W Ondansetron jest ważnym środkiem przeciwwymiotnym należącym do klasy składników aktywnych Setrone. Ondansetron osiąga swoje działanie poprzez hamowanie receptorów 5HT3. Ze względu na ten sposób działania ondansetron jest również uważany za antagonistę receptora serotoniny. Substancja czynna jest sprzedawana pod nazwą handlową Zofran® i stosowana w leczeniu nudności, wymiotów i nudności.
Co to jest ondansetron?
Ondansetron jest substancją czynną stosowaną w medycynie do leczenia nudności, silnych nudności i wymiotów. Dlatego jest uważany za środek przeciwwymiotny. Jego skuteczność opiera się na jego aktywności w mózgu. Tam ondansetron hamuje tak zwane receptory 5HT3, co ma bezpośredni wpływ na stężenie substancji przekaźnikowej serotoniny w mózgu. Sposób działania stosowany również w przypadku niektórych leków psychotropowych.
W chemii ondansetron jest również określany jako (RS) -9-metylo-3- (2-metyloimidazol-1-ilometylo) -1,2,3,9-tetrahydrokarbazol-4-on, co jest wzorem chemicznym C 18 - H 19 - N 3 - O odpowiada. Masa moralna leku wynosi około 293,37 g / mol. Ondansetron podlega przepisom na receptę i przepisom aptecznym. Lek jest zwykle przyjmowany doustnie w postaci tabletek powlekanych. W ostrych przypadkach może być również wskazana dożylna postać dawkowania.
Farmakologiczny wpływ na organizm i narządy
Po przyjęciu ondansetronu pacjent odczuwa zauważalne zmniejszenie nudności. Ten hamujący efekt jest spowodowany zahamowaniem substancji przekaźnikowej, serotoniny. Oprócz uczucia głodu serotonina kontroluje również aktywność przewodu pokarmowego, a także jest ważnym czynnikiem wpływającym na ludzki umysł. Jeśli substancja przekaźnikowa jest zawarta w zbyt dużym stężeniu w organizmie człowieka, aktywuje się aferentny nerw błędny i błędny trzewny. ośrodek wymiotny ośrodkowego układu nerwowego (także OUN). Ondansetron przyłącza się do receptorów 5HT3 w mózgu, do których zwykle przyłącza się serotonina. Ponieważ odpowiednie receptory substancji przekaźnikowej nie są już dostępne, następuje zahamowanie. Zmniejsza to istniejącą potrzebę wymiotów.
Ponieważ różne cytostatyki i różne radioterapie prowadzą do znacznego wzrostu zawartości serotoniny, co może powodować nudności, ondansetron jest podawany głównie pacjentom chorym na raka. Z drugiej strony ondansetron jest mniej odpowiedni do leczenia nudności, które nie są wywoływane przez serotoninę, dlatego chorobę lokomocyjną można leczyć innymi preparatami.
W przeciwieństwie do innych leków przeciwwymiotnych ondansetron nie wpływa na receptory histaminy, muskaryny ani dopaminy, dlatego nie jest lekiem psychotropowym i nie ma znaczącego obszaru zastosowania w leczeniu chorób psychicznych.
Zastosowanie medyczne i zastosowanie do leczenia i zapobiegania
Ondansetron jest zwykle podawany w postaci tabletek powlekanych do spożycia doustnego. W ostrych przypadkach możliwe jest również podanie roztworu do infuzji lub podanie strzykawką.
Głównym obszarem zastosowania ondansetronu jest terapia nowotworowa. Tutaj jest stosowany do zwalczania skutków ubocznych chemioterapii lub radioterapii. Obie powodują patogenny wzrost zawartości serotoniny, co może prowadzić do silnych nudności. Ondansetron temu przeciwdziała.
Ze względu na specyficzny sposób działania, polegający na hamowaniu serotoniny, nie ma wskazań do leczenia choroby lokomocyjnej.
Tutaj znajdziesz swoje leki
➔ Leki przeciw nudnościom i wymiotomZagrożenia i skutki uboczne
Ondansetron może powodować niepożądane skutki uboczne. Przyjmowanie należy całkowicie przerwać, jeśli istnieje przeciwwskazanie medyczne. Dzieje się tak zawsze, gdy istnieją szczególne okoliczności, które podważają powodzenie leczenia z medycznego punktu widzenia (przeciwwskazanie). Ondansetronu nie wolno stosować, jeśli występuje nietolerancja lub nadwrażliwość (alergia). Pacjenci cierpiący na zaburzenia rytmu serca w postaci zespołu wydłużonego QT również nie powinni przyjmować ondansetronu. Istnieje również przeciwwskazanie do osłabienia mięśnia sercowego, a także w okresie karmienia piersią i ciąży.
Ponadto należy zwrócić uwagę na potencjalne interakcje z innymi składnikami aktywnymi. Ondansetronu nie wolno przyjmować jednocześnie z apomorfiną, lekiem stosowanym w leczeniu choroby Parkinsona. Te dwa aktywne składniki prowadzą do wzajemnie zależnych zmian skuteczności, co może prowadzić do niemożliwego do opanowania ryzyka. Często dochodzi do znacznego spadku ciśnienia krwi, co może prowadzić do omdlenia.
Ponadto wiadomo, że ondansetron prowadzi do interakcji z lekami fenytoiną, karbamazepiną i ryfampicyną. W tym przypadku należy również unikać jednoczesnego stosowania. Ponadto ondansetron prowadzi do zmniejszonej skuteczności tramadolu, leku przeciwbólowego, tak że może być konieczne zastosowanie innych leków przeciwbólowych.
