Tetracykliny to leki z klasy antybiotyków. Należą do antybiotyków o szerokim spektrum działania i są stosowane w infekcjach bakteryjnych.
Co to jest tetracyklina?
Tetracykliny to różne antybiotyki, o których po raz pierwszy wspomniał Benjamin Minge Duggar w 1948 roku. Leki odkryto w dziale badawczym producenta leków Pfizer. Tetracykliny zostały opatentowane w 1955 roku.
Tetracykliny zostały najpierw wyizolowane z gatunków bakterii. Doprowadziło to do powstania chlortetracyklin i oksytetracyklin. Obecnie dostępne tetracykliny to zmodyfikowane chemicznie pochodne tych oryginalnych substancji. Są lepiej tolerowane, mają też korzystniejszą farmakokinetykę.
Tetracykliny obejmują doksycykliny, minocykliny i lymecykliny. Różnią się one tolerancją i właściwościami farmakokinetycznymi. Pochodną tetracyklin jest tygecyklina. Substancja ta jest stosowana głównie w ciężkich zakażeniach bakteriami wieloopornymi.
Efekt farmakologiczny
Tetracykliny wiążą się ze specjalną podjednostką rybosomów bakteryjnych. Rybosomy to małe cząsteczki komórkowe zbudowane z białek. Odpowiadają za syntezę białek w komórkach. Bez tej syntezy bakterie nie mogą się dzielić.
Ze względu na tetracykliny, w szczególności aminoacylo-tRNA nie może ustawić się prawidłowo na spodniej stronie rybosomów po pięćdziesiątce. Nie można przeprowadzić wymaganej reakcji transferazy peptydylowej. W ten sposób łańcuch peptydowy zrywa się podczas syntezy białka w bakteriach. Toksyczność leku prawdopodobnie opiera się na eliminacji rybosomów 30-S, które są obecne w mitochondriach komórek gospodarza.
Zastosowanie i zastosowanie medyczne
Lek jest skuteczny przeciwko bakteriom Gram-dodatnim i Gram-ujemnym. Gatunki bakterii, które nie mają ściany komórkowej, są również wrażliwe na antybiotyk. Te bakterie bez ściany komórkowej obejmują na przykład mykoplazmy i chlamydie. Borrelia i krętki również reagują na tetracyklinę.
Borrelia są czynnikami wywołującymi boreliozę. Choroba jest przenoszona przez kleszcze i wiąże się z objawami dermatologicznymi i neurologicznymi. Osoby dotknięte chorobą cierpią również na bóle stawów i ciągłe zmęczenie. Krętki są czynnikami wywołującymi kiłę. Kiła jest zwykle przenoszona podczas stosunku płciowego. Przez długi czas w Niemczech choroba prawie zniknęła, ale obecnie ponownie rośnie.
Zapalenie płuc jest typowym wskazaniem do stosowania tetracykliny. Lekarstwo jest stosowane głównie w przypadku nietypowego zapalenia płuc. Jest również lekiem z wyboru na gorączkę Q. Gorączka Q to choroba odzwierzęca wywoływana przez bakterię Coxiella burnetii, której towarzyszą objawy grypopodobne.
Tetracyklina jest również stosowana w infekcjach układu moczowo-płciowego. Jednym z możliwych wskazań w tym przypadku jest zapalenie prostaty (zapalenie gruczołu krokowego). Infekcje skóry są również typowymi obszarami zastosowania tetracyklin. Leki są często stosowane w leczeniu trądziku pospolitego.
Dalsze wskazania do stosowania leku to dżuma, cholera, tularemia i bruceloza. Tularemia jest przenoszona przez gryzonie żyjące na wolności. Patogenem jest bakteria Francisella tularensis. Bruceloza jest chorobą zakaźną wywoływaną przez Gram-ujemne pałeczki. Może wystąpić u ludzi i zwierząt. Większość infekcji ma charakter subkliniczny. Jednak mogą również wystąpić nocne poty, dreszcze i nudności. Wiele chorób goi się samoistnie, ale są też przewlekłe przewlekłe stany zapalne, którym towarzyszą poważne objawy, takie jak depresja lub ciągła bezsenność.
Zagrożenia i skutki uboczne
Główne skutki uboczne tetracykliny to niespecyficzne problemy żołądkowe i jelitowe. W szczególności wymioty i nudności są dość powszechne. Można również zaobserwować neurologiczne zawroty głowy. Może również powodować swędzenie i wysypkę. Tetracykliny powodują wzrost aktywności aminotransferaz, zwłaszcza w dużych dawkach. Może wystąpić zapalenie trzustki (zapalenie trzustki).
Lek nie tylko szkodzi szkodliwym bakteriom. Miejscowa flora pochwy, skóry i jelit jest również poważnie upośledzona. Może to prowadzić do zakażeń grzybiczych pochwy (grzybica pochwy) i skóry (grzybica skóry), szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Są one również znane jako kandydozy.
Inną poważną chorobą wtórną po przyjęciu tetracykliny jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Prowadzi to do ciężkiego zapalenia okrężnicy. Uszkodzenie flory jelitowej zwykle objawia się zaburzeniami trawienia i biegunką. Kobiety w ciąży i karmiące piersią nie powinny przyjmować tetracykliny. Lek jest wbudowywany w kości i szkliwo zębów nienarodzonego dziecka wraz z wapniem. W efekcie z jednej strony zęby odbarwiają się, az drugiej magazynowanie minerału prowadzi do zwiększonej podatności na złamania. Dlatego tetracykliny można stosować tylko w wieku od dziesięciu do dwunastu lat.
Ponieważ tetracykliny mogą tworzyć kompleksy z jonami metali, takimi jak magnez, żelazo lub glin, należy je przyjmować oddzielnie od żywności zawierającej wapń, takiej jak mleko lub twaróg. Leki zobojętniające sok żołądkowy, suplementy magnezu lub suplementy żelaza nie mogą być również przyjmowane razem z antybiotykiem.
Kobiety powinny mieć świadomość, że tetracykliny mogą zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. Dlatego podczas przyjmowania leku należy stosować dodatkową antykoncepcję. Podczas leczenia izotretynoiną nie należy stosować tetracyklin. Oba leki mogą niebezpiecznie zwiększyć ciśnienie wewnątrzczaszkowe.
Oczywiście nie wolno przyjmować tetracyklin, jeśli występuje nietolerancja tetracyklin. W przeciwnym razie mogą wystąpić poważne objawy alergiczne.W najgorszym przypadku następuje wstrząs alergiczny.
