Trifluoperazyna

W Trifluoperazyna to jest neuroleptyk. Ze względu na swoje właściwości chemiczne i farmakologiczne zaliczany jest do klasy składników aktywnych fenotiazyn. Jednak trifluoperazyna jest mniej powszechna w Niemczech, Austrii i Szwajcarii. Nie ma go tutaj na zwykłym rynku leków.

Co to jest trifluoperazyna?

Trifluoperazyna należy do klasy leków zwanych neuroleptykami. Lek jest stosowany w medycynie do leczenia wielu chorób psychicznych. Zabieg przeprowadza psychiatra.

Trifluoperazyna jest mało rozpowszechniona w krajach niemieckojęzycznych. Jedynym dotychczas preparatem zawierającym trifluoperazynę jako niezbędny składnik aktywny jest Jatroneural®. Nie jest to jednak dostępne na zwykłym rynku farmaceutycznym w Niemczech, Austrii i Szwajcarii.

Z chemicznego punktu widzenia trifluoperazyna jest pochodną fenotiazyny podstawioną piperazyną, której działanie określa się w literaturze jako przeciwwymiotne. Oznacza to, że składnik aktywny może tłumić nudności i nudności, co jest typowe dla przedstawicieli swojej klasy składników aktywnych. Oprócz zastosowania psychiatrycznego może być również stosowany w leczeniu nudności. Tutaj jednak dawka będzie musiała zostać odpowiednio dostosowana.

Oprócz działania przeciwwymiotnego działa uspokajająco i przeciwadrenergicznie. Procesy określane są jako antyadrenergiczne, których działanie jest skierowane przeciwko działaniu adrenaliny.

Farmakologiczny wpływ na organizm i narządy

Z chemicznego punktu widzenia trifluoperazyna jest pochodną fenotiazyny. Mechanizm działania neuroleptyka jest zatem zasadniczo taki sam jak mechanizm działania fenotiazyny. Jednak dokładne szczegóły są nadal niejasne.

Centralny pierścień tiazynowy trifluoperazyny zawiera zarówno azot, jak i siarkę. Jest też pierścień benzenowy. Ze względu na otwarty łańcuch boczny na R2, substancja czynna jest jednym z typów chloropromazyny o raczej łagodnym działaniu przeciwpsychotycznym. Dlatego trifluoperazynę można opisać jako neuroleptyk o małej lub średniej sile działania.

Według badań Instytutu Biochemii Medycznej i Biologii Molekularnej trifluoperazyna jest zdolna do wiązania kalmoduliny z białkiem. Może to zapobiec blokowaniu kanałów, co może umożliwić wykorzystanie go w leczeniu raka. Jednak ta metoda stosowania nie znalazła jeszcze zastosowania w codziennym leczeniu.

Zastosowanie medyczne i zastosowanie do leczenia i zapobiegania

Działanie przeciwpsychotyczne trifluoperazyny jest określane jako łagodne do umiarkowanego. Preparat Jatroneural® jest jednak jednym z silnych neuroleptyków.

Zgodnie z aktualnymi wytycznymi dotyczącymi leczenia, w stanach podniecenia, niepokoju i napięcia wskazane jest małe dawkowanie. Trifluoperazyna jest również stosowana w leczeniu zaburzeń snu, psychoz, depresji i schizofrenii. W takich przypadkach podawana dawka powinna być obliczona jako wysoka. Szczególnie ważne jest również regularne przyjmowanie.

Ze względu na przeciwwymiotne działanie trifluoperazyny można ją również stosować w celu zapobiegania nudnościom. W tym celu dawkę należy utrzymywać na szczególnie niskim poziomie.

Trifluoperazyna jest zwykle przyjmowana doustnie w postaci tabletek powlekanych, niezależnie od konkretnego obszaru zastosowania. W wyjątkowych przypadkach możliwe jest również wstrzyknięcie.

Tutaj znajdziesz swoje leki

Zagrożenia i skutki uboczne

Przyjmowanie trifluoperazyny może prowadzić do niepożądanych skutków ubocznych. Jednak nie jest to obowiązkowe. Jednak bezpieczeństwo aplikacji jest gwarantowane. Nie należy go przyjmować, jeśli wiadomo, że jesteś uczulony na fenotiazyny. W przeciwnym razie powstanie nieobliczalne ryzyko.

Najczęstsze skutki uboczne trifluoperazyny obejmują niepokój ruchowy, późną lub wczesną dyskinezę, ogólne uczucie niepokoju lub złe samopoczucie, zubożenie uczuć, zaburzenia popędu lub podobne zmiany psychologiczne. Ponadto istnieje ryzyko uzależnienia.

Organiczne skutki uboczne obejmują uszkodzenie nerek lub wątroby. Dlatego w przypadku osób z uszkodzeniem tych narządów spożycie jest zwykle przeciwwskazane.

Po przedawkowaniu trifluoperazyny mogą również wystąpić następujące objawy: śpiączka, drgawki, drżenie, omamy, zaburzenia widzenia lub pobudzenie psychomotoryczne. Ponadto w przypadku przedawkowania możliwe jest wystąpienie działania antycholinergicznego.