spirala

Obecnie istnieje wiele różnych metod antykoncepcji. Najpopularniejsze są pigułki antykoncepcyjne i prezerwatywy, ale wkładka domaciczna jest również regularnie stosowana u kobiet. Oprócz zalet można jednak również zidentyfikować ryzyko.

Jaka jest spirala?

IUD jest elementem antykoncepcji. Opisana po raz pierwszy przez Graefenberga w 1928 roku spirala jest do dziś stale rozwijana. Jest teraz wykonany z elastycznego tworzywa sztucznego, który jest wszczepiany do macicy. Spirala mierzy około 2,5 do 3,5 centymetra i ma kształt litery T.

Obecnie można rozróżnić różne spirale. Z jednej strony można stosować spirale wykonane z miedzi, plastiku bez dodatków lub z dodatkiem hormonów. Niektóre modele mają również złotą płytkę, aby ułatwić zlokalizowanie cewki na obrazie ultrasonograficznym. Antykoncepcja IUD jest uważana za bardzo bezpieczną. Z reguły należy go wymieniać co pięć lat, pod warunkiem, że jest dobrze tolerowany. Jednak metoda nie jest odpowiednia dla wszystkich kobiet.

Wkładka domaciczna jest zwykle stosowana tylko u kobiet, które już urodziły dziecko.Młode dziewczęta i kobiety z nieregularnymi cyklami lub zapaleniem w okolicy macicy i jajników powinny stosować inne metody. To samo dotyczy obecności pewnych chorób podstawowych, takich jak cukrzyca i problemy z nerkami.

Funkcja, efekt i cele

Dzisiejsze wkładki domaciczne są również nazywane systemem domacicznym, w skrócie IUD, po różnych opracowaniach. Z jednej strony spirale różnią się budową, z drugiej strony można czasem określić różnice w ich działaniu. Dokładny mechanizm działania nie został jeszcze w pełni zbadany. W IUD z miedzią jedno z ramion spirali w kształcie litery T jest otoczone miedzianym drutem.

Jest on ciasno owinięty wokół materiału, co stabilizuje przyczepność w macicy. W zależności od wybranego produktu powierzchnia miedzi wynosi od 195 milimetrów kwadratowych do 375 milimetrów kwadratowych. Miedź uwalnia jony do otaczających komórek. Miedziana wkładka domaciczna wywołuje stan zapalny macicy, który jest uważany za nieszkodliwy. Podobnie jak w przypadku każdego zapalenia, organizm reaguje budując komórki, które najeźdźcy mają zniszczyć, aby nie zagrażać zdrowiu. Prowadzi to do zwiększonego gromadzenia się białych krwinek i makrofagów w okolicy macicy. Może to utrudnić implantację komórki jajowej.

W tym samym czasie jony miedzi w cewce działają na plemniki. Są one uszkadzane przez toksyny, a ich ruchliwość jest ograniczona. Im większa zawartość miedzi, tym intensywniejszy wpływ na plemniki. Jony miedzi mają podobny wpływ na jajowody, co bezpośrednio hamuje implantację. Dlatego miedziana wkładka domaciczna jest również odpowiednia jako środek do przerwania ciąży.

IUD z dodatkiem progestyny ​​wygląda jak wkładka miedziana. Jednak nie ma miedzianego ramienia; zamiast tego część spirali jest wyposażona w gestagen. Efekt polega z kolei na zapaleniu przez ciało obce. Ponadto wydzielina szyjkowa nabiera gęstszej konsystencji, jajowody stają się bardziej unieruchomione, a intensywność krwawienia zostaje zmniejszona. Niektóre kobiety odnoszą korzyści z mniej bolesnych miesiączek z powodu wkładki domacicznej. W Niemczech nie stosuje się już wkładek bez dodatku. Podrażniają one macicę i są uważane za niebezpieczne dla zdrowia. Założenie IUD powinno być wykonane przez doświadczonego ginekologa.

Nie każda spirala jest odpowiednia dla każdej kobiety, ważnym czynnikiem jest na przykład rozmiar. Zwykle stosuje się go podczas menstruacji, ponieważ szyjka macicy jest łatwiej dostępna podczas krwawienia. Nierzadko kobiety odczuwają ból podczas zakładania. Po zakończeniu procesu niezbędne są regularne kontrole. Dlatego celem wkładki jest uniknięcie zagnieżdżenia komórki jajowej i wynikającej z niej ciąży. Jednak za pomocą tej metody antykoncepcji nie można wyeliminować chorób przenoszonych drogą płciową.

Ryzyko, skutki uboczne i niebezpieczeństwa

IUD jest jedną z najpopularniejszych metod antykoncepcji na świecie. Jednak wiąże się to również z ryzykiem, które należy wziąć pod uwagę przed wprowadzeniem. Spirala jest stabilizowana przez perforację tkanki w macicy. Jeśli wkładka jest zbyt głęboka, mogą pojawić się obfite krwawienia miesiączkowe.

Wątek może nie być już zlokalizowany. W takim przypadku cewkę należy zlokalizować za pomocą obrazu ultrasonograficznego i ewentualnego testu ciążowego. W zależności od modelu od 0,5 do 10 procent wszystkich pacjentów doświadcza niezauważalnego wydalenia wkładki wewnątrzmacicznej. Jest to szczególnie częste w pierwszych kilku miesiącach po wystąpieniu podczas menstruacji. Dalsze skutki uboczne i dolegliwości rozwijają się z powodu zarazków, które dostają się do macicy i osadzają się na cewce. Występuje stan zapalny, ból i zaburzenia krzepnięcia.

Zapalenie może prowadzić do rozległego uszkodzenia jajowodów. W pewnych okolicznościach takie zapalenie powoduje warunkową bezpłodność. W przypadku wkładki miedzianej obserwuje się bardzo obfite lub wyjątkowo słabe krwawienie; w przypadku wkładki wewnątrzmacicznej zawierającej progestagen nie można wykluczyć krwawienia międzymiesiączkowego i plamienia. Około 20 procent wszystkich kobiet nie może już wykryć miesiączki po roku stosowania. Pomimo niskiego wskaźnika Pearl nadal istnieje ryzyko zajścia w ciążę. 50 do 60 procent wszystkich ciąż, które występują pomimo wkładki domacicznej, przekształca się w poronienia.