawów, różni specjaliści. W ramach terapii należy również skonsultować się z dietetykami i w razie potrzeby fizjoterapeutami, którzy będą wspierać pacjenta w realizacji wymagań medycznych. Zaawansowany rak jest leczony stacjonarnie w poradni specjalistycznej.
Leczenie i terapia
Leczenie Rak tarczycy zależy od stopnia zaawansowania choroby. Jednak w większości przypadków leczenie to składa się z połączenia operacji i radioterapii. Często stosowana jest również terapia hormonalna. Jest to zwykle konieczne, gdy pacjentowi trzeba było usunąć całą tarczycę, a pacjent musi teraz przyjmować hormony tarczycy.
Jednak w przypadku mniejszych guzów, które mają mniej niż jeden centymetr średnicy, zwykle nie trzeba usuwać całej tarczycy. Chemioterapia, która jest stosowana w większości przypadków raka, nie sprawdziła się jeszcze w raku tarczycy, ponieważ tego typu nowotwory często nie reagują na leki. Jeśli jednak rak tarczycy zostanie wykryty na czas, istnieje bardzo duża szansa na wyleczenie.
Opieka postpenitencjarna
Kontynuacja leczenia raka tarczycy rozpoczyna się w poradni, gdzie lekarz prowadzący przygotowuje pacjenta do życia bez tarczycy poprzez szczegółowe rozmowy. Najważniejsze jest konsekwentne przyjmowanie hormonów tarczycy w przepisanych dawkach. Określa się to i sprawdza za pomocą regularnych badań krwi. Dzięki tej terapii zastępczej hormonem tarczycy osoby dotknięte chorobą mogą zwykle prowadzić całkowicie normalne życie.
Rzadko dochodzi do nawrotu raka tarczycy, ale przy odpowiednich badaniach kontrolnych można wcześnie wykryć i zwalczyć nawrót. Początkowo badania te odbywają się co trzy do sześciu miesięcy u endokrynologa, specjalisty medycyny nuklearnej lub w szpitalu, a jeśli pacjent nie ma żadnych objawów, można je później wydłużyć do roku.
Oprócz szczegółowego omówienia przeprowadza się badanie fizykalne; ważnych wskazówek dostarcza również badanie poziomu tyreoglobuliny we krwi, badanie ultrasonograficzne oraz w razie potrzeby scyntygrafia całego ciała. Lekarz prowadzący decyduje, które badania są konieczne: Schemat obserwacji zależy od rodzaju i rozległości guza oraz przeprowadzonej terapii.
Jeśli podejrzewa się przerzuty do płuc, lekarz może zlecić prześwietlenie klatki piersiowej lub pozytonową tomografię emisyjną (PET). Opiekę psychoonkologiczną można wykorzystać w celu zapewnienia wsparcia psychologicznego po chorobie nowotworowej, pomocne jest również rozmawianie z innymi chorymi w grupie samopomocy.
Możesz to zrobić sam
Rak tarczycy należy do leczenia lekarza specjalisty, ale jest również dostępny do samopomocy w życiu codziennym. Głównym celem jest tutaj złagodzenie skutków leczenia, a także radzenie sobie z psychologicznym radzeniem sobie z obrazem klinicznym. Ze względu na rzadkie występowanie raka tarczycy wskazane jest, aby porozmawiać z grupami samopomocy, które mogą udzielić wskazówek i umożliwić przekazywanie cennych informacji osobom o podobnych poglądach. Często pomocne są również fora internetowe i stowarzyszenia zajmujące się chorobami tarczycy.
Po terapii często konieczna jest podaż hormonów tarczycy. Nie można ich natychmiast idealnie dopasować. Dlatego waga, a także wahania nastroju muszą być ściśle monitorowane, aby móc odpowiednio zareagować. Reakcje fizyczne można również odnotować i zakomunikować lekarzowi, mając na uwadze określone warunki. W tym kontekście spektrum waha się od potykania się serca po problemy z trawieniem. Bardzo ważne jest również regularne wykonywanie badań krwi w celu sprawdzenia poziomu hormonów tarczycy.
Zdrowy tryb życia wspiera regenerację po zabiegach i dobre samopoczucie pacjenta. Obejmuje to odpowiedni sen i zbilansowaną dietę z wystarczającą ilością wody do picia. Płyn jest bardzo ważny, zwłaszcza po operacji szyi. To znacznie ułatwia połykanie jedzenia. Należy również zadbać o ochronę strun głosowych bezpośrednio po operacji.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
