Schistosomatoza (schistosomatoza)

Plik Schistosomatoza lub. Schistosomatoza jest chorobą tropikalną wywoływaną przez przywry (przywry). Głównymi obszarami występowania larw robaka są wody śródlądowe tropikalnych i subtropikalnych obszarów Afryki, Ameryki Południowej i Środkowej oraz Azji.

Co to jest schistosomatoza?

Choroba robaka Schistosomatoza może wpływać zarówno na ludzi, jak i na zwierzęta. Szacuje się, że około 200 milionów ludzi na całym świecie cierpi na schistosomatozę. Istnieją cztery różne patogeny Schistosoma, które mogą powodować schistosomatozę dróg moczowych, jelit lub wątroby.

$config[ads_text1] not found

Do rozwoju schistosomy potrzebują pewnego słodkowodnego ślimaka jako żywiciela pośredniego, w którym przechodzą przez różne etapy rozwoju od jaja do larwy ogonowej.

Patogen został odkryty przez niemieckiego lekarza Theodora Bilharza w 1852 roku, od którego pochodzi nazwa choroby. Schistosomatoza powoduje ostre i przewlekłe dolegliwości, aż do poważnych uszkodzeń narządów. Nieleczona choroba może prowadzić do śmierci. Dzięki szybkiemu leczeniu robakami istnieją duże szanse na wyzdrowienie.

przyczyny

Z Schistosomatoza zarażeni ludzie i zwierzęta wydalają jaja przywr z kałem i moczem. Jeśli wydaliny trafią do wód powierzchniowych, jaja są połykane przez ślimaki słodkowodne (żywiciele pośredni), gdzie przekształcają się w larwy w ciągu kilku tygodni, zanim zostaną ponownie wydalone.

W stadium larwy ogonowej pływają w wodach śródlądowych, a przy kontakcie przylegają do skóry ludzi i zwierząt (żywiciel końcowy). Następnie larwy przenikają przez skórę do ludzkiego ciała i cykl zaczyna się od nowa.

Przyczyną powszechnego występowania schistosomatozy są złe warunki higieniczne w systemach sanitarnych i uzdatniania wody na dotkniętych obszarach.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Pierwsze oznaki schistosomatozy to zwykle swędząca wysypka, która pojawia się kilka dni po wniknięciu larw przez skórę. Po około trzech do dziesięciu tygodniach druga faza choroby zaczyna się od dreszczy, gorączki, bólu głowy, mięśni i całego ciała, możliwy jest także obrzęk węzłów chłonnych, wątroby i śledziony.

Czasami ten tak zwany zespół Katayamy może zagrażać życiu, ale w wielu przypadkach osoba dotknięta chorobą nie odczuwa żadnych objawów, o których warto wspomnieć w tej drugiej fazie. Nieleczona choroba przechodzi po kilku tygodniach do trzeciej fazy, znanej jako przewlekła schistosomatoza. Objawy zależą od tego, które narządy są zaatakowane przez schistosomy: łagodne przypadki schistosomatozy jelit są zauważalne w bólach brzucha, ogólnym złym samopoczuciu i niepożądanej utracie wagi; krwawa, śluzowata biegunka sugeruje zapalenie jelit.

Krew w moczu, często związana ze zwiększoną potrzebą oddawania moczu i pieczeniem podczas oddawania moczu, może wskazywać na zajęcie narządów moczowych i narządów płciowych. W najgorszym przypadku uszkodzenie błony śluzowej pęcherza może prowadzić do raka pęcherza. Jeśli jaja robaków dostaną się do układu żyły wrotnej wątroby, czasami dochodzi do krwotoków wewnętrznych; w zaawansowanym stadium dysfunkcja wątroby może prowadzić do gromadzenia się wody w jamie brzusznej (wodobrzusze).Czasami zajęcie układu nerwowego powoduje załamania neurologiczne i drgawki.

Diagnoza i przebieg

Okres inkubacji o godz Schistosomatoza trwa od trzech do dziesięciu tygodni od penetracji larw do pojawienia się pierwszych objawów. Larwy ogonów mają specjalne narządy adhezyjne, za pomocą których przylegają do skóry żywiciela końcowego.

Po przylgnięciu do skóry larwy w ciągu kilku minut potrafią penetrować skórę i leżące pod nią warstwy tkanki. Samo włamanie zwykle nie jest zauważane. Czasami w miejscu wejścia tworzą się małe swędzące plamki z powodu wydzielanego przez larwy enzymu, ale szybko znikają.

Znajdując się we krwi i układzie limfatycznym żywiciela ostatecznego, docierają do wątroby, gdzie w ciągu kilku tygodni rozwijają się w dojrzałą płciowo przywrę. W tej fazie pojawiają się różne objawy, takie jak gorączka, bóle brzucha, głowy i ciała. Często można również poczuć obrzęk węzłów chłonnych, wątroby i śledziony.

Wydzielane komórki jajowe przemieszczają się z krwią do innych narządów (pęcherza moczowego, jelit, płuc, nerek i ośrodkowego układu nerwowego), gdzie powodują stan zapalny, który powoduje przewlekłą chorobę.

Rozpoznanie schistosomatozy jest stosunkowo proste. Gdy tylko przywry zaczną składać jaja, są one mikroskopijnie widoczne w odchodach ostatecznego żywiciela. Układ odpornościowy wytwarza przeciwciała, które można również wykryć we krwi. Jeśli choroba już się ujawniła, jaja przywr można również wykryć za pomocą biopsji dotkniętych narządów, takich jak błona śluzowa jelit, ściana pęcherza lub wątroba.

Komplikacje

W przypadku niewystarczającego lub braku leczenia w przebiegu schistosomatozy mogą wystąpić różne powikłania. Jeśli początkowo występująca gorączka wzrośnie do ponad 41 stopni Celsjusza, może to prowadzić do poważnych problemów z krążeniem. Istnieje poważne zagrożenie życia dzieci, osób starszych i chorych. Nieleczona schistosomatoza może przekształcić się w przewlekłą infekcję.

$config[ads_text4] not found

W zależności od tego, gdzie robaki składają jaja, mogą wystąpić różne objawy. Zajęcie wątroby może prowadzić do powstawania żylaków przełyku. Można sobie wyobrazić przetoki w jelitach i pęcherzu. Może temu towarzyszyć wodnista lub krwawa biegunka, która niesie ryzyko odwodnienia lub anemii.

Ponadto w ostrej fazie choroby jelito jest wyjątkowo podatne na inne patogeny i ma tendencję do tworzenia się narośli śluzowych. Możliwe jest również złośliwe zwyrodnienie pęcherza, które prowadzi do raka pęcherza. Jeśli przebieg jest szczególnie niekorzystny, schistosomatoza kończy się śmiercią pacjenta. Terapia schistosomatozy może również powodować działania niepożądane. Czasami pojawiają się zawroty głowy, pokrzywka lub dolegliwości żołądkowo-jelitowe. Niektórzy pacjenci mają również reakcję alergiczną na stosowane leki.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Schistosomatozę zawsze powinien leczyć lekarz. Nie może dojść do samoleczenia, dlatego należy skonsultować się z lekarzem w celu prawidłowego leczenia schistosomatozy. W najgorszym przypadku osoba dotknięta chorobą może umrzeć. Jeśli dana osoba cierpi na ciężką wysypkę skórną ze świądem, należy skonsultować się z lekarzem.

Z reguły ta wysypka pojawia się bez konkretnego powodu i ma bardzo negatywny wpływ na jakość życia osoby dotkniętej chorobą. Występuje również bardzo silny ból kończyn i, w większości przypadków, obrzęk węzłów chłonnych. Obrzęk śledziony lub wątroby jest również często wskaźnikiem schistosomatozy.

Przede wszystkim można zobaczyć lekarza pierwszego kontaktu. W nagłych przypadkach lub ostrych dolegliwościach możesz udać się do szpitala lub wezwać lekarza pogotowia. Ta choroba może również skrócić oczekiwaną długość życia chorego.

Leczenie i terapia

Leczenie ostrej fazy o godz Schistosomatoza opiera się na dwóch filarach. Z jednej strony ostre objawy leczy się lekami przeciwgorączkowymi i przeciwbólowymi. Ponadto podaje się specjalne środki odrobaczające, takie jak prazykwantel, aby zabić przywr i jaja robaków.

Sukces terapii zależy głównie od tego, jak ciężka jest inwazja robaków i czy choroba weszła już w fazę przewlekłą. Schistosomatozę powiązano również ze zwiększoną częstością występowania raka pęcherza, zapalenia płuc i marskości wątroby na skażonych obszarach.

zapobieganie

Od dziś nie ma profilaktyki lekowej przeciwko Schistosomatoza Jeśli patogen jest dostępny, infekcji można zapobiec jedynie poprzez podjęcie środków zapobiegawczych. Podczas podróży do obszarów skażonych patogenem schistosomatozy należy unikać jakiegokolwiek kontaktu z wodami śródlądowymi.

Dotyczy to przede wszystkim pływania i nurkowania w jeziorach i rzekach w odpowiednich regionach. Infekcja może również mieć miejsce w wodzie pitnej, jeśli jest ona skażona jajami przywr. Dlatego nie należy pić wody z kranu, która nie została wcześniej przegotowana. Opracowano szczepionkę przeciwko jednemu z czterech podtypów patogenów schistosomatozy, ale wciąż znajduje się ona w fazie testów.

Opieka postpenitencjarna

Po leczeniu schistosomatozy (schistosomatozy) przy pomocy leków przeciwgorączkowych, przeciwbólowych i ewentualnie specjalnych leków zabijających przywr, organizm potrzebuje fazy zdrowienia, aby go ochronić. Pacjenci powinni uważnie przestrzegać zaleceń lekarza, zwłaszcza jeśli inwazja robaków była dość ciężka i rozwinęła się choroba przewlekła. Obecnie nie ma leków zapobiegających infekcji.

Tym ważniejsze jest podjęcie pewnych środków bezpieczeństwa. Osoby dotknięte chorobą powinny wcześniej zgłosić się do lekarza, jeśli pojawią się objawy. Środki samopomocy nie zastępują leczenia ani kompleksowej opieki kontrolnej. Nawet jeśli pacjenci są w trakcie rekonwalescencji, powinni obserwować objawy na wypadek konieczności kolejnej interwencji medycznej. W zależności od ogólnego stanu patogeny mogą powodować niebezpieczne uszkodzenia narządów.

Jest to szczególnie ryzykowne dla osób, które już przeszły chorobę. Z niezbędną uwagą i ostrożnością wszelkie problemy zostaną zauważone na wczesnym etapie. Następnie należy umówić się na krótkoterminową wizytę u lekarza w celu szczegółowego zbadania stanu chorych. Późniejsza porada lekarska pomoże pacjentowi wyzdrowieć i ponownie wzmocnić organizm. Jednak organizm potrzebuje pewnej ilości czasu, aby całkowicie wyzdrowieć.

Możesz to zrobić sam

Przed wyjazdem za granicę podróżni powinni zawsze w odpowiednim czasie i odpowiednio wcześnie dowiedzieć się o lokalnych i higienicznych warunkach miejsca docelowego podróży. Organizatorzy wycieczek lub Ministerstwo Spraw Zagranicznych mogą odpowiedzieć na otwarte pytania dotyczące sytuacji za granicą i pomóc w wyjaśnieniu ewentualnych schorzeń w wybranym miejscu.

Ponieważ choroba jest szeroko rozpowszechniona na obszarach tropikalnych lub subtropikalnych, przed wyjazdem należy omówić z lekarzem rodzinnym, czy należy przeprowadzić szczepienia, czy też osoba dotknięta chorobą powinna przedsięwziąć środki ostrożności w celu wsparcia własnego organizmu. Chociaż nie ma szczepień szczególnie na tę chorobę, nadal należy sprawdzić, czy ogólny stan wymaga ochrony przed innymi zarazkami. Patogen schistosomatozy może powodować poważne i zagrażające życiu uszkodzenia narządów. Dlatego osoby, które cierpią na wcześniejsze choroby organiczne, w szczególności należą do grupy ryzyka. Zaleca się ścisłą współpracę z lekarzem prowadzącym w celu szczegółowego omówienia planów podróży i wszelkich okoliczności związanych z podróżą.

Przy pierwszych oznakach dyskomfortu fizycznego wizyta u lekarza jest niezbędna, gdyż środki samopomocy wystarczą jedynie do poinformowania o możliwych okolicznościach i zagrożeniach. Nie mogą zastąpić leczenia ani złagodzić istniejących objawów. Przy pierwszych nieprawidłowościach należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ istnieje pilna potrzeba działania.