Alergia na słońce

Plik Alergia na słońce odpowiednio Alergia fotograficzna to potoczne, zbiorcze określenie wszystkich problemów skórnych, które pojawiają się lub są sprzyjające przez światło słoneczne. W węższym sensie alergie na słońce można określić jako fotodermatozy, gdyż oddziałują one na skórę, która reaguje na działanie promieni słonecznych. W szerszym znaczeniu różne choroby metaboliczne czy choroby autoimmunologiczne są również popularnie określane jako alergie na słońce. Objawy różnego rodzaju, od świądu po zaczerwienienie po poważne zmiany skórne, pojawiają się w związku ze światłem słonecznym.

Co to jest alergia na słońce?

ZA Alergia na słońce (alergia na światło) jako termin ogólny opisuje pojawienie się dolegliwości skórnych spowodowanych ekspozycją na światło. Pojawiają się w okresie od kilku godzin do kilku dni i objawiają się w postaci zaczerwienień, bąbli, guzków, pęcherzy i blizn, krost i zgrubień.

Ponadto osoby dotknięte alergią słoneczną doświadczają silnego swędzenia i silnego pieczenia. Jednak objawy te mogą być bardzo różne, ponieważ alergia na słońce nie jest chorobą jako taką, ale ma różne przyczyny. Aby leczyć alergię na słońce, należy postawić dokładną diagnozę.

przyczyny

w Alergia na słońce rzadko jest to reakcja alergiczna na światło słoneczne per se. Pewną rolę odgrywają raczej przyczyny, takie jak alergie na inne substancje, choroby autoimmunologiczne lub zaburzenia metaboliczne. Do najczęstszych należą polimorficzna lekka dermatoza (PLD) (przeciążenie skóry, która nie jest przyzwyczajona do światła), „trądzik Majorki” (podobny do PLD, ale o nieco innym wyglądzie) oraz reakcje fotoalergiczne.

W reakcji fotoalergicznej, na przykład, alergia na słońce okazuje się być zapaleniem skóry łąkowej, reakcją skóry na niektóre trawy łąkowe w połączeniu z ekspozycją na światło. Tutaj światło jest postrzegane jako przyczyna, ale w rzeczywistości jest tylko jednym z elementów całej reakcji.

Alergia na słońce może również wystąpić jako nadmierna reakcja skóry na niezwykłą ekspozycję na promieniowanie UV-A lub UV-B. Inne modele wyjaśniające przypisują rozwój alergii słonecznej na wolne rodniki. Dlatego też przyczynę alergii słonecznej należy zawsze określać indywidualnie.

Alergia na słońce rzadko jest prawdziwą alergią. Znacznie częściej choroby te można przypisać nietolerancji skóry na światło słoneczne lub pewne zawarte w niej promienie. Jak już wspomniano, skóra szczególnie często reaguje na różne formy promieniowania UV. Polimorficzna dermatoza świetlna, zwana również trądzikiem majorkańskim, to klasyczny typ alergii na słońce - zmiany skórne zachodzą w różnych częściach skóry na skutek działania promieni UV-A i UV-B.

W przypadku choroby autoimmunologicznej tocznia rumieniowatego, znanego również jako alergia na słońce, zmiany w skórze często stają się bardziej wyraźne po ekspozycji na światło słoneczne. Światło słoneczne powoduje również inne objawy u osób dotkniętych chorobą, takie jak ból głowy lub gorączka. Porfiria metaboliczna również nie jest reakcją alergiczną; ludzie reagują na światło słoneczne tylko ze zwiększoną wrażliwością i mogą odczuwać ból bez widocznych uszkodzeń promieni słonecznych.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Alergii na słońce - która w rzeczywistości nie jest klasyczną alergią - towarzyszy świąd i inne zmiany skórne, takie jak pęcherze i krosty. Objawy mogą również wystąpić kilka godzin lub dni po przebywaniu na słońcu.

Objawy pojawiają się różnie w zależności od osoby, ale zawsze są takie same w powtarzających się przypadkach. Częściej dotyczy to osób o jasnej karnacji niż ciemnych. Skóra zaczyna swędzieć i palić. Kolejnym objawem jest zaczerwieniona skóra w postaci czerwonawych plam. Objawem jest również tworzenie się guzków, pęcherzyków, a nawet prawdziwych pęcherzy, aw najgorszym przypadku puchnie skóra.

Alergia na słońce często pojawia się, gdy skóra nie była wystawiona na słońce przez długi czas. Oznacza to, że choroba ta występuje szczególnie wiosną lub latem. Ale jest to również możliwe na wakacjach za granicą w innych warunkach klimatycznych niż w domu latem i zimą.

Części ciała zakryte zimą lub w chłodniejszych porach roku są teraz wystawione na działanie słońca. Dotyczy to głównie szyi, dekoltu, ramion, grzbietów dłoni i nóg. Ponieważ twarz nie jest pokryta ani zimnem, ani ciepłem, alergia na słońce występuje tutaj mniej.

Komplikacje

W przypadku nadmiernej ekspozycji na słońce pomimo alergii na słońce mogą wystąpić objawy i powikłania. Oprócz typowych podrażnień skóry - swędzenia, zaczerwienienia, pęcherzy - mogą również wystąpić oparzenia i ciężkie stany zapalne. W tym samym czasie czasami pojawiają się objawy alergiczne, takie jak łzawienie oczu.

W ciężkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia widzenia, takie jak utrata pola widzenia i niewyraźne widzenie. Dalsze komplikacje pojawiają się, jeśli te dolegliwości nie są leczone. Zmiany skórne mogą przekształcić się w poważne infekcje lub przewlekły ból. Po długim przebywaniu na słońcu czasami pojawiają się blizny lub zaburzenia pigmentacji.

Typowe metody leczenia, takie jak fotochemioterapia, również wiążą się z ryzykiem. Zapalenie rogówki i spojówek pojawia się wielokrotnie w związku z terapią światłem. Rozwijają się również plamy wątrobowe i zaburzenia pigmentacji. Ekspozycja na światło powoduje przedwczesne starzenie się skóry, powstawanie zmarszczek i innych kosmetycznych skaz.

Po zażyciu leków przeciwhistaminowych mogą wystąpić bóle głowy, suchość w ustach i senność. Dodatkowo regularne stosowanie preparatu może prowadzić do poważnych uszkodzeń nerek i wątroby. Poważne komplikacje występują w przypadku przedawkowania lub interakcji z innymi lekami lub istniejącymi chorobami.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

Zmiany w wyglądzie skóry należy zawsze zgłaszać lekarzowi. Jeśli na skórze pojawia się ból, powstawanie plam lub nieprzyjemne swędzenie, wskazane jest wyjaśnienie przyczyny. Jeśli w wyniku drapania dotkniętej skóry pojawią się otwarte rany lub pojawią się oznaki stanu zapalnego, potrzebny będzie lekarz. Jeśli rany nie są leczone w sposób sterylny, istnieje ryzyko zatrucia krwi. Jest to potencjalnie śmiertelne i powinno zostać zbadane przez lekarza tak szybko, jak to możliwe.

Poproś lekarza o zbadanie wszelkich guzków na skórze, pęcherzy lub dyskomfortu podczas dotykania. Szczególny niepokój dotyczy sytuacji, gdy objawy nasilają się w sposób ciągły lub mnożą się pod wpływem światła słonecznego. Należy skonsultować się z lekarzem w odpowiednim czasie, ponieważ alergia na słońce często prowadzi do szybkiego nasilenia objawów i wyraźnego pogorszenia samopoczucia. Przy odpowiedniej opiece medycznej objawy są złagodzone.

Obrzęk, zaczerwienienie skóry oraz upośledzenie ruchu lub pozycja spoczynkowa to oznaki problemu zdrowotnego, który należy omówić z lekarzem. Alergia na słońce zwykle pojawia się na grzbiecie dłoni lub nogach osoby dotkniętej chorobą. Jeśli ubrania nie mogą być noszone bez objawów lub jeśli następuje spadek sprawności fizycznej, należy zwrócić się o pomoc.

Leczenie i terapia

Czy istnieje Alergia na słońce w ostrych przypadkach należy najpierw złagodzić skrajne podrażnienie skóry. W tym celu stosuje się suplementy kortyzonu, takie jak maści i kremy. W skrajnych przypadkach możliwe jest również użycie wewnętrzne za pomocą tabletów. Zwykle leczenie kortyzonem jest możliwie najkrótsze, ponieważ kortyzon może powodować znaczne skutki uboczne.

Nie ma kocowego leczenia objawów alergii na słońce. Leczenie musi być różne w zależności od choroby podstawowej. Czasami zmiany w skórze leczy się bezpośrednio, w innych przypadkach byłoby to mało przydatne, dlatego z daną chorobą należy walczyć.

W polimorficznej lekkiej dermatozie rolę mogą odgrywać nawroty alergii, które zwalczane są lekami przeciwhistaminowymi. Jednak pomagają one tylko w przypadku prawdziwych alergii na słońce, a wszystkie inne formy nie mają żadnego efektu. Z kolei można przepisać różne leki w celu leczenia zmian skórnych. Aby zwalczyć zaskórniki wywołane światłem słonecznym, stosuje się na przykład krem ​​zawierający kortyzon.

W przypadku chorób autoimmunologicznych czy zaburzeń metabolicznych zmiany skórne są traktowane indywidualnie, ponieważ nie są to zaskórniki, ale reakcje. Ważne jest jednak towarzyszące leczenie choroby podstawowej. W przypadku chorób autoimmunologicznych na ogół podejmuje się próby powstrzymania układu odpornościowego przed obronną reakcją na dany wpływ, co powinno również złagodzić objawy. Ta sama zasada leczenia dotyczy również chorób metabolicznych uważanych za alergie na słońce.

Niemniej jednak nie zawsze można uniknąć długotrwałego leczenia lżejszymi preparatami u pacjentów z częstymi problemami skórnymi. W przypadku podrażnienia skórę należy chronić przed dalszym podrażnieniem. Intensywna ochrona przeciwsłoneczna za pomocą produktów z filtrami UV oraz ochrona skóry przez możliwie najbardziej zakrywającą odzież są ważnymi środkami ochrony skóry.

W przypadku bardzo silnego podrażnienia skóry może być konieczne podanie antybiotyków, ponieważ zarazki mogą przedostać się przez otwarte rany skóry (np. Porysowane krosty) i wniknąć do podrażnionego układu odpornościowego. Oprócz złagodzenia podrażnień i regeneracji skóry, należy wyjaśnić i leczyć przyczyny alergii słonecznych.

zapobieganie

Pojawienie się chorób, które są nazywane Alergia na słońce trudno aktywnie zapobiegać. W szczególności choroby autoimmunologiczne rozwijają się niezależnie od czynników, na które pacjent może wpływać. Z drugiej strony, objawom poszczególnych chorób można znacznie lepiej zapobiegać. Jeśli to możliwe, dobrze jest trzymać się z dala od światła słonecznego, jeśli jest ono szkodliwe dla skóry.

Niektóre skrajne objawy wymagają tego nawet, aby w znacznym stopniu uniknąć gorszych objawów choroby. W mniej poważnych przypadkach można wejść na światło słoneczne, jednak należy zadbać o skuteczną ochronę przed promieniowaniem UV. Skuteczny filtr przeciwsłoneczny jest absolutnie podstawowym warunkiem przebywania w bezpośrednim świetle słonecznym.

Od czasu ostrego leczenia Alergia na słońce może trwać długo, a objawy są niepokojące dla pacjenta, dlatego większość ich leczenia polega na zapobieganiu. Przede wszystkim oznacza to ochronę skóry przed intensywnym lub długotrwałym promieniowaniem. Wskazane jest ciągłe stosowanie ochrony przed promieniowaniem UV i jak najlepszej ochrony przez odzież, ponieważ ciągłe unikanie słońca nie jest ani możliwe, ani naprawdę skuteczne w dłuższej perspektywie, ponieważ skóra staje się coraz bardziej wrażliwa.

Spożycie karotenu pozytywnie wpływa na samoochronę skóry, ale szczególnie w przypadku palaczy musi o to dbać lekarz. Oprócz ochrony skóry, skóra powinna powoli przyzwyczaić się do światła (odczulanie). W większości przypadków odbywa się to poprzez terapeutyczne napromienianie skóry pod nadzorem lekarza.

Opieka postpenitencjarna

Z reguły środki i możliwości bezpośredniej opieki kontrolnej w przypadku alergii na słońce są znacznie ograniczone, chociaż w wielu przypadkach nie są one nawet dostępne dla chorego. Dlatego w przypadku tej choroby osoba dotknięta chorobą powinna skontaktować się z lekarzem na wczesnym etapie i ewentualnie rozpocząć leczenie, ponieważ nie może to prowadzić do samodzielnego wyleczenia.

Ogólnie rzecz biorąc, osoby dotknięte alergią słoneczną powinny zdecydowanie unikać bezpośredniego słońca i szczególnie dobrze chronić się przed słońcem. Aby chronić skórę przed słońcem, należy stosować kremy do opalania i różne maści. Należy również unikać bezpośredniej ekspozycji na słońce.

Osobom cierpiącym na alergię słoneczną zaleca się regularne kontrole i badania wykonywane przez lekarza w celu wykrycia i leczenia ewentualnego raka skóry i innych dolegliwości skórnych na bardzo wczesnym etapie. Konieczne może być również przyjmowanie różnych leków przy alergii na słońce. Zawsze ważne jest, aby upewnić się, że jest przyjmowany regularnie i że dawkowanie jest prawidłowe. Sama alergia na słońce zwykle nie skraca oczekiwanej długości życia osoby dotkniętej chorobą.

Możesz to zrobić sam

Osoby uczulone na słońce powinny odpowiednio chronić się przed działaniem promieni UV. W życiu codziennym należy całkowicie unikać bezpośredniego światła słonecznego na skórę lub ciało danej osoby. Zaleca się noszenie ubrań dobrze zakrywających skórę i głowę. Zalecane jest luźne i długie ubranie, które całkowicie zakrywa kończyny. Jeśli to możliwe, należy używać parasola lub nieco większego nakrycia głowy, aby twarz była również odpowiednio chroniona.

Dodatkowo skórę należy zaopatrzyć w produkt pielęgnacyjny. Zaleca się stosowanie kremu z filtrem przeciwsłonecznym lub przepisanego przez lekarza preparatu. Ta ostatnia jest często dostosowana do potrzeb osoby zainteresowanej i dlatego jest wykonywana indywidualnie.

Przy pierwszych reakcjach alergicznych organizmu należy natychmiast zareagować. Niezbędne jest znalezienie miejsc w cieniu. Ważne jest, aby osoba zainteresowana opracowała różne strategie, aby móc chronić się przed nagłą i niespodziewaną ekspozycją na słońce w życiu codziennym. Wychodząc z domu, na wszelki wypadek należy zabrać ze sobą elementy odzieży lub przedmioty, co może być przydatne również wtedy, gdy jesteś chroniony przed słońcem. W życiu codziennym miejsca o niewielkim cieniu, takie jak wizyty na plaży, należy ograniczyć do minimum lub odbywać się dopiero po zachodzie słońca.