Zespół tunelu supinatora

Na Zespół tunelu supinatora jest to rzadko występujący zespół wąskiego gardła. Jest to spowodowane uszkodzeniem nerwu promieniowego w ramieniu supinatora przedramienia.

Co to jest zespół tunelu supinatora?

Przyczyny zespołu tunelu supinatora są różne. Jednak we wszystkich przypadkach gałąź motoryczna nerwu promieniowego jest zwężona i dotknięta.
© SciePro - stock.adobe.com

W medycynie to działa Zespół tunelu supinatora także nazwiska Zespół supinatorlous, dolne porażenie promieniowe lub Zespół tylnego międzykostnego. Chodzi o zespół kompresji nerwu, który pojawia się na przedramieniu w pobliżu łokcia. W tym miejscu przebiega nerw promieniowy, który jest jednym z najważniejszych nerwów ramienia. Przeciąga się przez mięsień supinatora.

Jeśli w tym regionie występuje ucisk nerwu promieniowego, prowadzi to do zespołu tunelu supinatora. Dotknięta jest gałąź nerwu promieniowego, co prowadzi do osłabienia lub paraliżu niektórych mięśni. Nie należy jednak obawiać się całkowitej awarii. Nerw promieniowy jest również znany jako nerw promieniowy.

Jest to nerw mieszany i ma zarówno włókna czuciowe, jak i motoryczne. Na łokciu podzielony jest na część wrażliwą i motoryczną. Podczas gdy wrażliwa część rozciąga się w kierunku grzbietu dłoni, część motoryczna przechodzi przez mięsień supinatora. Tam dostarcza mięśnie do prostowania dłoni.

Objawy zespołu tunelu supinatora zależą od obszaru, w którym występuje uszkodzenie. Jeśli uszkodzenie wystąpi w górnej części, osoba dotknięta chorobą cierpi na zaburzenia czucia. Jeśli jednak obszar motoryczny jest uszkodzony, możliwe są objawy niewydolności mięśni. W przypadku uszkodzenia w okolicy ramienia mogą wystąpić oba objawy.

przyczyny

Przyczyny zespołu tunelu supinatora są różne. Jednak we wszystkich przypadkach gałąź motoryczna nerwu promieniowego jest zwężona i dotknięta. Często jest to spowodowane złamaniem kości promieniowej lub łokciowej łokcia. Siniak lub przemieszczenie kości powoduje zmiażdżenie nerwów, co z kolei jest odpowiedzialne za uszkodzenie nerwów.

Inną możliwą przyczyną jest kulka główki szprychy z prowadnicy taśmy. W rezultacie istnieje ryzyko zwężenia w miejscu wejścia do mięśnia supinatora. W niektórych przypadkach wzrosty tłuszczowe, stany zapalne lub guzy w punkcie wejścia nerwu w przypadku zespołu tunelu supinatora. To samo dotyczy wzrostu mięśni w mięśniu supinatora.

Tworzą go głównie powtarzalne czynności, takie jak gra w tenisa lub gra na pianinie. Innym powodem rozwoju zespołu supinatorlogicznego jest stały nacisk zewnętrzny. Zwykle jest to spowodowane przenoszeniem ciężkich ładunków po jednej stronie.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Zespół tunelu supinatora staje się zauważalny poprzez uczucie osłabienia podczas rozciągania palców. Czasami słabość jest tak intensywna, że ​​palców nie można już w ogóle rozciągać. Ponieważ dotyczy to tylko części motorycznej nerwu promieniowego, dotyczy to tylko części motorycznej.

Z drugiej strony wrażliwa część nerwowa jest chroniona przed dolegliwościami, dzięki czemu na ramieniu lub palcach nie występują zaburzenia czucia. Słabość wyprostu szczególnie dotyka trzeci i czwarty palec. Ponadto osoba dotknięta chorobą cierpi na tępy samoistny ból w przedramieniu w okolicy łokcia. Ból nasila się, gdy naciskasz.

Bolesny dyskomfort pojawia się najczęściej, gdy pacjent porusza dłonią do góry. Sporadycznie po kilku obrotach przedramienia można również odczuć objawy zmęczenia mięśni. W niektórych przypadkach ból rozprzestrzenia się na nadgarstek.

Diagnoza i przebieg choroby

Aby zdiagnozować zespół cieśni supinatora, lekarz najpierw analizuje historię choroby pacjenta (wywiad). Następnym krokiem jest egzamin fizyczny. Neurolog może również określić szybkość działania uszkodzonego nerwu. Jeśli nerw i pochewka nerwowa są uszkodzone, zwykle następuje znaczne zmniejszenie szybkości przewodzenia nerwów.

Inne ważne procedury badawcze to ultrasonografia (badanie ultrasonograficzne), wykonywanie zdjęć rentgenowskich i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI). Podczas gdy badanie rentgenowskie może wykryć narośle tłuszczowe lub łagodne guzy tkanek miękkich, takie jak zwoje, badanie rentgenowskie może wykryć złamania kości promieniowej i łokciowej.

Za pomocą tomografii rezonansu magnetycznego można wizualizować struktury ograniczające. Trudno jest przewidzieć, jak rozwinie się zespół cieśni supinatora. Rokowanie zależy od rozległości i czasu trwania uszkodzenia nerwu. Czasami potrzeba nawet miesięcy, zanim nerw, który został wcześniej uszkodzony i doprowadził do paraliżu, zostanie całkowicie wyleczony, mimo że nie ma już żadnego nacisku.

Komplikacje

Z powodu zespołu tunelu supinatora pacjenci cierpią przede wszystkim na poważne ograniczenia ruchowe. Występują one głównie w palcach, tak że palce nie mogą już być odpowiednio rozciągnięte. W ciężkich przypadkach ruch palców jest całkowicie ograniczony. Ponadto sąsiednie obszary mogą być dotknięte paraliżem lub zaburzeniami czucia.

Z powodu tych ograniczeń codzienne życie pacjenta jest znacznie utrudnione, przez co wielu cierpiących na depresję lub inne zaburzenia psychiczne. Może również wystąpić ból palców lub dłoni, aw niektórych przypadkach promieniować do nadgarstka. Ponieważ ból często pojawia się również w nocy, zespół cieśni nadgarstka może również prowadzić do problemów ze snem, a tym samym do rozdrażnienia osoby zainteresowanej. U dzieci zespół tunelu supinatora prowadzi do ograniczonego i opóźnionego rozwoju.

Leczenie zespołu zależy od przyczyny. Przede wszystkim ustawiane jest obciążenie, które jest odpowiedzialne za paraliż. Różne leki i terapie mogą również ograniczać inne dolegliwości i bóle. Rzadko konieczne są interwencje chirurgiczne. W większości przypadków choroba postępuje pozytywnie, a oczekiwana długość życia pacjenta nie jest zmniejszana przez chorobę.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

W przypadku zespołu cieśni nadgarstka osoba zainteresowana jest uzależniona od wizyty u lekarza. Ponieważ ta choroba nie może wyleczyć się sama, nieuniknione jest leczenie przez lekarza. Co do zasady wczesna diagnoza ma również pozytywny wpływ na dalszy przebieg zespołu cieśni nadgarstka i może zapobiec dalszym powikłaniom i pogorszeniu objawów. W przypadku zespołu cieśni nadgarstka należy skonsultować się z lekarzem, jeśli dana osoba nie może już prawidłowo rozprostować palców.

Z reguły rozciąganie wiąże się z silnym bólem i jest już prawie niemożliwe. Zaburzenia czucia w ramieniu osoby mogą również wskazywać na tę chorobę i również powinny zostać zbadane przez lekarza. Może również wystąpić silny ból ramion. Mogą one wystąpić bez konkretnego powodu, a przede wszystkim trwale i mieć bardzo negatywny wpływ na jakość życia danej osoby.

U lekarza pierwszego kontaktu lub chirurga ortopedy można zobaczyć pierwsze objawy zespołu cieśni nadgarstka. Dalsze leczenie zależy od dokładnej przyczyny zespołu. Z reguły choroba ta nie skraca oczekiwanej długości życia chorego.

Leczenie i terapia

Leczenie zespołu cieśni nadgarstka może być zachowawcze lub chirurgiczne. Jeśli za zespół odpowiada nietypowy stres, który jest eliminowany, nerw promieniowy często sam się regeneruje, co zmniejsza objawy. Środki przeciwbólowe, takie jak ibuprofen lub diklofenak, są odpowiednie do leczenia ostrego bólu. Oprócz uśmierzania bólu preparaty te zwalczają również stany zapalne.

Pomocne są również ćwiczenia fizjoterapeutyczne i aplikacje na ciepło lub zimno. Jeśli zachowawcze środki terapeutyczne nie złagodzą objawów, przydatna może być operacja. W przypadku paraliżu zabieg chirurgiczny należy przeprowadzić jak najszybciej. Podczas operacji chirurg odsłania głęboką gałąź ruchową nerwu promieniowego.

Jednak ze względu na delikatność nerwu wymagana jest szczególna ostrożność. Punkt wejścia nerwu promieniowego do mięśnia jest również poszerzony, ponieważ jest pokryty włóknami tkanki łącznej, które mogą spowodować jego uwięzienie. Struktury ograniczające, takie jak tkanka łączna lub pasma włókien, są przecinane.

Tutaj znajdziesz swoje leki

➔ Leki na ból pleców

zapobieganie

Nie są znane żadne środki zapobiegawcze przeciwko zespołowi tunelu supinatora. Po operacji zaleca się pełne kąpiele, aby zapobiec zaburzeniom ruchu łokcia.

Opieka postpenitencjarna

Aby zapewnić skuteczną dalszą opiekę, pierwszym wyborem jest rezygnacja z ćwiczeń. W przypadku stwierdzenia śródoperacyjnego unieruchomienie wykonuje się za pomocą gipsu ramienia w pozycji 120 °. Tynk Paris pozostaje na miejscu przez 10 do 14 dni. W tym czasie można poruszać ramieniem i palcami. W dalszej kolejności ramię można tylko lekko obciążać. Rzeczy codziennego życia można łatwo załatwić. Fizjoterapię można przepisać jako wsparcie.

Alternatywnie dostępna jest podwodna terapia stresowa. Algetic Supinator zespołowi towarzyszą leki w ramach opieki pooperacyjnej. Ibuprofen i diklofenak są przepisywane w małych dawkach przez maksymalnie trzy tygodnie. Jeśli leczenie przebiega prawidłowo, wyklucza się trwałe zaburzenia stresowe. Możliwa jest jednak ponowna choroba z powodu zespołu cieśni nadgarstka.

Jeśli CRPS (choroba Sudecka) wystąpi podczas dalszej opieki, zalecana jest terapia zajęciowa i fizjoterapia. CRPS (choroba Sudecka) pojawia się w wyniku uszkodzenia tkanek lub zabiegów chirurgicznych. Występuje kilka tygodni po zabiegu i powoduje silny ból w okolicy operowanej. W przypadku pozytywnego przebiegu procesu gojenia nici usuwa się od 12 dnia po operacji. Usunięcie jest bezbolesne i trwa kilka minut.

Możesz to zrobić sam

Jeśli zespół tunelu supinatora jest leczony zachowawczo lub chirurgicznie, ważne jest, aby unikać nadmiernego stresu. Leki przeciwbólowe, takie jak diklofenak lub ibuprofen, są zalecane w przypadku bólu o nasileniu od umiarkowanego do silnego, aby ból nie stał się przewlekły. Jeśli zespół wąskiego gardła powstał z powodu nadmiernego obciążenia nerwu promieniowego, zwykle ustępuje samoistnie, jeśli stres nie występuje. Z tego powodu należy unikać nadmiernego wysiłku fizycznego.

Fizjoterapia to kolejny sposób na zmniejszenie objawów w życiu codziennym. Poprzez kontrolowane ruchy w terapii nerw promieniowy zostaje odciążony i może się w ten sposób lepiej zregenerować. Terapia zimnem i ciepłem może również pomóc zmniejszyć ból i wyleczyć zespół wąskiego gardła. Zwykle terapię zimnem stosuje się, gdy występuje stan zapalny, a terapię cieplną stosuje się w przypadku bólu mięśni i stawów. Bóle mięśni i stawów często występują w zespole przekrwienia z powodu łagodzącej postawy.

Lampa z czerwonym światłem jest popularna w terapii cieplnej i jest idealna do użytku domowego. Gorące powietrze i użycie gorącej rolki również łagodzą ból nerwu promieniowego. Aby zmniejszyć ból w życiu codziennym, pomagają również okłady, okłady i naturalne wrzosowisko. To, który wariant najbardziej pomaga osobie dotkniętej chorobą, zależy od indywidualnego przypadku i musi zostać przetestowany.