Tendinosis calcarea

Tendinosis calcarea to medyczny termin oznaczający a Zwapnienie ścięgien. Najczęściej pojawia się to w ramieniu.

Co to jest tendinosis calcarea?

W przypadku podejrzenia ścięgna kości piętowej, pacjent powinien skontaktować się z ortopedą specjalizującym się w tego typu dolegliwościach. Wykrycie zwapnienia ścięgien jest zwykle możliwe już za pomocą ultrasonografii (badanie ultrasonograficzne).
© Joel Bubble Ben - stock.adobe.com

Od jednego Tendinosis calcarea to rozmowa, gdy występuje zwapnienie różnych ścięgien. Dzieje się to poprzez osadzanie się kryształów wapnia. Zasadniczo, tendinosis calcarea może wystąpić na każdym ścięgnie ciała, ale w większości przypadków pojawia się na ścięgnach barku, takich jak ścięgno nadgrzebieniowe mięśnia nadgrzebieniowego. Lekarze mówią wtedy o jednym Łopatka limonki.

Niekiedy na ścięgnie rzepki kolana lub ścięgna Achillesa rozwija się również ścięgno wapienne. Czasami mankiet rotatorów jest również jednym Zwapnienie ścięgien afektowany. W większości przypadków kalkara występuje w wieku od 40 do 50 lat. Zwapnienia ścięgien są nieco częstsze u kobiet niż u mężczyzn. Szacuje się, że od dwóch do trzech na 100 osób cierpi na skurcz kości piętowej.

przyczyny

Nie wiadomo jeszcze, jak rozwija się płatek ścięgna. Podejrzewa się zmiany zwyrodnieniowe ścięgien. Ucisk na chore ścięgna zwiększają oznaki zużycia, za które odpowiada naturalny proces starzenia i słabsze krążenie krwi. W efekcie w tkance gromadzą się kryształy wapnia, powodując bolesny dyskomfort podczas wykonywania ruchów.

W stawie barkowym kryształy powodują pogrubienie ścięgna, co oznacza, że ​​gdy dotknięta ręka jest podniesiona, zostaje ona uwięziona między sklepieniem barku a stawem barkowym, co z kolei powoduje ból. W miarę trwania tendinosis calcarea system obronny organizmu wysyła makrofagi. Są to specjalne komórki odpornościowe, które mają rozbijać kryształy. Powoduje to powstawanie blizn i pogrubienie ścięgna.

Objawy, dolegliwości i oznaki

Objawy ścięgna wapiennego zależą od tego, które ścięgno występuje. Jeśli zwapnienie pojawia się na ramieniu, pojawia się ból, gdy ramię jest podniesione. To samo dotyczy sytuacji, gdy dana osoba leży na ich stronie.

W niektórych przypadkach ruch ramienia nie jest już w ogóle możliwy, co jest znane jako pseudoparaliza. Im dłużej trwa tendinosis calcarea, tym bardziej nasilają się objawy. W dalszym przebiegu choroby istnieje ryzyko zwapnienia ścięgien w stawie barkowym. Konsekwencją tego jest zapalenie kaletki, któremu towarzyszy wyraźny ból.

Występuje również zaczerwienienie i przegrzanie stawu. Bezbolesne ruchy można zwykle wykonywać tylko wtedy, gdy ramię jest rozłożone, obrócone na zewnątrz lub do wewnątrz. Mogą również wystąpić wtórne dolegliwości ze strony ścięgna kości piętowej, takie jak napięcie szyi lub bóle głowy.

W wyniku unikających bólu niezręcznych ruchów mięśnie szyi są często napięte. Czasami dolegliwości na szyi są tak intensywne, że nie rejestruje się już ścięgna kości piętowej. U niektórych osób zwapnienie ścięgien nie powoduje żadnych objawów, więc ich rozpoznanie jest czysto przypadkowe.

Diagnoza i przebieg choroby

W przypadku podejrzenia ścięgna kości piętowej, pacjent powinien skontaktować się z ortopedą specjalizującym się w tego typu dolegliwościach. Wykrycie zwapnienia ścięgien jest zwykle możliwe już za pomocą ultrasonografii (badanie ultrasonograficzne). Palenisko wapienne powoduje dźwiękowe wygaszenie, które można stwierdzić podczas śledztwa.

Ponadto za pomocą ultrasonografii można określić dokładne położenie osadu wapniowego. Ułatwia to lekarzowi wytropienie ogniska wapnia, co pozytywnie wpływa na planowanie zabiegu chirurgicznego. W przypadku tendinosis calcarea zgrubienie zawsze znajduje się na środku ścięgna.

Badanie rentgenowskie to kolejna możliwa metoda diagnostyczna. Zwapnienia ścięgien są zwykle wyraźnie widoczne na zdjęciu rentgenowskim. W celu dokładnego określenia źródła wapna wymagane są jednak nagrania z kilku punktów widzenia. Przebieg tendinosis calcarea różni się w zależności od osoby. Istnieje więc możliwość, że ból szybko się zwiększy.

Komplikacje

Mogą również lekko zawieść przez dłuższy czas. Często zdarza się, że bolesne stany zapalne są spowodowane złogami wapnia, które jednak rozkładają wapń. U niektórych pacjentów zwapnienie ścięgien ustępuje samoistnie w wyniku procesu samoleczenia organizmu, podczas gdy u innych konieczne jest wykonanie operacji.

Tendinosis calcarea może powodować różne powikłania, w zależności od tego, które ścięgno się pojawi.Jeśli zwapnienie pojawi się na ramieniu, podczas poruszania ramieniem pojawia się ból. W ciężkich przypadkach nie można już w ogóle poruszyć ramienia. Ta pseudoparaliza pogarsza się wraz z postępem choroby i może ostatecznie doprowadzić do całkowitego zwapnienia ścięgien stawu barkowego.

Możliwą tego konsekwencją jest zapalenie kaletki, które zawsze wiąże się z silnym bólem i ryzykiem dalszych infekcji. Ponadto w dotkniętym stawie dochodzi do zaczerwienienia i przegrzania. W pojedynczych przypadkach osoby dotknięte chorobą cierpią na bóle głowy i napięcie w okolicy ramion i szyi. Leczenie tendinosis calcarea również wiąże się z ryzykiem. Czasami po zażyciu leków przeciwbólowych występują działania niepożądane i interakcje.

Pacjenci, którzy już cierpią na chorobę układu sercowo-naczyniowego lub układu odpornościowego, są szczególnie podatni na ostre dolegliwości i długotrwałe skutki. Typowe powikłania to na przykład dolegliwości żołądkowo-jelitowe, bóle głowy, bóle mięśni i kończyn, podrażnienia skóry i osłabienie mięśni. W dłuższej perspektywie może uszkodzić serce, nerki i wątrobę. Podczas zabiegu chirurgicznego można sobie wyobrazić powikłania, takie jak krwawienie, urazy nerwów, infekcje i zaburzenia gojenia ran.

Kiedy powinieneś iść do lekarza?

W przypadku tendinosis calcarea należy zawsze przeprowadzić leczenie. Nie ma również niezależnego leczenia, więc dana osoba jest zawsze zależna od leczenia przez lekarza. W przypadku braku leczenia ścięgna kości piętowej dochodzi do dalszych powikłań i nasilenia objawów. Z tego powodu przy pierwszych objawach choroby należy skontaktować się z lekarzem. Należy skonsultować się z lekarzem, jeżeli dana osoba odczuwa silny ból ramienia. Występują bez konkretnego powodu i nie ustępują same. Mogą również występować w postaci bólu spoczynkowego i mieć bardzo negatywny wpływ na jakość życia człowieka.

Zaczerwienienie obszaru dotkniętego chorobą również nierzadko jest oznaką obszaru kalcowego ścięgna i musi zostać sprawdzone przez lekarza. Choroba może również objawiać się silnym bólem głowy lub szyi. Jeśli pojawią się objawy tendinosis calcarea, można skontaktować się z chirurgiem ortopedą lub lekarzem ogólnym.

Leczenie i terapia

Tendinosis calcarea można leczyć zachowawczo lub chirurgicznie. W ramach leczenia zachowawczego pacjent otrzymuje leki przeciwbólowe, takie jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ). Lepiej unikać zajęć sportowych lub ćwiczeń gimnastycznych, ponieważ nasilają one ból.

Chirurg ortopeda ma również możliwość wstrzyknięcia miejscowych środków przeciwbólowych bezpośrednio w dotknięty obszar ciała.Falą uderzeniową jest opcja leczenia zwapniałego barku.W ramach tej procedury emitowany jest krótki, intensywny impuls ciśnienia, co prowadzi do lepszego ukrwienia tkanki. Ponadto powstają nowe naczynia krwionośne, a złogi wapnia ulegają rozpuszczeniu. Gdy ciśnienie spada, ból ustępuje.

Jeżeli pomimo leczenia zachowawczego objawy nie ustąpią, należy wykonać operację, co jest rzadkością ze względu na dużą szybkość samoistnego gojenia się. Chirurg usuwa złogi wapnia i poszerza przestrzeń podbarkową. Procedura jest zwykle wykonywana za pomocą małoinwazyjnej artroskopii. Po operacji pacjent musi odpocząć przez około trzy tygodnie.

zapobieganie

Aby zapobiec tendinosis calcarea, lekarze zalecają dietę bogatą w magnez. Żywność zawierająca magnez to głównie orzechy i produkty pełnoziarniste.

Opieka postpenitencjarna

W przypadku konieczności leczenia operacyjnego ścięgna kości piętowej, niezwykle ważna jest dalsza opieka. Chore ramię należy oszczędzić przez około trzy tygodnie po zabiegu chirurgicznym. W celu leczenia bólu pacjentowi podaje się leki o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym.

Poniższe ćwiczenia fizjoterapeutyczne stanowią ważny element pielęgnacji zwapniałego barku. Mają miejsce po ustąpieniu ostrego bólu. Po wygojeniu się ścięgna przeprowadza się dostosowaną do bólu terapię mobilizacyjną. Jeżeli w pierwszej fazie terapii wykonywane są ćwiczenia bierne, w drugiej fazie wykonywane są ćwiczenia aktywne, które są pomocne w uzyskaniu pełnej swobody ruchów stawu barkowego.

Przez terapię dostosowaną do bólu rozumie się ćwiczenia, które obciążają ramię tylko na tyle, na ile pozwala ból. Nie wolno przekraczać progu bólu. Kontynuacja leczenia pooperacyjnego obejmuje również trzecią fazę. W tych ramach można całkowicie przywrócić stabilność, siłę i koordynację mięśni dotkniętego ramienia.

Po operacji zwapnienia barku ból ustępuje zwykle po 24 do 48 godzinach. W związku z tym dalsze leczenie kontrolne, które przeprowadza się ambulatoryjnie, zwykle można przeprowadzić bez trudności. Ważny jest również ogólny stan zdrowia i wszelkie wcześniejsze choroby pacjenta. Długoterminową satysfakcję można osiągnąć dzięki dalszej opiece około 90 procent pacjentów.

Możesz to zrobić sam

Pacjenci z tendinosis calcarea cierpią przede wszystkim na nawracający ból, którego częstotliwość i nasilenie wzrasta wraz z postępem choroby. Osoby dotknięte chorobą muszą jednak zdawać sobie sprawę, że kalkary nie można leczyć wyłącznie środkami samopomocy. Złagodzenie objawów za pomocą środków samopomocy jest zwykle tylko tymczasowe. Ponieważ bez interwencji medycznej i terapii, tendinosis calcarea postępuje coraz bardziej, co zwiększa ból.

Ogólnie rzecz biorąc, środki fizjoterapeutyczne są uważane za dobry sposób na zmniejszenie niektórych objawów spowodowanych przez ścięgno kości piętowej oraz promowanie mięśni i mobilności.

Jeśli jednak te zachowawcze metody leczenia nie przynoszą pożądanego sukcesu, pacjenci zwykle muszą przejść operację. Tutaj również osoby dotknięte chorobą mają możliwość pozytywnego wpływu na wynik interwencji operacyjnej poprzez aktywne uczestnictwo. Nie ćwicz przed, a zwłaszcza po zabiegu. Po operacji pacjenci ze ścięgnistą skórną również ściśle przestrzegają zaleceń lekarskich dotyczących przymusu fizycznego. Dzięki ukierunkowanej pielęgnacji blizn osoby dotknięte chorobą mogą pomóc w gojeniu blizn pooperacyjnych i zapobiegać infekcjom. Pacjenci ponownie uprawiają sport dopiero po uzyskaniu zgody lekarza.