Kifoza

ZA Kifoza to zakrzywiona na zewnątrz (wypukła) krzywizna obszarów kręgosłupa. W piersiach iw okolicy końcowej występuje naturalna kifoza. Wypukła krzywizna kręgosłupa staje się patologiczna tylko wtedy, gdy pojawia się w nietypowym miejscu lub jeśli kąt Cobba nie mieści się już w normalnym zakresie.

Co to jest kifoza?

Wypukła (zakrzywiona na zewnątrz) krzywizna kręgosłupa nazywa się a Kifoza wyznaczony. Naturalna kifoza kręgosłupa piersiowego i końcowego oraz naturalna lordoza (zakrzywiona do wewnątrz) kręgosłupa lędźwiowego są niezbędne dla stabilności całego kręgosłupa. Kifoza staje się patologiczna tylko wtedy, gdy występuje w nietypowym miejscu lub jeśli znacznie przekracza naturalną krzywiznę. Jeśli kifoza kręgosłupa piersiowego jest nieprawidłowa, nazywa się ją hiperkifozą lub potocznie garbem.

Mówi po łacinie Gibbus. Miarą oceny kifozy jest tzw. Kąt Cobba. Normalny zakres wynosi od 30 do 50 stopni. Kifoza może również dotyczyć nietypowo kręgosłupa lędźwiowego. Zwykle jest wklęsły (do wewnątrz). W przypadku zmian patologicznych możliwe jest płaskie plecy lub w skrajnych przypadkach nawet kifoza odcinka lędźwiowego kręgosłupa.

przyczyny

Przyczyny patologicznej kifozy to zwykle zła postawa. Podczas ewolucji ludzki kręgosłup musiał przystosować się do wyprostowanego chodu w ciągu ostatnich 5 milionów lat. Wydaje się, że proces ten nie jest jeszcze w pełni zakończony. Kręgosłup nie jest jeszcze wystarczająco stabilny, aby wykluczyć ekstremalne krzywizny podczas rozwoju. Dlatego też kifoza, która wykracza poza miary, jest bardziej rozpowszechniona wśród dzisiejszej populacji.

Szczególnie w krajach uprzemysłowionych kifoza nasila się w wyniku częstej pracy siedzącej. Najczęstszą postacią kifozy jest kifoza posturalna, która często wynika ze złej postawy w okresie dojrzewania. W starszym wieku jest nazywany garbem wdowy i jest wynikiem złamań kręgów lub utraty integralności układu mięśniowo-szkieletowego. Inną możliwą przyczyną jest choroba Scheuermanna.Choroba Scheuermanna to nieprawidłowy rozwój adaptacji w okresie dojrzewania. Zryw wzrostu ma miejsce w okresie dojrzewania.

Jeśli kręgi grzbietowe są słabo obciążone, gdy mięśnie są słabe, trzony kręgów rosną nierównomiernie. Zewnętrzna część trzonów kręgowych rośnie szybciej niż wewnętrzna, tak że przybierają kształt klina. W okolicy klatki piersiowej rozwija się ekstremalna skrzywienie kręgosłupa.

Istnieją również wrodzone formy kifozy. Trzony kręgów mogą być zdeformowane lub urosnąć razem. Czasami wrodzona kifoza pojawia się dopiero w wieku nastoletnim. Kifoza związana z dietą jest również możliwa przy niedoborze witaminy D. Kifoza występuje również w wyniku gruźlicy lub złamań kręgów, które nie zagoiły się po wypadkach.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Kifoza objawia się nadmierną wypukłą krzywizną niektórych obszarów kręgosłupa. W wielu przypadkach krzywizny nie powodują dyskomfortu. Jednak muszą być monitorowane i leczone zachowawczo. Czasami jednak występuje silny ból, problemy z oddychaniem, problemy z trawieniem, schorzenia sercowo-naczyniowe, problemy neurologiczne czy wręcz niewydolności neurologiczne w postaci paraliżu.

Ogólnie rzecz biorąc, oczekiwana długość życia jest zmniejszona w skrajnych postaciach kifozy. Możliwe długoterminowe konsekwencje obejmują przewlekły ból z zaburzeniami snu, zniszczenie trzonów kręgowych, uszkodzenie narządów wewnętrznych, zaburzenia czucia, uszkodzenie rdzenia kręgowego aż do paraliżu, ograniczenie ruchomości lub stres psychiczny z powodu oszpecenia.

Diagnoza i przebieg choroby

Do zdiagnozowania przyczyn kifozy dostępne są metody obrazowania, takie jak nagrania kręgosłupa, tomografia komputerowa lub rezonans magnetyczny. Kąt Cobba można określić na podstawie bocznych promieni rentgenowskich. Procedury te pozwalają zidentyfikować oznaki starych złamań. Jednak anamneza historii choroby odgrywa ważną rolę w diagnostyce, aby móc odróżnić uszkodzenie postawy od organicznych przyczyn kifozy.

Komplikacje

Kifoza może prowadzić do wielu problemów zdrowotnych. Brak równowagi kręgosłupa jest zwykle związany z przewlekłym bólem, który może prowadzić do zaburzeń snu i chorób psychicznych. Obciążenie emocjonalne często wzrasta z powodu kosmetycznego oszpecenia i czasami wywołuje depresję i zaburzenia lękowe u osób dotkniętych chorobą.

Mogą wystąpić długotrwałe niewspółosiowości i wtórne złamania, które mogą również obciążać narządy wewnętrzne (zwłaszcza płuca i serce). Rdzeń kręgowy może również ulec uszkodzeniu i czasami powodować paraliż i dysfunkcję. Ogólnie rzecz biorąc, ruchliwość jest ograniczona w kifozie. Może to prowadzić do problemów w życiu codziennym iw pracy.

Często towarzyszące zaburzenia czucia nasilają te powikłania. Ponadto podczas operacji na kifozę mogą pojawić się komplikacje. Może wystąpić zapalenie tkanek miękkich, zaburzenia oddychania, wtórne krwawienie i uszkodzenie nerwów. Przepisane leki przeciwbólowe mogą powodować skutki uboczne.

Częste są przejściowa niestrawność, wysokie ciśnienie krwi lub infekcje. Część osób na preparaty, które mają łagodzić objawy, reaguje skutkami ubocznymi, takimi jak bóle głowy, nudności, wymioty, krwawienie z jelit czy zachmurzenie świadomości. Interakcje mogą wystąpić w przypadku jednoczesnego przyjmowania kilku leków.

Kiedy należy iść do lekarza?

Kifoza nie zawsze powoduje objawy. Konieczna jest jednak kontrola lekarza. Jeśli wystąpią objawy, takie jak ból, trudności w oddychaniu lub problemy trawienne, przyczyną może być kifoza, którą należy zbadać. Wśród znaków ostrzegawczych, które powinien zbadać lekarz, są również problemy neurologiczne i zaburzenia sercowo-naczyniowe. Przewlekły ból, zaburzenia czucia i objawy paraliżu wskazują, że skrzywienie kręgosłupa już się pogłębiło i dlatego należy je wyjaśnić. W przypadku zauważenia dalszych powikłań, takich jak nadciśnienie czy infekcje, najlepiej natychmiast skontaktować się z lekarzem.

To samo dotyczy chronicznych bólów głowy, nudności, zachwiania świadomości i innych dolegliwości, których nie można jednoznacznie przypisać chorobie. Osoby, które mają złą postawę lub u których zdiagnozowano chorobę, taką jak choroba Scheuermanna, również często rozwijają kifozę. Niedobór witaminy D, gruźlica i słabo wyleczone złamania kręgów również sprzyjają skrzywieniu kręgosłupa i wymagają badania lekarskiego. Osoby dotknięte chorobą najlepiej skonsultować się z lekarzem rodzinnym lub ortopedą. Indywidualne objawy muszą być leczone przez odpowiedniego lekarza specjalistę.

Terapia i leczenie

Metody leczenia kifozy zależą od ich przyczyn. W większości przypadków wystarczające jest leczenie zachowawcze. Ćwiczenia fizjoterapeutyczne przeprowadzane są regularnie. Podczas tych ćwiczeń jednocześnie trenowane są mięśnie pleców i klatki piersiowej. Ciągłe prostowanie kręgosłupa jest możliwe tylko przy silnych mięśniach. Ćwiczenia obejmują również regularne rozciąganie kręgosłupa, aby zapobiec pogorszeniu się uszkodzeń postawy.

Standardową terapią choroby Scheuermanna i kifozy lędźwiowej w Niemczech jest stosowanie metody Schrotha. Wykonywane są trójwymiarowe techniki ćwiczeń prostujących kręgosłup, ćwiczenia oddechowe zwiększające objętość oddechową oraz strategie ruchowe w życiu codziennym. Noszenie gorsetów sprawdziło się również u młodych ludzi z ciężką kifozą. Ponieważ jednak gorset trzeba nosić przez 3/4 dnia, wymagana jest współpraca młodych ludzi, co nie zawsze jest takie łatwe.

W skrajnych przypadkach kifozy często pomaga tylko leczenie chirurgiczne. Jednak można to przeprowadzić tylko u dorosłych, ponieważ proces wzrostu nie jest jeszcze zakończony u nastolatków. W metodzie leczenia chirurgicznego wykonuje się usztywnienie od dwóch do trzech kręgów w celu przywrócenia pełnej wytrzymałości kręgosłupa. Ta metoda jest również znana jako fuzja kręgosłupa. Ponadto, oczywiście, należy leczyć choroby, które mogą być przyczyną kifozy.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Perspektywy i prognozy

Rokowanie różni się w zależności od wieku pacjenta, nasilenia i nasilenia objawów oraz deformacji kręgosłupa. Choroba podstawowa, choroby współistniejące i otyłość są kolejnymi czynnikami rokującymi. Nierzadko zdarza się, że pacjenci z kifozą żyją bez większych zaburzeń w życiu codziennym.

Kifoza związana z postawą może pozostawać niezauważona przez długi czas, ponieważ objawy często pojawiają się dopiero po dłuższym przyjęciu przez pacjenta niewłaściwej postawy. Nieleczona może prowadzić do bólu pleców, ograniczonej ruchomości, a nawet trudności w oddychaniu. Jeśli leczenie przeprowadza się szybko i konsekwentnie, rokowanie jest zwykle korzystne.

Kifozy wywołane chorobą Scheuermanna ograniczają się pod koniec fazy wzrostu, ale nie są uleczalne. Rokowanie jest często korzystne, a wczesna diagnoza może zapobiec poważnym deformacjom. Kifoza spowodowana zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa jest dziś rzadko ciężka. Terminowe rozpoczęcie terapii i dodanie odpowiednich leków zapobiega niepełnosprawności.

Jeśli pacjent cierpi na kifozę z powodu utraty masy kostnej, ważne jest regularne monitorowanie. Złamania kręgów wywołane osteoporozą wymagają pilnego leczenia, ponieważ istnieje duże ryzyko kolejnych złamań kręgów. Prognozy dotyczące kifozy powyżej 60% są niekorzystne. Poważne zwyrodnienia kręgosłupa wpływają na jakość życia. Można to znacznie poprawić dzięki leczeniu chirurgicznemu.

zapobieganie

Należy zadbać o prawidłową postawę, aby zapobiec kifozie. Wzmocnienie mięśni pleców poprzez odpowiednie ćwiczenia może również zapobiec rozwojowi skrzywienia pleców. Podczas wykonywania czynności siedzących należy regularnie rozluźniać mięśnie pleców i szyi poprzez rozciąganie i wstawanie. W miejscu pracy muszą znajdować się ergonomiczne meble biurowe.

Opieka postpenitencjarna

Kifoza, jako zjawisko fizjologiczne, sama w sobie wymaga leczenia i dalszej opieki, jeśli jest zbyt ciężka i występują z nią objawy. Opieka kontrolna organizowana jest we współpracy z ortopedą lub fizjoterapeutą, ale w wielu przypadkach do sukcesu niezbędna jest współpraca pacjenta. Dotyczy to przede wszystkim ćwiczeń wyuczonych w ramach fizjoterapii, które konsekwentnie kontynuujemy w domu.

Są to zwykle ćwiczenia, które służą dwóm głównym celom. Z jednej strony skrócone mięśnie w okolicy klatki piersiowej są delikatnie rozciągane, aby przeciwdziałać niezdrowej zgarbionej postawie do przodu. Z drugiej strony wzmocnione są mięśnie górnej części pleców, co przy regularnym wykonywaniu ćwiczeń sprzyja fizjologicznemu prostowaniu kręgosłupa. W studiu fitness lub sporcie rehabilitacyjnym można trenować na sprzęcie precyzyjnie wykonującym ćwiczenia potrzebne do ukierunkowanego wzmocnienia. Zwiększa to wydajność i wyraźnie zmniejsza ryzyko kontuzji.

Ważne jest również, aby zachować wyprostowaną postawę podczas kontroli kifozy. Obejmuje to również ergonomiczny projekt miejsca pracy. W szczególności pochylenie górnej części ciała do przodu przy biurku nie może być zbyt mocne i zawsze musi być przerywane aktywnymi przerwami. Joga może pomóc w zwiększeniu świadomości prostych pleców.

Możesz to zrobić sam

Jako alternatywę dla środków medycznych kifozę można leczyć różnymi ćwiczeniami pleców. Metody fizjoterapii lub jogi wzmacniają mięśnie pleców i klatki piersiowej oraz zmniejszają zgarbione plecy. Przykładowe ćwiczenie to rozciąganie mięśni klatki piersiowej. Jedno przedramię jest oparte o ścianę, a górna część ciała i głowa są odwrócone w bok, aż do rozciągnięcia klatki piersiowej. Zgięcia do tyłu w pozycji stojącej i leżącej na brzuchu są równie skuteczne. Specjalne techniki oddechowe wspomagają te ćwiczenia, rozluźniając i odciążając mięśnie.

Aby trwale wyleczyć kifozę, wymienione środki należy wykonywać regularnie. Ukierunkowane i konsekwentne szkolenie jest niezbędne do skutecznego leczenia, zwłaszcza w podeszłym wieku. W życiu codziennym należy świadomie zwracać uwagę na prostą postawę. Jeśli masz wyraźny garbus, czasami konieczne jest noszenie gorsetu. Ubranie podtrzymuje cały aparat trzymający i kompensuje nieprawidłową postawę.

Jeśli wystąpi ból lub inny dyskomfort, lekarz musi zbadać kifozę i, jeśli to konieczne, przepisać odpowiedni lek. W przypadku poważnych powikłań może być wymagana operacja.