Niedoczynność przytarczyc (niedoczynność przytarczyc)

Termin medyczny Niedoczynność przytarczyc odnosi się do choroby wywoływanej przez niedoczynność przytarczyc, która prowadzi do niedoboru wapnia na skutek niedostatecznego wydzielania tzw. parathormonu. W większości przypadków jest to spowodowane operacją tarczycy Niedoczynność przytarczyc objawia się takimi objawami jak: wypadanie włosów, szorstkość skóry, skurcze mięśni, demencja czy powstawanie zaćmy.

Co to jest niedoczynność przytarczyc?

Leczenie niedoczynności przytarczyc zwykle przebiega bez powikłań. Szybko prowadzi do pozytywnego przebiegu choroby, a objawy ponownie znikają.
© Henrie - stock.adobe.com

Z Niedoczynność przytarczyc definiuje się jako niedobór parathormonu. Gruczoły przytarczyczne, które zwykle składają się z czterech małych ciał, znajdują się bezpośrednio na tarczycy pod krtani i wytwarzają parathormon.

$config[ads_text1] not found

Ta substancja przekaźnikowa, która w przypadku niedoczynności przytarczyc występuje tylko w niewielkich ilościach lub wcale, z jednej strony zwiększa ilość wapnia we krwi, z drugiej zaś obniża jego stężenie fosforanów.

Niedobór parathormonu spowodowany niedoczynnością przytarczyc ma różne negatywne skutki, z którymi niedoczynność przytarczyc może się pogorszyć i zagrażać zarówno kondycji fizycznej, jak i psychicznej osób dotkniętych chorobą.

przyczyny

Jedna z najczęstszych przyczyn Niedoczynność przytarczyc obejmują operacje tarczycy, podczas których przytarczyce zostały usunięte przez pomyłkę lub (z powodu radykalnego usunięcia tarczycy) celowo.

Ponieważ gruczoły przytarczyczne znajdują się obok tarczycy, stosunkowo częste jest przypadkowe usunięcie nienaruszonych gruczołów przytarczycznych (lub ich części). Dopływ krwi do przytarczyc może być również zaburzony w trakcie zabiegu chirurgicznego, co upośledza ukrwienie, aw najgorszym przypadku obumiera, skutkując niedoczynnością przytarczyc.

$config[ads_text2] not found

Jednak nadmierne spożycie witaminy D przez dłuższy czas hamuje również produkcję parathormonu w gruczołach przytarczyc, a tym samym prowadzi w dłuższym okresie do niedoczynności przytarczyc.

Ponadto do wyzwalaczy niedoczynności przytarczyc należy napromienianie okolicy szyi (np. W przypadku nowotworu złośliwego) lub długotrwały niedobór magnezu, a także tzw. Zespół DiGeorge'a (spowodowany uszkodzeniem przytarczyc).

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy niedoczynności przytarczyc są łatwe do wykrycia. Niedobór wapnia utrudnia przewodzenie bodźców między nerwami i mięśniami, co powoduje bolesne skurcze mięśni (skurcze). Są to napady tężcowe. Przede wszystkim pojawiają się nietypowe odczucia, takie jak mrowienie, kłucie, bolesne pieczenie, drętwienie lub wściekłość na przedramionach, dłoniach lub okolicy ust.

W miarę postępu choroby, skurcze mięśni pojawiają się, gdy dłonie są ułożone w pozycji łapy, co jest typowe dla niedoczynności przytarczyc i rzadziej stopy końskiej. Skurcze mięśni twarzy tworzą charakterystyczną pozycję rybiego pyska. Jeśli inne mięśnie są dotknięte napadami tężcowymi, mogą wystąpić dalsze objawy.

W przypadku zaatakowania mięśni oddechowych może to prowadzić do duszności. Jeśli mięśnie narządów wewnętrznych, takich jak pęcherz moczowy lub skurcze jelit, mogą wywołać ból brzucha, biegunkę i zwiększoną potrzebę oddawania moczu. Może również prowadzić do niepokoju, drażliwości, niepokoju lub nastrojów depresyjnych. W rzadkich przypadkach osoby dotknięte chorobą również doświadczają napadów padaczkowych.

$config[ads_text3] not found

Jeśli niedoczynność przytarczyc nie jest odpowiednio leczona w dzieciństwie, długoterminowe konsekwencje, takie jak zmiany we włosach, skórze i paznokciach, zaćma, wypadanie włosów, wady zębów, zaburzenia motoryczne, zwapnienia mózgu, ucha wewnętrznego, nerek lub mięśnia sercowego, a także zaburzenia wzrostu i rozwoju mogą się nasilić. na lekką niepełnosprawność intelektualną.

Diagnoza i przebieg

Diagnoza Niedoczynność przytarczyc odbywa się na podstawie istniejących dolegliwości i oznaczania poziomu wapnia oraz poprzez badania mięśni i nerwów.

Niedobór wapnia spowodowany niedoczynnością przytarczyc powoduje różne objawy fizyczne. Występują skurcze mięśni i zaburzenia czucia (zespół tężcowy), które mogą prowadzić do tzw. Napadu tężcowego. Typowe objawy takich zagrażających życiu ataków spowodowanych niedoczynnością przytarczyc to uczucie mrowienia w dłoniach i ustach, a także potrzeba oddania moczu, bóle brzucha i biegunka, a następnie silne skurcze mięśni spowodowane mimowolnym skurczem ust (rybie usta), skurcz dłoni i stóp (łapy i stopa końska) express, przy czym osoby dotknięte chorobą są zwykle w pełni świadome.

Występujące czasami skurcze krtani mogą prowadzić do zagrażającej życiu duszności, zwłaszcza u dzieci z niedoczynnością przytarczyc.

Nadmiar fosforanów jest również wyrażany przez łatwość pobudliwości mięśni i nerwów oraz swędzenie i zaczerwienienie oczu. Ponadto niedobór wapnia i nadmiar fosforanów prowadzą do wielu różnych objawów, takich jak wypadanie włosów, szorstkość skóry, zwapnienie soczewek oczu (zaćma) i mózgu (demencja) w przypadku nieleczonej niedoczynności przytarczyc, przy czym nadmiar wody, który jest również obecny w niedoczynności przytarczyc, może nagle pogorszyć widzenie.

$config[ads_text4] not found

Komplikacje

Niedoczynność przytarczyc powoduje różne objawy i dolegliwości, które zwykle zależą od ciężkości choroby. Jednak w większości przypadków pacjenci cierpią z powodu szorstkości skóry i wypadania włosów. Ponadto występuje demencja i zaburzenia koncentracji i koordynacji. Osoba dotknięta chorobą cierpi na zaćmę i silny ból mięśni.

Życie codzienne chorego jest ograniczone przez niedoczynność przytarczyc. Ponadto w różnych obszarach ciała mogą wystąpić zaburzenia czucia. W najgorszym przypadku może wystąpić paraliż i ograniczona mobilność. Oczy są często zaczerwienione i swędzące, a pacjent cierpi na duszność. Duszność może prowadzić do utraty przytomności lub uszkodzenia narządów.

Leczenie niedoczynności przytarczyc zwykle przebiega bez powikłań. Szybko prowadzi do pozytywnego przebiegu choroby, a objawy ponownie znikają. Powikłania pojawiają się zwykle tylko wtedy, gdy leczenie rozpoczyna się zbyt późno, a narządy są już uszkodzone. W większości przypadków choroba ta nie wpływa na oczekiwaną długość życia.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

W przypadku zauważenia skurczów mięśni, zaburzeń czucia i innych typowych objawów należy zgłosić się do lekarza w ciągu najbliższych kilku dni. Inne objawy ostrzegawcze, które należy szybko wyjaśnić, to ból brzucha, biegunka i uczucie mrowienia w dłoniach i ustach, któremu często towarzyszą silne skurcze, które objawiają się skurczami dłoni, stóp i ust. Osoby dotknięte chorobą zwykle odczuwają silny ból i duszność - objawy, które należy natychmiast wyjaśnić.

Niedoczynność przytarczyc jest chorobą zagrażającą życiu, która w dalszym przebiegu może prowadzić do demencji i różnych innych powikłań. Osoby dotknięte chorobą powinny zgłosić się do lekarza rodzinnego z wymienionymi objawami iw razie potrzeby zgłosić się do poradni specjalistycznej. Jeśli choroba jest leczona wcześnie, zwykle jest ona pozytywna, a objawy szybko ustępują. Osoby z chorobami przytarczyc lub które spożywały zbyt dużo witaminy D przez długi czas są szczególnie podatne na rozwój niedoczynności przytarczyc. Każdy, kto należy do tych grup ryzyka, zawsze musi zasięgnąć porady lekarza.

Lekarze i terapeuci w Twojej okolicy

Leczenie i terapia

Czy przypadkowo usunięto gruczoły przytarczyczne, a więc Niedoczynność przytarczyc wyzwolone, można je zmusić do ponownego wzrostu poprzez przeszczepienie ich do tkanki mięśniowej pacjenta (zwykle w szyję lub ramię), a tym samym ponowne „przygotowanie do użycia”.

Zabieg ten, zwany również autotransplantacją, jest również stosowany jako środek zapobiegawczy w przypadku napromieniania okolicy szyi, pod warunkiem, że można się spodziewać powstałego uszkodzenia (niedoczynność przytarczyc). Jeśli ta metoda się powiedzie, pacjenta na razie uznaje się za wyleczonego, nawet jeśli w niektórych przypadkach jest to tylko tymczasowe rozwiązanie.

Jeśli ta forma leczenia niedoczynności przytarczyc nie jest możliwa lub nie działa, stosuje się leki. W celu skompensowania niedoboru wapnia spowodowanego brakiem parathormonów, osobom cierpiącym na niedoczynność przytarczyc podaje się specjalne tabletki wapniowe o niskiej zawartości witaminy D, które normalizują ilość wapnia we krwi, a objawy spowodowane niedoczynnością przytarczyc zwykle ustępują.

zapobieganie

Ponieważ Niedoczynność przytarczyc W większości przypadków nie jest to spowodowane niewłaściwą dietą lub stylem życia, trudno jest temu zapobiec. W każdym razie, nawet jeśli nie ma objawów niedoczynności przytarczyc, należy wykluczyć możliwy niedobór magnezu i nadmiar witaminy D i zbadać go lekarz.

Opieka postpenitencjarna

Dalsza opieka w przypadku niedoczynności przytarczyc ma przede wszystkim na celu wyrównanie niedoboru wapnia. Dlatego pacjentom z niedoczynnością przytarczyc przepisuje się odpowiednie tabletki wapniowe z witaminą D. Leki te należy przyjmować konsekwentnie w fazie pielęgnacyjnej, aby normalizować poziom wapnia we krwi i zmniejszyć poprzednie objawy.

W celu promowania zdrowego rozwoju po właściwej terapii, osoby dotknięte chorobą powinny zmienić dietę. Pokarmy bogate w wapń pomogą zapobiegać chorobie. Wkrótce pacjenci poczują się bardziej komfortowo w przypadku produktów mlecznych, zielonych warzyw i wielu rodzajów orzechów.

Z drugiej strony zbyt dużo tłuszczów i fosforanów to temat tabu, ponieważ niepotrzebnie stresują organizm. Osoby dotknięte chorobą powinny również unikać alkoholu. Lekkie zajęcia na świeżym powietrzu są również częścią zdrowego życia. Zwiększa to samopoczucie. Uważność i dobra świadomość zdrowotna zapewniają, że osoby dotknięte chorobą również czują się lepiej psychicznie.

Dotyczy to również przypadku lekkiej niedoczynności przytarczyc, która może szybko doprowadzić do stresujących objawów. Dokładna obserwacja fizycznych sygnałów ostrzegawczych pomaga wcześnie rozpoznać ostre pogorszenie się stanu i skutecznie go uniknąć. Dlatego też, aby zapewnić skuteczną opiekę kontrolną, pacjenci powinni dokładnie zbadać typowe objawy choroby.

Możesz to zrobić sam

Niedoczynność przytarczyc komplikuje codzienne życie głównie poprzez objawy, które można przypisać hipokalcemii. Najlepszą możliwą profilaktyką jest świadoma dieta bogata w wapń. Żywność dostarczająca wapń, taka jak nabiał, zielone warzywa (mieszanki i warzywa kapustne), a także niektóre rodzaje orzechów powinny stanowić główny składnik posiłków. Unikaj żywności zawierającej tłuszcz i fosforany, a także spożycia alkoholu. Wapń jest biodostępny tylko w obecności wystarczającej ilości witaminy D, dlatego zaleca się codzienne umiarkowane ćwiczenia na świeżym powietrzu.

Ogólna jakość życia pacjentów poprawia się kilkakrotnie dzięki uważnemu żywieniu. Łagodna hipokalcemia prowadzi do umiarkowanych, ale psychicznie stresujących objawów. Prawidłowe odżywianie w połączeniu z farmakoterapią może znacznie zmniejszyć te objawy. Ciężką hipokalcemię można zwykle leczyć tylko w warunkach szpitalnych. Jeśli poszkodowani zwrócą szczególną uwagę na swoje fizyczne znaki ostrzegawcze, można skutecznie uniknąć ostrych stanów.

Wyczerpujące, spocone czynności pozbawiają organizm ważnych minerałów. W przypadku wzmożonej aktywności fizycznej, długich wycieczek czy dni pracy można zastosować wodę mineralną zawierającą wapń lub suplementy wapnia. Zabranie go ze sobą i spożywanie nie tylko zmniejsza ryzyko ostrego niedoboru, ale także zmniejsza możliwe lęki. Jak w przypadku każdej choroby przewlekłej, pomaga nawiązać kontakt z innymi chorymi lub skorzystać z pomocy terapeutycznej.